ป่าดิบชื้นแอมะซอน

花丛中

5/5

ยอดเยี่ยม

ฉันขึ้นรถมินิบัสเที่ยวแรกสุดขึ้นไปบนภูเขา ลมที่พัดเข้ามาทางรอยแตกของหน้าต่างพัดพาเอากลิ่นของใบสนมาด้วย ถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยวทอดผ่านหุบเขา แต่ละโค้งเผยให้เห็นทิวทัศน์ที่แตกต่างกัน: ภูเขาสีเขียวชอุ่มตัดกับท้องฟ้าสีฟ้าอ่อน มีเมฆลอยอยู่ตามไหล่เขาอย่างเชื่องช้า เมื่อถึงยอดเขา ฉันพบหินแบนขนาดใหญ่ก้อนหนึ่งจึงนั่งลง ไม่จำเป็นต้องหาจุดถ่ายรูป ฉันเพียงแค่นั่งดูเมฆลอยผ่านไป สังเกตลมที่พัดกิ่งสนให้พลิ้วไหว ฉันกินอาหารแห้งที่นำมาด้วย เพลิดเพลินกับลมภูเขา แม้แต่ซาลาเปาก็อร่อยกว่าในเมือง เมื่อพระอาทิตย์เริ่มตกดินและฉันเริ่มเดินทางกลับ รองเท้าของฉันเต็มไปด้วยเศษหญ้า เสื้อผ้ามีกลิ่นยางสน ความรู้สึกว่างเปล่าและเบาใจเติมเต็มหัวใจของฉัน ความกังวลทั้งหมดของฉันถูกพัดพาไปกับลมภูเขาแล้ว