นานๆ ทีจะมีวันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้ วันที่ไม่มีงานกวนใจ ไม่มีข้อความมือถือเด้งรัวๆ ในที่สุดครอบครัวของเราก็ได้ทิ้งตัวลงสู่อ้อมกอดของธรรมชาติอย่างเต็มที่

นานๆ ทีจะมีวันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้ วันที่ไม่มีงานกวนใจ ไม่มีข้อความมือถือเด้งรัวๆ ในที่สุดครอบครัวของเราก็ได้ทิ้งตัวลงสู่อ้อมกอดของธรรมชาติอย่างเต็มที่ กิจกรรมเดินจับปูเก็บหอยริมหาดตอนน้ำลงแบบนี้ เหมือนเป็นช่วงเวลาครอบครัวที่จัดมาเพื่อพวกเราโดยเฉพาะ พอถึงริมทะเล ลูกชายก็แทบอดใจไม่ไหว รีบถอดรองเท้าแล้วเหยียบลงไปบนพื้นโคลนนุ่มๆ ทันที เขาส่งเสียงร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้น ราวกับค้นพบทวีปใหม่ ภรรยายิ้มพร้อมช่วยพับขากางเกงให้ สายตาเต็มไปด้วยความรักและเอ็นดู ส่วนผมรับหน้าที่แบกอุปกรณ์ เดินตามหลังไป มองดูแผ่นหลังที่แสนร่าเริงของพวกเขาแล้ว ในใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เราแบ่งหน้าที่กันชัดเจน ลูกชายคอยหาปลาและกุ้งตัวเล็กๆ ในน้ำตื้น ภรรยาคอยขุดหาหอยที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ส่วนผมคอยเก็บตกและหิ้วถัง ทุกครั้งที่เราร่วมมือกันขุดได้หอยหลอดตัวเบ้อเริ่ม ความรู้สึกภูมิใจนั้นมันบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลยจริงๆ พวกเราหยอกล้อและให้กำลังใจกัน แถมยังท้าแข่งกันว่าใครจะขุดได้เยอะกว่า คนแพ้คืนนี้ต้องล้างจาน การใช้เวลาด้วยกันที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของชีวิตธรรมดาๆ แบบนี้ ทำให้สายใยครอบครัวของเราแนบแน่นยิ่งขึ้น ลมทะเลพัดปะทะเส้นผม แสงแดดส่องกระทบแผ่นหลังให้อบอุ่น ท่ามกลางโลกที่กว้างใหญ่นี้ เราได้ลืมความวุ่นวายทั้งหมดไปจนสิ้น เหลือเพียงความสุขที่บริสุทธิ์และความรักที่มีให้แก่กัน นี่แหละ...คือชีวิตในแบบที่ควรจะเป็น