สระบัวโบราณ

บ่อน้ำบัวโบราณเป่าติ้งเป็นหน่วยอนุรักษ์โบราณวัตถุที่สำคัญของชาติที่ผสมผสานแก่นแท้ของศิลปะสวนทางเหนือและทางใต้ สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1227 โดยผสมผสานภูมิปัญญาการสร้างสวนของนายพลจางโหรวแห่งราชวงศ์หยวนและรูปแบบของพระราชวังในราชวงศ์ชิง มีชื่อเสียงในเรื่อง "ริ้วน้ำดอกบัวและความงามในฤดูร้อน" มีภูมิทัศน์ที่มีอยู่มากกว่า 30 แห่ง เช่น ชุนอู่โป สะพานหว่านหง และศาลาจัวจิน ซึ่งสร้างแบบจำลองสวนของ "ทิวทัศน์ในทะเลสาบและบทกวีในทิวทัศน์"

สระบัวโบราณตั้งอยู่ใจกลางเมืองเป่าติ้ง ซึ่งเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียง สร้างขึ้นในปีค.ศ. 1227 และเป็นที่รู้จักในชื่อ "เผิงไหลเมือง" และ "ทะเลสาบตะวันตกเล็ก" ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ดอกบัวสีชมพูได้งอกออกมาท่ามกลางใบบัวในสระบัวโบราณ ในสระบัวมีรากบัวที่มีรากขนานอยู่ด้านล่างและดอกบัวที่มีหัวขนานอยู่ด้านบน ทำให้เกิดทัศนียภาพอันงดงามของดอกบัวสีเขียวที่ปกคลุมน้ำสีเขียว และชบาที่ปกคลุมไปด้วยสีแดง มีฝูซู่บนภูเขาและดอกบัวในหนองบึง สระบัวโบราณตั้งอยู่ที่จุดตัดระหว่างการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของเป่าติ้ง สระแห่งนี้เต็มไปด้วยอารมณ์ทางวัฒนธรรมของเมืองโบราณและเต็มไปด้วยบรรยากาศของการผสมผสานระหว่างยุคโบราณและยุคใหม่ ในช่วงกลางฤดูร้อน นักท่องเที่ยวจากทุกทิศทุกทางจะมาชมใบบัวและดอกบัว

ฉันก้าวเข้าไปในสระบัวโบราณและรู้สึกราวกับว่าฉันได้เดินทางข้ามเวลาและอวกาศ เมื่อคุณก้าวเข้าไปในสวน คุณจะเห็นความเขียวขจีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ด้วยต้นไม้โบราณที่สูงตระหง่าน กิ่งก้านและใบไม้ที่เขียวชอุ่ม และแสงแดดที่ส่องผ่านช่องว่าง สร้างเงาเป็นจุดๆ เดินไปตามถนนหิน คุณจะเห็นดอกไม้และพืชพรรณต่างๆ บานสะพรั่งริมถนน และกลิ่นหอมฟุ้งกระจาย สิ่งที่สะดุดตาที่สุดก็คือดอกบัวในบ่อน้ำ แม้ว่าจะยังไม่ถึงกลางฤดูร้อน แต่ดอกไม้บางดอกก็เริ่มบานแล้ว โดยดูเป็นสีชมพูอ่อนอ่อนๆ ราวกับกำลังแสดงความงามให้กับนักท่องเที่ยว เมื่อสายลมพัด ใบบัวก็พลิ้วไหวอย่างแผ่วเบา ก่อให้เกิดคลื่นสีเขียวหลายชั้น ชวนให้นึกถึงบทกวีที่ว่า “ใบบัวไม่มีที่สิ้นสุดและเป็นสีเขียว และดอกบัวก็เป็นสีแดงโดยเฉพาะเมื่ออยู่ภายใต้แสงแดด” เมื่อเดินไปยังทางเดินของแท่นศิลา คุณจะเห็นแท่นศิลาโบราณตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบ แกะสลักด้วยบทกวีและลายมือโดยนักปราชญ์จากทุกราชวงศ์ และทุกลายเส้นก็ส่งกลิ่นอายของความเก่าแก่ ฉันหยุดมองดูใกล้ๆ แล้วก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงสวดมนต์ของคนโบราณ และสัมผัสได้ถึงความชื่นชมและความผูกพันของพวกเขาที่มีต่อทิวทัศน์อันงดงามนี้ สระบัวโบราณไม่เพียงแต่มีความงดงามทางธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังมีเสน่ห์ทางประวัติศาสตร์อีกด้วย เป็นเหมือนไข่มุกที่เปล่งประกายฝังอยู่ในแม่น้ำแห่งกาลเวลาอันยาวนาน ดึงดูดผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนให้มาสำรวจเสน่ห์ของมัน

ชุนอู่โพะ: สวนหินที่สร้างด้วยหินไทหู ขั้นบันไดหินบนภูเขาเพิ่มความเงียบสงบและต้นไซเปรสโบราณที่สูงตระหง่าน ทางด้านทิศใต้มีอักษร 3 ตัวคือ "ชุนอู่โพ" ที่จักรพรรดิเฉียนหลงทรงจารึกไว้ด้วยพระองค์เอง และแผ่นศิลาจารึก 3 เล่มที่มีบทกวีของจักรพรรดิ  ศาลาจุนจื่อฉางเซิง: มีห้องกว้าง 5 ห้อง มีชานชาลาอยู่ด้านหน้าและล้อมรอบด้วยน้ำ เป็นหนึ่งในอาคารหลักในสระบัวโบราณและเป็นแก่นของสวน หลังคาเป็นทรงปั้นหยา ประตูหน้าต่างแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง  ถ้ำเปียนหลิว : ตั้งอยู่ในส่วนกลางของกลุ่มหิน มีทางเข้า 3 ทาง จักรพรรดิเฉียนหลงทรงประพันธ์บทกวีถึงสี่ครั้ง และมีแผ่นจารึกบทกวีสองแผ่นฝังอยู่ในผนังถ้ำ  ห้องศิลาจารึกด้านตะวันออก: มีแผ่นหินจัดแสดงจำนวน 28 แผ่น รวมถึงแผ่นหินที่จารึกโดยจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิงและแผ่นหินที่จารึกโดยฟาง กวนเฉิง ผู้ว่าราชการมณฑลจื้อลี่ ผู้ขับร้องสรรเสริญสระบัว ในบรรดานั้น แผ่นหิน “มังกรบิน” ถือเป็นสิ่งที่สะดุดตาที่สุดและได้รับการยกย่องว่าเป็นสมบัติของสวน West Stele Gallery: จัดแสดงศิลาจารึกจากวิทยาลัย Lotus Pond จำนวน 51 ชิ้น ซึ่งรวมถึงผลงาน 8 ชิ้นของนักประดิษฐ์อักษรจีนผู้ยิ่งใหญ่ 6 คนจากราชวงศ์ในอดีต ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความวิจิตรงดงามของศิลปะการเขียนอักษรจีน

แหล่งท่องเที่ยวในเขตเมืองเป่าติ้ง ตรงข้ามกับวัดย่าเหมินของผู้ว่าราชการ สามารถเยี่ยมชมสถานที่ท่องเที่ยวทั้งสองแห่งได้ภายในครึ่งวัน และต้องมีตั๋ว เหตุผลที่มาที่นี่คือมาชมดอกบัว ถ่ายรูป และเดินเล่น

สระบัวโบราณเป่าติ้งเป็นหนึ่งในสวนคลาสสิกที่มีชื่อเสียงในภาคเหนือของจีน ต่อไปนี้เป็นคำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้: ข้อมูลพื้นฐาน - ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์: ตั้งอยู่เลขที่ 244 ถนน Yuhua West เขต Lianchi เมืองเป่าติง มณฑลเหอเป่ย ใจกลางเมืองเป่าติ้ง - วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์: สร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่ 22 ของจักรพรรดิไท่จูแห่งราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1227) โดยจอมพลจางโหรว กษัตริย์แห่งรูหนานในราชวงศ์หยวน เดิมชื่อว่าสวนเซว่เซียง หลังจากได้รับการซ่อมแซมและขยายเพิ่มในสมัยราชวงศ์หยวน หมิง และชิง แล้วก็ได้ใช้เป็นสวนส่วนตัว สวนอย่างเป็นทางการ สถาบันการศึกษา และพระราชวัง ได้รับการขนานนามอย่างเป็นทางการว่า “สระบัวโบราณ” ในปีที่ 9 แห่งสาธารณรัฐจีน (พ.ศ. 2463) - ขนาดและพื้นที่: พื้นที่รวม 24,000 ตารางเมตร รวมพื้นที่สระว่ายน้ำ 7,900 ตารางเมตร และพื้นที่อาคาร 3,680 ตารางเมตร