กิจกรรมน่าสนใจในทิเบต

เมื่อเดินทางไปลาซา พระราชวังโปตาลาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่ควรพลาด และพระราชวังโปตาลาในยามค่ำคืนก็มีเสน่ห์ยิ่งขึ้นไปอีก พระราชวังโปตาลาถูกประดับประดาด้วยแสงไฟอย่างนุ่มนวลภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน และหลังคาสีทองก็เปล่งประกายระยิบระยับภายใต้แสงไฟ ราวกับประดับด้วยอัญมณีแวววาวนับไม่ถ้วน โครงร่างของพระราชวังทั้งหมดนั้นโดดเด่นกว่าบนพื้นหลังสีดำ และดูเคร่งขรึมและสง่างามเป็นพิเศษ ในลาซาตอนกลางคืน ท้องฟ้าบริสุทธิ์และอากาศก็สดชื่น เมื่อยืนอยู่บนจัตุรัสพระราชวังโปตาลา มองไปยังพระราชวังที่สว่างไสว สัมผัสถึงบรรยากาศที่เงียบสงบและศักดิ์สิทธิ์รอบ ๆ จิตวิญญาณของผู้คนจะตกตะลึงและบริสุทธิ์ขึ้นอย่างมาก

อุทยานแห่งชาติ Namtso เป็นผลงานชิ้นเอกทางธรรมชาติอย่างแท้จริง ทะเลสาบใสราวกับคริสตัลและทิวทัศน์ริมทะเลสาบก็งดงาม ทุกครั้งที่ไปที่นั่น ฉันรู้สึกถึงการชำระล้างจิตใจ ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ที่ชื่นชอบการถ่ายภาพหรือเป็นนักเดินทางที่กำลังมองหาช่วงเวลาที่เงียบสงบ สถานที่นี้ไม่ควรพลาด ฉันขอแนะนำอย่างยิ่งสำหรับทุกคนที่รักความงามของธรรมชาติ!

เมื่อยืนอยู่ริมทะเลสาบ Namtso ที่ระดับความสูง 4,718 เมตร ฉันรู้สึกตกตะลึงกับสีฟ้าบริสุทธิ์ที่อยู่ตรงหน้า ทะเลสาบแห่งนี้เปรียบเสมือนมรกตขนาดใหญ่ สะท้อนให้เห็นยอดเขา Nyainqentanglha ที่ปกคลุมด้วยหิมะ ซึ่งงดงามและศักดิ์สิทธิ์ แสงแดดบนที่ราบสูงส่องประกายระยิบระยับ และผิวน้ำของทะเลสาบก็ระยิบระยับราวกับถูกปกคลุมด้วยเพชรที่แตกหัก ธงคำอธิษฐานโบกสะบัดในสายลม และบรรดาผู้ศรัทธาที่เคร่งศาสนากำลังเดินวนรอบทะเลสาบ ทุกสิ่งทุกอย่างศักดิ์สิทธิ์และสงบสุข เมื่อสูดอากาศที่บางเบาและเย็นยะเยือก จิตวิญญาณดูเหมือนจะได้รับการชำระล้างอย่างสมบูรณ์ด้วยความบริสุทธิ์ระหว่างสวรรค์และโลก Namtso ซึ่งคู่ควรแก่การเรียกขานว่า "ทะเลสาบสวรรค์" เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของจิตวิญญาณที่ใกล้ชิดกับสวรรค์มากที่สุด

ขับผ่านทะเลสาบปาซ่งโซ (หรือที่รู้จักกันในชื่อทะเลสาบค็อกเกา) ในเขตกงปู้เจียงต้า เมืองหลินจือ ที่ระดับความสูงประมาณ 3,480 เมตร ทะเลสาบแห่งนี้เป็นทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์อันเลื่องชื่อของนิกายแดง น้ำใสสะอาดสีมรกตโอบล้อมด้วยภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะและป่าไม้หนาทึบ ทำให้ที่นี่ได้รับฉายาว่า "สวรรค์บนดิน" บนเกาะจ้าซี ใจกลางทะเลสาบมีวัดกัวจงอายุนับพันปี ตั้งอยู่ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างพุทธศาสนาแบบทิเบตและความงามทางธรรมชาติ ทัศนียภาพของปาซ่งโซจะเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล ด้วยดอกท้อที่สะท้อนหิมะในฤดูใบไม้ผลิ และผืนป่าที่สว่างไสวด้วยสีสันอันสดใสในฤดูใบไม้ร่วง ได้รับการประกาศให้เป็นเขตทัศนียภาพแห่งชาติระดับ 4A ในปี พ.ศ. 2543 และได้รับการยกระดับเป็นเขตทัศนียภาพแห่งชาติระดับ 5A ในปี พ.ศ. 2560 เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศและแสวงบุญที่สำคัญในทิเบตตะวันออก

Yarlung Zangbo Grand Canyon เริ่มต้นจากหมู่บ้าน Daduka ในเมือง Milin ทางตอนเหนือ (สูง 2,880 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล) และสิ้นสุดที่หมู่บ้าน Bashika ในเขต Medog ทางตอนใต้ (สูง 115 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล) แกรนด์แคนยอนยาลุงจางโบมีความยาว 504.6 กิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 2,268 เมตร และมีความลึกสูงสุด 6,009 เมตร ระดับความสูงโดยเฉลี่ยสูงกว่า 3,000 เมตร ทำให้เป็นหุบเขาลึกที่ใหญ่ที่สุดในโลก พื้นที่หุบเขาทั้งหมดมีสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย มีทั้งธารน้ำแข็ง หน้าผา ทางลาดชัน ดินถล่ม และแม่น้ำขนาดใหญ่ หลายพื้นที่ยังไม่มีใครไปเยือนมาก่อน และอาจเรียกได้ว่าเป็น "สถานที่ลับแห่งสุดท้ายบนโลก" พวกเขาคือพื้นที่ว่างที่หายากแห่งหนึ่งในการทำงานทางธรณีวิทยา “แผนแม่บทสำหรับเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติแกรนด์แคนยอนยาร์ลุงจางโบ” ผ่านการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญในเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 ซึ่งระบุว่าแกรนด์แคนยอนยาร์ลุงจางโบจะกลายเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติในเร็วๆ นี้ ใน "แผนหลัก" ผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องจากทิเบตและนักวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิทยาศาสตร์จีนได้จัดทำแผนรายละเอียดอย่างละเอียดมากสำหรับการคุ้มครองสัตว์และพืช ธรณีวิทยา และธรณีสัณฐานในพื้นที่แกรนด์แคนยอนยาร์ลุงจางโป แบ่งพื้นที่คุ้มครองและพันธุ์พืชคุ้มครองต่าง ๆ ออก และกำหนดมาตรการคุ้มครองที่สมบูรณ์แบบ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ Yarlung Zangbo Grand Canyon ที่เสนอไว้มีพื้นที่ทั้งหมดมากกว่า 9,600 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 14,900 คน Grand Canyon Yarlung Zangbo ไม่เพียงแต่ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหุบเขาลึกและกว้างอันดับหนึ่งของโลกเท่านั้น แต่ยังดึงดูดความสนใจของนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกด้วยความหมายทางวิทยาศาสตร์อันหลากหลายและทรัพยากรอันมีค่าอีกด้วย เข็มขัดฝนที่ใหญ่ที่สุดในโลกกระจายอยู่ในลุ่มแม่น้ำพรหมบุตร-แม่น้ำยาร์ลุงซังโบ เขตภูมิอากาศเขตร้อนเหนือสุดของโลก และเขตธรรมชาติกระจายอยู่ในแกรนด์แคนยอนยาร์ลุงซังโบ สายพันธุ์โบราณที่ใกล้สูญพันธุ์ของโลกอาศัยและขยายพันธุ์ในหุบเขาแกรนด์แคนยอน Yarlung Zangbo แหล่งพลังงานน้ำที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของโลกและแหล่งทรัพยากรชีวภาพที่หายากกระจายอยู่ในหุบเขาแกรนด์แคนยอน Yarlung Zangbo

ทะเลสาบยัมโดรกเป็นสถานที่ที่คุณจะไม่มีวันลืมเลือนเมื่อได้เห็นเพียงครั้งเดียว เมื่อมองจากระยะไกล ทะเลสาบเปรียบเสมือนริบบิ้นสีฟ้าที่ทอดยาวอยู่ระหว่างภูเขา เมื่อเข้าไปใกล้ คุณจะมองเห็นน้ำใสสะอาด สีของทะเลสาบจะเปลี่ยนไปตามเวลาและสภาพอากาศที่ต่างกัน ในวันที่อากาศแจ่มใส ทะเลสาบจะเป็นสีฟ้าคราม ซึ่งตัดกับสีของท้องฟ้า ทำให้ยากที่จะแยกแยะว่าอันไหนคือทะเลสาบ อันไหนคือท้องฟ้า ในวันที่อากาศมืดครึ้ม ทะเลสาบจะเป็นสีฟ้าอมเทา ให้ความรู้สึกลึกลับน่าค้นหา ภูเขาริมทะเลสาบก็มีความงามไม่แพ้กัน ภูเขาบางลูกถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาวราวกับหิมะที่ส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงอาทิตย์ มีฝูงจามรีกำลังเล็มหญ้าอยู่บริเวณเชิงเขา โดยรวมแล้ว ทะเลสาบยัมโดรกเป็นสถานที่ที่ทำให้คุณรู้สึกสงบและผ่อนคลายอย่างแท้จริง และเป็นสถานที่ที่คุณจะไม่มีวันลืมเลือนเมื่อได้ไปเยือน

วัดโจคัง หรือที่เรียกอีกอย่างว่า “ซูลาคัง” และ “โจคัง” (หมายถึง “วัดพระศากยมุนี” ในภาษาธิเบต) เป็นวัดที่ประดิษฐานรูปปั้นพระศากยมุนีขนาดเท่าตัวจริงเมื่อตอนมีพระชนมายุ 12 พรรษา สร้างขึ้นโดยกษัตริย์ทิเบต ซองเซน กัมโป เหตุผลที่ลาซาได้รับการขนานนามว่าเป็น “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์”[1] เกี่ยวข้องกับรูปปั้นนี้ เดิมทีวัดนี้เรียกว่า "เรซา" และต่อมาเรซาก็กลายมาเป็นชื่อของเมืองและได้พัฒนามาเป็น "ลาซา" ในปัจจุบัน หลังจากที่วัด Jokhang ถูกสร้างขึ้น ก็ได้มีการดัดแปลงและขยายวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสมัยราชวงศ์หยวน หมิง และชิง จนกระทั่งมาถึงขนาดในปัจจุบัน [2][3] วัด Jokhang มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,300 ปี และถือเป็นวัดที่มีสถานะสูงสุดในพระพุทธศาสนาแบบทิเบต วัด Jokhang เป็นอาคารสมัยทูโบที่งดงามที่สุดที่ยังคงมีอยู่ในทิเบต นอกจากนี้ยังเป็นโครงสร้างวิศวกรรมโยธาที่เก่าแก่ที่สุดในทิเบตและเป็นผู้ริเริ่มรูปแบบวัดแบบเรียบง่ายของชาวทิเบตอีกด้วย วงกลมที่ล้อมรอบวิหารพระศากยมุนีที่อยู่ตรงกลางวัดโจคังเรียกว่า "นางโข่" วงกลมที่ล้อมรอบกำแพงด้านนอกของวัดโจคังเรียกว่า "บาคอ่" และถนนที่แผ่ขยายออกไปจากวัดโจคังเรียกว่า "ถนนบาคอ่" หรือถนนบาจิโอว วงกลมขนาดใหญ่ที่มีวัด Jokhang เป็นศูนย์กลาง ซึ่งรวมถึงพระราชวัง Potala, ภูเขา Yaowang และวัด Ramoche เรียกว่า "Lingkor" วงกลมทั้งสามวงจากด้านในสู่ด้านนอกเป็นเส้นทางที่ชาวทิเบตใช้สำหรับพิธีสวดมนต์เดินเวียนรอบ

ภูเขานังกาบาวาซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "ภูเขาที่สวยที่สุดในจีน" มีชื่อเสียงจากลักษณะ "ยอดเขาขี้อาย" ที่หายากซึ่งถูกล้อมรอบด้วยเมฆและหมอกตลอดทั้งปี เป็นหนึ่งในภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะที่ลึกลับที่สุดในเขตหลินจือของทิเบต ต่อไปนี้คือความคิดเห็นเกี่ยวกับคู่มือการเดินทางจากหลายมุมมองเพื่อช่วยให้ผู้เดินทางวางแผนการเดินทางได้ดีขึ้น

[คำแนะนำเกี่ยวกับการซื้อตั๋วและการเลือกที่นั่ง] ฉันซื้อตั๋วราคา 888 หยวน แต่ที่นั่งจริงอยู่ใกล้กับที่นั่งราคา 600 หยวนขึ้นไปมาก ส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่าถ้าคุณต้องการชมวิวแบบพาโนรามา ราคา 600 หยวนขึ้นไปนั้นคุ้มค่าแล้ว ที่นั่งราคาถูกกว่า 300 หยวนอาจอยู่ใกล้เกินไป ทำให้คุณพลาดโอกาสที่จะได้สัมผัสกับความยิ่งใหญ่ของทิวทัศน์อย่างเต็มที่ [ความผิดพลาดด้านตารางเวลา] เวลาแสดงอย่างเป็นทางการคือ 21:00 น. แต่เมื่อฉันไปถึงตรงเวลา เจ้าหน้าที่แจ้งว่าการแสดงเริ่มไปแล้วตั้งแต่ 20:30 น. ทำให้ฉันพลาดช่วงต้นเรื่อง ความผิดพลาดในการจัดตารางเวลาและการแจ้งเตือนของผู้จัดงานนั้นน่าเสียดาย [การแสดงและคุณภาพ] การแสดงไม่ตื่นตาตื่นใจอย่างที่ฉันคาดหวังไว้ ทางผู้จัดงานอ้างว่ามีนักแสดงกว่า 800 คน แต่สุดท้ายแล้วอาจมีเพียงประมาณ 300-400 คนเท่านั้น นอกจากนี้ อย่าคาดหวังฉากผาดโผนที่ยากหรือฉากสงครามที่อลังการ ความซับซ้อนทางเทคนิคของการแสดงโดยรวมค่อนข้างต่ำ องค์ประกอบการออกแบบท่าเต้นหลายอย่างดูเหมือนเด็ก ๆ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยนักแสดงวิ่งไปรอบ ๆ พื้นที่ขนาดใหญ่ หรือยืนและโบกอุปกรณ์ประกอบฉากง่าย ๆ 【สรุป】 การแสดงนี้อาศัยผู้ชมจำนวนมากเป็นหลัก ส่วนตัวแล้วฉันคิดว่าราคาตั๋วระหว่าง 200 ถึง 500 หยวนนั้นเหมาะสม แต่สำหรับตั๋วบางใบที่มีราคาสูงกว่า 1,000 หยวนนั้น ไม่คุ้มค่าอย่างแน่นอน

ในที่สุดฉันก็มาถึงยอดเขาเอเวอเรสต์อันลึกลับและศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าจะไปถึงได้แค่ฐานค่ายเท่านั้น แต่ฉันก็สามารถเห็นภาพรวมของยอดเขาเอเวอเรสต์ทั้งหมดด้วยตาของฉันเอง ซึ่งถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับฉัน หลังจากผ่าน 108 โค้งของยอดเขาเอเวอเรสต์ และนั่งรถบัสเที่ยวชม ฉันก็มีแนวโน้มที่จะเกิดอาการเมารถมาก ฉันจำเส้นทาง 108 โค้งของยอดเขาเอเวอเรสต์ได้เสมอ เหมือนที่ชาวซินเจียงเคยบอกไว้ว่า “เมื่อผ่านเส้นทางอ้อมมาหมดแล้ว ชีวิตก็จะราบรื่น” หลังจากขับรถมาเป็นเวลานานและเลี้ยวทุกมุม ฉันก็มองเห็นภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะสีขาวอยู่ไกลๆ จากยอดเขา ท้องฟ้าในทิเบตในฤดูหนาวเป็นสีฟ้าใสบริสุทธิ์ หลังจากผ่านเส้นทางอ้อมๆ มาหมดแล้ว ฉันก็เห็นธงชาติขนาดใหญ่บนเนินเขา ณ ขั้วโลกที่สามที่สูงที่สุดในโลก ณ ชายแดนมาตุภูมิ ความรักที่ฉันมีต่อเธอจึงชัดเจนมาก ณ ขณะนี้ มองดูยอดเขาเอเวอเรสต์ น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว จะไม่ให้คิดถึงขุนเขาและแม่น้ำอันงดงามได้อย่างไร? หากคุณมีร่างกายที่แข็งแรง การพักค้างคืนบนภูเขา มองดูดวงดาว และเต้นรำที่ดิสโก้บนที่ราบสูงก็ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีเช่นกัน