กิจกรรมน่าสนใจในป่อมี

อันดับแรก อย่าขี่ม้าเมื่อไปมิดุ้ย อย่าขี่ม้า อย่าขี่ม้า อย่าขี่ม้า ฉันจะพูดสามครั้ง เหตุผล: อันดับแรก เส้นทางเดินเพียง 1.5 กิโลเมตร แม้ว่าจะอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 3,900 เมตร แต่เส้นทางเดินเต็มไปด้วยป่าโบราณ มีออกซิเจนมากมาย โดยพื้นฐานแล้ว คุณไม่ต้องกังวลเรื่องโรคแพ้ความสูง คุณสามารถเดินและหยุดและสนุกสนานได้ การเดินไปยังจุดชมวิวนั้นง่ายมาก ตอนที่ฉันไปที่นั่น แม้แต่กลุ่มชายชราและหญิงชราในกลุ่มชมพระอาทิตย์ตกที่ขึ้นรถชมทิวทัศน์ก็เดินไปยังจุดชมวิว ประการที่สอง ราคาขี่ม้าไปกลับคือ 100 ต่อคน หากคุณใช้เส้นทางอื่น คุณจะพลาดทิวทัศน์บนเส้นทางเดิน และจะทำให้คุณมีเวลาจำกัดในการถ่ายรูปที่จุดชมวิว นอกจากนี้ ม้ายังสกปรกมาก ไม่ต้องพูดถึงกลิ่น ประการที่สามและที่สำคัญที่สุด คุณไม่สามารถเลือกม้าได้ คุณต้องขี่อะไรก็ได้ที่นำมาให้ ไม่มีทางเลือก โดยทั่วไปแล้วม้า 90% นั้นผอมมาก ผู้ที่ต้องการถ่ายรูปบนหลังม้าแนะนำให้คุณเลิกคิดแบบนี้ และชาวทิเบตในท้องถิ่นที่นำม้าเป็นคนหยิ่งยโสและไม่ดีอย่างมาก และถึงกับลากคุณด้วยซ้ำ จากประสบการณ์ส่วนตัวนี้ ฉันจึงเลือกที่จะเดิน ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นทางเลือกที่ถูกต้องมาก ดังนั้น ฉันไม่ต้องการทำลายอารมณ์ดีๆ ของการเดินทาง ฉันแนะนำให้คุณลงจากรถบัสชมทิวทัศน์และตรงไปที่เส้นทางเดิน สำหรับทิวทัศน์ของธารน้ำแข็งมิดุย ส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่าคุ้มค่า นอกจากนี้ มาพูดถึงเวลาเดินกันบ้าง สามชั่วโมงก็เพียงพอสำหรับการเดิน หยุดพัก ถ่ายรูป พักผ่อน ถ่ายรูปที่จุดชมวิว และถ่ายภาพทางอากาศ ไม่ต้องกังวลเรื่องอาการแพ้ความสูง ฉันพาแม่วัย 70 ปีของฉันที่เป็นโรคพื้นฐาน เช่น ความดันโลหิตสูงและโรคหัวใจ และเธอเดินไปที่จุดชมวิวได้อย่างง่ายดาย สุดท้ายนี้ ข้าพเจ้าขอแนะนำท่านอีกครั้งว่า ให้หลีกเลี่ยงม้าในมิดุยและชาวบ้านที่พยายามโกงเงินท่านอยู่

เรียกได้ว่าเป็นป่าดิบที่สวยที่สุดในประเทศจีน เป็นบาร์ออกซิเจนตามธรรมชาติ น่าเดินเล่นมาก ในป่ามีทะเลสาบ - ทะเลสาบโจ มีขนาดเล็กแต่น้ำใสสะท้อนภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ท้องฟ้าสีคราม และเมฆสีขาว ซึ่งสวยงามมาก

#โบมี เถาฮัวโกว นี่คือเวอร์ชันจริงของ Three Lives Three Worlds Ten Miles of Peach Blossoms! นี่คือหุบเขาดอกพีชที่ยาวที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีน มีชื่อเสียงในเรื่องป่าพีชป่าที่ทอดยาวกว่าหลายสิบกิโลเมตร และทิวทัศน์ที่ราบสูงที่งดงามตระการตา มีต้นพีชอยู่ประมาณ 180,000 ถึง 200,000 ต้น และมากกว่าร้อยละ 70 ของต้นพีชมีอายุมากกว่า 300 ปี เมื่อดอกพีชบานเต็มที่ ต้นเต้าฮวยโกวทั้งต้นก็จะกลายเป็นดินแดนแห่งมหัศจรรย์สีชมพู ช่อดอกท้อป่ากระจายไปทั่วหุบเขา เมื่อวันฝนตกทั้งหุบเขาจะเต็มไปด้วยอากาศราวกับนางฟ้า ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ปกคลุมไปด้วยเมฆและหมอก ทอดตัวยาวไปจนสุดสายตา รวมกับแม่น้ำ ดอกพีช ทุ่งข้าวบาร์เลย์... ก่อให้เกิดภาพของที่ราบสูงในฤดูใบไม้ผลิที่งดงาม

บริเวณจุดชมวิวทะเลสาบกู่เซียงตั้งอยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 318 มีจุดชมวิวสองชั้นที่สามารถชมได้ฟรี ทะเลสาบมีสีสันมากมาย โดยมีภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะอยู่ไกลๆ และมีป่าทึบบนชายฝั่งทะเลสาบจริงๆ ฉากที่สวยงามมาก เมื่อมองดูภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ป่าไม้ และทะเลสาบ คุณจะรู้สึกได้ว่าจิตวิญญาณของคุณได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ ซึ่งไม่เพียงแต่บรรเทาความเครียดเท่านั้น แต่ยังทำให้จิตใจของคุณกว้างขึ้นอีกด้วย

เราจบการเดินทางไปยังธารน้ำแข็ง Yalong ในตอนเช้าและไปที่ Gawalong Scenic Area ในตอนบ่าย เมื่อเราไปถึงทางเข้าของจุดชมวิวก็เป็นเวลาสี่หรือห้าโมงเย็นแล้ว และหิมะตกหนักในบริเวณจุดชมวิว! แม้ว่าหิมะจะส่งผลกระทบต่อการเยี่ยมชมสถานที่ท่องเที่ยวเชิงลึกของเรา แต่! เราเป็นคนใต้! เห็นหิมะในทิเบต! เท่านี้ก็สร้างความประหลาดใจให้กับเราได้แล้ว! พวกเราปั้นตุ๊กตาหิมะ เล่นปาหิมะ และกลิ้งไปมาบนหิมะ เป็นครั้งคราว เราจะได้ยินเสียงหัวเราะจากผู้คนที่เล่นและพูดตลกกันบนหิมะ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าทุกคนสนุกสนานกันมาก! ด้านบนมีวัดด้วย ถ่ายรูปสวยมากๆ ในวันที่หิมะตก! ความสุขในวันนี้สามารถรักษาเราได้เป็นเวลานาน แม้กระทั่งตอนนี้ ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนแล้ว เรายังคงคิดถึงทิเบต ภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ และทะเลสาบสีน้ำเงินมาก

จุดชมวิวทะเลสาบ Galang ในเขต Bomi มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าอุทยานแห่งชาติพื้นที่ชุ่มน้ำ Galang ทะเลสาบข่างที่สวยงามเปรียบเสมือนแดนสวรรค์ ทะเลสาบล้อมรอบด้วยภูเขา มีปลามากมายในทะเลสาบ และต้นสนสีเขียวชอุ่มและต้นไซเปรสขนาดยักษ์ ทำให้เกิดลักษณะทางธรรมชาติของทะเลสาบ ธารน้ำแข็ง และป่าบริสุทธิ์ ว่ากันว่าเมื่อกว่า 100 ปีที่แล้ว ราชวงศ์กาลังตั้งอยู่ในพื้นที่ทะเลสาบข่างของหมู่บ้านกะลังและสืบทอดมายาวนานถึง 53 ชั่วอายุคน ล้อมรอบด้วยภูเขาเขียวขจี ต้นไม้โบราณสูงตระหง่าน ทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงาม และสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัยอันเป็นเอกลักษณ์ ว่ากันว่ามีลูกหลานของกิ่งข่างอาศัยอยู่ที่นี่

มีจุดชมวิวที่ผ่านทางหลวงหมายเลข 318 เสฉวน-ทิเบต ที่ต้องผ่านไปยังเมืองโป๋หมี ในอดีตหากรถยนต์ต้องการผ่านรถบรรทุกขนาดใหญ่ก็ต้องขนรถบรรทุกเปล่าแล้วข้ามไปอีกฝั่งแล้วบรรทุกกลับเข้าไปใหม่ อีกด้านหนึ่งสะพานเหล็กไม่สามารถบรรทุกรถบรรทุกหนักเช่นนี้ได้ ตอนนี้สะพานใหม่เปิดแล้ว สะพานเคเบิลเดิมก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว

ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว อากาศเริ่มอุ่นขึ้น ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะเริ่มละลาย และดอกพีชใน Nyingchi ก็เริ่มบานอย่างช้าๆ ดอกพีชยังคงบานสะพรั่งแม้จะมีน้ำแข็งและหิมะก็ตาม ดอกพีชใน Linzhi นั้นมีสีขาว ซึ่งแตกต่างจากดอกพีชที่เรามักจะเห็นทางตอนใต้มาก ดอกพีชที่นี่ล้วนแต่เป็นป่าและต้นพีชก็เช่นกัน สูงและแข็งแรงมากมีดอกพีชเต็มภูเขาและที่ราบสวยงามมาก!

อุทยานธรณีแห่งชาติอี้กงตั้งอยู่ที่ทางแยกระหว่างอำเภอโป๋หมี่และอำเภอหยิงฉือ ในเขตปกครองตนเองทิเบต ปลายด้านหนึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำอี้กงซังโป เนื่องจากพื้นที่ดังกล่าวถูกตัดลึกเข้าไปในภูมิประเทศของภูเขาและหุบเขา จึงทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในแนวดิ่งอย่างเห็นได้ชัด ในสภาพอากาศ จากเขตหนาวอัลไพน์ที่ปกคลุมไปด้วยหิมะตลอดทั้งปีลงมา มีเขตภูมิอากาศแนวตั้งที่แตกต่างกัน เช่น เขตกึ่งอาร์กติกอัลไพน์ เขตอบอุ่นภูเขา เขตอบอุ่นกึ่งเขตร้อน เขตกึ่งเขตร้อน และเขตอบอุ่น