โบโรบูดูร์

โบโรบูดูร์ ตั้งอยู่ในชวาตอนกลาง ประเทศอินโดนีเซีย เป็นพระเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพุทธศาสนามหายาน ชื่อ “โบโรบูดูร์” มาจากคำสันสกฤต “วระพุทธอุร” ซึ่งแปลว่า “วัดพุทธที่ตั้งอยู่บนยอดเขา” เจดีย์นี้ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมเหมือนพีระมิดขั้นบันได มีทั้งหมด 9 ชั้น โดย 6 ชั้นล่างสุดเป็นขั้นบันไดสี่เหลี่ยม ทางเดินด้านนอกของแต่ละชั้นมีการแกะสลักเป็นลวดลายนูนต่ำ โดยมีความยาวรวม 2.5 กิโลเมตร โครงสร้างสถาปัตยกรรมของโบโรบูดูร์ค่อยๆ ลดขนาดลงจากล่างถึงบน เป็นสัญลักษณ์ของกระบวนการที่ชาวพุทธค่อยๆ ฝึกฝนจากโลกฆราวาสสู่การตรัสรู้ ขณะเดียวกันยังเป็นตัวแทนของโลกอันกว้างใหญ่และจิตวิญญาณแห่งพุทธศาสนา สร้างขึ้นตามภูมิประเทศของภูเขาและมีความงดงามตระการตา นอกจากนี้ วัดพุทธ 3 แห่ง ได้แก่ โบโรบูดูร์ วัดเมิงดู และวัดภาวัน ถือเป็นซากปรักหักพังหลักอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความผันผวนทางประวัติศาสตร์ โบโรบูดูร์จึงจมลงสู่พื้นดินหลังจากการระเบิดของภูเขาไฟ และถูกปกคลุมไปด้วยป่าดิบชื้นเขตร้อนที่หนาแน่น จนกระทั่งต้นศตวรรษที่ 20 จึงได้มีการขุดค้นและค้นพบโบโรบูดูร์อีกครั้ง ปัจจุบัน โบโรบูดูร์ได้กลายเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก โดยได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น 1 ใน 4 โบราณสถานสำคัญของตะวันออกโบราณ ร่วมกับพีระมิด กำแพงเมืองจีน และนครวัด