กิจกรรมน่าสนใจในซโวลเลอ

ท็อป 6 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน เนเธอร์แลนด์

หมู่บ้านกีธูร์น

หมู่บ้านกีธูร์นเป็นหมู่บ้านริมน้ำที่ใช้ทางน้ำแทนถนน ได้รับฉายาว่า "เวนิสแห่งทิศเหนือ" เนื่องจากมีทางน้ำตัดผ่านมากมายและเต็มไปด้วยความเขียวขจี ชื่อหมู่บ้านมีที่มาจากชาวบ้านยุคแรกที่ขุดพบเขาสัตว์จำนวนมากในขณะขุดหาพีท ซึ่งในภาษาดัตช์คำว่า "Geytenhoren" หมายถึง "เขาแพะ" ต่อมาจึงถูกเรียกสั้นลงเหลือเพียง Giethoorn พื้นที่กลุ่มทะเลสาบที่หมู่บ้านตั้งอยู่นั้นเป็นร่องรอยจากการขุดหาพีทมานานหลายร้อยปี โดยคูคลองที่เกิดจากการขุดเจาะได้พัฒนาจนกลายเป็นเครือข่ายทางน้ำในปัจจุบัน จุดเด่นอย่างหนึ่งของหมู่บ้านคือกระท่อมหลังคามุงจากที่สร้างขึ้นริมฝั่งแม่น้ำ โดยหลังคาจะมุงด้วยต้นกกและประดับประดาด้วยสวนที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี กระท่อมแต่ละหลังตั้งกระจายอยู่สองฝั่งคลองและเชื่อมต่อกันด้วยสะพานไม้เล็กๆ จำนวนมาก การล่องเรือไปตามลำคลองเป็นวิธีหลักในการสัมผัสประสบการณ์ของหมู่บ้าน การนั่งเรือเล็กแล่นผ่านไปตามทางน้ำอันเงียบสงบจะช่วยให้คุณได้ชื่นชมบ้านหลังคามุงจากและทิวทัศน์ชนบทจากมุมมองบนผืนน้ำ นอกจากทางน้ำแล้ว คุณยังสามารถปั่นจักรยานไปตามเส้นทางในป่าเพื่อสัมผัสบรรยากาศชนบทของหมู่บ้านในอีกมุมมองหนึ่งได้อีกด้วย

Pathe Zwolle

Dino Land Zwolle

Museum de Fundatie

Dutch Bakery Museum Hattem

Theater De Spiegel

Park De Wezenlanden

2026 Global 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

พิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะห์

พิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะห์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสพิพิธภัณฑ์ในอัมสเตอร์ดัม เป็นหอศิลป์แห่งชาติที่เน้นผลงานของแวนโก๊ะห์เป็นหลัก เก็บรักษาภาพเขียนสีน้ำมันของแวนโก๊ะห์ไว้กว่าสองร้อยภาพ ภาพสเก็ตช์หลายร้อยภาพ ตลอดจนจดหมายจำนวนมากที่เขาแลกเปลี่ยนกับธีโอ น้องชายของเขา ขนาดของคอลเลกชันอยู่ในอันดับต้นๆ ของพิพิธภัณฑ์ประเภทเดียวกันทั่วโลก ที่มาของคอลเลกชันชุดนี้เองก็เป็นเรื่องราวในตัว: หลังจากแวนโก๊ะห์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1890 ภาพวาดต่างๆ ได้รับการดูแลรักษาโดยธีโอ น้องชายของเขา ไม่นานหลังจากนั้นธีโอก็เสียชีวิตด้วยอาการป่วยเช่นกัน โยฮันนา ฟาน โก๊ะห์-บงเงอร์ ภรรยาม่ายของผู้ล่วงลับได้ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อจัดระเบียบและจัดแสดงผลงานเหล่านี้ซึ่งมีผู้สนใจน้อยในช่วงที่เขายังมีชีวิตอยู่ จนในที่สุดผลงานเหล่านี้จึงรวมตัวกันกลายเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ นิทรรศการถาวรจัดเรียงตามปีที่สร้างสรรค์ผลงาน เป็นเส้นทางการชมที่ชัดเจน ตั้งแต่ "คนกินมันฝรั่ง" โทนสีเข้มในยุคเนือเนน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ไปจนถึงภาพเหมือนตนเองหลายภาพในยุคปารีส ต่อด้วย "บ้านสีเหลือง" "ห้องนอน" และ "ทานตะวัน" ในอาร์ล จนถึง "ดอกแอปริคอทบาน" และ "ทุ่งข้าวสาลีกับอีกา" ที่สร้างสรรค์ในช่วงสุดท้ายของชีวิตที่แซ็ง-เรมีและโอแวร์-ซูร์-อวซ ทำให้เห็นเส้นทางการสร้างสรรค์ตลอดสิบปีอันแสนสั้นของแวนโก๊ะห์ได้อย่างชัดเจน นอกจากผลงานของเขาเอง ภายในพิพิธภัณฑ์ยังจัดแสดงภาพวาดและประติมากรรมของศิลปินร่วมสมัยอย่างโมเนต์ โกแกง และโรแดง ซึ่งหลายชิ้นเป็นผลงานที่แวนโก๊ะห์และเทโอสะสมด้วยมือตนเองในสมัยนั้น ใน "คนวาดทานตะวัน" ของโกแกง ตัวเอกก็คือแวนโก๊ะห์ผู้วาดทานตะวันนั่นเอง ตัวอาคารเองก็ควรค่าแก่การพิจารณาเช่นกัน: อาคารหลักออกแบบโดยเกอร์ริต รีทเฟลด์ สถาปนิกชาวดัตช์ผู้เป็นสมาชิกกลุ่มเดอสไตล์ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1973 โดยห้องจัดแสดงแผ่ขยายเป็นชั้นๆ รอบ atrium อันกว้างขวาง ส่วนปีกอาคารรูปวงรีที่ออกแบบโดยคิชโอะ คุโรกาวะ สถาปนิกชาวญี่ปุ่นแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1999 ใช้รองรับนิทรรศการชั่วคราวขนาดใหญ่โดยเฉพาะ ขณะที่อาคารทางเข้าที่เป็นกระจกทั้งหลังซึ่งเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2015 เชื่อมอาคารเก่าและใหม่ให้เป็นหนึ่งเดียว ภายในพิพิธภัณฑ์มีผู้คนหนาแน่นตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในช่วงเวลายอดนิยม หากตั้งใจจะชมนิทรรศการถาวรอย่างละเอียด แนะนำให้เผื่อเวลาเข้าชมไว้อย่างเพียงพอ

Bowling & Zo

PEC Zwolle