คู่มือเที่ยวเฉาหยาง 2569: ที่เที่ยวห้ามพลาด อาหาร โรงแรม เส้นทางยอดนิยม (อัปเดตเดือนกุมภาพันธ์)

พิพิธภัณฑ์ศิลปะซิงจุนฉิน ตั้งอยู่เชิงเขาลู่ฉวน ในอำเภอโชวหยาง เมืองจินจง มณฑลชานซี ซึ่งเป็นสถานที่ที่ขึ้นชื่อว่าเป็น "บ้านเกิดของอาจารย์ของจักรพรรดิสามพระองค์และดินแดนอันเป็นมงคลแห่งสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี" และอยู่ติดกับวัดฟู่เถียน ซึ่งเป็นโบราณสถานระดับชาติ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งนี้เป็นสถาบันศิลปะครบวงจรที่บูรณาการการจัดแสดงงานศิลปะ การสะสม การวิจัย การฝึกอบรม และการศึกษา พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้รับการออกแบบโดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไท่หยวน ก่อสร้างโดยบริษัทโชวหยางกวงต้า และตกแต่งโดยบริษัทซานซีจิงฉางเซิง เริ่มก่อสร้างในเดือนพฤษภาคม 2023 และเปิดให้ประชาชนเข้าชมในเดือนกรกฎาคม 2024 มีพื้นที่ทั้งหมดกว่า 2,600 ตารางเมตร ใช้งบประมาณลงทุนประมาณ 20 ล้านหยวน พิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก ได้แก่ ห้องจัดแสดงอเนกประสงค์และสตูดิโอศิลปิน หอแสดงนิทรรศการอเนกประสงค์มีพื้นที่ 1,300 ตารางเมตร โดยมีพื้นที่อาคารมากกว่า 1,900 ตารางเมตร ส่วนสตูดิโอศิลปินที่อยู่ติดกันมีพื้นที่ 1,300 ตารางเมตร โดยมีพื้นที่อาคาร 1,889 ตารางเมตร หอแสดงนิทรรศการทั้งหมดครอบคลุมสองชั้น มีพื้นที่จัดแสดงรวมกว่า 3,000 ตารางเมตร พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งนี้ตั้งชื่อตามนายซิง จุนฉิน จิตรกรสีน้ำมันชื่อดังจากเมืองโชวหยางผู้ได้รับการยกย่องในระดับนานาชาติ การสร้างพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งนี้ให้เสร็จสมบูรณ์จะทำให้ที่นี่เป็นฐานแลกเปลี่ยนศิลปะระดับนานาชาติ เป็นฐานสำหรับการร่างภาพและสร้างสรรค์ผลงานของจิตรกร เป็นฐานฝึกอบรมศิลปะสำหรับนักเรียน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยม และเป็นต้นแบบสำหรับการฟื้นฟูชนบท ซึ่งจะช่วยส่งเสริมการพัฒนาศิลปะร่วมสมัย

วัดฟูเทียน หรือที่เรียกว่าวัดฟูเทียนหยวน ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านเฮยสุ่ย เมืองผิงโถว อำเภอโส่วหยาง มณฑลซานซี ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง ถูกทำลายในสมัยราชวงศ์จินจากสงคราม และได้รับการบูรณะใหม่ในปีที่ 4 ของรัชสมัยจื้อซุ่น ราชวงศ์หยวน (1333) วัดตั้งอยู่ทางทิศเหนือหันหน้าไปทางทิศใต้ แบ่งออกเป็นส่วนอาคารวัดและส่วนอาคารสงฆ์ มีพื้นที่ประมาณ 1,053 ตารางเมตร ปัจจุบันยังคงมีอาคารขนาดใหญ่และเล็กจำนวน 14 หลัง จัดวางอย่างสมมาตรตามแนวแกนกลาง ประกอบด้วยอาคารหลัก อาคารผ่าน และอาคารข้างทิศตะวันออกและตะวันตก จัดวางในลักษณะลานเดียวตามลำดับ อาคารหลักตั้งอยู่บนแกนกลาง มีประตูวัดและอาคารหลัก โดยมีห้องข้างทางทิศตะวันออกและตะวันตกอยู่ทั้งสองข้าง วัดฟูเทียนเป็นสถาปัตยกรรมยุคราชวงศ์หยวนที่มีการบันทึกปีที่แน่นอน โครงสร้างและวัสดุก่อสร้างสะท้อนลักษณะเฉพาะของสถาปัตยกรรมยุคนั้น ถือเป็นผลงานชิ้นเอกที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี มีคุณค่าทางการศึกษาสูง และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งโบราณสถานสำคัญของชาติ

วัดลัวฮั่นมีพื้นที่ 1,438.7 ตารางเมตร สร้างขึ้นในยุคสมัยที่ไม่แน่ชัด โดยอาคารหลักและอาคารผ่านเป็นสถาปัตยกรรมยุคหยวน ส่วนประตูวัดเป็นสถาปัตยกรรมยุคหมิง วัดตั้งอยู่ทางทิศเหนือหันหน้าไปทางทิศใต้ มีลานวัดสองชั้นตามแนวแกนกลางจากใต้ไปเหนือเรียงตามลำดับคือ ประตูวัด อาคารผ่าน และอาคารหลัก ทางด้านตะวันออกของประตูวัดมีหอระฆัง ลานวัดชั้นแรกมีห้องข้างทางทั้งสองข้าง และลานวัดชั้นที่สองมีอาคารเสริมทางทิศตะวันออก ภายในอาคารผ่านและอาคารหลักมีภาพวาดสีบนโครงคานที่เป็นรูปเครื่องมือและพืชพันธุ์ต่างๆ วัดลัวฮั่นหมู่บ้านต้วนหวังเป็นวัดที่เก็บรักษาวิธีการก่อสร้างสถาปัตยกรรมยุคหยวน หมิง และชิงไว้อย่างครบถ้วนในเมืองโซ่วหยาง มีการเก็บรักษาผลงานฝีมือและข้อมูลวัฒนธรรมประวัติศาสตร์ของแต่ละยุคสมัย เป็นตัวอย่างการศึกษาการพัฒนาของโครงสร้างสถาปัตยกรรม และเป็นหน่วยงานคุ้มครองโบราณสถานสำคัญของมณฑลซานซี

หมู่บ้านจงอ้ายก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ฮั่น ตั้งแต่สมัยฮั่นมีชื่อเรียกสลับกันไป 5 ชื่อ ได้แก่ ไอห่าวจุ้ย, ม้าหลียนชู, อู่ฮุ่ยซู, ซ่างอ้าย และจงอ้าย ต่อมานักปราชญ์ท้องถิ่นได้ตั้งชื่อจงอ้ายโดยมีความหมายว่า "รวมกัน" หลังจากที่เมืองโส่วหยางตั้งเป็นอำเภอในสมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตกช่วงปีไท่คัง หมู่บ้านจงอ้ายก็ขึ้นอยู่กับเมืองโส่วหยาง ในสมัยราชวงศ์เหนือเว่ยช่วงปีเสี่ยวชาง เมืองซัวโจวได้ตั้งอยู่ในเขตเมืองโส่วหยาง และจงอ้ายเป็นที่ตั้งของเขตชินอู่กุน ในสมัยราชวงศ์สุยปีไค่หวงที่ 10 (590) เมืองโส่วหยางได้ตั้งอำเภออีกครั้ง หมู่บ้านจงอ้ายก็ขึ้นกับเมืองโส่วหยาง ในสมัยราชวงศ์หมิงมีการจัดระบบลี่เจีย หมู่บ้านจงอ้ายก็ขึ้นกับเมืองโส่วหยาง ในช่วงต้นราชวงศ์ชิง เขตปกครองอยู่ในตำบลไถผิง หมู่บ้านโบราณจงอ้ายมีชื่อเสียงจากวัฒนธรรมพ่อค้าจิ้นที่ลึกซึ้งและสถาปัตยกรรมโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ภายในหมู่บ้านยังคงรักษาถนนโบราณ 11 สาย, บ้านเรือนลึก 65 หลัง และวัดห้ามังกรแม่ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งสะท้อนถึงประเพณีพ่อค้าที่เชื่อว่า "การเสียเปรียบคือความโชคดี" ลักษณะสถาปัตยกรรมโดดเด่น เช่น หอเวินชาง และหอกุ่ยซิง รวมถึงการผสมผสานศิลปะการแกะสลักอิฐ ไม้ และหิน แสดงถึงแก่นแท้วัฒนธรรมพ่อค้าจิ้น เป็นหมู่บ้านดั้งเดิมจีนชุดที่ 4

บ้านเกิดของฉีจวิ่นจ้าวตั้งอยู่ระหว่างหมู่บ้านผิงซูและหมู่บ้านหลงเหมินเหอ เมืองซัวหยาง มณฑลซานซี เป็นกลุ่มอาคารจำลองสถาปัตยกรรมโบราณ รูปแบบหลักใช้การจัดวางแบบบ้านสไตล์ราชวงศ์ชิง มีพื้นที่ทั้งหมด 2,006 ตารางเมตร กลุ่มอาคารประกอบด้วยประตูแบบแขวนหลังคาสามช่อง ผนังบังตารูปตัวแปด และสะพานน้ำทอง ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่เป็นเอกลักษณ์ หน้าประตูมีเสาธงหินสามตอนที่สื่อถึงตำแหน่งขุนนางชั้นสูงระดับหนึ่ง แกนกลางของกลุ่มอาคารนี้คือพิพิธภัณฑ์ฉีจวิ่นจ้าวที่สร้างขึ้นในปี 2007 ภายในจัดแสดงความสำเร็จทางการสอบราชการของครอบครัวที่มี "หนึ่งตระกูลห้าผู้สอบผ่านราชการ, สามชั่วอายุสี่นักปราชญ์" และประวัติศาสตร์ของ "ครูจักรพรรดิสามยุค" (เต้ากวง, เซียนฟง, ถงจื้อ) รวมถึงจัดแสดงผลงานวิชาการและศิลปวัตถุ เช่น 《ม้าหัวเกษตรศาสตร์》และงานจิตรกรรมลายลักษณ์อักษร สถานที่ท่องเที่ยวนี้ผสานสถาปัตยกรรมดั้งเดิมกับเทคโนโลยีการจัดแสดงสมัยใหม่ผ่านเจ็ดโซนฟังก์ชัน ประกอบด้วยถนนฮั่นหลินและอาคารเทิงเจียวฉีเฟิงเป็นจุดชมวิวสำคัญ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 3A ของประเทศ

หมู่บ้านหลงเหมินเหอเป็นหมู่บ้านดั้งเดิมที่มีประวัติยาวนานกว่า 700 ปี พื้นที่ของโบราณสถานและอาคารโบราณที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในหมู่บ้านมีขนาดรวมกว่า 70,000 ตารางเมตร รวมถึงกลุ่มอาคารทางศาสนา เช่น วัดฉงฟู วัดหลงเทียน และวัดเจินอู เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีหน่วยงานคุ้มครองทางวัฒนธรรมระดับมณฑล 8 แห่ง เช่น สี่ชั้นหยวน และหอกลางหลงเหมิน มีที่อยู่อาศัยแบบดั้งเดิมสมัยหมิงและชิงจำนวน 59 แห่งที่มีคุณค่าควรแก่การอนุรักษ์ โดยมีลักษณะเด่นคือหลังคาทรงแขวนและผนังแกะสลักด้วยอิฐ เป็นหมู่บ้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงของจีน และเป็นหมู่บ้านดั้งเดิมจีนรุ่นที่สี่

เรือนหลวงตระกูลหวังตั้งอยู่ติดกับประตูขวาของหมู่บ้านหลงเหมินเหอ เนื่องจากเป็นโครงสร้างแบบเรือนชุด จึงมีประตูใหญ่หลายบานในบริเวณเรือนใหญ่ ประตูหนึ่งหันหน้าเข้าถนนในหมู่บ้าน อีกประตูหนึ่งหันออกนอกหมู่บ้าน ลานบ้านหลายแห่งเชื่อมต่อกันทั้งซ้ายขวาหน้าหลัง ประตูแต่ละบานเชื่อมถึงกัน ทิศทางต่างกัน และสไตล์ก็แตกต่างกันไป ตามตำนานกล่าวว่าสร้างขึ้นในช่วงกลางราชวงศ์ชิง โดยหวังอู่เค่อ เจ้าหน้าที่ก่อสร้างอาคารราชวงศ์และเป็นชาวหมู่บ้านหลงเหมินเหอ เมืองโซ่วหยาง เนื่องจากเจ้าของเรือนมีความชำนาญด้านสถาปัตยกรรมและการวาดภาพ ทุกหลังคาเรือนและถนนในหมู่บ้านจึงถูกวางผังอย่างเข้มงวด ใช้วัสดุอย่างพิถีพิถัน และทำงานอย่างประณีต ภายนอกถ้ำในลานบ้านตกแต่งอย่างประณีตและเรียบง่าย โครงสร้างไม้ของถ้ำหลักผสมผสานกับผนังอิฐและโครงไม้ที่ยื่นออกมาอย่างลงตัว ทั้งความงามทางสายตาและคุณค่าการใช้งานสมดุลกันอย่างดี เมื่อยืนอยู่หน้าประตู ผ่านผนังกั้นตรงข้าม จะเห็นทุ่งราบหน้าหมู่บ้านและเขตท่องเที่ยวฉีจวิ่นจ่าวได้อย่างชัดเจน ประตูใหญ่เมื่อเทียบกับกำแพงสูงของลานบ้าน แม้จะไม่โอ่อ่าเกินไป แต่ประณีตมาก ไม้แกะสลักอย่างสวยงามและภาพวาดสีละเอียดอ่อน สิ่งที่พิเศษกว่านั้นคือมุมชายคาทั้งสองข้างยกสูงเหมือนปีกนกที่บินอยู่บนท้องฟ้า จากประตูและกำแพงลานบ้านสามารถเห็นถึงความยิ่งใหญ่ของมัน เป็นโบราณวัตถุที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ของเมืองโซ่วหยาง

เจดีย์หลิงจิงตั้งอยู่ห่างจากวัดหลงฉวนไปทางทิศตะวันออกประมาณ 100 เมตร บนภูเขาอู่เฟิง เป็นเจดีย์อิฐทรงแปดเหลี่ยม 13 ชั้น สูงประมาณ 15 ถึง 25 เมตร ตัวเจดีย์มีความตรงและสวยงามราวกับพู่กัน เส้นผ่านศูนย์กลางของฐานและยอดเจดีย์เกือบเท่ากัน และได้รับการยกย่องว่าเป็น "ผลงานชิ้นเอกของการสร้างเจดีย์" ประตูเจดีย์มีรูปทรงคล้ายบัลลังก์ดอกบัว มีอักษร "ไห่เทียนฉี" (สระทะเลและสระฟ้า) แกะสลักด้วยอิฐอยู่เหนือประตู ด้านข้างตกแต่งด้วยลวดลายต่างๆ เช่น แรดมองดวงจันทร์และกระต่ายหยกฉางเอ๋อ ตัวเจดีย์ยังประดับด้วยแผ่นหินสลักคำว่า "เจดีย์หลิงจิง" โดยฟู่ซาน ด้านหน้าเจดีย์มีประตูโค้งก่ออิฐพร้อมแผ่นจารึกว่า "กงหยูฉางเอ๋อ" (พระราชวังประทับของฉางเอ๋อ) หรือ "ฉางเอ๋อประทับอยู่ในพระราชวัง" ซึ่งสะท้อนถึงการผสมผสานวัฒนธรรมพุทธ เต๋า ขงจื๊อ และวัฒนธรรมพื้นบ้าน ต้นกำเนิดของเจดีย์หลิงจิงยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ บางแหล่งข้อมูลอ้างว่าสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง แต่สถาปัตยกรรมของเจดีย์ในปัจจุบันนั้นใกล้เคียงกับสมัยราชวงศ์ชิงมากกว่า เจดีย์แห่งนี้ได้รับการบูรณะใหม่ในปี 1934 สร้างด้วยอิฐสีน้ำเงิน โดยฐานและแท่นทำจากหินทราย ส่วนยอดเป็นโครงสร้างแปดเหลี่ยมรูปทรงคล้ายหมวกกันน็อก มีฐานดอกบัวหินประดับด้วยแจกันเคลือบสีดำ ส่วนยอดเดิมอาจเป็นไข่มุกหินหรือน้ำเต้าเคลือบ เจดีย์หลิงจิงมีภายในกลวงและภายนอกเปิดโล่ง มีบันไดภายในสำหรับขึ้นไปยังเจดีย์ ห้องโถงกลางเป็นรูปแปดเหลี่ยม บันไดแคบและวนขึ้นไปตามผนัง แต่ละชั้นมีประตูจริงและประตูปลอมสลับกันไป ชั้นที่สิบสองมีโครงสร้างแบบศาลาอยู่ด้านบนสุด พร้อมด้วยซุ้มประตูไม้จำลองที่เป็นเอกลักษณ์ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ ชายคาโค้งทำให้เกิดลักษณะเว้า เจดีย์ตกแต่งอย่างวิจิตรงดงามด้วยงานแกะสลักอิฐที่แสดงถึงศิลปะต่างๆ รวมถึงการเขียนพู่กัน การวาดภาพ และดนตรี เดิมทีมุมของเจดีย์ประดับด้วยวงล้อธรรมที่แกะสลักจากหิน เจดีย์หลิงจิงมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับฟู่ซาน นักคิดจากปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง อักษรสามตัว "เจดีย์หลิงจิง" บนเจดีย์และบทกวีบนประตูเจดีย์ล้วนเป็นลายมือของเขา ฟู่ซานเคยอาศัยอยู่อย่างสันโดษที่นี่ มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่อต้านราชวงศ์ชิงและให้การดูแลทางการแพทย์แก่ผู้คน วัดแห่งนี้เก็บรักษาจารึกอักษรหวัดของเขาไว้ เช่น "ศิลาจารึกอักษรหวัดภูเขาอู่เฟิง" ซึ่งกล่าวถึงศิลปะและนวัตกรรมของการเขียนพู่กัน ชื่อ "หลิงจิง" มาจาก "หลิง" ซึ่งหมายถึงสูงตระหง่าน และ "จิง" ซึ่งหมายถึงน้ำพุใสสะอาด สื่อถึงน้ำพุที่ใสสะอาดและระยิบระยับ เงาของเจดีย์กล่าวกันว่าชี้ตรงไปยัง "สุสานเหยียนไท่" บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเจริญรุ่งเรืองของประเพณีทางวรรณกรรม

วัดหลงชวนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีพื้นที่มากกว่า 2,400 ตารางเมตร กลุ่มอาคารสร้างตามแนวเขา มีทั้งหมดเจ็ดชั้น โดยใช้การจัดวางแบบสมมาตรตามแกนกลาง แกนกลางจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกประกอบด้วย: เวทีละคร ประตูภูเขา (ถ้ำเตาเผาชั้นหนึ่ง) ห้องโถงผ่าน ถ้ำใต้ชายคา และศาลาจิงหยวน มีถ้ำเตาหินทั้งหมด 37 ถ้ำ และอาคารโครงสร้างไม้และอิฐ 49 ห้อง วัดหลงชวนเริ่มก่อสร้างตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงในปีเทียนฉี ผ่านการปรับปรุงในสมัยราชวงศ์ชิงและสาธารณรัฐจีนจนมีขนาดปัจจุบัน กลุ่มอาคารทั้งหมดสร้างตามแนวเขาและสภาพพื้นที่ ทางทิศเหนือของวัดหลงชวนห่างออกไป 50 เมตร มีหอหลิงจิงตั้งอยู่ 1 หลัง เป็นแหล่งโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติ

วัดปู่กวงสร้างขึ้นในยุคสมัยที่ไม่ทราบแน่ชัด ปัจจุบันอาคารหลักที่ยังคงอยู่เป็นโครงสร้างสมัยราชวงศ์ซ่ง ส่วนที่เหลือเป็นสถาปัตยกรรมสมัยหมิงและชิง วัดนี้ตั้งอยู่ทางทิศเหนือหันหน้าไปทางทิศใต้ มีพื้นที่ทั้งหมด 1,111.43 ตารางเมตร มีลานเข้าถึงเพียงลานเดียว บนแกนกลางมีเพียงอาคารหลักเท่านั้น โดยมีห้องข้างทางด้านตะวันออกและตะวันตก อาคารเสริม และห้องข้างขวา อาคารหลักตั้งอยู่บนฐานหินสูง 1.3 เมตร กว้างสามห้อง ลึกหกคานหลังคาเป็นแบบหลังคาแข็งชั้นเดียว มีโครงสร้างระเบียงหน้าหลังคาแบบเจ็ดคาน โครงสร้างคานเป็นแบบสี่คานวางซ้อนกันโดยใช้เสาสี่ต้น โครงสร้างดอกไม้ไม้สี่ชั้นแบบเดี่ยวที่ยื่นลงมา หัวเสาม้วนเข้าด้านหน้า มีประตูบานแผ่นไม้ตรงกลางระหว่างเสา และหน้าต่างบานตรงในช่องถัดไป ภายในอาคารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบละเอียดและสีสันสดใสเกี่ยวกับศาสนาพุทธขนาดกว่า 120 ตารางเมตร บนผนังด้านตะวันออก ตะวันตก และเหนือของอาคารหลัก วัดปู่กวงเป็นตัวอย่างทางกายภาพที่สำคัญสำหรับการศึกษาสถาปัตยกรรมโบราณของจีน มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และศิลปะอย่างยิ่ง และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหน่วยงานคุ้มครองโบราณสถานสำคัญของชาติ

#กันยายน 2568 ทะเลสาบหลงฉีตั้งอยู่อย่างสงบนิ่งในหุบเขาโช่วหยาง ผิวน้ำราวกับกระจกสะท้อนเมฆที่ลอยละลิ่ว ทันทีที่สบตากับทะเลสาบ ฉันก็หลงใหลในสีฟ้าครามใสสะอาด กิ่งก้านของต้นหลิวพลิ้วไหวริมทะเลสาบ สายลมอ่อนๆ พัดระลอกคลื่นราวกับเงามังกรที่พลิ้วไหวไปตามสายน้ำ สถานที่แห่งนี้โอบล้อมด้วยขุนเขาไกลโพ้น ราวกับสรวงสวรรค์แห่งธรรมชาติ บนเส้นทางริมทะเลสาบ ดอกไม้ป่าพลิ้วไหวไปตามสายลม และนกกระยางน้อยบินโฉบเฉี่ยวผิวน้ำ ราวกับฉากในบทกวี ขณะล่องเรืออยู่กลางทะเลสาบ มีเพียงเสียงกระซิบของลมและสายน้ำที่ดังก้องอยู่ในหู ความวุ่นวายในชีวิตประจำวันก็จางหายไป ทะเลสาบหลงฉีไม่เพียงแต่เป็นภาพที่สวยงามเท่านั้น แต่ยังเป็นช่วงเวลาอันเงียบสงบ เปิดโอกาสให้เราได้เรียนรู้ที่จะค้นพบความสงบสุขท่ามกลางอ้อมกอดของธรรมชาติ

#SeptemberGoodPlaces2025 เมื่อเดินเข้าไปในบ้านเกิดของฉีจวินเจาในเขตโชวหยาง คุณจะรู้สึกราวกับถูกโอบล้อมด้วยกลิ่นอายของหนังสือ ลานบ้านที่ปูด้วยอิฐสีน้ำเงินและกระเบื้องสีดำตั้งตระหง่านอย่างเงียบสงบ กลอนคู่ที่ประตูทางเข้าเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แบบโบราณ เผยให้เห็นจิตวิญญาณและบุคลิกของปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ชิง ฉีจวินเจามีชื่อเสียงจากผลงานวิชาการที่ก่อประโยชน์แก่ประชาชน เมื่อเดินผ่านบ้านพักเดิมของเขา คุณจะสัมผัสได้ถึงความซื่อตรงและซื่อตรงตลอดชีวิต แสงและเงาที่ลอดผ่านกรอบหน้าต่างยังคงส่องสว่างร่างของเขาขณะที่เขาเขียน สร้างความตื่นตาตื่นใจ การได้มาเยือนที่นี่ไม่ใช่แค่การได้เยี่ยมชมบ้านพักเดิมของบุคคลสำคัญเท่านั้น แต่เปรียบเสมือนการสนทนากับประวัติศาสตร์ อิฐและกระเบื้องทุกชิ้นในลานบ้านล้วนผ่านการทดสอบของกาลเวลา ตัวอักษรและอักษรวิจิตรศิลป์ในห้องจัดแสดงสะท้อนให้เห็นถึงความปรารถนาและความซื่อสัตย์ของปราชญ์ผู้นี้ ขณะเดินเล่นไปรอบ ๆ บริเวณนั้น ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าการฝึกฝนตนเองที่แท้จริงนั้นไม่ได้อยู่ที่ความรู้อันลึกซึ้งเพียงอย่างเดียว แต่ยังอยู่ที่จิตใจที่กว้างขวางด้วย ขณะที่ฉันเดินจากไป เสียงสะท้อนของบรรยากาศโบราณยังคงดังก้องอยู่ในหู ทิ้งความประทับใจไม่รู้ลืม

| สถานที่ลับๆ ที่น่าค้นหา✨ สวัสดีทุกคน วันนี้เรามาแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวสุดเจ๋งกันค่ะ นั่นก็คือวัดเหลิงเฉวียน👏 แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว วัดเหลิงเฉวียนตั้งอยู่ในเทือกเขาซีโจวซาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองโซ่วหยาง มณฑลซานซี มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 500 ปี ได้ชื่อว่าเหลิงเฉวียน (น้ำพุเย็น) เพราะตั้งอยู่บนภูเขาที่มีระดับความสูงมาก อากาศหนาวเย็น และมีน้ำพุไหลอยู่ตลอดเวลา อาคารหลักของวัดคือวิหารต้าซิ่ง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปและโบราณวัตถุล้ำค่ามากมาย เช่น พระพุทธรูปศากยมุนีประทับนั่งสมัยราชวงศ์ถัง กิจกรรมท่องเที่ยว - 🌊แคมปิ้งและบาร์บีคิว: ที่นี่เป็นสถานที่ยอดเยี่ยมสำหรับการตั้งแคมป์และทำบาร์บีคิว ริมแม่น้ำมีพื้นที่กว้างขวางและมีร่มเงาไม้มากมาย คุณสามารถนำเต็นท์ เตาบาร์บีคิว และวัตถุดิบมาเองได้ หรือซื้อถ่านไม้และอุปกรณ์อื่นๆ ได้ในพื้นที่ นอกจากนี้ชาวบ้านยังขายตาข่ายจับปลา ปืนฉีดน้ำ และอื่นๆ เหมาะมากสำหรับการท่องเที่ยวแบบครอบครัว - 🎣เล่นน้ำและจับปลา: น้ำในแม่น้ำใสสะอาด บริเวณน้ำตื้นเหมาะสำหรับให้เด็กๆ เล่นน้ำและจับปลากุ้ง ถ้าโชคดีอาจจะจับปูตัวเล็กๆ ได้ด้วย - 🚂ชมวิวและดูรถไฟ: ทิวทัศน์รอบๆ ภูเขาสวยงาม เขียวชอุ่มไปด้วยต้นไม้ มีนาขั้นบันไดเป็นชั้นๆ บางครั้งจะมีรถไฟวิ่งผ่าน เพิ่มเสน่ห์ให้กับทิวทัศน์ วิธีการเดินทาง การเดินทางไปวัดเหลิงเฉวียนค่อนข้างไม่สะดวก เหมาะสำหรับการขับรถไปเอง🚗 ออกเดินทางจากไท่หยวน ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งก็จะถึง สามารถนำทางไปยังวัดเหลิงเฉวียนได้เลย สามารถขับรถไปจอดริมแม่น้ำได้ ค่าใช้จ่ายและข้อควรระวัง - 💰ค่าใช้จ่าย: การแคมปิ้งและบาร์บีคิวต้องจ่ายค่าธรรมเนียมการจัดการด้านสุขอนามัยเล็กน้อย ราคาสมเหตุสมผล โดยทั่วไปประมาณ 5 หยวนต่อคน - 🚫ข้อควรระวัง: ระวังเรื่องความปลอดภัยในการเล่น อย่าไปในบริเวณที่น้ำลึก กรุณาเก็บขยะและนำกลับไปทิ้งเอง รักษาสิ่งแวดล้อม โดยสรุป วัดเหลิงเฉวียนเป็นสถานที่ที่เหมาะมากสำหรับการท่องเที่ยวในวันหยุดสุดสัปดาห์หรือวันหยุดยาว ช่วยให้คุณหลีกหนีจากความวุ่นวายของเมือง และเพลิดเพลินกับความงามของธรรมชาติอย่างเต็มที่🌈

ไม่อนุญาตให้คุณยังไม่รู้จักจูไห่โต๋วเหมิน ซ่อนหมู่บ้านเล็กๆ ที่แยกตัวออกจากโลกอยู่! ถ้าชอบเดินเล่นในถนนเก่าแก่ สัมผัสบรรยากาศชนบท แนะนำให้มาที่นี่ ถ่ายรูปสวยมากจริงๆ‼️ มาที่นี่ก่อน ดูจากความเห็นบนเว็บที่ไม่ค่อยดีนัก พอไปถึงก็เข้าใจที่ทุกคนบ่น หลักๆ คือมีบางร้านค้าที่ไม่เปิด รูปที่โพสต์บนเว็บบอกเกี่ยวกับอาหาร การดื่ม การเล่น การสนุกสนาน มีเพียงบางส่วนที่เปิด โดยรวมแล้ว เหมาะสำหรับครอบครัวที่อยากจะไปพักผ่อนในวันหยุดสุดสัปดาห์. 🎈นำทาง: หมู่บ้านซีวโจวในจูไห่ 🎫ค่าเข้า: ฟรี 📍ที่อยู่: หมู่บ้านซีวโจว จูไห่โต๋วเหมิน 🅿️จอดรถ: ฟรี ❗ทิปส์การเที่ยว: ❶มีสองที่สำหรับจอดรถ สามารถจอดที่ 'ศูนย์บริการเมืองอินเพรสชั่นโต๋วเหมิน' ลงจากรถแล้วเดินตามเส้นทางสีสันสดใสบนพื้นประมาณ 10 นาทีเพื่อถึง ระหว่างทางจะเห็นบ้านเก่าแก่ที่สวยงาม. ❷อีกที่หนึ่งคือจอดในหมู่บ้าน ลงจากรถเดิน 5 นาทีก็ถึง. ❸อาหาร: ขนมหวาน คาเฟ่ ชามะนาวที่ดัง น่องวัว ไก่เหนียวทอด นกพิราบย่าง ข้าวหม้อ ร้านชาเย็น. ❹มีการเล่นหนังตะลุงฟรี พนักงานร้านบอกว่าในช่วงเทศกาลปีใหม่ที่นี่จะมีกิจกรรมทำมือเล่นมากขึ้น วัฒนธรรมพื้นบ้านจะเข้มข้นมากขึ้น. ❺ที่พิพิธภัณฑ์ชุดฮั่นสามารถเช่าชุดฮั่นเพื่อถ่ายรูป การสวมชุดฮั่นและถ่ายรูปในซอกซอยโบราณนี้เข้ากับบรรยากาศมาก บรรยากาศโบราณน่าจับต้อง.