บันทึกการเดินทางสู่ปี่เผิงโกว (Bipenggou) สัมผัสอ้อมกอดของขุนเขาหิมะและป่าเปลี่ยนสี
“ออกเดินทางจากตัวเมืองอำเภอหลี่เซี่ยน (Lixian) ในตอนเช้าตรู่ เดินทางตามแนวหุบเขาเข้าไปในส่วนลึก ลมพัดพาความเย็นที่เป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่ราบสูงมาปะทะ สิ่งแรกที่ต้องทำเมื่อเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวคือนั่งรถบัสชมวิวเข้าไปด้านใน เส้นทางขึ้นเขามีความโค้งชัน สีสันนอกหน้าต่างค่อยๆ หลากหลายขึ้น ทั้งสนเขียวและสนลาร์ชสีเหลือง ยอดเขาสีขาวโพลนค่อยๆ ปรากฏให้เห็นที่ไกลตา ทำให้ใจสงบลงในทันที
จุดแรกที่จอดแวะคือ หลงหวังไห่ (Longwanghai) น้ำในทะเลสาบใสสะอาดเหมือนหยกสีเขียวที่สะท้อนแสงแดด ช่วงเช้าคนไม่เยอะมาก เดินบนทางเดินไม้รอบทะเลสาบได้อย่างสบายๆ ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ เดินไปก็จะเห็นเงาสะท้อนของป่าเปลี่ยนสีบนผิวน้ำ ถ้าโชคดีไม่มีลม ผิวน้ำจะเรียบเนียนเหมือนกระจก น้ำตกไหลลงตามโขดหิน ละอองน้ำปะทะใบหน้าเบาๆ พอยืนอยู่ริมทางเดินจะได้ยินเสียงน้ำไหลคลอไปกับเสียงลมในป่า
นั่งรถต่อไปยังจุดบริการซ่างไห่จื่อ (Shanghaizi) ซึ่งเป็นจุดพักรถที่สำคัญ มีร้านอาหารและพื้นที่พักผ่อน สามารถหาอะไรทานง่ายๆ หรือเติมน้ำร้อนได้ จากจุดนี้ต้องเปลี่ยนไปนั่งรถรางไฟฟ้ามุ่งหน้าไปยังทะเลสาบผันหยาง (Panyang Lake) ระดับความสูงจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น อุณหภูมิจะลดลงอย่างชัดเจน และการหายใจจะหนักขึ้นเล็กน้อย อย่ารีบเดินเร็วเกินไป ค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับพื้นที่สูง
ทะเลสาบผันหยางเป็นจุดที่ประทับใจที่สุดในเส้นทางนี้ ทะเลสาบถูกโอบล้อมด้วยผืนป่า ด้านหลังเป็นเทือกเขาหิมะที่แหลมคมต่อเนื่องกัน ป่าสนสีเหลืองทองทอดยาวไปตามชายฝั่ง เดินเล่นช้าๆ บนทางเดินริมน้ำ ไม่ต้องไปไกล แค่เลี้ยวตรงหัวมุมไหนก็ได้ ก็จะได้ภาพที่รวมทั้งยอดเขาหิมะ ทะเลสาบ และป่าเปลี่ยนสีไว้ในเฟรมเดียวกัน จุดนี้ระดับความสูงค่อนข้างมาก ลมริมทะเลสาบแรง อย่าลืมใส่เสื้อกันหนาวให้มิดชิดตอนหยุดถ่ายรูป
เดินลึกเข้าไปอีกจะพบกับหาดหินแดง (Hongshitan) ในหุบเขามีก้อนหินสีแดงขนาดใหญ่กระจายอยู่ทั่วไป โดดเด่นมากเมื่อตัดกับท้องฟ้าสีครามและป่าเปลี่ยนสี อย่าเอามือไปสัมผัสสารสีแดงที่เกาะบนผิวหิน เพื่อปกป้องระบบนิเวศของหุบเขาแห่งนี้ เมื่อแสงแดดสาดส่องลงมาในหุบเขา สีของหินแดงจะสดใสยิ่งขึ้น เหมาะแก่การหยุดชมช้าๆ
เยี่ยนจื่อเหยียนวัว (Yanziyanwo) ตั้งอยู่ลึกที่สุด เป็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ที่เผชิญหน้ากับยอดเขาหิมะโดยตรง ในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงทุ่งหญ้าจะกลายเป็นสีเหลือง และบางครั้งอาจได้เห็นหิมะแรกบางๆ ที่นี่ทัศนียภาพกว้างไกล ขุนเขาซ้อนทับกันอยู่ตรงหน้า การได้ยืนมองยอดเขาหิมะที่ต่อเนื่องกันทำให้รู้สึกว่าเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวันดูเล็กลงไปมาก
สำหรับเรื่องการจัดการเดินทาง การไปกลับภายในวันเดียวสามารถทำได้แน่นอน แต่แนะนำให้รีบเข้าอุทยานแต่เช้าเพื่อเลี่ยงฝูงชนในช่วงหลังเที่ยง หากขับรถมาเองสามารถจอดได้ที่ลานจอดรถศูนย์บริการนักท่องเที่ยว หรือถ้าไม่อยากขับรถ การนั่งรถตู้เหมาจากตัวเมืองหลี่เซี่ยนมาก็สะดวกมาก รถในอุทยานแบ่งเป็นสองช่วง รถบัสรับผิดชอบการขนส่งระยะไกล ส่วนรถรางไฟฟ้าหลังจุดซ่างไห่จื่อต้องซื้อแยก สำหรับเพื่อนๆ ที่มีแรงจำกัด แนะนำให้นั่งรถรางไฟฟ้า อย่าฝืนเดินเท้าตลอดเส้นทาง
การแต่งกายแนะนำให้ใส่แบบเลเยอร์ (Layering) ชั้นในระบายอากาศ ชั้นกลางเป็นผ้าฟลีซหรือขนเป็ดบาง และชั้นนอกเป็นเสื้อกันลม รองเท้าต้องกันลื่นเพราะทางเดินไม้ในที่ร่มอาจมีน้ำแข็งเกาะ หมวก ถุงมือ แว่นกันแดดห้ามลืม เพราะรังสี UV บนที่ราบสูงแรงมาก พกกระบอกน้ำรักษาอุณหภูมิ ช็อกโกแลตและถั่วเล็กน้อยเพื่อเติมพลังงานทีละนิดในพื้นที่สูง อย่าทานจนอิ่มเกินไป
เรื่องอาหาร หม้อไฟเนื้อจามรีและซาลาเปามันฝรั่งตามร้านอาหารทิเบตระหว่างทางในหลี่เซี่ยนนั้นให้เยอะและรสชาติเข้มข้น เหมาะสำหรับทานในวันที่อากาศหนาว อาหารจานด่วนในอุทยานราคาค่อนข้างสูง อาจเตรียมเสบียงไปเองเล็กน้อยเพื่อทานที่จุดพักรถซ่างไห่จื่อ
ข้อควรระวังเล็กๆ น้อยๆ อุณหภูมิบนพื้นที่สูงแตกต่างกันมาก แม้ตอนเที่ยงแดดจะอุ่น แต่ถ้าเมฆบังหรือลมพัด อุณหภูมิจะลดลงเร็วมาก อย่าวิ่งหรือเคลื่อนไหวรุนแรง ค่อยๆ เดิน หากมีอาการเวียนหัวหรือแน่นหน้าอกให้หยุดทันทีและไปพักในที่ที่ไม่มีลม อากาศบนเขาเปลี่ยนเร็วมาก ควรพกเสื้อกันฝนพกพาติดกระเป๋าไว้เผื่อฝนตกกะทันหัน
คุณจะชอบเดินเล่นรอบทะเลสาบช้าๆ หรือจะพุ่งตรงไปชมวิวแบบพาโนรามาที่เยี่ยนจื่อเหยียนวัวดี?”
@Oliver.Myers$64 · 7 days ago