▲ นี่คือเขาซางกงในหยางซั่ว สวรรค์บนดินที่ปรากฏบนหน้าปกหนังสือเรียนภาษาไทย เมื่อยืนอยู่บนจุดชมวิวของเขาซางกง จะเห็นทิวเขาสลับซับซ้อนนับสิบลี้โอบล้อมรอบ ภูเขาสูงตระหง่านดั่งผุดขึ้นจากพื้นราบ หนาแน่นดั่งป่าไม้ วิวทั้งหมดปรากฏต่อหน้าเห็นได้อย่างชัดเจน ลมภูเขาพัดโชยแรง กระพือปีกอก สูดลมภูเขาเข้าไปแล้วรู้สึกถึงความทะเยอทะยานที่จะ "ยืนอยู่บนยอดเขาและเป็นจุดสูงสุด" พร้อมกับความรู้สึกกว้างใหญ่ดั่ง "เมื่อยืนอยู่บนยอดเขาสูงสุด ก็จะเห็นภูเขาทั้งหมดเล็กเตี้ยไปหมด"
▲ เรือไม้ไผ่ล่องไปบนผิวน้ำที่ใสราวกับหยก ภูเขาหินปูนสองฝั่งแม่น้ำดูราวกับภาพวาดหมึกจีนที่พระเจ้าทรงระบายสีไว้ ทุกช่วงเวลาคือภาพจริงของ "ภาพวาดทิวทัศน์พันลี้"! เมื่อแสงอาทิตย์สาดส่อง แม้แต่สาหร่ายใต้ท้องน้ำก็เป็นประกายสีทอง เงาของหมวกปีกกว้างของลุงคนแจวทาบลงบนผิวน้ำเป็นแนวเฉียง ในช่วงเวลานี้เองที่เราเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า "เรือล่องไปบนน้ำใส คนอยู่ในภาพวาด" นั้นหมายถึงอะไร
▲ แสงอรุณแรกเริ่มที่ปรากฏบนขอบฟ้า เปรียบเสมือนจิตรกรผู้ค่อยๆ แต้มสีทองอ่อนๆ ปลุกแม่น้ำหลีเจียงให้ตื่นจากหลับใหลอย่างนุ่มนวล ผืนน้ำอันกว้างใหญ่ดุจกระจกเงาขนาดยักษ์ สะท้อนภาพเมฆที่เปลี่ยนสีไปมาบนฟ้าเงียบสงบ เรือลำน้อยลอยลำอย่างสงบราวกับเป็นเครื่องประดับบทกวีที่ธรรมชาติจัดวางไว้อย่างตั้งใจ