คู่มือท่องเที่ยวและการพูดคุยเรื่องSalach

สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย หรือเรียกสั้นๆ ว่า ซีเรีย ทางเหนือจรดตุรกี ทางตะวันออกเฉียงใต้ติดอิรัก ทางใต้ติดจอร์แดน ทางตะวันตกเฉียงใต้ติดเลบานอนและอิสราเอล ทางตะวันตกมองเห็นเกาะไซปรัสข้ามทะเล เมืองหลวงคือเมืองดามัสกัส ซึ่งเดิมเรียกว่าดามาเซค เป็นหนึ่งในเมืองที่มีผู้คนอาศัยอยู่เก่าแก่ที่สุดในโลก ดามัสกัสเคยเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์อุมัยยะห์ในจักรวรรดิอาหรับ มีชื่อเสียงว่า "สวนสวรรค์บนโลกมนุษย์" และ "สวรรค์บนดิน" ดามัสกัสก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ประมาณ 2600-2400 ปีก่อนคริสตกาล ในศตวรรษที่ 19 ก่อนคริสต์ศักราช ถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรชามาร์ และได้รับความสำคัญจากราชวงศ์ต่างๆ ตลอดมา แม้จะถูกโจมตีและทำลายหลายครั้ง หลังจากจักรวรรดิโรมันและไบแซนไทน์ถูกจักรวรรดิอาหรับแทนที่จนถึงยุคอุมัยยะห์ ดามัสกัสถึงจุดสูงสุดทางประวัติศาสตร์ ก่อนจะถูกทำลายอย่างหนักในยุคอับบาซิด ในศตวรรษที่ 12 ซาลาดินได้บัญชาการรบที่นี่เพื่อเอาชนะกองทัพครูเสดยุโรป ระหว่างศตวรรษที่ 16 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ดามัสกัสอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมันของตุรกี จากนั้นถูกปกครองโดยฝรั่งเศสกว่า 30 ปี วันที่ 17 เมษายน 1946 ซีเรียโค่นล้มการปกครองของฝรั่งเศสและประกาศเอกราช ภาพที่ 1 รูปปั้นบรอนซ์ซาลาดินบนหลังม้า ออกแบบโดยศิลปินชาวซีเรีย Abdallah al-sayed เปิดเผยในปี 1993 โดยประธานาธิบดีฮาฟิซ อัล-อัสซาด เพื่อรำลึกถึงครบรอบ 800 ปีการเสียชีวิตของซาลาดิน วัสดุเป็นบรอนซ์ แสดงฉากชัยชนะของซาลาดินในยุทธการฮัดดิน รูปปั้นแสดงซาลาดินขี่ม้ายืนอยู่ มีนักดาบอยู่ข้างๆ และพื้นมีการสลักมงกุฎของอาณาจักรเยรูซาเล็ม ภาพที่ 3 ศาลากลางดามัสกัส ตั้งอยู่ใกล้ย่านเมืองเก่า ใกล้มัสยิดอุมัยยะห์และป้อมดามัสกัส ซึ่งเป็นมรดกโลก เป็นพื้นที่เชื่อมต่อระหว่างเขตเมืองสมัยใหม่และเขตศูนย์กลางวัฒนธรรมประวัติศาสตร์ ภาพที่ 6-9 ตลาดฮามิเดีย (Souq Al-Hamidiya) ในดามัสกัส ซีเรีย เป็นตลาดดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงที่สุดของดามัสกัสและซีเรีย และเป็นหนึ่งในตลาดที่มีหลังคาคลุมที่เก่าแก่ที่สุดในตะวันออกกลาง ต้นกำเนิดตลาดย้อนกลับไปสมัยโรมัน รูปแบบปัจจุบันถูกกำหนดในศตวรรษที่ 19 ในยุคจักรวรรดิออตโตมัน โดยกษัตริย์อับดุลฮามิดที่ 1 และ 2 เป็นผู้ดูแลการก่อสร้าง จึงได้ชื่อว่าฮามิเดีย ถนนสายหลักยาวประมาณ 600 เมตร เริ่มจากป้อมดามัสกัสทางตะวันตก ไปยังจัตุรัสมัสยิดอุมัยยะห์ทางตะวันออก พื้นถนนปูด้วยหินซากโบราณของโรงละครโรมัน เป็นเส้นทางหลักเชื่อมโยงระหว่างการค้าและศาสนาในเมือง ภาพที่ 10-14 ซากวิหารจูปิเตอร์โรมันโบราณข้างจัตุรัสมัสยิดอุมัยยะห์ในดามัสกัส ซากนี้เดิมเป็นวิหารบูชาพายุของชาวอารัม ฮาดัด-ริมอน ตั้งแต่ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล หลังจากโรมันยึดดามัสกัสในปี 64 ก่อนคริสต์ศักราช ได้ปรับปรุงเป็นวิหารจูปิเตอร์ในยุคจักรพรรดิออกัสตัส และเสร็จสิ้นในยุคจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 2 ในปี 392 โรมันประกาศศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำชาติ วิหารถูกเปลี่ยนเป็นมหาวิหารเซนต์จอห์นผู้ให้บัพติศมา ในปี 705 ฮาลีฟะห์วาลิดที่ 1 แห่งราชวงศ์อุมัยยะห์ได้เปลี่ยนเป็นมัสยิดอุมัยยะห์ ปัจจุบันเหลือเพียงเสาและซุ้มประตูบางส่วน ภาพที่ 20 โรงแรมโฟร์ซีซั่นส์ ดามัสกัส

ตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงมีนาคมของปีถัดไป เป็นช่วงเวลาที่เห็ดทรัฟเฟิลดำของฝรั่งเศสมีรสชาติอร่อยที่สุด มีกลิ่นหอมเข้มข้นและราคาก็สูงมาก หากต้องการลิ้มรสของดี ต้องเลือกบ้านเกิดของเห็ดทรัฟเฟิลดำ นั่นคือ เปริโกร์ (Périgord) แน่นอนว่าในฤดูร้อนก็มีเห็ดทรัฟเฟิลเช่นกัน แต่รสชาติแตกต่างจากฤดูหนาวอย่างสิ้นเชิง และราคาก็ต่างกันหลายเท่า ตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เห็ดทรัฟเฟิลก็เริ่มถูกนำขึ้นโต๊ะอย่างเงียบๆ ในฝรั่งเศส เห็ดชนิดนี้ถือเป็นวัตถุดิบที่หายากและลึกลับ และยังมีข่าวลือว่ามีสรรพคุณกระตุ้นความรัก ตั้งแต่สมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เห็ดทรัฟเฟิลก็ปรากฏบ่อยครั้งในงานเลี้ยงของราชวงศ์และโต๊ะอาหารของชนชั้นสูง โดยเฉพาะเห็ดทรัฟเฟิลดำจากเปริโกร์ ที่โด่งดังมาก ในศตวรรษที่ 17-18 เห็ดทรัฟเฟิลดำจากเปริโกร์กลายเป็นที่โปรดปรานของเชฟในราชสำนักยุโรปหลายประเทศ และชื่อเสียงของ "ทองคำดำเปริโกร์" ก็เริ่มเป็นที่รู้จัก "เปริโกร์" คือชื่อเก่าของจังหวัดดอร์ด็อง (Dordogne) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส มีการจัดเขตการปกครองใหม่ ดินแดนนี้จึงถูกตั้งชื่อใหม่ตามแม่น้ำดอร์ด็องที่ไหลผ่าน เรียกว่าจังหวัดดอร์ด็อง ที่นี่เต็มไปด้วยธรรมชาติและทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ ชาวบ้านมักใช้ภูมิทัศน์และผลิตภัณฑ์ที่เป็นเอกลักษณ์แบ่งเปริโกร์ออกเป็นสี่ "สี" ตามแผนที่สีของเปริโกร์ หากเดินตามแผนที่สีนี้ ฤดูหนาวของเปริโกร์ดำ (Périgord noir) คือช่วงเวลาที่เห็ดทรัฟเฟิลโดดเด่นที่สุด ตั้งแต่ตลาดเห็ดทรัฟเฟิลที่คึกคักไปจนถึงเทศกาลเห็ดทรัฟเฟิลประจำปี ทุกเรื่องราวเกี่ยวกับเห็ดทรัฟเฟิลล้วนเกี่ยวพันกับเมืองเล็กๆ แห่งนี้ คือ ซาร์ลา (Sarlat) ชื่อเต็มคือ "Sarlat-la-Canéda"

หมู่บ้านฮาเลบิดในปัจจุบันเคยเป็นเมืองหลวงใหม่ของราชวงศ์โฮยซารา (ค.ศ. 1026-1343) ในอินเดียใต้ (เมืองหลวงเก่าคือเบลูร์) วัดโฮยซาราวาราซึ่งตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้านเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของสถาปัตยกรรมโฮยซาราตอนกลาง กลุ่มอาคารวัดโฮยซาราอื่นๆ และกลุ่มอาคารสถาปัตยกรรมเชนอีกหลายแห่งตั้งอยู่ท่ามกลางสวนมะพร้าวที่ล้อมรอบหมู่บ้าน ล้วนสร้างขึ้นอย่างสวยงามในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ วัดแห่งนี้มีรูปแบบการจัดวางรูปดาวอันเป็นเอกลักษณ์ของราชวงศ์โฮยซารา โดยมีพื้นผิวค่อนข้างต่ำและเรียบ ผนังปูนปั้นสีเทาดำอันวิจิตรงดงามตกแต่งด้วยภาพนูนต่ำรูปสัตว์และสัตว์ต่างๆ คล้ายกับฉากกั้นขนาดยักษ์ ในช่วงเวลานี้และในภูมิภาคนี้ ประติมากรของวัดเริ่มลงมือแกะสลักผลงานของตนอย่างกว้างขวาง