ย้อนรอยประวัติศาสตร์ผ่านโบราณวัตถุ ณ พิพิธภัณฑ์อี๋ปิน
“พิพิธภัณฑ์อี๋ปิน (Yibin Museum) ตั้งอยู่ในเขตใหม่ซานเจียง (Sanjiang New Area) เป็นพิพิธภัณฑ์ระดับเกรด A ของจีน ภายในรวบรวมโบราณวัตถุกว่า 10,000 ชิ้น โดยมีชิ้นงานล้ำค่าระดับสูงกว่า 1,000 ชิ้น ซึ่งโบราณวัตถุเหล่านี้คือผู้นำพาทุกท่านย้อนเวลากลับไปฟังเรื่องราวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอันรุ่งโรจน์ของดินแดนแห่งนี้
🌟สุดยอดโบราณวัตถุ
📍อ่างทองแดงลายปลาคู่สมัยราชวงศ์ฮั่น
โบราณวัตถุล้ำค่าระดับชาติ ภายในสลักอักษร "สร้างโดยจูถี ในปีที่ 4 แห่งรัชศกเจี้ยนชู" ถือเป็นหนึ่งในอ่างล้างมือสมัยฮั่นที่ระบุปีสร้างที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่แสดงถึงความก้าวหน้าของอุตสาหกรรมการหล่อทองแดงในเมืองเจาทง รวมถึงความรุ่งเรืองของการค้าขายบนเส้นทางโบราณ "อู่ฉื่อเต้า" (Wuchi Road)
📍โลงหินแกะสลักสมัยฮั่นตะวันออก
ทั้งฝาโลงและตัวโลงทั้งสี่ด้านถูกแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง เล่าเรื่องราวหลากหลาย ทั้งภาพประตูสวรรค์ (เชวี่ย), เทพฝูซีและหนู่วา, ภาพการเดินทางด้วยรถม้า สะท้อนถึงวิถีชีวิตจริงและโลกในอุดมคติของผู้คนในสมัยราชวงศ์ฮั่น เป็นวัตถุทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญในการศึกษาสังคมและศิลปะในยุคนั้น
📍หินแกะสลักมังกรเขียวและเสือขาว
สุสานหินในสมัยราชวงศ์ซ่งมักจะจำลองรูปแบบที่อยู่อาศัยจริงของผู้ล่วงลับ เพื่อสร้างพื้นที่ที่คุ้นเคยในปรภพ งานศิลปะชิ้นนี้สะท้อนเอกลักษณ์ของยุคสมัยที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะมังกรเขียวและเสือขาวที่แกะสลักได้อย่างประณีตและดูมีชีวิตชีวา
📍ศิลาจารึกอักษรพระนางบูเช็กเทียน (อู่เจ้า)
"เทียนโซ่ว" คือปีรัชศกที่ 5 ของพระนางบูเช็กเทียน ศิลาจารึกชิ้นนี้ปรากฏคำว่า "หรงโจว" (ชื่อเก่าของอี๋ปิน) ไว้อย่างชัดเจน จึงเป็นหลักฐานที่หาได้ยากยิ่งในการศึกษาตัวอักษรประดิษฐ์ของพระนางบูเช็กเทียน การประกาศใช้กฎหมายในสมัยราชวงศ์อู่ การขยายอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากส่วนกลางสู่พื้นที่ตะวันตกเฉียงใต้ ตลอดจนวิวัฒนาการของชื่อเรียกเมืองอี๋ปินและการแบ่งเขตการปกครองในอดีต
🌟เรื่องราวทางประวัติศาสตร์
📍อาณาจักรเฝินโหว (Fen Marquis State)
อี๋ปินคือพื้นที่ตั้งของอาณาจักรเฝินโหวโบราณที่สถาปนาโดยชาวปั๋ว (Bo people) ในสมัยราชวงศ์ฉินได้จัดตั้งเป็นอำเภอปั๋วเต้า และขึ้นตรงต่อเมืองเจี้ยนเวยในสมัยราชวงศ์ฮั่น ในฐานะพื้นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยทางตอนใต้ของเสฉวน ซึ่งเป็นสาขาสำคัญของกลุ่มชาติพันธุ์ในตะวันตกเฉียงใต้ ที่นี่จึงเป็นพยานถึงการหลอมรวมระหว่างวัฒนธรรมปาฉู่และวัฒนธรรมชนเผ่า ก่อนจะค่อยๆ ผนวกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในอาณาจักรจีน
📍เส้นทางสายชาม้า (Tea Horse Road)
อี๋ปินเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญบนเส้นทางสายไหมทางใต้ (Southern Silk Road) และเป็นด่านสำคัญในการขนส่งชาจากเสฉวนไปยังยูนนาน กุ้ยโจว และทิเบต ในสมัยราชวงศ์ถัง อี๋ปินเป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้า "ชาเสฉวนสายใต้" ที่สำคัญ โดยราชวงศ์ต่างๆ ได้จัดตั้งตลาด "แลกชากับม้า" ขึ้นที่นี่ จนเกิดเป็นเส้นทางสายชาม้าหลายสายที่มีจุดเริ่มต้นจากอี๋ปิน
📍การอพยพครั้งใหญ่ "หูกว่างเถียนซื่อชวน"
ในช่วงรอยต่อระหว่างปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นราชวงศ์ชิง เมืองอี๋ปินเผชิญกับภาวะสงครามยาวนานกว่า 30 ปี จากการสู้รบของกองกำลังต่างๆ ทั้งกบฏจางเซี่ยนจง กองทัพชิง กองทัพหมิงใต้ และกบฏอู๋ซานกุ้ย ซ้ำเติมด้วยโรคระบาดและภัยจากเสือ ทำให้ประชากรลดลงอย่างรุนแรง ราชสำนักชิงจึงได้จัดระบบการอพยพผู้คนจากหูเป่ยและหูหนานเข้ามาตั้งรกรากใหม่ จนสามารถฟื้นฟูเมืองอี๋ปินขึ้นมาได้อีกครั้ง
❤ผู้เขียน:”
@David Lewis Miles-26 · 17 days ago