วัดหอยนางรม

ทันทีที่ฉันมาถึงหยางโจว ต้นแปะก๊วยตรงสี่แยกของโรงแรมดึงดูดฉันก่อนจะลงจากรถและละสายตาไม่ได้ เนื่องจากย้ายการประชุมไปเป็นช่วงเย็น เราจึงเพลิดเพลินกับเมืองเก่า (เขตที่อยู่อาศัย) ของหยางโจวชั่วคราว แดดแรง ลมแรง มือก็แข็งสั่นด้วยความหนาว แต่ก็ยังยืนกรานที่จะเดินไปดูต้นไม้ [ผ้าปิดหน้า] ในบ้านหลังเก่าแห่งหนึ่ง มีเจ้านายคนหนึ่งกำลังรื้อบ้านหลังเก่าและสร้างบ้านหลังใหม่ ซึ่งต้นไม้ที่เติบโตเข้าไปในกำแพงที่ทั้งสองครอบครัวใช้ร่วมกันถูกบังคับให้เปิดโปงระบบรากของมัน เมื่อเห็นฉันเฝ้าดูความสนุกสนานนี้ อาจารย์ก็มอบต้นไม้นั้นให้ฉันโดยตรง สว่านเหล็กและขอให้ถ่ายรูปฉัน [呲ya] นี่เป็นเพียงภาพถ่ายจัดฉาก ฉันกลัวว่าสว่านเหล็กนี้จะหนักไม่ถึง 20 ปอนด์ แม้ว่าฉันจะยกมันและเคลื่อนย้ายได้ แต่ฉันคงไม่กล้างัดอิฐจริงๆ หลายปีและไม่สามารถทำได้ด้วยกำลังอันดุร้าย พวกนายที่ทำงานในสวนหัวเราะกันอย่างหนักจนน้ำตาไหล เลื่อย เครื่องบิน และค้อนก็หยุดลง พวกเขามีความสุข และฉันก็เช่นกัน หลังจากสนุกสนานกันสักพักก็มืดลง และฉันก็ตัวแข็งจนกลายเป็นไอติมรูปคน ฉันจึงรีบกลับโรงแรมไปทำงาน เมื่อต้องเดินไปรอบๆ ทุกที่ที่เป็นไปได้ ฉันก็ทำได้จริงๆ

วัดเซียนเหอตั้งอยู่ใกล้บ้านของฉัน อยู่ในทำเลที่สะดวกมาก ตรงข้ามถนนไปไม่ไกลก็ถึงศาลาเหวินชางและไทม์สแควร์

คุ้มค่าแก่การเยี่ยมชมเนื่องจากเป็นหนึ่งในมัสยิดที่โด่งดังที่สุดสี่แห่งตามแนวชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ แต่คุณต้องสามารถเข้าไปข้างในได้เนื่องจากปัจจุบันเปิดให้เฉพาะชาวมุสลิมเท่านั้น

ตำนานและประเพณี ความเชื่อและวัฒนธรรมเชื่อมโยงกัน

วัดวาอารามและภูเขาเป็นแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง โดยมีการจุดธูปเทียนอยู่ตลอดเวลา