กิจกรรมน่าสนใจในหลินจือ

ขับผ่านทะเลสาบปาซ่งโซ (หรือที่รู้จักกันในชื่อทะเลสาบค็อกเกา) ในเขตกงปู้เจียงต้า เมืองหลินจือ ที่ระดับความสูงประมาณ 3,480 เมตร ทะเลสาบแห่งนี้เป็นทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์อันเลื่องชื่อของนิกายแดง น้ำใสสะอาดสีมรกตโอบล้อมด้วยภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะและป่าไม้หนาทึบ ทำให้ที่นี่ได้รับฉายาว่า "สวรรค์บนดิน" บนเกาะจ้าซี ใจกลางทะเลสาบมีวัดกัวจงอายุนับพันปี ตั้งอยู่ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างพุทธศาสนาแบบทิเบตและความงามทางธรรมชาติ ทัศนียภาพของปาซ่งโซจะเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล ด้วยดอกท้อที่สะท้อนหิมะในฤดูใบไม้ผลิ และผืนป่าที่สว่างไสวด้วยสีสันอันสดใสในฤดูใบไม้ร่วง ได้รับการประกาศให้เป็นเขตทัศนียภาพแห่งชาติระดับ 4A ในปี พ.ศ. 2543 และได้รับการยกระดับเป็นเขตทัศนียภาพแห่งชาติระดับ 5A ในปี พ.ศ. 2560 เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศและแสวงบุญที่สำคัญในทิเบตตะวันออก

เมื่อยืนอยู่บนจุดชมวิวของแกรนด์แคนยอนยาลุงจางโบ แม่น้ำก็ไหลเชี่ยวราวกับมังกรทองใต้ฝ่าเท้าของคุณ และยอดเขานังกาปารวตีสูง 7,782 เมตรก็ปรากฏให้เห็นท่ามกลางเมฆ เมื่อ "ยอดเขาสาวขี้อาย" ฉีกผ้าคลุมออกโดยไม่ได้ตั้งใจและเผยให้เห็นยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะอันแหลมคม เสียงอุทานของฝูงชนและเสียงชัตเตอร์ของกล้องก็กลบเสียงคลื่นของแม่น้ำทันที ในขณะนั้น ความงดงามระหว่างสวรรค์และโลกก็เข้าครอบงำจิตวิญญาณโดยตรง ความสูงชันของหุบเขาสูงกว่า 6,000 เมตร สร้างทิวทัศน์แฟนตาซีตั้งแต่ป่าฝนกึ่งเขตร้อนไปจนถึงยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ใต้ฝ่าเท้าของคุณคือหมู่บ้านที่มีดอกพีชที่บานสะพรั่ง ไหล่เขาเต็มไปด้วยหมอก และยอดเขาน้ำแข็งทิ่มแทงท้องฟ้าราวกับหอกของเทพเจ้า น่าเสียดายที่บริเวณที่มีทัศนียภาพงดงามนี้มีเพียงส่วนหนึ่งของแกรนด์แคนยอนเท่านั้น และความลับที่แท้จริงยังอยู่ลึกเข้าไปในพื้นที่รกร้างของ Motuo เมื่อมองย้อนกลับไปในระหว่างทางกลับ แม่น้ำได้กัดเซาะภูเขาจนเกิดเป็น "รอยกีบม้า" ขนาดใหญ่ และพระอาทิตย์ตกก็ได้สาดส่องยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ เมื่อถึงตอนนั้น คุณจึงรู้ว่าชื่อเสียงของ "หุบเขาที่ลึกที่สุดในโลก" แห่งนี้ต้องวัดด้วยฝีเท้าและรอคอยอย่างอดทนจึงจะได้รับ

ภูเขานังกาบาวาซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "ภูเขาที่สวยที่สุดในจีน" มีชื่อเสียงจากลักษณะ "ยอดเขาขี้อาย" ที่หายากซึ่งถูกล้อมรอบด้วยเมฆและหมอกตลอดทั้งปี เป็นหนึ่งในภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะที่ลึกลับที่สุดในเขตหลินจือของทิเบต ต่อไปนี้คือความคิดเห็นเกี่ยวกับคู่มือการเดินทางจากหลายมุมมองเพื่อช่วยให้ผู้เดินทางวางแผนการเดินทางได้ดีขึ้น

พื้นที่ท่องเที่ยวกาดิงโกเป็นสมบัติทางธรรมชาติที่น่าประหลาดใจมาก! ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาบนผืนแผ่นดินแห่งนี้ ฉันก็รู้สึกดึงดูดใจด้วยทิวทัศน์อันงดงามของที่นี่ ลำธารใสสะอาดไหลริน และอากาศก็สดชื่นและน่ารื่นรมย์ ราวกับว่าทุกย่างก้าวสามารถขจัดปัญหาชีวิตออกไปได้ การเดินไปตามเส้นทาง จะเห็นต้นไม้เขียวขจีและดอกไม้ป่าอยู่ทั่วไป และภูเขาที่อยู่ไกลออกไปก็ดูลึกลับยิ่งขึ้นเมื่อมองจากฉากหลังพระอาทิตย์ตก ไม่ว่าคุณจะกำลังมองหาความเงียบสงบเพียงลำพังหรือใช้เวลาดีๆ กับครอบครัวและเพื่อนๆ กาดิงโกก็เป็นตัวเลือกในอุดมคติ ฉันขอแนะนำอย่างจริงใจให้กับเพื่อนที่รักธรรมชาติ ทิวทัศน์ที่สวยงามที่นี่คุ้มค่าแก่การมาเยี่ยมชมอย่างแน่นอน!

หมู่บ้านซู่ซ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ดีที่สุดในการชมภูเขานังกาบาวา เราจองห้องชมภูเขานังกาบาวาไว้เป็นพิเศษ เพื่อที่จะสามารถมองเห็นภูเขานังกาบาวาได้ทันทีที่เปิดประตู แม้ว่าโอกาสที่จะได้เห็นภูเขานังกาปาร์บัตจะสูงกว่ามากเมื่อคุณไปทิเบตในฤดูหนาว แต่ถึงอย่างไร ภูเขาแห่งนี้ก็เป็นยอดเขาที่คนเพียง 9 ใน 10 คนเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้ แม้ว่าฉันจะได้เห็นทิวทัศน์ทั้งหมดในครั้งนี้ แต่ฉันพลาดการได้เห็นภูเขาสีทองในแสงแดด ซึ่งเป็นความเสียใจอย่างใหญ่หลวงที่สุดของการเดินทางไปยังทิเบตครั้งนี้ อย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นการจัดเตรียมไว้ของพระเจ้าเช่นกัน ฉันจะเพลิดเพลินไปกับทิวทัศน์ใดๆ ที่พระเจ้าอนุญาตให้ฉันเห็น

เราพาเด็กเล็กสองคนอายุต่ำกว่า 6 ขวบไปด้วย และเราก็เดินเล่นไปรอบๆ พร้อมกับเล่นสนุกไปด้วย ในฤดูหนาวคนน้อยกว่า ที่นี่น่าจะสวยงามกว่านี้ในเดือนมีนาคมหรือเมษายนตอนที่ดอกอะซาเลียบานสะพรั่ง แต่ฤดูหนาวก็มีเสน่ห์ในแบบของมันเอง และเด็กๆ ก็ยังคงเล่นสนุกไปตลอดทาง มีทางเดินไม้ทอดยาวอยู่ตรงทางเข้า ล้อมรอบด้วยต้นไม้มากมาย ซึ่งน่าสนใจมากทีเดียว

ป่า Lulang เปรียบเสมือนพ่อมดแห่งออซบนที่ราบสูง! เมื่อก้าวเข้าไปในป่าดึกดำบรรพ์แห่งนี้ คุณจะเห็นความเขียวขจีของต้นไม้ ต้นสนสูงตระหง่าน ภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะอันสง่างาม และเมฆหมอกราวกับดินแดนแห่งเทพนิยาย เมื่อเดินผ่านไป คุณจะสัมผัสได้ถึงอากาศบริสุทธิ์ที่สดชื่น เสียงนกร้องและลำธารที่ผสมผสานกันราวกับอยู่ในบาร์ออกซิเจนธรรมชาติ สีสันของป่าจะเปลี่ยนไปตามฤดูกาล โดยในฤดูใบไม้ผลิจะมีสีเขียวอ่อนและสีเหลืองทองในฤดูใบไม้ร่วง ทุกๆ เฟรมล้วนสวยงามจนน่าทึ่ง นี่คือที่อยู่อาศัยของจิตวิญญาณ ที่ซึ่งผู้คนจะลืมความวุ่นวายและดื่มด่ำไปกับความงามอันบริสุทธิ์ของธรรมชาติ

แม้จะถือเป็นจุดชมวิวที่งดงามที่สุดในเขตโม่โถว แต่ก็เป็นหนึ่งในจุดชมวิวไม่กี่แห่งในโม่โถวที่ต้องเสียค่าเข้าชม ผมคิดว่าการจะสวยงามหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ ไม่ควรมีแดดจัดเกินไป หรือเมฆหมอกบดบังทัศนียภาพหลักมากเกินไป

การผสมผสานในฝันของภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ แม่น้ำ และป่าไม้ นับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของธรรมชาติ!

อันดับแรก อย่าขี่ม้าเมื่อไปมิดุ้ย อย่าขี่ม้า อย่าขี่ม้า อย่าขี่ม้า ฉันจะพูดสามครั้ง เหตุผล: อันดับแรก เส้นทางเดินเพียง 1.5 กิโลเมตร แม้ว่าจะอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 3,900 เมตร แต่เส้นทางเดินเต็มไปด้วยป่าโบราณ มีออกซิเจนมากมาย โดยพื้นฐานแล้ว คุณไม่ต้องกังวลเรื่องโรคแพ้ความสูง คุณสามารถเดินและหยุดและสนุกสนานได้ การเดินไปยังจุดชมวิวนั้นง่ายมาก ตอนที่ฉันไปที่นั่น แม้แต่กลุ่มชายชราและหญิงชราในกลุ่มชมพระอาทิตย์ตกที่ขึ้นรถชมทิวทัศน์ก็เดินไปยังจุดชมวิว ประการที่สอง ราคาขี่ม้าไปกลับคือ 100 ต่อคน หากคุณใช้เส้นทางอื่น คุณจะพลาดทิวทัศน์บนเส้นทางเดิน และจะทำให้คุณมีเวลาจำกัดในการถ่ายรูปที่จุดชมวิว นอกจากนี้ ม้ายังสกปรกมาก ไม่ต้องพูดถึงกลิ่น ประการที่สามและที่สำคัญที่สุด คุณไม่สามารถเลือกม้าได้ คุณต้องขี่อะไรก็ได้ที่นำมาให้ ไม่มีทางเลือก โดยทั่วไปแล้วม้า 90% นั้นผอมมาก ผู้ที่ต้องการถ่ายรูปบนหลังม้าแนะนำให้คุณเลิกคิดแบบนี้ และชาวทิเบตในท้องถิ่นที่นำม้าเป็นคนหยิ่งยโสและไม่ดีอย่างมาก และถึงกับลากคุณด้วยซ้ำ จากประสบการณ์ส่วนตัวนี้ ฉันจึงเลือกที่จะเดิน ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นทางเลือกที่ถูกต้องมาก ดังนั้น ฉันไม่ต้องการทำลายอารมณ์ดีๆ ของการเดินทาง ฉันแนะนำให้คุณลงจากรถบัสชมทิวทัศน์และตรงไปที่เส้นทางเดิน สำหรับทิวทัศน์ของธารน้ำแข็งมิดุย ส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่าคุ้มค่า นอกจากนี้ มาพูดถึงเวลาเดินกันบ้าง สามชั่วโมงก็เพียงพอสำหรับการเดิน หยุดพัก ถ่ายรูป พักผ่อน ถ่ายรูปที่จุดชมวิว และถ่ายภาพทางอากาศ ไม่ต้องกังวลเรื่องอาการแพ้ความสูง ฉันพาแม่วัย 70 ปีของฉันที่เป็นโรคพื้นฐาน เช่น ความดันโลหิตสูงและโรคหัวใจ และเธอเดินไปที่จุดชมวิวได้อย่างง่ายดาย สุดท้ายนี้ ข้าพเจ้าขอแนะนำท่านอีกครั้งว่า ให้หลีกเลี่ยงม้าในมิดุยและชาวบ้านที่พยายามโกงเงินท่านอยู่