




“[บทนำ] เมิ่งเหลียน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองผู่เอ๋อร์ เป็นเมืองโบราณของชาวไทที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 700 ปี บนพรมแดนของมณฑลยูนนาน ทางตะวันออกไปอีก ในจิงกู่ มีวัดพุทธสมัยราชวงศ์หมิงที่งดงามเป็นเอกลักษณ์ มีต้นไม้และเจดีย์อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน เดือนพฤศจิกายนและธันวาคมเป็นฤดูแล้ง อุณหภูมิในเวลากลางวันอยู่ที่ประมาณ 20 องศาเซลเซียส ทำให้เป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดสำหรับการหลีกหนีความหนาวเย็นในยูนนานตอนใต้และสำรวจสถาปัตยกรรมโบราณ ทัวร์ 3 วัน 2 คืนนี้เน้นการท่องเที่ยวแบบสบายๆ โดยมุ่งเน้นที่สถาปัตยกรรมและวัฒนธรรม โดยไม่เร่งรีบ 【กำหนดการเดินทาง】 วันที่ 1 คุนหมิง → ผู่เอ๋อร์ (รถไฟความเร็วสูง ประมาณ 3 ชั่วโมง) → ต่อรถไปยังเมิ่งเหลียน (ประมาณ 3 ชั่วโมง) → เมืองโบราณนายุน (เมืองล่าง) ช่วงเย็นเดินเล่นตามตรอกซอกซอยปูหินเพื่อชมบ้านเรือนริมแม่น้ำของชาวไท วันที่ 2 ช่วงเช้า เยี่ยมชมสำนักงานเสวียนฟู่เมิ่งเหลียน วัดพุทธเมืองบน และวัดพุทธเมืองกลาง → ช่วงบ่าย จิงกู่ (ประมาณ 2.5 ชั่วโมง) → เจดีย์คู่เมิ่งหว่อ วันที่ 3 วัดพุทธเฉียนหนัว หรือ วัดพุทธมังเต่า (เลือกหนึ่งแห่ง) → เดินทางกลับ 【ไฮไลท์สำคัญ】 1.”
@vivienneevelynblackwoods · 8 days ago
“คู่มือเที่ยวจิ่งกู่ (Jinggu) ฉบับคนไม่เยอะ🌿 ใครจะไปคิด!!”
@NCRon 26 · 25 days ago
“ประตูวัดเมิ่งหว่อเพิ่งเปิด ขี้เถ้าในกระถางธูปยังคงกองอยู่และไม่ได้กวาดออก ใบโพธิ์ที่เกาะอยู่บนเจดีย์ยังคงนิ่งสนิท ครอบครัวของฉันสามคนยืนอยู่หน้าเจดีย์ ไม่มีใครพูดอะไร ลูกของฉันเอื้อมมือไปจับรากอากาศที่ห้อยลงมา แต่ฉันดึงเขาไว้ จากซีเมาไปจิงกู่ จิงกู่อยู่ในเมืองผู่เอ๋อร์ เมืองหลวงของอำเภอคือเมืองเว่ยหยวน ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงกว่า 900 เมตร ในช่วงเที่ยงของปลายเดือนพฤศจิกายน คุณสามารถสวมเสื้อบางๆ ได้ แสงแดดอบอุ่นบนแขนของคุณ แต่คุณต้องสวมเสื้อผ้าอีกชั้นทันทีที่พระอาทิตย์ตกดิน ถนนจากเมืองผู่เอ๋อร์เป็นถนนบนภูเขาทั้งหมด มีโค้งมากมายจนไม่มีทางตรง เราจึงกินยาแก้เมารถไว้ล่วงหน้า ที่นั่งเด็กอยู่ข้างหน้าต่าง รัดเข็มขัดนิรภัย และล็อกประตูสำหรับเด็กไว้ ไม่มีบริการรถไฟไปยังอำเภอ; คุณสามารถเข้าและออกได้ทางถนนเท่านั้น เมื่อเข้าสู่ตัวเมือง เราเห็นแม่น้ำเหวยหยวนเป็นอย่างแรก น้ำไม่มาก แต่พื้นแม่น้ำกว้าง มีบ้านเก่าและใหม่ปะปนกันอยู่ริมฝั่งทั้งสองข้าง ตัวเมืองไม่ใหญ่มาก ใช้เวลาเดินจากปลายด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่งประมาณสิบนาทีเท่านั้น ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านขายยา และร้านขายข้าวอยู่บนถนนเดียวกัน เราพักในตัวเมือง ห้องพักไม่ใหม่ แต่มีน้ำอุ่นเพียงพอ และสามารถจอดรถเข็นเด็กไว้ด้านล่างได้ เจดีย์และต้นไม้ วัดเมิ่งหว่อตั้งอยู่ชานเมือง เป็นวัดพุทธนิกายเถรวาดของชนเผ่าไท เจดีย์สององค์ในลานวัดเป็นจุดสนใจหลักของการเดินทางครั้งนี้ องค์หนึ่งถูกต้นโพธิ์ปกคลุมอย่างสมบูรณ์ รากอากาศห้อยลงมาจากด้านบน ไต่ขึ้นไปตามอิฐทีละชั้น จนถึงครึ่งหนึ่งของเจดีย์ รอยต่อของอิฐแทบมองไม่เห็น อีกด้านหนึ่งนั้นตรงกันข้าม โดยมีต้นโพธิ์งอกออกมาจากด้านบน กิ่งก้านแผ่ขยายออกไปเหมือนร่ม ชาวบ้านเรียกสองสิ่งนี้ว่า "เจดีย์ที่ปกคลุมด้วยต้นไม้" และ "เจดีย์ที่ปกคลุมด้วยต้นไม้" หากต้องการชมเจดีย์ คุณต้องเดินอ้อมไป จากด้านหน้า คุณจะเห็นเพียงต้นไม้ คุณต้องหันไปด้านข้างจึงจะเห็นโครงร่างของเจดีย์และทิศทางของต้นไม้ ฐานของเจดีย์ปูด้วยอิฐ ขอบอิฐสึกเรียบ บันไดไม่สูงชันแต่หนาแน่น คุณสามารถเข็นรถเข็นเด็กไปด้านหน้าของศาลาหลักได้ แต่คุณจะต้องอุ้มเด็กเดินอ้อมเจดีย์ บริเวณลานเงียบสงบ คุณต้องถอดรองเท้าก่อนเข้าศาลา เด็ก ๆ ควรยืนอยู่ที่ทางเข้าเท่านั้น อย่าให้พวกเขาสัมผัสพระพุทธรูปหรือดึงรากอากาศ เพราะนั่นคือต้นไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่ พระสงฆ์ยังคงอาศัยอยู่ในวัดนี้จนถึงทุกวันนี้ เช้าและเย็น เสียงสวดมนต์ดังแผ่วเบาลอดผ่านกำแพงออกมาจากโถงทางเดิน ในวันที่ครอบครัวชาวไทไปสักการะพระพุทธเจ้า พวกเขาจะนำของถวายไปด้วย วันนั้นเราเจอคนคนหนึ่งถือข้าวเหนียวเข้ามาในลานบ้าน วางลงแล้วก็จากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ ฉากนี้ไม่ต้องอธิบายให้เด็กฟังหรอก เขาจะดูสักพักแล้วก็วิ่งหนีไป เช้าและเย็นในเมืองเว่ยหยวน ในตอนเช้า เมืองนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นก๋วยเตี๋ยว ก๋วยเตี๋ยวทำโดยการนึ่งแป้งข้าวเจ้าให้เป็นแผ่นบางๆ แล้วตัดเป็นเส้นๆ ลวกในน้ำเดือดอย่างรวดเร็ว ราดด้วยน้ำจิ้มเนื้อและน้ำซุป โรยด้วยต้นหอมซอย ชามของเด็กไม่เผ็ด แต่มีน้ำซุปไก่เพิ่มเข้ามา และเขาก็ซดเสียงดังมาก ตอนเที่ยง เราเจอร้านอาหารของชาวไทและสั่งข้าวสับปะรด ปลาอบตะไคร้ และปลาผัดหน่อไม้ดอง—ทั้งหมดมีรสเปรี้ยวและเผ็ดจัดจ้าน เราสั่งซุปจืดแยกชามหนึ่งให้เด็ก หรือไม่ก็ไข่นึ่งสักฟองเพื่อปรับสมดุลรสชาติ ช่วงบ่าย เราขับรถไปตามถนนบนภูเขาเพื่อชมไร่ชา ชาขาวของจิงกู่มีชื่อเสียงในวงการชา บริเวณหยางต้ามีต้นชาอายุหลายร้อยปี ต้นชาเตี้ย กิ่งก้านเรียว และด้านล่างของใบมีสีขาว ทางเดินในไร่ชานั้นแคบและลาดเอียงเล็กน้อย ทำให้ต้องหยุดรถเข็นบ่อยๆ เพื่ออุ้มเด็กขึ้นบ่าและให้เด็กได้ชมแถวชาที่ทอดยาวไปตามไหล่เขา หลังอาหารเย็น มีร้านขายบาร์บีคิวมาตั้งแผงขายตามถนนในเมือง ขายเต้าหู้ปรุงรส ปลาตัวเล็กย่าง และมะเขือม่วงย่าง ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น เราดูอยู่ห่างๆ เพราะเด็กเริ่มง่วงแล้ว ข้อควรระวังบางประการเมื่อเดินทางกับเด็กๆ: พื้นหินรอบเจดีย์สององค์ในเมิ่งหว่อไม่เรียบ เด็กๆ ควรใส่รองเท้าพื้นนุ่ม ไม่ใช่รองเท้าพื้นแข็ง ห้องน้ำของวัดอยู่ใกล้กำแพงลานวัด โปรดเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยก่อนเข้าวิหารหลัก แสงแดดตอนเที่ยงแรงมาก ควรพกหมวกและน้ำดื่ม ยุงเยอะกว่าในเมือง กางเกงขายาวและเสื้อแขนยาวจะช่วยป้องกันได้ครึ่งหนึ่ง ถนนบนภูเขาคดเคี้ยว อย่าให้เด็กกินอาหารในรถระหว่างเดินทางกลับ เรางีบหลับในเมืองตอนเที่ยง เด็กตื่นหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงและก็เงียบไป หากต้องการไปชมวัดเฉียนหนัว ต้องไปที่เมืองหย่งผิง ซึ่งต้องผ่านถนนบนภูเขาอีกเส้นหนึ่ง ดังนั้นเราจึงข้ามไปในครั้งนี้และเก็บไว้ไปครั้งหน้า วันรุ่งขึ้น หลังจากเช็คเอาท์แล้ว แผงขายของที่ทางเข้าวัดเพิ่งตั้งเสร็จ ฉันยืนอยู่ใต้เจดีย์นานกว่าที่วางแผนไว้ และลูกของฉันก็ดึงนิ้วฉัน อยากออกไปข้างนอก บอกว่าอยากกินก๋วยเตี๋ยว เด็กอายุสองขวบครึ่งย่อมมีความสนใจในเจดีย์เก่าแก่หลายร้อยปีอย่างจำกัดเหลือเกิน”
@ezra_theodoresilverwood · 25 days ago
“เมืองที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักในยูนนานแห่งนี้คือขุมทรัพย์ที่แท้จริง✨ ไม่มีผู้คนพลุกพล่าน มีเพียงความสงบและเยียวยาจากภูเขาอันกว้างใหญ่ พาเด็กๆ ไปพักผ่อนแบบสบายๆ แช่น้ำพุร้อนเค็มที่เป็นเอกลักษณ์ของประเทศ ทานบาร์บีคิวไม้ละ 2 ดอลลาร์ นี่คือการออกไปเที่ยวแบบนอนราบกับพื้นอย่างแท้จริงสำหรับพ่อแม่และลูกๆ 🚗คำแนะนำเรื่องการเดินทาง แนะนำให้ขับรถไปเอง สถานที่ท่องเที่ยวในหุบเขาจิงกระจายตัวอยู่ตามภูเขาและหมู่บ้านต่างๆ ใช้เวลาขับรถประมาณ 2.5 ชั่วโมงจากผู่เอ๋อร์ ซึ่งคุณสามารถเพลิดเพลินกับเหล้าผู่เอ๋อร์ได้ 🏨คำแนะนำเรื่องที่พัก Mangka Spa นั้นยอดเยี่ยมมาก โรงแรมทั้งหลังซ่อนตัวอยู่ในป่าดึกดำบรรพ์ เงียบสงบและช่วยเยียวยา ✅ ต้องลองสัมผัสน้ำพุร้อนเค็มแห่งเดียวในประเทศ!”
@ADAM MCGUIRE · 5 months agoจิงกู่ขึ้นชื่อเรื่องสถานที่ท่องเที่ยวและกิจกรรมน่าสนใจมากมาย ไฮไลท์บางส่วน ได้แก่ วัดม่อนโวลต์องค์พระผู้เป็นเจ้า, Jinggu Mangka Hot Spring และ พื้นที่ท่องเที่ยวถนนเก่าแก่ของปูเออร์ชามา
