วัดโจคัง หรือที่เรียกอีกอย่างว่า “ซูลาคัง” และ “โจคัง” (หมายถึง “วัดพระศากยมุนี” ในภาษาธิเบต) เป็นวัดที่ประดิษฐานรูปปั้นพระศากยมุนีขนาดเท่าตัวจริงเมื่อตอนมีพระชนมายุ 12 พรรษา สร้างขึ้นโดยกษัตริย์ทิเบต ซองเซน กัมโป เหตุผลที่ลาซาได้รับการขนานนามว่าเป็น “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์”[1] เกี่ยวข้องกับรูปปั้นนี้ เดิมทีวัดนี้เรียกว่า "เรซา" และต่อมาเรซาก็กลายมาเป็นชื่อของเมืองและได้พัฒนามาเป็น "ลาซา" ในปัจจุบัน หลังจากที่วัด Jokhang ถูกสร้างขึ้น ก็ได้มีการดัดแปลงและขยายวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสมัยราชวงศ์หยวน หมิง และชิง จนกระทั่งมาถึงขนาดในปัจจุบัน [2][3]
วัด Jokhang มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,300 ปี และถือเป็นวัดที่มีสถานะสูงสุดในพระพุทธศาสนาแบบทิเบต วัด Jokhang เป็นอาคารสมัยทูโบที่งดงามที่สุดที่ยังคงมีอยู่ในทิเบต นอกจากนี้ยังเป็นโครงสร้างวิศวกรรมโยธาที่เก่าแก่ที่สุดในทิเบตและเป็นผู้ริเริ่มรูปแบบวัดแบบเรียบง่ายของชาวทิเบตอีกด้วย วงกลมที่ล้อมรอบวิหารพระศากยมุนีที่อยู่ตรงกลางวัดโจคังเรียกว่า "นางโข่" วงกลมที่ล้อมรอบกำแพงด้านนอกของวัดโจคังเรียกว่า "บาคอ่" และถนนที่แผ่ขยายออกไปจากวัดโจคังเรียกว่า "ถนนบาคอ่" หรือถนนบาจิโอว วงกลมขนาดใหญ่ที่มีวัด Jokhang เป็นศูนย์กลาง ซึ่งรวมถึงพระราชวัง Potala, ภูเขา Yaowang และวัด Ramoche เรียกว่า "Lingkor" วงกลมทั้งสามวงจากด้านในสู่ด้านนอกเป็นเส้นทางที่ชาวทิเบตใช้สำหรับพิธีสวดมนต์เดินเวียนรอบ