ชิงชวนพาเลซ(Qingchuan Building)

♥ในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง ผมได้เหยียบย่างลงบนแผ่นดินแห่งวีรบุรุษแห่งนี้ที่วูฮั่น การหยุดพักเพียงสามวันอย่างรวดเร็ว แต่กลับทำให้ผมหลงรักเมืองนี้อย่างลึกซึ้ง 🌞 ความอบอุ่นของวูฮั่น: ในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงของวูฮั่น อากาศยังคงร้อนระอุ ความร้อนแรงนี้มีความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับเมืองหนานหนิงที่ผมพำนักอยู่เป็นเวลานาน ที่นี่ ผมได้สัมผัสถึงความอบอุ่นของชาววูฮั่น ซึ่งร้อนแรงเช่นเดียวกับอุณหภูมิของเมืองนี้ 🚖 เรื่องราวไม่คาดฝันจากคนขับรถแท็กซี่: ระหว่างการค้นหาฝาปิดเลนส์กล้อง ผมได้พบกับคนขับรถแท็กซี่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น เขาไม่เพียงแต่บอกทางให้ผม แต่ยังเล่าถึงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอาหารของวูฮั่น ทำให้ผมมีความเข้าใจในเมืองนี้มากขึ้น 🌉 สะพานข้ามแม่น้ำแยงซีเกรียงไกร: ระหว่างทางไปยังฮวดปู่เจีย คนขับรถอีกคนได้เล่าประวัติของสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีให้ผมฟัง ทำให้ผมซาบซึ้งในทัศนียภาพอันงดงามของวูฮั่นมากขึ้น 🍜 การสำรวจอาหารบนถนนหลังโจว: เขาแนะนำให้ผมสำรวจถนนหลังโจว เพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายของฮวดปู่เจีย ทำให้ผมได้ลิ้มรสอาหารวูฮั่นแท้ๆ และสัมผัสบรรยากาศแสนอบอุ่นของเมืองนี้ 🌸 ความโรแมนติกของดอกซากุระบาน: คนขับรถพรรณนาถึงวูฮั่นในช่วงที่ดอกซากุระบานสะพรั่งด้วยความตื่นเต้น ภาพงดงามนั้นทำให้ผมจินตนาการถึงเมืองนี้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด 📸 วูฮั่นในภาพถ่าย: ผมบันทึกทุกมุมของเมืองนี้ผ่านเลนส์กล้อง ตั้งแต่ชิงชวนเก๋อ ไปจนถึงหวงเหอลู่ จากถนนหลังโจวไปจนถึงถนนที่ดอกซากุระบาน ทุกแห่งคือทัศนียภาพในกล้องของผม 🌆 ความประทับใจวูฮั่น: วูฮั่น เมืองที่มีบรรยากาศและเสน่ห์อันโดดเด่น ทำให้ผมมีความทรงจำตลอดชีวิตในระยะเวลาเพียงสามวันที่ผ่านมา วูฮั่นในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง สะพานข้ามแม่น้ำแยงซี หวงเหอลู่ อาหารถนนหลังโจว ดอกซากุระบาน

วูฮั่นในเดือนเมษายน เป็นเมืองที่ถูกจุมพิตด้วยดอกกุหลาบ สีชมพูขาวและแดงสดไหลลงมาจากราวเหล็ก ดิ่งลงมาจากยอดกำแพงอิฐแดง และทอดยาวเป็นทะเลจากเส้นทางสีเขียว เส้นทางไปกลับที่ทำงานกลายเป็น "ถนนดอกไม้" ทันที — นี่คงเป็นของขวัญที่อ่อนโยนที่สุดของฤดูใบไม้ผลิในวูฮั่น ดอกไม้กำลังบานเต็มที่ คาดว่าจะยาวไปจนถึงวันแรงงาน สถานที่ถ่ายรูปลับทั้งหกแห่งได้ถูกทำเครื่องหมายไว้ให้คุณแล้ว เพียงแค่รอให้คุณเข้าไปในภาพ น้ำตกดอกไม้ยาวร้อยเมตร ทะลักเข้าสู่กระแสสีชมพูของชิงชวน ตรงข้ามโรงแรมฮิลตันหันหยาง ถนนชิงชวนถูกดอกกุหลาบยึดครอง ราวเหล็กสูงสองเมตรกลายเป็นแผงดอกไม้ธรรมชาติ คลื่นดอกไม้สีชมพูไหลล้นตามถนนยาวร้อยเมตร จากเหนือศีรษะไหลลงถึงเท้า เหมือนน้ำตกที่แข็งตัว ชุมชนฟางฮุ่ยหยวนใกล้เคียงซ่อนเซอร์ไพรส์ไว้ที่ประตูตะวันออกเฉียงใต้ กำแพงดอกไม้ที่นั่นต่ำกว่าและคนก็น้อยกว่า แค่ย่อตัวลงก็สามารถสบตากับดอกไม้ได้ โอกาสถ่ายรูปสวยสูงมาก ขึ้นรถไฟใต้ดินสาย 4 ทางออก B ถนนหลานเจียง เดินไปทางทิศแม่น้ำแปดนาที แล้วเลี้ยวมุมเจอกระแสสีชมพูนี้ ทะเลดอกไม้หกหมื่นต้น สวนสันติภาพปูพรมเทพนิยาย สวนกุหลาบในสวนสันติภาพชิงซาน คืออาณาจักรกุหลาบ มี 12 สายพันธุ์ กว่า 60,000 ต้น ทุกปีในเดือนเมษายนถึงพฤษภาคมจะตื่นขึ้นพร้อมกัน กำแพงดอกไม้ยาวร้อยเมตรซ้อนกันเป็นชั้นเหมือนน้ำตก เมื่อยืนใต้ดอกไม้ สีชมพูจะไหลทะลักมาจากทุกทิศทาง แม้แต่บรรยากาศก็หอมหวาน ดอกไม้ที่นี่บานอย่างอิสระและยิ่งใหญ่ เหมือนบีบอัดความโรแมนติกของฤดูใบไม้ผลิทั้งฤดูไว้ในภาพเดียว ลงรถไฟใต้ดินสาย 5 ทางออก D สถานีสวนสันติภาพ เข้าสู่โลกเทพนิยาย ใกล้กว่าที่คุณคิด 108 สายพันธุ์กุหลาบ สวนน้ำจินหยินหูเปลี่ยนฤดูใบไม้ผลิให้กลายเป็นมหากาพย์ สวนกุหลาบจินหยินหูในเขตตงซีหู เป็นผลงานขนาดใหญ่ พื้นที่ 43,000 ตารางเมตร มี 108 สายพันธุ์กุหลาบ กว่า 50,000 ต้น ดอกกุหลาบเรียงรายสองข้างทางเชื่อมต่อกับทางเดินกุหลาบสีชมพูอย่างไร้รอยต่อ ประดับขอบสนามหญ้ากลางด้วยขอบสีชมพูที่เคลื่อนไหว ที่นี่ "ใหญ่" ไม่ใช่แค่กว้างขวาง แต่เป็นถนนดอกไม้ที่เดินไม่หมดและมุมถ่ายรูปที่ไม่มีวันจบ ลงรถไฟใต้ดินสาย 6 ทางออก D สถานีจินหยินหู ขี่จักรยานแปดนาที หรือเดินสิบห้านาที — ทิวทัศน์ดีๆ ควรมีความอดทนเล็กน้อย ลึกเข้าไปในทะเลสาบตงหู เกาะดอกพีชเปลี่ยนกุหลาบให้กลายเป็นเกาะ จากสถานีขี่ม้าขาวบนเส้นทางสีเขียวทะเลสาบตงหู เข้าไปหนึ่งกิโลเมตร ใกล้ประติมากรรม "ไข่ดาว" เกาะดอกพีชกำลังทำตามชื่อของมัน กลุ่มดอกไม้เจ็ดกลุ่มรวมกันเป็นทะเล ดอกกุหลาบสีชมพูขนาดใหญ่บานแน่น กิ่งไม้สูงถึงระดับไหล่ ทางเดินเล็กๆ คดเคี้ยวอยู่ในนั้น แค่ย่อตัวเล็กน้อย คุณก็จมอยู่ในดอกไม้ เมื่อยืนขึ้นและหันหลังกลับ ด้านหลังคุณคือทะเลดอกไม้ นำทางไปที่ "แหล่งชีวิต" จากสถานีรถไฟใต้ดินหยางชุนหู ขี่จักรยานหรือเดินไป ด้านลึกของทะเลสาบตงหู ซ่อนดอกไม้ที่เข้าใจการถ่ายรูปที่สุด แสงและเงาบนถนนปาอีลู่ คือบทกวีที่กุหลาบเขียน ถนนปาอีลู่ในอู่ฉาง กุหลาบเลือกท่าทางอีกแบบหนึ่ง ปีนป่ายตามผนังทางเดิน ห้อยลงมาจากที่สูง ทอเป็นม่านลูกปัดสีชมพู แสงแดดส่องผ่านกิ่งไม้ สาดเงาเป็นจุดเล็กๆ บนผนัง คนเดินผ่าน แสงและเงาก็เต้นรำตาม ดอกไม้ที่นี่ไม่โอ่อ่า แต่มีเสน่ห์มาก — เหมาะสำหรับถ่ายบรรยากาศและเรื่องราวแบบ "เดินผ่านฤดูใบไม้ผลิโดยไม่ตั้งใจ" ขึ้นรถเมล์ที่ปาอีลู่ สถานีหลั่วเจียซาน ถึงเลย มุมที่มีบทกวีที่สุดซ่อนอยู่ในชีวิตประจำวันของเมือง ถนนฟูอันกับความคลาสสิก กุหลาบและอิฐแดงให้ความรู้สึกเหมือนฟิล์มเก่า ลงรถไฟใต้ดินสาย 4 ทางออก B สถานีรถไฟอู่ฉาง เดินแปดร้อยเมตร กุหลาบบนถนนฟูอันกำลังเล่าเรื่องภาพยนตร์ย้อนยุค ดอกไม้เกาะติดอิฐแดง สีชมพูและแดงผสมผสานอย่างร้อนแรง กลีบดอกซ้อนกันเหมือนกำมะหยี่ โทนสีที่นี่เหมือนมีฟิลเตอร์ในตัว ไม่ต้องปรับสีเลยก็เหมือนภาพถ่ายจากหนังเก่า คนที่ชอบเรื่องราวจะเข้าใจเสน่ห์ที่นี่ ฤดูดอกไม้ไม่รอใคร ยังตามเก็บได้ถึงวันแรงงาน กำแพงดอกไม้หกแห่ง หกสไตล์: บางแห่งยิ่งใหญ่ บางแห่งประณีต บางแห่งเหมือนเทพนิยาย บางแห่งย้อนยุค บางแห่งคึกคัก บางแห่งเป็นส่วนตัว กุหลาบในวูฮั่นกำลังบานเต็มที่ เลือกที่หนึ่ง แล้วไปเดินบนถนนดอกไม้ของคุณ

👣【แผนการเดินทาง】เริ่มต้นที่หวู่ฮั่น มุ่งตรงไปยัง Qingchuan Pavilion ที่มีเสน่ห์แบบโบราณ! แนะนำให้มาถึงในช่วงบ่าย เดินเล่นที่ภูเขาเต่า แล้วขึ้นไปที่ Qingchuan Pavilion ในช่วงเย็นเพื่อชมพระอาทิตย์ตกที่แม่น้ำแยงซี และสัมผัสกับบทกวี 'ต้นไม้ Hanyang ที่ Qingchuan Pavilion' 🎒【สิ่งที่ต้องเตรียม】นำกล้อง📷เพื่อจับภาพช่วงเวลาที่สวยงาม ชุดฮั่นฟู่👗เพื่อเปลี่ยนเป็นสาวงาม/เจ้าชายแบบโบราณ และครีมกันแดด🌞และรองเท้าที่เดินสบาย👟 อย่าลืมไฟฉายเล็กๆ💡สำหรับการเดินทางในตอนกลางคืน! 🌃【เส้นทางเดินเที่ยวกลางคืน】เมื่อค่ำคืนมาถึง Qingchuan Pavilion จะสว่างไสว เดินเล่นตามริมแม่น้ำไปยัง Hubu Alley ลิ้มรสอาหารท้องถิ่น แล้วไปที่ Yellow Crane Tower เพื่อชมวิวที่มีแสงไฟและดวงดาวผสมผสานกัน อย่าลืมไปที่เรือสำราญ 'Zhiyin' เพื่อสัมผัสกับบรรยากาศประวัติศาสตร์ของเมืองในยามค่ำคืน🛳️ 🍜【แนะนำอาหาร】ใน Hubu Alley มีสมบัติอาหารมากมาย: ก๋วยเตี๋ยวร้อนของ Cai Lin Ji🍜, ขนมปังน้ำตาลแดงของ Zhao Shifu🥟, ซุปไก่หม้อดินของ Xiao Taoyuan🍲 ทุกคำคือการล่อลวงรสชาติที่ยอดเยี่ยม! 🏨【ที่พักแนะนำ】เลือกพักที่โฮมสเตย์ใกล้ถนน Jianghan หรือ Tanhualin เพื่อสัมผัสบรรยากาศของหวู่ฮั่นเก่า และสะดวกต่อการสำรวจสถานที่ท่องเที่ยวเพิ่มเติมในวันถัดไป แนะนำโฮมสเตย์ 'Hanyun Xiaozhu' ที่มีบรรยากาศแบบโบราณ เหมือนย้อนเวลากลับไปในอดีต 💡【เคล็ดลับเล็กๆ】 1. ซื้อตั๋วออนไลน์ล่วงหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงการต่อคิวที่หน้างาน; 2. ลมแม่น้ำในตอนกลางคืนแรง อย่าลืมใส่เสื้อผ้าเพิ่มเพื่อความอบอุ่น; 3. ลองใช้บัตรโดยสารท้องถิ่นเพื่อการเดินทางที่สะดวกขึ้น; 4. ติดตามการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ วิวแม่น้ำในวันฝนตกก็สวยไม่แพ้กัน มาเที่ยว Qingchuan Pavilion ในยามค่ำคืนแบบโบราณกันเถอะ! ให้การเดินทางของคุณที่หวู่ฮั่นไม่ใช่แค่การท่องเที่ยว แต่เป็นการเดินทางข้ามเวลาหลายพันปีของวัฒนธรรม!🏞️✨

① แนะนำให้ไปถึงประมาณ 18:30 น. (ตอนนี้มืดเร็ว ถ้าไปช้าเกินไปจะหนาว) ② เมื่อเข้าประตูหน้า เดินตรงไปจนถึงด้านหน้าของหอชิงชวน ③ เมื่อเข้าประตูหน้าของหอชิงชวน ด้านซ้ายมือ คุณสามารถขึ้นบันไดเข้าสู่ประตูเหล็ก (สามารถขึ้นไปบนป้อมปราการเพื่อชมวิวสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีเกียงได้) ④ ใต้ประตูเหล็กมีประตูเล็กที่นำไปสู่หอนิทรรศการ ซึ่งคุ้มค่าแก่การเรียนรู้ ⑤ หอชิงชวนเปิดให้เข้าชมสามชั้น ด้านหลังสามารถมองเห็นหอโทรทัศน์กุยซานได้โดยตรง ด้านหน้าของหอชิงชวนสามารถมองเห็นหอหวงเหอโหลว ทิวทัศน์ยามค่ำคืนริมฝั่งแม่น้ำ และแม่น้ำแยงซีเกียง หากโชคดีคุณอาจจะได้ถ่ายภาพเรือเล็กๆ ในแม่น้ำ ซึ่งให้ภาพที่สวยงามมาก ⑥ สวนหลังยังมีจุดถ่ายภาพใหม่ๆ อีกมากมาย เช่น ผีเสื้อเล็กๆ, โคมไฟรูปกวาง, โคมไฟรูปดอกแดนดิไลออน, ระเบียงหินจารึก และโคมไฟฉายภาพแบบต่างๆ ~~ถ่ายรูปสวยมาก ‼️ทุกคืน‼️ ที่หอชิงชวนมีการแสดงระบำผ้าไหมยาว การบรรเลงเดี่ยวเครื่องดนตรี และการแสดงศิลปะการต่อสู้ รู้สึกว่าดีมาก!!

ชิงชวนเกอถ่ายรูปสวยมากเลยนะ——สถานที่เช็คอินฟรีที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักในอู่ฮั่น|||คำอธิบาย: ชิงชวนเกอตั้งอยู่ในเขตฮั่นหยางของเมืองอู่ฮั่น สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง จิ่วจิ้งเหนียน โดยเจ้าหน้าที่ฮั่นหยาง ฟ่านจือเจิน ได้เพิ่มการก่อสร้างขณะที่ซ่อมแซมพระราชวังเสวียนอวี่จี (เดิมเป็นวัดอู่หวัง) ชื่อของชิงชวนเกอมาจากบทกวีของโป๊ยที่เขียนในสมัยราชวงศ์ถังว่า 'ชิงชวนลี่ลี่ฮั่นหยางซื่อ ฟางเฉาเช่ยเช่ยอิงอิงโจว' ได้รับการยกย่องว่าเป็น 'สามชู่ชิงจิง' และได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งใน 'สามแห่งที่มีชื่อเสียงของอู่ฮั่น' ร่วมกับหวังเหอหลัวและกู่ชินไถ และเรียกว่า 'ชู่เทียนดีอี้หลัว' (อ้างอิง) 🎫ตั๋ว: มีการจองผ่านเว็บไซต์เซี่ยงเจียง ไม่ต้องเสียเงิน ฉันเข้าไปในวันหยุดสุดสัปดาห์โดยไม่ต้องตรวจตั๋ว สามารถเข้าออกได้ตามสบาย~ 🅿️ที่จอดรถ: มีที่จอดรถและโรงแรมข้างๆชิงชวนเกอ ที่จอดรถมีเพียงพอ ตอนที่ฉันไปที่จอดรถฟรี 🚗การเดินทาง: มีรถประจำทางที่ไปถึงโดยตรง มีเส้นทางท่องเที่ยวเฉพาะ เช่น ชิงชวนเกอ——เป่าตงซื่อ——ซานไห่กวน และยังมีท่าเรือเฟอร์รี่ที่ไปถึงโดยตรง สามารถมาที่นี่โดยรู้สึกถึงลมแม่น้ำและสัมผัสกับ 'ชิงชวนลี่ลี่ฮั่นหยางซื่อ ฟางเฉาเช่ยเช่ยอิงอิงโจว' ที่งดงามและมีวัฒนธรรมประวัติศาสตร์~ คำแนะนำเล็กน้อย: 1️⃣พยายามไปให้เร็วที่สุด ถ้าไปช้าคนจะเยอะ ไม่สะดวกที่จะชื่นชมทิวทัศน์อย่างสงบ และชั้นบนมีที่นั่งเต็มไปหมด; 2️⃣เรื่องการแต่งตัวสามารถเลือกสไตล์ใหม่ของจีน ชุดกี่เพ้า ชุดโบราณ ฯลฯ ซึ่งจะเข้ากับสถาปัตยกรรมโบราณของชิงชวนเกอ; 3️⃣ในสวนมีกาแฟถือถ้วย☕️ให้ลอง แนะนำ: ลาเต้รสชาติดั้งเดิมของชิงชวนเกอ ลาเต้อาร์ตสวยงาม รสชาติดีมาก สามารถเห็นได้ว่าบาริสต้าใส่ใจมาก การตกแต่งภายในร้านก็ตอบสนองกับธีมของชิงชวนเกอ ถ่ายรูปดึงดูดสายตาและออกมาดี~มีที่นั่งที่ประตู ถ้าไม่ได้ใช้บริการก็นั่งได้ ที่ร้านเราถ่ายรูปกันอย่างมากมาย ทัศนคติดีมาก ให้คะแนน👍 4️⃣มิวเซียมวัฒนธรรมใหญ่อวี่ของชิงชวนเกอมีค่าเข้าชม ทุกคนเลือกเองได้~ 5️⃣บนยอดมีกล้องส่องทางไกลที่ต้องจ่ายเงิน สามารถมองเห็นหวังเหอหลัวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำ~ โดยรวมแล้วเป็นสถานที่ที่คุ้มค่าที่จะไปเยือน ไม่เพียงแต่มีบรรยากาศวัฒนธรรมที่เข้มข้น แต่ยังมีทิวทัศน์แม่น้ำที่สวยงาม รู้สึกถึงลมแม่น้ำและสัมผัสกับอารยธรรมโบราณ

เซียงชวนเกอหรือเซียงชวนเลาตั้งอยู่ที่ถนนเซียงชวนในเขตฮันหยางของเมืองวู่ฮั่น ตั้งอยู่บนภูเขากุยทางทิศตะวันออกของยูกงจีบนฝั่งเหนือของแม่น้ำยางเซ หน้าทางทิศเหนือของแม่น้ำฮันและทิศตะวันออกของแม่น้ำยางเซ มีชื่อเสียงว่าเป็น 'อาคารสูงสุดในสวรรค์' และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงที่ยืนหนึ่งอยู่ริมแม่น้ำยางเซในเมืองวู่ฮั่นในปัจจุบัน เมื่อเราเข้าสู่พื้นที่ท่องเที่ยวเซียงชวนเกอ เราจะเห็น 'สามชู' ที่เราเห็นเมื่อเราเดินผ่านประตูนี้ สิ่งที่เราเห็นคือ 'เจิ้งชูฮุงเฟิง' หินลาย ขึ้นบันได คุณจะเห็น 'ยูจิฮังกง' ที่สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงการจัดการน้ำของยูเกรียต ด้านซ้ายคือ 'เทียเมินกวาน' ตรงกลางคือ 'ยูเบย์ทิง' และที่ริมแม่น้ำคือ 'เซียงชวนเกอ' เซียงชวนเกอในปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่ในปี 1985 ตามภาพถ่ายประวัติศาสตร์และขอบเขตของสถานที่ที่ถูกทำลายในรัชกาลกวังซี สิ่งที่สร้างขึ้นใหม่เป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กที่เลียนแบบไม้ สองชั้น สูง 17 เมตร ฐานหินแกรนิต กำแพงสีแดง คอลัมน์สีแดง ทั้งหมดมีภาพวาดสี ประตู หน้าต่าง และราวบันไดทั้งหมดทำจากไม้ ภาพวาดสีภายในอาคารเป็นผลงานของช่างที่มีความชำนาญในการวาดภาพด้วยศิลปะดั้งเดิม ดังนั้น อาคารนี้มีความเรียบง่ายและดุจดังเดิมทั้งภายในและภายนอก และมีความสง่างามทางวรรณกรรม เมื่อคุณขึ้นไปที่เซียงชวนเกอ หลังจากที่คุณเดินรอบ คุณสามารถนั่งลงที่ขอบของอาคารและมองเห็นสะพานยางเซที่สูงอยู่ แม่น้ำยางเซที่กว้างขวาง หอนกเหลืองที่เห็นได้ชัดเจน และเรือที่เสียงนกหวีดทะลุอากาศ ที่นี่ คุณจะเห็นภาพที่สวยงามของเมืองวู่ฮั่นที่สวยงาม เราขึ้นอาคารที่นี่ เพื่อดูความกว้างขวางของควัน ดูสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง และค้นหาตำนานของการจัดการน้ำของยูเกรียต เราสามารถรู้สึกถึงลมที่พัดมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งทำให้เรารู้สึกสบายจริงๆ ฉันคิดว่า ชีวิตของคนมักจะมีสถานที่ที่เงียบสงบอย่างนี้ ที่นี่ไม่ใช่เพียงแค่สถานที่ที่ดีที่สุดในการชมวิวของวู่ฮั่นและลมแม่น้ำที่เย็นสบาย แต่ยังเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการถ่ายภาพที่นี่ คุณจะเข้าใจจริงๆว่า ทำไมคนโบราณถึงชอบขึ้นไปบนสูงและเขียนบทกวี 'เรื่องราวของโบราณและปัจจุบัน ทั้งหมดถูกส่งมอบในการพูดคุยที่ยิ้มสยิ้ม'

| การเยี่ยมชมเชิงเชียนเกอในเวลาค่ำคืน。 1️⃣ เชิงเชียนเกอเริ่มเปิดให้เดินทางในเวลาค่ำคืนแล้ว ภายใต้แสงไฟที่สะท้อนกลับ สถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่นิยมในชีวิตประจำวันที่ดูธรรมดา กลายเป็นสถานที่ที่ดูสูงส่งทันที ที่นี่คุณสามารถสัมผัสลมที่เป่ามาจากแม่น้ำ ชมทิวทัศน์ของแม่น้ำ มองไกลไปที่หวงเหว่ยหลาว และมองใกล้ที่สะพานแม่น้ำยางที่หนึ่ง มันดีมาก 2️⃣ ในค่ำคืนของวันสุดสัปดาห์ยังมีการแสดงละครหุ่นขี้ผึ้ง ที่เล่าถึงเรื่องราวของดายูที่ควบคุมน้ำ ผู้ชมสามารถชมจากระยะใกล้ ประสบการณ์แบบจมึก นักแสดงที่ทำงานหนัก นำศิลปะดั้งเดิมมาแสดงอย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากการแสดงจะมีการเชิญชวนนักท่องเที่ยวมาร่วมถ่ายภาพเพื่อรำลึก ทั้งหมดนี้ ประสบการณ์ที่เต็มเปี่ยม ไม่แพ้การเดินทางในเวลาค่ำคืนที่หวงเหว่ยหลาวที่มีชื่อเสียงแล้ว 3️⃣ ข้อเสียเดียวคือ พื้นที่ของเชิงเชียนเกอค่อนข้างเล็ก บางส่วนมีแสงไฟที่มืด ในเวลาที่มีผู้ชมมากๆ โดยเฉพาะในเวลาที่เปลี่ยนสถานที่ มีความเสี่ยงบางอย่าง โดยรวมแล้ว ยังหวังว่าพื้นที่ของเชิงเชียนเกอจะทำให้คนที่มาจากต่างจังหวัดรู้จักมากขึ้น และกลายเป็นสถานที่ที่ต้องไปเมื่อมาวู่ฮั่น

หอชิงชวนในอู่ฮั่น พร้อมกับหอกู่ฉิน และหอหวงเหอ ได้รับการขนานนามว่าเป็น "สามสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของอู่ฮั่น" อย่างไรก็ตาม หอชิงชวนมีชื่อเสียงค่อนข้างน้อย หากเป็นการมาเยือนอู่ฮั่นครั้งแรก อาจไม่ได้อยู่ในกำหนดการเดินทาง หอชิงชวนสร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์หมิง ช่วงรัชสมัยเจียจิ้ง โดยเป็นส่วนเพิ่มเติมที่สร้างขึ้นโดยผู้ว่าการเมืองหานหยางในระหว่างการบูรณะพระราชวังหยู่จี๋ และได้รับการสร้างใหม่ในปี 1984 ชื่อของหอชิงชวนมาจากบทกวีของฉุยเห่าในสมัยราชวงศ์ถัง ที่ว่า "ต้นไม้ในหานหยางเรียงรายชัดเจนในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หญ้าหอมเขียวขจีบนเกาะนกแก้ว" และได้รับการยกย่องว่าเป็น "ทิวทัศน์อันงดงามของสามชู" ประตูเหล็กและศาลาหยู่เป็นสิ่งก่อสร้างโบราณที่ไม่ควรพลาดชม ที่อยู่: เลขที่ 86 ถนนซีหม่าฉาง เขตหานหยาง เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย การเดินทาง: รถโดยสารประจำทางที่ป้ายหอชิงชวน ถนนชิงชวน: สาย 30, 531, 532, 553, 561 เป็นต้น

ที่พักสามารถพักในย่านเดินเท้า หากเป็นวันหยุดสามารถพิจารณาพักที่อู่ฉางหรือใกล้ปากทางรถไฟใต้ดิน เนื่องจากอู่ฮั่นมีขนาดใหญ่ การเดินทางหลักๆ คือโดยรถไฟใต้ดิน วันแรกเช้าออกเดินทางไปวัดกูเต๋อ ตอนนี้ไม่มีค่าเข้าชม วัดที่มีสถาปัตยกรรมแบบโกธิคเหมาะสำหรับถ่ายรูปมาก กลางวันไปย่านเดินเท้าถนนเจียงฮั่นจัดเตรียมอาหารอู่ฮั่นแบบดั้งเดิม จากนั้นไปยังหอศิลป์ฮั่นโข่ว หลังจากถึงหอศิลป์ควรถ่ายรูปกับฟองอากาศของเมือง ที่นี่มีบรรยากาศของหอศิลป์ที่ดีมาก การจัดแสดงที่เป็นนวัตกรรมและหลากหลายคือเสน่ห์ของที่นี่ ในปี 2015 ได้รับการคัดเลือกเป็นหอศิลป์สำคัญของชาติรอบที่สอง การอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืนระหว่างชีวิตสมัยใหม่และอาคารเก่าของเขตอาณานิคม ออกมาจากนั้นไม่ไกลคือถนนหลานหลิง สามารถเช็คอินที่นี่ ลิ้มลองเผือกผงของหลิวอี้หู ติดกันเลยคือถนนหนี่หวงเป่ยลู่ ซึ่งเป็นสถานที่ที่คนรักศิลปะต้องไป มาที่นี่เหมาะมากสำหรับเช็คอินและถ่ายรูป จากนั้นนั่งรถประจำทางไปชิงชวนเกอ ที่นี่ไม่มีค่าเข้าชม บนชั้นบนสุดสามารถมองเห็นหวงเหอหลัวและสะพานแม่น้ำยางจี้ข้างๆ ลงมาหลังจากนั้นสามารถไปเดินเล่นที่สวนกุยซานข้ามฝั่ง ชมหอคอยโทรทัศน์เก่าแก่ของเต่าซาน ไปที่บ่อน้ำผีเสื้อด้านบนเพื่อเช็คอินกับภาพโบราณและสมัยใหม่ หลังจากนั้นไปวันซงหยวนลองของว่างพื้นเมือง ตอนเย็นไปหานโข่วเจียงตัน ชมการแสดงแสงสีของทั้งสองฝั่งแม่น้ำยางจี้ วันที่สองเช้าไปหลิงโปเหมินดูพระอาทิตย์ขึ้น ต้องดูพยากรณ์อากาศล่วงหน้า หลังจากดูพระอาทิตย์ขึ้นแล้วไปถนนเหลียงเต้าเจี้ยนสัมผัสวัฒนธรรมของอู่ฮั่นในตอนเช้า ซาลาเปา โอ้ยปิ้ง และเร่อกังเมี่ยนก็เป็นอาหารที่ต้องลอง ข้างๆ ก็คือกำแพงกราฟฟิตี้แมวใหญ่ของตันหัวหลิน ตรงข้ามปากทางรถไฟใต้ดิน ต่อไปนั่งรถไฟใต้ดินไปที่พิพิธภัณฑ์จังหวัดหูเป่ย แต่ถ้ามาที่นี่ต้องมาเร็วเพราะคนต่อแถวเยอะมาก อย่าพลาดดาบของกษัตริย์เกาเจียนและซงโหย่วอี้เบียนจง กลางวันไปที่กวางกู้กวางชาง ถนนสไตล์ยุโรปที่มีเอกลักษณ์ก็คุ้มค่าที่จะเดินเล่น บ่ายไปที่เขตท่องเที่ยวหมึกซานที่ทะเลสาบตงหู ถ้าอากาศดีต้องไปลองขึ้นกระเช้าหมึกซาน ขึ้นกระเช้าสีมาการอง ยังมีบอลลูนร้อนและชายหาดทะเลสาบตงหูที่โรแมนติก ทั้งผู้ใหญ่และเด็กๆ ต่างก็ชอบ ต่อไปไปที่อู่ฮั่นกวาน สัมผัสประสบการณ์ข้ามแม่น้ำยางจี้ด้วยเรือข้ามฟากที่ราคาเพียงห้าบาท แนะนำให้ไปขึ้นเรือในวันทำงานเพราะคนไม่เยอะ ลงเรือแล้วสามารถไปเดินเล่นที่ฮูบูเซียง

ศาลาชินชุนเกอเป็นหนึ่งในสามแห่งที่สวยงามที่สุดในอู่ฮั่น ตั้งอยู่ตรงข้ามกับหอนกเหลืองในอู่ฮั่น ทั้งสองอยู่ตรงข้ามกัน สร้างความงดงามให้กับทั้งสอง มีชื่อว่า 'สามสวยงามของชู' ทั้งสองอยู่ตรงข้ามกัน ที่เดียวในแม่น้ำยางเซ่ เมื่อเข้าสู่ที่ท่องเที่ยว สิ่งแรกที่เห็นคือพระราชวังโบราณ ซึ่งเคยเป็นวัดของพระราชายู วันนี้เป็น 'พระราชวังยูจิต' สร้างขึ้นในสมัยซาวห์ชิง มีอายุมากกว่า 800 ปี ในสมัยเทียนชี วัดของพระราชายูถูกเปลี่ยนชื่อเป็น 'พระราชวังยูจิต' และขยายต่อจากฐานเดิมที่ใช้สำหรับการบูชาพระราชายู ในสมัยจาเจิงของสมัยหมิง พระราชวังยูจิตได้รับการซ่อมแซมอีกครั้ง และเพิ่มอาคารเพิ่มเติม อาคารนี้คือศาลาชินชุนเกอ ชื่อมาจากบทกวีของชุยเฮาในสมัยตัง 'ชินชุนลิลิลิฮันหยางทรี ฟางเซาซีซีหยิงหยิงโจว' สิ่งที่ทำให้พระราชวังยูจิตน่าสนใจที่สุดคือสวนขนาดเล็กทางด้านขวา สวนเล็ก ๆ มีกำแพงขาวและหลังคาเทา มีไผ่ มีบ่อน้ำเล็ก ๆ มีต้นไม้ในกระถาง มีห้องนอน อยู่ในที่นั้น มองเงาของต้นไม้และไผ่บนกำแพงขาว ความรู้สึกทางกวีของคนจีนเหมือนกับธรรมชาติที่เข้าใจอย่างดี ในสวนขนาดใหญ่ของสวนเล็ก สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือพระอุโบสถยู แต่ความงามของสวนนี้ไม่สามารถแยกจากสวนเล็ก ๆ ได้ ประตูโค้งเป็นโครงสร้างที่พบบ่อยในสถาปัตยกรรมโบราณของจีน มันมีความอ่อนโยนและสง่างามโดยธรรมชาติ คนเดินผ่านประตู ทุกการกระทำกลายเป็นอ่อนโยน จากสวนเล็กไปสู่สวนใหญ่ พบว่ามีต้นไม้ที่สูงขึ้น มีโต๊ะหินและเก้าอี้หินและศาลาโบราณ ด้านหน้าคือประตูเหล็ก และยังสามารถเห็นทีวีทาวเวอร์บนเขากุ้ย ศาลาชินชุนเกอเป็นชื่อของที่ท่องเที่ยว ซึ่งเป็นศาลาชินชุนเกอ หรือศาลาชินชุนเกอ สร้างขึ้นในสมัยจาเจิงของสมัยหมิง มีชื่อว่า 'ศาลาชินชุนเกอที่สวยงามที่สุดในชู' มันตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแม่น้ำฮัน และทิศตะวันออกของแม่น้ำยางเซ่ มีอายุมากกว่า 400 ปี มันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามที่สุดในอู่ฮั่น ที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ แม้จะไม่เป็นที่รู้จักเท่ากับหอนกเหลือง แต่มันเป็นที่รู้จักในกลุ่มเล็ก ๆ แต่คนที่รู้จักกับ 'ชินชุนลิลิลิฮันหยางทรี' จะต้องมีความปรารถนาที่จะมาที่นี่ และอาจจะมีความคิดทางกวีและศิลปะ ด้วยสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ มันไม่ได้รับเพียง 'สามสวยงามของชู' แต่ยังถูกเรียกว่า 'ศาลาชินชุนเกอที่สวยงามที่สุดในชู' ซึ่งแสดงถึงความงดงามของการสร้างศาลาบนเนินเขาที่ชูคนสร้างขึ้น

ศาลา Qingchuan ตั้งอยู่ริมแม่น้ำฮันยาง, ที่มีหญ้าสีเขียวอ่อนๆ และเกาะ Parrot. สร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิ Ming Jiajing และสร้างขึ้นใหม่ในปี 1984. มีสไตล์การสร้างสรรค์ในสมัย Ming และ Qing, บันไดยาวๆ ที่ถ่ายภาพมีความรู้สึกมาก. ยังมีสาวๆ ที่สวมชุดฮันฟูมาถ่ายภาพ, สร้างความรู้สึกของสไตล์โบราณ. บัตรเข้าชมฟรี, สามารถจองล่วงหน้าหรือสแกน QR code ที่ประตูเพื่อจอง. ศาลา Qingchuan ตั้งอยู่ข้างๆ ท่าเรือ Qingchuan, คุณสามารถเห็นสะพานแม่น้ำยาวของวู่ฮั่น, หรือขึ้นเรือข้ามฝั่งด้วยราคาเพียง 10 หยวน.

หอชิงชวน ตั้งตระหง่านอยู่ทางตะวันออกของเขากุยซาน บนฝั่งเหนือของแม่น้ำแยงซี มองเห็นหอหวงเหอจากอีกฝั่งของแม่น้ำ เป็นสมบัติล้ำค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของดินแดนจิงฉู่ สร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์หมิง แม้จะผ่านการบูรณะหลายครั้ง แต่ยังคงรักษาเสน่ห์โบราณไว้ได้ "ต้นไม้ในฮั่นหยางเรียงรายชัดเจน หญ้าหอมบนเกาะนกแก้วเขียวขจี" บทกวีของฉุยเห่าได้รับการถ่ายทอดเป็นรูปธรรมที่นี่ ยืนอยู่บนระเบียงของหอชิงชวนมองออกไป จะเห็นสายน้ำแยงซีไหลเอื่อยสู่ตะวันออก ต้นไม้ในเมืองฮั่นหยางเขียวชอุ่ม แสดงภาพอันงดงามนับพันปีนี้ต่อหน้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หอแห่งนี้ได้เป็นพยานถึงความรุ่งเรืองและความเสื่อมของราชวงศ์ต่างๆ ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย และบรรจุไว้ด้วยคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอันลึกซึ้ง ทุกก้อนอิฐ ทุกชายคา ล้วนเล่าเรื่องราวในอดีตอย่างเงียบๆ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน นักปราชญ์และกวีมากมายได้ทิ้งรอยเท้าและบทกวีไว้ที่นี่ เพิ่มสีสันทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ให้กับหอชิงชวน ทำให้คนรุ่นหลังได้สัมผัสถึงเสน่ห์ของกาลเวลาที่ผ่านมา ในการผสมผสานระหว่างประวัติศาสตร์และปัจจุบัน