ท่าเรือยามบ่ายอาบแดดจนอุ่นสบาย เรือไม้เก่าๆ ผูกเรียงรายอยู่ริมท่า โคลงเคลงเบาๆ ตามเกลียวคลื่น บนหลังคาเรือมีแหตากไว้ ในตาข่ายยังมี...ค้างอยู่

ท่าเรือยามบ่ายอาบแดดจนอุ่นสบาย เรือไม้เก่าๆ ผูกเรียงรายอยู่ริมท่า โคลงเคลงเบาๆ ตามเกลียวคลื่น บนหลังคาเรือมีแหตากไว้ ในตาข่ายยังมีเศษสาหร่ายเล็กๆ ติดอยู่ มีชาวประมงเฒ่านั่งซ่อมแหอยู่ที่หัวเรือ แผ่นหลังสีทองแดงเป็นประกายมันปลาบใต้แสงตะวัน กระสวยในมือพลิกขึ้นลงอย่างคล่องแคล่วเป็นธรรมชาติราวกับจังหวะหายใจ ฉันซื้อน้ำอัดลมมาขวดหนึ่ง แล้วไปนั่งจิบบนแท่นหินริมท่าเรือ ทอดสายตามองนกน้ำที่อยู่ไกลออกไปกำลังโฉบจับเหยื่อ ละอองน้ำจากปีกที่ตีผิวน้ำส่องประกายระยิบระยับดั่งเศษเพชรล้อแสงแดด เรือบรรทุกทรายลำหนึ่งแล่นผ่านไปพร้อมส่งเสียงดังกระหึ่ม เกลียวคลื่นซัดเรือไม้ให้กระแทกกับท่าเรือจนเกิดเสียงดังทึบๆ ชาวประมงเฒ่าไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง เพียงแค่เอื้อมมือไปจับกราบเรือไว้ แล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป ข้างๆ กันมีเด็กกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นโยนหิน เสียงหัวเราะใสแจ๋วดุจกระดิ่งลม มีเด็กหญิงตัวน้อยมัดผมแกะวิ่งเข้ามาหา พร้อมยื่นผลไม้ป่าที่เพิ่งเด็ดจากต้นมาให้ฉัน เปลือกสีม่วงเข้มยังมีขนอ่อนๆ ปกคลุมอยู่ ฉันเอ่ยขอบคุณแล้วค่อยๆ กัดชิมอย่างระมัดระวัง รสชาติฝาดอมเปรี้ยวซ่อนหวานนิดๆ ก็เหมือนกับชีวิตที่ปราศจากการปรุงแต่งนี้ ไม่มีฟิลเตอร์ ไม่มีการแต่งภาพ แต่กลับให้ความรู้สึกที่จริงแท้ที่สุด เมื่อเสียงหวูดเรือข้ามฟากดังขึ้นอีกครั้ง ฉันก็พลันตระหนักได้ว่า ความรู้สึกผ่อนคลายสบายๆ แบบไม่ต้องทำอะไรเลยนี่แหละ คือความหรูหราที่มีราคาแพงที่สุดในการเดินทาง