โรงแรมที่มีบาร์ในลอมบาร์ดี อิตาลี

โรงแรมตั้งอยู่ใกล้สถานีรถไฟ มีสถานีรถไฟใต้ดินสองสถานีอยู่ด้านนอก ทำให้สะดวกมาก มีบริการอาหารเช้าและสามารถสั่งอาหารได้โดยมีค่าธรรมเนียม นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารแบบเปิดโล่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโรงแรม ซึ่งให้บริการอาหารเช้าด้วย ฉันชอบระเบียงกว้างขวางที่มองเห็นวิวตัวเมืองมิลานได้บางส่วน โรงแรมไม่มีกาต้มน้ำ ยาสีฟัน หรือแปรงสีฟันให้บริการ แต่สามารถขอได้ฟรีที่เคาน์เตอร์ Wi-Fi ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน ซึ่งสะดวกมาก

ห้องไม่มีกาต้มน้ำร้อน และแม้แต่แก้วกระดาษก็ไม่มีครับ/ค่ะ พอไปขอที่ฟรอนท์ เขาก็ให้มาสองใบ แต่ดูไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ ตอนจองได้ระบุขอห้องที่เงียบสงบ อาจเป็นเพราะทางโรงแรมไม่ชอบแขกที่เรื่องมากรึเปล่าไม่แน่ใจครับ/ค่ะ เลยได้ห้องชั้น 1 ติดถนน ข้างล่างเป็นบาร์ กลางคืนเสียงดังมากครับ/ค่ะ อ่างล้างหน้าในห้องน้ำก็เตี้ยมาก แถมยังมีชั้นวางของอยู่ด้านบน ทำให้ไม่สะดวกเลยเวลาแปรงฟันหรือล้างหน้าครับ/ค่ะ

ฉันมีความสุขกับการพักที่นี่จริง ๆ และพนักงานแผนกต้อนรับก็ช่วยเหลือดีมาก ฉันขอเปลี่ยนห้องด้วยเพราะฉันไม่ชอบห้องน้ำเพราะพวกเขาให้ห้องที่มีห้องน้ำพิการให้ฉันในตอนแรก และเมื่อฉันขอเปลี่ยน พวกเขาก็เปลี่ยนให้ฉันทันที ทำเลที่ตั้งสะดวกสุดๆ เช่นกัน รถไฟใต้ดินอยู่ห่างออกไปเพียง 3 นาที และมีซูเปอร์มาร์เก็ตและห้างสรรพสินค้าอยู่ห่างออกไป 5-8 นาที สามารถเดินไปยัง🥰 สิ่งเดียวที่ฉันไม่ชอบและควรจะดีกว่านี้ก็คือมื้อเย็น ฉันสั่งปลาแซลมอนกับมันบด และฉันรู้สึกประหลาดใจเมื่อมันมาถึงโต๊ะของฉัน…ดูเหมือนว่ามันแช่แข็งและเพิ่งออกมาจากไมโครเวฟ…

Ostelzzz แตกต่างจากโฮสเทลทั่วไป แม้ว่าคุณจะพักในห้องรวม แต่คุณก็ยังมีห้องส่วนตัวที่ให้ความเป็นส่วนตัวตามที่คุณต้องการ! พวกมันมาในขนาดที่แตกต่างกัน บางอันดูเหมือนห้องมินิเลย! บนเตียง นอกจากผ้าปูที่นอนและผ้าห่มแล้ว คุณยังจะพบผ้าเช็ดตัวฟรีอีกด้วย ห้องน้ำรวมแต่มีอุปกรณ์ที่จำเป็นครบครัน และเหนือสิ่งอื่นใดคือสะอาด เช่นเดียวกับส่วนอื่นของโครงสร้าง อาหารเช้ายอดเยี่ยม หลากหลายมากสำหรับโฮสเทล พนักงานมีความสามารถและใจดีมาก ที่ตั้งที่ยอดเยี่ยม เดินจากสถานีรถไฟกลางมิลาน 15 นาที

โรงแรมที่ดีมาก พื้นที่เยอะ แต่ห้องพัก แต่ค่อนข้างไกลจากตัวเมือง ฉันใช้เวลา 50 ยูโรในตอนเย็นเพื่อนั่งแท็กซี่กลับโรงแรมเพราะการขนส่งสาธารณะใช้งานไม่ได้จนดึก ดังนั้นในตอนท้ายด้วย ราคาเดียวกับที่ฉันสามารถจองโรงแรมในเมืองได้จริง :)

Hotel that is just starting out. Still under construction. Staff needs to be consistent in their reply. One staff said the water is complimentary. Another said it is chargeable. Hotel staff also left the bag of toilet paper in the room.

บ่ายวันที่ 5 มิถุนายน 2025 ผมเช็คอินเข้าโรงแรม หลังอาหารเย็น ผมรู้สึกง่วงเล็กน้อยจากอาการเจ็ตแล็ก ผมจึงเผลอหลับไปตอน 22.00 น. ประมาณ 22.30 น. ผมได้ยินเสียงใครบางคนรูดบัตรเข้าห้อง ผมกรีดร้องด้วยความตกใจ ผมเห็นผู้หญิงผมบลอนด์คนหนึ่งลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่และสะพายเป้มาด้วย เธอรีบอธิบายอย่างรวดเร็วว่าอาจเป็นความผิดพลาดของพนักงานต้อนรับ และเธอไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ผมตกใจ ต่อมาเธอบอกว่าเธอลงไปข้างล่างเพื่อขอให้พนักงานต้อนรับเปลี่ยนห้อง ผมคิดว่าทุกคนทำผิดพลาด รวมถึงพนักงานต้อนรับ ผมจึงใช้เก้าอี้ยันประตูห้องไว้แล้วกลับไปนอนต่อ ระหว่างเวลา 00.30 น. ถึง 01.00 น. ประตูห้องของผมถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง เก้าอี้ที่ผมถืออยู่พิงประตูส่งเสียงดัง ผมเห็นชายคนหนึ่งเป็นชาวยุโรป แต่ไม่ได้เป็นคนผิวขาว ไม่ได้สูงหรืออ้วน สะพายเป้และกระเป๋าเดินทางใบเล็ก พอเห็นฉันตะโกน ชายคนนั้นก็ถอยกลับทันทีโดยไม่พูดอะไรสักคำ ฉันรีบค้นหาเบอร์แผนกต้อนรับของโรงแรมในห้องทันที แล้วโทรไปบอกเขาว่า ”คืนนี้มีคนมาเยี่ยมห้องฉันสองครั้งแล้ว มีโอกาสไหมที่จะเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สาม? ขอคุยกับผู้จัดการของคุณหน่อยได้ไหม?” พนักงานต้อนรับรีบขอโทษทันที บอกว่าระบบมีปัญหา เขาบอกว่าจะรายงานปัญหาให้ผู้จัดการทราบทันทีและจะติดต่อกลับภายในไม่กี่นาที ไม่ถึง 10 นาทีต่อมา พนักงานต้อนรับก็โทรมาบอกว่าได้คุยกับผู้จัดการแล้ว พร้อมอธิบายข้อผิดพลาดของระบบและขอโทษ ด้วยความเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยส่วนตัว ฉันจึงไม่ได้คุยเรื่องนี้ต่อทางโทรศัพท์ เพียงแต่ยืนยันว่าไม่ควรเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สาม จากนั้นฉันก็พิงเก้าอี้ไว้กับประตูและนอนหลับยาวตลอดคืน ตอนอาหารเช้า ฉันเดินไปร้องเรียนกับพนักงานต้อนรับผิวขาวคนหนึ่ง ชายผิวดำที่อยู่ใกล้ๆ รีบอธิบายทันทีว่าเขาเข้าเวรเมื่อคืนก่อนและรับสายฉัน เขาบอกว่าเขาขอโทษไปแล้ว พอเห็นว่าพวกเขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก ฉันจึงกลับไปกินอาหารเช้าต่อ แต่ความตกใจจากคืนนั้นยังคงอยู่ นี่เป็นครั้งแรกในรอบ 15 ปีที่ฉันได้เดินทางไปมากกว่า 20 ประเทศ ที่มีคนบุกรุกเข้ามาในห้องฉันด้วยบัตรห้องพัก ทั้งๆ ที่เป็นช่วงกลางดึก และมีคนบุกรุกเข้ามาสองครั้งในคืนเดียว

บริการโรงแรมดีเยี่ยมและทำเลที่ตั้งดี ใกล้สถานีรถไฟและสถานีรถบัส พวกเขาเรียกมันว่าเมืองนิรันดร์ วลีที่ฟังดูธรรมดาไปเสียแล้ว จนกว่าคุณจะได้ยืนอยู่คนเดียว รู้สึกตัวเล็กจิ๋วเมื่ออยู่ใต้โดมอันใหญ่โตของวิหารแพนธีออน หรือได้สัมผัสหินอ่อนที่เรียบเนียนจากการสัมผัสของผู้คนตลอดสองพันปี โรมไม่ได้เป็นเพียงเมืองนิรันดร์ แต่มันมีอยู่จริง สัมผัสได้ เป็นโรงละครแห่งการดำรงอยู่ ที่ซึ่งอดีตไม่ได้ถูกเก็บรักษาไว้หลังกระจก แต่กลับไหลเวียนอย่างเร่าร้อนไปสู่ปัจจุบันที่คึกคักและวุ่นวาย และการได้สัมผัสมันเพียงลำพัง? นั่นไม่ใช่ความเหงา แต่มันคืออิสรภาพ มันคือการสนทนาที่ใกล้ชิดและลึกซึ้งระหว่างจิตวิญญาณของคุณกับจิตวิญญาณอันเป็นอมตะของเมือง การสนทนาของฉันเริ่มต้นขึ้นในยามรุ่งอรุณ ไล่ตามแสงสีทองแรกที่สาดส่องลงบนจัตุรัสปิอาซซา นาโวนา เมื่ออยู่คนเดียว คุณจะเคลื่อนไหวแตกต่างออกไป โดยปราศจากข้อผูกมัดหรือการประนีประนอม ฉันทำตามใจตัวเอง: เดินอ้อมไปตามตรอกซอกซอยที่ปูด้วยหิน *vicolo* ซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นขนมปังอบใหม่ๆ เพราะถูกดึงดูดด้วยน้ำพุเทรวีที่ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันและน่าทึ่ง ซึ่งยังคงเงียบสงบอยู่ การโยนเหรียญของฉันไม่ใช่แค่พิธีกรรมของนักท่องเที่ยว แต่มันคือคำสัญญาที่กระซิบกับเมืองนี้ ข้อตกลงเงียบๆ ที่ผนึกไว้ในอากาศเย็นยามเช้าและความยิ่งใหญ่ตระการตาของน้ำพุ ความเงียบสงบยิ่งเพิ่มพูนช่วงเวลาเหล่านี้ – เสียง *คลิก* ของส้นเท้าบนหินโบราณ ความรู้สึกเกรงขามอย่างแท้จริงเมื่อรูปปั้นหินอ่อนของเบอร์นินีดูเหมือนจะผุดขึ้นมาจากน้ำ หยุดนิ่งอยู่ในละครอันศักดิ์สิทธิ์ คุณได้ยินเสียงหัวใจของเมือง เสียงกระซิบของชีวิตที่กำลังตื่นขึ้น เสียงดังแกร็กๆ ของบานประตูร้านเบเกอรี่ เสียงน้ำกระเซ็นที่สะท้อนอยู่ในอ่างน้ำขนาดใหญ่ เมื่อเดินไปยังฟอรัมโรมัน น้ำหนักของประวัติศาสตร์ก็กลายเป็นสิ่งที่สัมผัสได้ เกือบจะเป็นแรงกดดันทางกายภาพ เมื่ออยู่คนเดียว คุณสามารถหยุดได้อย่างแท้จริง คุณสามารถนั่งบนก้อนหินปูนอุ่นๆ ที่ได้รับแสงแดด มองดูซุ้มโค้งโครงสร้างของมหาวิหารแม็กเซนติอุสที่ทอดยาวอย่างท้าทายสู่ท้องฟ้าสีคราม และปล่อยให้จินตนาการของคุณโลดแล่นไป ไม่จำเป็นต้องมีคำบรรยาย ไม่จำเป็นต้องมีการคาดเดาใดๆ ที่นี่ ท่ามกลางวิญญาณของวุฒิสมาชิกและทหารโรมัน ความเงียบไม่ได้ว่างเปล่า แต่มันก้องกังวาน คุณรู้สึกได้ถึงกาลเวลาที่บีบอัด แมวจรจัดที่นอนอาบแดดอยู่บนแท่นบูชาของจูเลียส ซีซาร์ กลายเป็นอุปมาที่สมบูรณ์แบบและสะเทือนใจสำหรับความก้าวหน้าอันไม่หยุดยั้งและไม่แยแสของกาลเวลา โคลอสเซียมตั้งตระหง่านอยู่ใกล้ๆ ความยิ่งใหญ่ที่โหดร้ายของมันไม่อาจปฏิเสธได้ การสังเกตมันเพียงลำพังทำให้คุณรู้สึกถึงธรรมชาติสองด้านของมันได้ชัดเจนยิ่งขึ้น – สิ่งมหัศจรรย์ทางวิศวกรรมที่น่าเกรงขามและเสียงสะท้อนอันน่าขนลุกของความทุกข์ทรมานที่ผู้คนได้เห็น มันกระตุ้นให้เกิดการใคร่ครวญ การไตร่ตรองอย่างเงียบๆ เกี่ยวกับความขัดแย้งที่ยั่งยืนของมนุษยชาติ ซึ่งเป็นไปไม่ได้ท่ามกลางเสียงพูดคุยของฝูงชน จากนั้นก็ถึงวิหารแพนธีออน การก้าวเข้าไปข้างในนั้น เหมือนกับการเดินเข้าไปในจิตใจของพระเจ้า ที่ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ ขนาดอันใหญ่โตมโหฬาร ความสมบูรณ์แบบของโดม – ช่องแสงที่เปิดสู่สรวงสวรรค์ – นั้นช่างน่าประทับใจจนยากจะบรรยาย แสงแดดส่องลอดเข้ามาภายในที่เต็มไปด้วยฝุ่นละออง ส่องสว่างให้เห็นละอองฝุ่นที่เต้นระยิบระยับราวกับฝุ่นละอองจากสวรรค์ เมื่อนั่งอยู่คนเดียวบนม้านั่ง เอนศีรษะไปด้านหลัง ความยิ่งใหญ่ก็แผ่ซ่านไปทั่ว เสียงกระซิบของนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ จางหายไป กลายเป็นความเงียบสงบที่เปี่ยมด้วยความเคารพ คุณรู้สึกเล็กจิ๋วอย่างเหลือเชื่อ แต่ก็รู้สึกเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับคนรุ่นก่อนๆ ที่เคยยืนอยู่ ณ จุดนี้ ด้วยความประหลาดใจมานานนับพันปี ความโดดเดี่ยวเปิดโอกาสให้คุณได้สัมผัสกับความมหัศจรรย์อย่างแท้จริง มันไม่ใช่แค่การมองเห็น แต่เป็นการ *รู้สึก* ถึงอัจฉริยภาพทางสถาปัตยกรรม ความทะเยอทะยานทางจิตวิญญาณที่ถูกจารึกไว้ในหิน แต่กรุงโรมไม่ได้มีแค่เพียงก้อนหินขนาดมหึมาเท่านั้น มันคือชีวิตที่สดใส วุ่นวาย และแสนอร่อย เมื่อข้ามแม่น้ำไทเบอร์ไปยังย่านทราสเตเวเร บรรยากาศก็เปลี่ยนไป ถนนแคบๆ คดเคี้ยวราวกับเส้นด้ายที่พันกันยุ่งเหยิง เสื้อผ้าที่ตากไว้ปลิวไสวราวกับธงหลากสีสันระหว่างอาคารสีเหลืองอมส้ม และอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกระเทียมของพาสต้าคาซิโอ เอ เปเป้ และเสียงทอดของเนื้อคาร์ซิโอฟี การเดินทางคนเดียวทำให้คุณเปิดรับสิ่งต่างๆ มากขึ้น คุณสังเกตเห็นชายชรากำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดเหนือเอสเปรสโซในบาร์เล็กๆ เสียงจานชามกระทบกันจากครัวร้านอาหารเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ ความสง่างามอย่างไม่พยายามของหญิงชาวโรมันที่เดินบนทางเดินหินกรวดด้วยรองเท้าส้นสูงที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ คุณเดินเข้าไปในร้านขายเนื้อ ชี้ไปที่ชีสลึกลับและมะกอกที่เปล่งประกาย และจัดเตรียมอาหารปิกนิก หาที่เงียบๆ บนจัตุรัสซานตามาเรียในย่านทราสเตเวเร มองดูชีวิตที่หมุนวนรอบมหาวิหารโบราณขณะที่คุณลิ้มรสชีสเปโคริโนที่เข้มข้นจนทำให้ตาคุณพร่ามัว

สิ่งอำนวยความสะดวกในโรงแรมใหม่มาก ห้องพักมีขนาดใหญ่มาก และโซฟาในห้องก็กลายเป็นเตียงโซฟาขนาดใหญ่เมื่อเปิดออก การคมนาคมสะดวกมาก ห่างจากสถานีรถไฟกลางสาย M3 เพียง 2 สถานี และโรงแรมอยู่ห่างจากทางออกรถไฟใต้ดินเพียง 500 เมตร เหมาะสำหรับการเดินทางเพื่อธุรกิจและการเดินทางเพื่อธุรกิจ ข้อเสียเปรียบประการเดียวคืออาหารเช้าแพงเกินไป (30 ยูโร) และห้องพักไม่มีรองเท้าแตะแบบใช้แล้วทิ้งให้ แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบมากนัก โดยรวมแล้ว นี่คือการเข้าพักที่สะดวกสบายที่สุดที่ฉันเคยพบมาระหว่างการเดินทางเพื่อทำธุรกิจที่มิลานหลายครั้ง .

สะดวกและใกล้สถานีกลางมิลาน! ห้องน่ารักมากจนฉันตื่นเต้นทันทีที่เข้ามา! ทำความสะอาดอย่างละเอียดและฉันไม่เคยรู้สึกอึดอัดเลย พนักงานที่แผนกต้อนรับทุกคนใจดีและทำให้ฉันรู้สึกสบายใจ ร้านอาหารใกล้โรงแรมอร่อยมาก แถมยังมีร้านค้ามากมายเพราะอยู่ใกล้สถานีด้วย!