จุดชมวิวไห่เหมินอ่าว

学校🏫

5/5

ยอดเยี่ยม

ซันมูนเบย์: ยูโทเปียแห่งของเหลวบนคลื่น สวรรค์แห่งการเล่นเซิร์ฟที่ซ่อนตัวอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำหวันหนิงและแม่น้ำหลิงสุ่ย ซึ่งมีคลื่นคุณภาพสูงตลอดทั้งปีเป็นภาษาถิ่น เป็นสถานที่ที่จารึกบทกวีอันลึกซึ้งแห่งมหาสมุทรบนชายฝั่งตะวันออกของไหหลำ ในวินาทีที่กระดานโต้คลื่นทะลุผ่านคลื่นสีมรกต คุณจะรู้ทันทีว่าที่นี่ไม่ใช่การเลียนแบบ "ฮาวายแห่งตะวันออก" แบบห่วยๆ แต่เป็นบ้านเกิดทางจิตวิญญาณเพียงแห่งเดียวของนักเล่นเซิร์ฟในจีนที่สามารถหายใจไปพร้อมกับท้องทะเลได้ เวทีอันยิ่งใหญ่แห่งการสร้างคลื่นธรรมชาติ ลมมรสุมที่ละติจูด 18 องศาเหนือและรอยเลื่อนใต้น้ำร่วมกันสร้างสภาพคลื่นที่สมบูรณ์แบบเป็นเวลาเฉลี่ย 200 วันต่อปี ในฤดูหนาว คลื่นใต้น้ำในเขตทะเล "เจียหลางตะวันตก" กลืนกินผู้ท้าชิงที่แข็งแกร่งราวกับอุโมงค์คริสตัล ในช่วงฤดูร้อน "อ่าวชาคา" จะกลายเป็นค่ายฝึกซ้อมสำหรับนักว่ายน้ำมือใหม่ โดยการล้ม การทำช่องว่าง และโฟมสีขาวของคลื่นกลายมาเป็นแผนการเรียนรู้ที่ชัดเจนที่สุดสำหรับการศึกษาความล้มเหลว ผู้ที่ไม่เล่นเซิร์ฟก็สามารถสนุกสนานไปกับทัศนียภาพของภูเขาและท้องทะเลได้ เช่น ปั่นจักรยานไปตามถนนป่ามะพร้าว ซึ่งเงาของต้นไม้จะตัดแสงแดดให้กลายเป็นเหรียญทองและกระจายออกไป ดำน้ำลงไปในแนวปะการังของเกาะเจียจิง ซึ่งปลานีโมจะเล่นบทบาทเป็นตัวละครในเรื่อง Finding Nemo ท่ามกลางปะการังเขากวาง การพับมิติของโรนิน ยูโทเปีย ในคาเฟ่ "GROM" ซึ่งดัดแปลงมาจากโบสถ์ร้าง มีการผสมกาแฟอเมริกันเย็นกับกลิ่นครีมกันแดดและขี้ผึ้ง และต้นฉบับการเล่นเซิร์ฟและผิวสีบรอนซ์รวมกันเป็นนิทรรศการแอนิเมชั่นที่ไหลลื่น ในชุมชนโฮมสเตย์ เปลญวนสไตล์โบฮีเมียนและหลังคาโรงเก็บเรือของกลุ่มชาติพันธุ์ลีสร้างความสมดุลที่แปลกประหลาด งานปาร์ตี้สุดมันส์บนชายหาดในยามค่ำคืน พร้อมดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่ก้องกังวานไปพร้อมกับเสียงแตกของกองไฟ และภาษาต่างๆ ของประเทศต่างๆ ที่ละลายหายไปในเสียงคลื่น ทิ้งไว้เพียงร่างกายและท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวที่สื่อสารกัน สุนทรียศาสตร์ป่าเถื่อนที่ไม่ถูกฝึกฝน หากเปรียบเทียบกับความประณีตของซานย่าแล้ว อ่าว Riyue จะยึดติดกับความโรแมนติกแบบหยาบๆ: ห้ามใช้มอเตอร์ไซค์ชายหาดเพื่อปกป้องปราสาทเขาวงกตของปูทราย และร้านเซิร์ฟใช้ตาข่ายจับปลารีไซเคิลเพื่อทำบิกินี่ ช่วงเวลาอันเป็นความลับยามรุ่งอรุณนั้นถือเป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่าที่สุด - เพลิดเพลินไปกับชายหาดเพียงลำพัง ชมแสงยามเช้าที่สาดส่องเงาของนักเล่นเซิร์ฟให้กลายเป็นเสาโทเท็มสีทอง และรับฟังทำนองเพลงที่ไพเราะของ Lingao Lili ที่ร้องโดยชาวประมงที่ลอยอยู่ในเสียงคลื่น ในฐานะสถานที่แสวงบุญของวัฒนธรรมการเล่นเซิร์ฟของชาวจีน คุณค่าของที่นี่ไม่ได้อยู่ที่การ "เช็คอิน" แต่เป็นการสัมผัสกับการสนทนาดั้งเดิมระหว่างชีวิตและมหาสมุทร เมื่อคุณนำเปลือกหอยไปแลกกับสินค้าที่ตลาดสำหรับนักเล่นเซิร์ฟ หรือเห็นกระดานโต้คลื่นนับร้อยพุ่งเข้าหาคลื่นสีทองลูกแรกพร้อมๆ กัน คุณจะเข้าใจถึงอุปมาของอ่าวแห่งนี้ ซึ่งก็คืออิสรภาพที่เรียกกันว่าไม่ใช่สิ่งอื่นใด นอกจากการหาจังหวะที่แน่นอนเพื่อเต้นรำไปกับคลื่นลูกต่อไปเท่านั้นเอง