กิจกรรมน่าสนใจในเจิ้นผิง

วัดพระพุทธชิน

ท็อป 1 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน หนานหยาง

วู่หลงกัง

นันยาง โว่หลงกัง ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองหนานหยาง มณฑลเหอหนาน (เขตหวู่หลง เมืองหนานหยาง) ที่นี่เคยเป็นสถานที่และอนุสรณ์สถานของจูกัดเหลียง รัฐบุรุษและนักยุทธศาสตร์การทหารที่โดดเด่นในสมัยสามก๊ก ผู้ซึ่ง "วางใจหนานหยาง" จักรพรรดิ Zhaolie แห่งราชวงศ์ฮั่น (Liu Bei) เสด็จเยือนกระท่อมมุงจากสามครั้งและกล่าวว่า "ต้นกำเนิดของ" สามในสามของโลก " สถานที่น่าสนใจแห่งแรกในมณฑลเหอหนานทางตะวันตกเฉียงใต้ ขณะนี้มีหลักฐานที่แน่ชัดว่าจูกัดเหลียงนายกรัฐมนตรีผู้โด่งดังอาศัยอยู่อย่างสันโดษที่นี่ ดังนั้นเมืองวอลลองกองในหนานหยางไม่เพียงมีทิวทัศน์ที่สวยงามเท่านั้น แต่ยังมีร่างของที่ปรึกษาทางทหารที่มีมนต์ขลังอีกด้วยและมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมมากมายไม่สิ้นสุด มัน.

ท็อป 1 ฉากยอดฮิตยามค่ำคืน ใน หนานหยาง

วัดอู๋ฮั่วหนานหยาง

นันยาง Wolonggang เริ่มต้นจากภูเขา Songshan และสิ้นสุดที่ Baishui ตั้งชื่อตามมังกรที่คดเคี้ยว เป็นเนินเขาที่มีความสำคัญทางวัฒนธรรม ด้วย "หนึ่งวัดและหนึ่งเนิน" แปลว่า "วัด Wuhou" และ " วัดอู่หลง" "หัง" เป็นพื้นฐาน อาศัยสถานการณ์เป็นธรรมดา เป็นอาคารขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงจูกัดเหลียง รัฐบุรุษ นักคิด และนักยุทธศาสตร์ทางการทหารที่มีชื่อเสียงในสมัยสามก๊ก นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ในอดีตของ "การไถนาในหนานหยาง" ของจูกัดเหลียง และสถานที่ที่มีเรื่องราวต่างๆ มากมาย ของ "การเยี่ยมชมกระท่อมมุงจากสามครั้ง" ของ Liu Bei และ "มาตรการตอบโต้กระท่อมมุงจาก" เกิดขึ้น ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง วูลองกองในหนานหยางได้กลายเป็นภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียง และได้รับการยกย่องว่าเป็น "เนินเขาที่ดีที่สุดในโลก" จากคนรุ่นต่อๆ ไป การก่อสร้างดั้งเดิมของวัด Wuhou มีประวัติย้อนกลับไปในสมัยราชวงศ์ Wei และ Jin โดยได้รับการซ่อมแซมและขยายออกไปหลายครั้งในประวัติศาสตร์ และตอนนี้ยังคงรักษารูปแบบการจัดวางของราชวงศ์หยวนและราชวงศ์หมิงเอาไว้ ศาลา ชานชาลา อาคาร ศาลา ทางเดิน หอคอย สะพาน ฯลฯ ในบริเวณจุดชมวิวผสมผสานกับน้ำ หิน ดอกไม้ ไม้ ต้นสน ไม้ไผ่ เนินเขา และจารึกกว่า 400 รายการจากราชวงศ์ในอดีตเพื่อสร้างภูมิทัศน์ที่งดงาม ที่ทั้งมีชื่อเสียงและมีชื่อเสียงในเรื่องห้องโถงบรรพบุรุษ มีความเคร่งขรึมและเคร่งขรึมและรวบรวมศิลปะสวนคลาสสิกที่แข็งแกร่ง เป็นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมสวน สถาปัตยกรรมวัด และที่อยู่อาศัยในท้องถิ่น แสดงให้เห็นศิลปะทางสถาปัตยกรรมระดับสูง เมื่อเราเข้าใกล้ สิ่งที่เรารู้สึกคือการดำรงอยู่ทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ เสียงร้อง จังหวะ และจิตวิญญาณ

ท็อป 3 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน หนานหยาง

ศาลพระนางหยาง

สำนักงานรัฐบาลนันยางสร้างขึ้นครั้งแรกในปีคริสตศักราช 1271 โดยผ่านสมัยหยวน หมิง ชิง และยุคประวัติศาสตร์อื่นๆ โดยมีนายอำเภอทั้งหมด 199 นาย เป็นหน่วยงานรัฐบาลระดับจังหวัดที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดในประเทศจีน และปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์สำนักงานจังหวัดนันยาง สถานที่ราชการตั้งอยู่จากเหนือจรดใต้มีแกนสมมาตร มีนายและทาสที่เป็นระเบียบ มีพระราชวังอยู่ตรงกลาง และผู้ช่วยทั้งสองข้าง มีถนนหลายสายและมีสนามหญ้าหลายแห่ง หลังจากการปรับปรุงและขยายอย่างต่อเนื่องในราชวงศ์หมิงและชิง ก็มาถึงขนาดที่ยิ่งใหญ่เมื่อสิ้นสุดรัชสมัยของ Guangxu ในราชวงศ์ชิง มีบ้านมากกว่า 100 หลังที่ยังคงรักษาศิลปะสถาปัตยกรรมของราชวงศ์หยวน หมิง และชิง มีผนังกั้นหน้าย่าเหมิน ประตูทางทิศเหนือ ห้องรายการทางซ้ายและขวา ห้องของจ้าวฝูทางทิศตะวันออก ตู้มู่ฟางทางทิศตะวันตก และหอคอยเฉียวคู่หนึ่งและสิงโตหิน ประตูทิศเหนือคืออี้เหมิน ซึ่งมีอาคารสาธารณะอยู่ทั้งสองด้าน มีซุ้มประตูทิศตะวันออกและทิศตะวันตกสองแห่ง ซึ่งตรงกับประตูทั้งสองด้านของอี้เหมินตามลำดับ ทางทิศเหนือเป็นล็อบบี้ ตามหน้าผากเก่าของราชวงศ์หมิงมีคำว่า "กงเหลียน" ซึ่งหมายถึงความเป็นกลางและความซื่อสัตย์ มีจัตุรัสหินอยู่ด้านหน้าห้องโถง ด้านซ้ายและขวาของห้องโถงคือแผนก Chengfa และคลัง Yongping ห้องมัคนายก ได้แก่ ห้องเสมียนหกห้อง และห้องสาธารณะสองห้องด้านตะวันออกและตะวันตก ด้านหลังล็อบบี้คือประตูหยินกง คุณสามารถเข้าไปในบ้านชั้นในผ่านศาลาได้ บ้านชั้นในเป็นลานที่ประกอบด้วยประตูบ้าน ประตูทางเข้าด้านซ้ายและขวา ห้องแสดงภาพด้านซ้ายและขวา และห้องโถงด้านหลัง มีที่อยู่อาศัยอย่างเป็นทางการทั้งสองด้านของประตูบ้านและประตูบ้าน แต่จะอยู่นอกลานบ้านชั้นบน ห้องโถงด้านหลังมีขนาดใกล้เคียงกับห้องโถงใหญ่ และเป็นที่ที่นายอำเภอต้อนรับเจ้าหน้าที่ระดับสูงและหารือเกี่ยวกับเรื่องการเมืองที่สำคัญ มีลานด้านข้างทางทิศตะวันออกของห้องโถงด้านหลัง ซึ่งเป็นบ้านพักของครอบครัวผู้พิพากษา ทางเหนือของห้องโถงด้านหลังคือ Houfu ครึ่งตะวันตกคือห้องโถงม้า และมีลานด้านข้างทางทิศตะวันออก โดยมี "ห้อง Guixiang" อยู่ข้างใน และด้านหลังห้องคือโถง Tuanlian Binxing ทางตอนเหนือเป็นสนามเด็กเล่นซึ่งเดิมเป็นสถานที่ฝึกนักรบกลุ่ม ในปี พ.ศ. 2479 สำนักงานผู้ตรวจราชการได้จัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ที่นี่

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

ถ้ำหลงเหมิน

ถ้ำหลงเหมินตั้งอยู่ทางชานเมืองทิศใต้ของเมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน บนหน้าผาสองฝั่งแม่น้ำอีเหอ เป็นหนึ่งในสามคลังสมบัติศิลปะถ้ำหินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2000 ถ้ำหินเริ่มขุดเจาะในสมัยที่จักรพรรดิเสี้ยวเหวินแห่งราชวงศ์เป่ยเว่ยย้ายเมืองหลวงมายังลั่วหยาง หลังจากนั้นได้มีการก่อสร้างต่อเนื่องผ่านยุคราชวงศ์ตงเว่ย ซีเว่ย เป่ยฉี สุย และถัง โดยส่วนใหญ่ของถ้ำและรูปเคารพที่หลงเหลืออยู่เป็นผลงานจากสมัยราชวงศ์เป่ยเว่ยและราชวงศ์ถัง ปัจจุบันมีถ้ำและคูหาหลงเหลืออยู่กว่าสองพันแห่ง มีรูปเคารพกว่าหนึ่งแสนองค์ และมีจารึกบนแผ่นศิลาจำนวนมาก ถือเป็นตัวแทนที่สำคัญของศิลปะการแกะสลักหินของจีน สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนคือฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออกโดยมีแม่น้ำอีเหอเป็นเส้นแบ่ง ถ้ำหินฝั่งตะวันตกเป็นส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญ ขุดเจาะตั้งแต่สมัยราชวงศ์เหนือจนถึงสมัยราชวงศ์สุยและถัง ถ้ำที่มีชื่อเสียงได้แก่ ถ้ำกูหยาง ถ้ำปินหยาง ถ้ำดอกบัว ถ้ำหมื่นพระพุทธรูป และวัดเฟิ่งเซียน พระพุทธรูปไวโรจนะขนาดใหญ่ในวัดเฟิ่งเซียนมีความสูงรวมประมาณ 17 เมตร เป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในถ้ำหลงเหมิน พระพักตร์ดูสง่างามและสงบ มีรอยยิ้มจางๆ เล่ากันว่าแกะสลักโดยใช้พระพักตร์ของพระนางบูเช็กเทียนเป็นต้นแบบ จึงได้รับฉายาว่า "โมนาลิซาแห่งตะวันออก" ผนังด้านในของถ้ำหมื่นพระพุทธรูปเต็มไปด้วยพระพุทธรูปองค์เล็กๆ ประมาณ 15,000 องค์ แต่ละองค์สูงเพียงไม่กี่เซนติเมตร เรียงรายอย่างเป็นระเบียบและมีฝีมือประณีต ถ้ำกูหยางเป็นถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดในหลงเหมิน จารึกบนรูปเคารพภายในถ้ำมีลายมือพู่กันที่งดงาม โดย "ยี่สิบผลงานแห่งหลงเหมิน" (Longmen Twenty Pieces) ที่คัดเลือกมานั้นถือเป็นตัวแทนของอักษรเว่ยเป่ย ถ้ำปินหยางแบ่งออกเป็นถ้ำใต้ กลาง และเหนือ ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 20 ปี ภาพนูนต่ำรูปจักรพรรดิและจักรพรรดินีถวายสักการะพระพุทธเจ้าที่เคยประดิษฐานอยู่เดิมถูกขโมยและสูญหายไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษ 1930 ภายในถ้ำปินหยางฝั่งเหนือมีพระพุทธรูปองค์หนึ่งที่มีท่าทางเป็นเอกลักษณ์ นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาชูขึ้น คล้ายกับท่า "ชูสองนิ้ว" ในสมัยใหม่ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นมุทราทางพุทธศาสนาอย่างหนึ่ง และเคยกลายเป็นประเด็นร้อนบนโลกออนไลน์ ถ้ำหินฝั่งตะวันออกส่วนใหญ่เป็นผลงานสมัยราชวงศ์ถัง แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าฝั่งตะวันตก แต่สามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของฝั่งตะวันตกจากฝั่งตรงข้ามได้ในมุมที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะภาพมุมกว้างของพระพุทธรูปไวโรจนะ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้ยังรวมถึงวัดเซียงซานและสุสานของไป๋จวีอี้ (ไป๋หยวน) กวีสมัยราชวงศ์ถัง ไป๋จวีอี้เคยพำนักอยู่ที่ลั่วหยางในช่วงบั้นปลายชีวิต และเคยยกย่องว่า "ในบรรดาความงดงามของภูเขาและสายน้ำที่ล้อมรอบลั่วหยางทั้งสี่ทิศ หลงเหมินถือเป็นอันดับหนึ่ง" ในการเยี่ยมชม สามารถเดินตามเส้นทางฝั่งตะวันตก—ฝั่งตะวันออก—วัดเซียงซาน—ไป๋หยวนได้เลย โดยเดินไปตามลำดับโดยไม่ต้องย้อนกลับ ถ้ำหินฝั่งตะวันตกมีเนื้อหาหนาแน่น แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ให้เพียงพอสำหรับการชมอย่างละเอียด ส่วนฝั่งตะวันออกค่อนข้างเงียบสงบ เหมาะสำหรับการเดินชมคร่าวๆ และมองทิวทัศน์จากฝั่งตรงข้ามเมื่อมีกำลังกายจำกัด

ท็อป 1 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน หูเป่ย์

พื้นที่ท่องเที่ยวเขื่อนซานเซียว

พื้นที่ท่องเที่ยวเขื่อนซานเซียวตั้งอยู่ที่ส่วนแม่น้ำฉางเจียงซีหลิงเซียในอี๋ชาง มณฑลหูเป่ย เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวชมวิวที่สร้างขึ้นจากโครงการเขื่อนซานเซียว มีพื้นที่กว่า 10 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมจุดชมวิว 3 แห่ง ได้แก่ เนินจานจื่อ แพลตฟอร์มชมวิว 185 และสวนอนุสรณ์การกั้นน้ำ ส่วนยอดเขื่อนไม่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม การท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะอยู่รอบๆ 3 จุดนี้ เขาถานจื่อหลิงเป็นจุดสูงสุดที่สามารถขึ้นไปชมวิวได้ในพื้นที่เขื่อน ได้ชื่อมาจากจุดชมวิวบนยอดเขาที่มีรูปร่างคล้ายไหคว่ำ และที่นี่ยังเป็นจุดสำรวจเมื่อครั้งเลือกที่ตั้งเขื่อนในอดีต เมื่อขึ้นไปถึงยอดเขาสามารถมองเห็นทิวทัศน์ทั้งหมดของโครงการเขื่อนสามผา ทั้งเขื่อน อาคารโรงไฟฟ้า และระบบล็อกเรือสองเส้นทางห้าระดับ ซึ่งห้องล็อกทั้งห้าระดับเรียงรายตามแนวเขา ได้รับสมญานามว่า "ผาที่สี่ของแม่น้ำแยงซี" ในพื้นที่ยังมีการจัดแสดงวัตถุจริงจากโครงการ เช่น หินก้นแม่น้ำอายุหมื่นปี หินกั้นกระแสน้ำใหญ่ หินฐานรากเขื่อนสามผา พร้อมด้วยห้องจัดแสดงแบบจำลอง ช่วยให้นักท่องเที่ยวเข้าใจที่มาและพัฒนาการของโครงการขนาดยักษ์นี้ได้อย่างชัดเจน แท่นชมวิว 185 ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของเขื่อน ได้ชื่อมาจากความสูงที่ระดับ 185 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลเท่ากับยอดเขื่อน เมื่อยืนบนแท่นชมวิวนี้จะรู้สึกเหมือนอยู่บนยอดเขื่อน ด้านหนึ่งคือเขื่อนและลิฟต์เรือแนวตั้งที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม มีโอกาสได้เห็นเรือใช้ "ลิฟต์" ข้ามเขื่อน ส่วนอีกด้านหนึ่งคือทะเลสาบกว้างใหญ่สงบนิ่งเหนือเขื่อน ที่นี่คุณจะเห็นความแตกต่างชัดเจนระหว่างความสงบเหนือเขื่อนกับความเคลื่อนไหวใต้เขื่อน สวนอนุสรณ์การกั้นน้ำตั้งอยู่บนฝั่งขวาท้ายเขื่อน ภายในสวนยังคงรักษาหินกั้นน้ำรูปทรงสี่หน้าและเครื่องจักรขนาดใหญ่ที่ใช้ในการก่อสร้างไว้ เป็นจุดชมวิวที่เหมาะสำหรับการมองเห็นเขื่อนทั้งหมดแบบเต็มตา ในช่วงฤดูน้ำหลงหากเจอเขื่อนระบายน้ำ คุณจะเห็นสายน้ำไหลเชี่ยวกรากจากช่องระบายน้ำลึก ละอองน้ำฟุ้งกระจาย เสียงดังกึกก้องไปทั่วหุบเขา เป็นภาพที่ตื่นตาตื่นใจ จุดชมวิวทั้งสามอยู่ห่างกันค่อนข้างไกล สถานที่ท่องเที่ยวมีรถบัสพาเที่ยวชมเชื่อมต่อระหว่างจุด แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ครึ่งวันเพื่อเที่ยวชมตามลำดับ

2026 Asia 100 - กิจกรรมยามค่ำคืน

สวนชิงหมิงซ่างเหอ

สวนชิงหมิงซ่างเหอตั้งอยู่ริมทะเลสาบหลงถิงในเมืองไคเฟิง เป็นสวนสนุกธีมประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสมัยราชวงศ์ซ่งขนาดใหญ่ที่จำลองขึ้นใหม่ในอัตราส่วนหนึ่งต่อหนึ่ง โดยใช้ภาพวาดชื่อดัง "ชิงหมิงซ่างเหอถู" ของจางเจ๋อตวน จิตรกรสมัยราชวงศ์ซ่ง เป็นต้นแบบ ภายในสวนแบ่งออกเป็นสองส่วนโดยมีสะพานสองศาลาเป็นเขตแบ่ง: สวนหนานหยวนจำลองวิถีชีวิตผู้คนในเมืองเปี้ยนจิง ทั้งร้านสุรา ร้านอาหาร ร้านน้ำชา และร้านขายยาเรียงรายอยู่ตลอดสองข้างทาง ส่วนสวนเป่ยหยวนเป็นสวนหลวง มีตำหนักใหญ่ริมน้ำและลานสี่ทิศตั้งอยู่ริมทะเลสาบ นักแสดงและพ่อค้าแม่ขายตามท้องถนนในสวนส่วนใหญ่สวมชุดสมัยราชวงศ์ซ่ง เสียงดนตรีโบราณดังก้อง ระฆังและกลองดังกึกก้อง เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็อาจรู้สึกเหมือน "ก้าวเข้าสู่ภาพวาดในชั่วขณะ ฝันกลับไปพันปีในวันเดียว" สถาปัตยกรรมที่นี่เป็นจุดชมวิวที่สัมผัสได้โดยตรงและน่าสนใจ สะพานหงซึ่งทอดข้ามแม่น้ำเปี้ยนเป็นแบบจำลองจากสะพานชื่อดังในภาพวาด มีรูปร่างราวกับรุ้งยาว เมื่อยืนบนสะพานมองเรือลำเลียงที่สัญจรไปมารู้สึกได้ถึงบรรยากาศในภาพวาด หอฝูอวิ๋นตั้งตระหง่านเหนือหอต่างๆ ในสวน อาคารสีแดงเป็นชั้นๆ หลังคาสี่ชั้นมุงกระเบื้องทอง มองจากระยะไกลก็ชวนให้อยากขึ้นไปชม ประตูซั่งซ่านสร้างขึ้นตามประตูเมืองตงจิงในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ สูงใหญ่โอ่อ่า ภาพเขียนสีวิจิตรตระการตา เป็นหอประตูเมืองที่มีความสง่างามเป็นพิเศษในสวน ส่วนศาลาริมน้ำซุยซินเสีย สะพานสองศาลา สะพานเก้ามังกร และศาลาริมน้ำอื่นๆ ตั้งอยู่กระจัดกระจายท่ามกลางผืนน้ำสีมรกต ไฮไลท์ของช่วงกลางวันคือการแสดงฉากที่กระจายอยู่ทั่วทั้งสวน: "เปาบุ้นจิ้นตรวจราชการลำเลียงทางน้ำแม่น้ำเปี้ยน" จัดแสดงบนผิวน้ำสองฝั่งสะพานหง, "หวังหยวนไว้นำสวามีเข้าบ้าน" สร้างหอเย็บปักถักร้อยหน้าเรือนหวังหยวนไว้โยนลูกบอลเลือกคู่, "งักฮุยใช้ทวนชิงเสี่ยวเหลียงอ๋อง" บนลานฝึกทหารราชวงศ์ซ่งใหญ่ฝุ่นตลบจากกีบม้า การแสดงพื้นบ้านอย่างชนไก่ เดินไม้สูง ตีกลองจาน ฯลฯ แทรกอยู่ระหว่างนั้น หากอยากเข้าฉากด้วยตัวเอง สามารถไปที่สี่ย่วนหยวนเปลี่ยนชุดโบราณ เดินเข้าไปในห้องสอบ เพื่อสัมผัสประสบการณ์การสอบขุนนางราชวงศ์ซ่ง ส่วนครอบครัวที่พาเด็กมาสามารถเล่นม้าหมุน รถไฟเหาะ และเครื่องเล่นอื่นๆ ที่ห่อหุ้มด้วยเรื่องราวราชวงศ์ซ่งได้ที่สวนสนุกราชวงศ์ซ่ง·หลวง ในกัวหลานหวาซื่อ การแสดงร้อยละครราชวงศ์ซ่งอย่างเปลี่ยนหน้ากาก ฝึกพลังลมปราณพ่นไฟ กลการแสดงโบราณ ฯลฯ ผลัดกันขึ้นเวที ศิลปะการแสดงมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมอาจเริ่มแสดงข้างๆ คุณได้ทุกเมื่อ ยามค่ำคืน สวนแห่งนี้เผยอีก obliczenie ใบหน้าที่แตกต่างออกไป: โคมไฟสีแดงดวงใหญ่ค่อยๆ สว่างขึ้นทีละดวง ถนนและตรอกซอกซอยในเมืองสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ราวกับเป็นสวนคนละแห่งกับตอนกลางวัน การแสดงจริงขนาดใหญ่กลางน้ำ "ต้าซ่ง·ฝันหวานแห่งตงจิง" จัดแสดงบนผืนน้ำทะเลสาบจิ่งหลง การแสดงทั้งชุดร้อยเรียงจากกวีซ่งคลาสสิกแปดบทและภาพ "ชิงหมิงซ่างเหอถู" หนึ่งภาพ ดึงผู้ชมย้อนกลับไปสู่ตงจิงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือเมื่อพันปีก่อน การแสดงใช้เวลาประมาณ 70 นาที นักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยจะจัดตารางเดินทางโดยเว้นช่วงค่ำไว้เป็นพิเศษเพื่อรอชมการแสดงนี้ การรับประทานอาหารภายในสวนก็สะดวกเช่นกัน: ถนนสายอาหารว่างของโตเกียวสือฟางรวบรวมอาหารว่างไคเฟิง เช่น ฉาวเหลียงเฟิ่น, ถงจื่อจี, ชาอัลมอนด์ เหมาะสำหรับเดินชิมไปเรื่อยๆ; หากต้องการนั่งรับประทานอย่างเป็นทางการ สามารถไปที่ร้านซุนหยางเจิ้งเตี้ยนที่สร้างขึ้นใหม่ในสวน ซึ่งเดิมเป็นหนึ่งในเจ็ดสิบสองร้านเจิ้งเตี้ยนของเปี้ยนจิงในราชวงศ์ซ่งเหนือ สามารถลิ้มลองเป่าซี (ซาลาเปาน้ำซุป), ปลาไนอบเส้นหมี่ และอาหารเหอหนานแบบดั้งเดิมอื่นๆ ได้

ท็อป 1 จุดชมวิวในฤดูใบไม้ร่วง ใน เหอหนาน

ภูเขาเหล่าจวินซาน

กล่าวกันว่าพื้นที่ท่องเที่ยวภูเขาเหล่าจุนเป็นสถานที่ที่หลี่เอ๋อ (เหล่าจื่อ) ผู้ก่อตั้งลัทธิเต๋า ฝึกฝนตนอย่างสันโดษ ในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ มีการสร้างวัดขึ้นบนภูเขาเพื่อรำลึกถึงเขา ต่อมาได้รับการขนานนามว่าเป็น “ภูเขาอันโด่งดังที่สุดในโลก” และเป็นสถานที่สักการะบูชาที่ได้รับความนิยมมาโดยตลอด ภูเขามีต้นไม้เขียวขจี ทิวทัศน์สวยงาม และมีน้ำพุบนภูเขาให้เห็นทุกหนทุกแห่ง ในฤดูใบไม้ร่วงสีทองที่นี่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการชมใบไม้สีแดงในบริเวณโดยรอบ หลังฝนตก ภูเขาเหล่าจุนก็ถูกล้อมรอบไปด้วยเมฆและหมอกบนยอดเขาแต่ละแห่ง เหมือนกับเป็นดินแดนแห่งเทพนิยายบนท้องฟ้า พื้นที่ท่องเที่ยวมีขนาดใหญ่มาก โดยแบ่งพื้นที่หลักเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวภูเขา Laojun ทางตอนกลาง พื้นที่ท่องเที่ยวหุบเขา Dream Valley ทางทิศตะวันตก และพื้นที่ท่องเที่ยว Zhaigou ทางทิศตะวันออก โดยทั่วไปนักท่องเที่ยวจะใช้เวลาหนึ่งวันในการเยี่ยมชมพื้นที่ท่องเที่ยวหลักของภูเขา Laojun ซึ่งถือเป็นพื้นที่ที่ได้รับการพัฒนาอย่างดีที่สุดในพื้นที่ท่องเที่ยวทั้งหมด หากขึ้นไปบนยอดเขาก็จะได้มีโอกาสชื่นชมทะเลหมอกอันงดงาม พระอาทิตย์ขึ้น และพระอาทิตย์ตก พื้นที่ทัศนียภาพหลักของภูเขา Laojun ประกอบด้วยสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญๆ เช่น จงเทียนเหมิน จินติ้ง วัด Laojun หนานเทียนเหมิน ยูหวงติ้ง และหม่าจงหลิง ตั้งแต่มีการสร้างวัดเหล่าจุนขึ้นในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ วัดแห่งนี้ก็เป็นศูนย์กลางการสักการะของผู้แสวงบุญจากที่ราบภาคกลาง วัดเต๋าบนภูเขา Yuhuangding เป็นที่ประดิษฐานของหยกจักรพรรดิ และยังเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับการชมทิวทัศน์ในภูเขาอีกด้วย จินติ้งและมาซองหลิ่งเป็นจุดที่ดีสำหรับการชมพระอาทิตย์ขึ้นและทะเลเมฆ เส้นทางท่องเที่ยวแนะนำ : ทริปท่องเที่ยววันเดียว นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มักจะเลือกใช้เวลาหนึ่งวันไปเที่ยวชมจุดชมวิวสำคัญของภูเขาเหล่าจุน เส้นทางโดยประมาณ: หอหลิงกวน – รูปปั้นเหล่าจุนที่เชิงเขา – หอหลินคู – จงเทียนเหมิน – เส้นทางเดินที่มีต้นไม้เรียงราย – หลี่หยุนซ่ง – หอโพธิสัตว์ – วัดเหล่าจุน, จินติ้ง – หยูหวงติ้ง แล้วเดินกลับตามเส้นทางเดิม นักท่องเที่ยวสามารถเลือกที่จะเข้าชมเขาเหล่าจุนได้โดยการเดินตลอดทางหรือเดิน+ขึ้นกระเช้า ขึ้นอยู่กับสภาพความเป็นอยู่ของตัวเอง ระหว่างวัดหลิงกวนที่เชิงเขาและจงเทียนเหมินบนไหล่เขา มีกระเช้าไฟฟ้าจงหลิงซึ่งเป็นจุดชมทัศนียภาพ นั่งกระเช้าลอยฟ้า Zhongling จากนั้นเดินจาก Zhongtianmen ไปสู่ยอดเขา Yuhuangding ถนนจากจงเทียนเหมินไปยังยอดเขาไม่ชันมากนัก และโดยปกติแล้วสามารถเดินถึงได้ภายในหนึ่งชั่วโมง ทัวร์ 2 วัน หากคุณมีเวลาเพียงพอ คุณสามารถใช้เวลาสองวันไปเยี่ยมชมภูเขา Laojun ได้ เส้นทางทั่วไปคือ: D1: เยี่ยมชมจุดชมวิวสำคัญของภูเขา Laojun และพักบนภูเขาคืนนั้น D2: จากยอดเขา Laojun เลือกลงเขาไปยัง Dream Valley ทางทิศตะวันตกหรือ Zhaigou Scenic Area ทางทิศตะวันออก และจะมาถึงประตูทางตะวันตกและประตูทางตะวันออกของพื้นที่ชมวิวตามลำดับ ในพื้นที่ทัศนียภาพหลักของภูเขา Laojun คุณสามารถพักใกล้ Zhongtianmen บนไหล่เขา และวัด Laojun บนยอดเขา มีโรงแรมใกล้จงเทียนเหมินที่มีสภาพที่พักที่ดีกว่า ในขณะที่สภาพที่พักรอบๆ วัดเหล่าจุนนั้นค่อนข้างแย่ หากคุณวางแผนจะขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้นในเช้าวันถัดไป คุณสามารถพักใกล้กับวัดเหล่าจุนได้ หากเปรียบเทียบกับพื้นที่ท่องเที่ยว Zhaigou ทางทิศตะวันออก เส้นทางบนภูเขาใน Dream Chasing Valley จะราบรื่นกว่า และนักท่องเที่ยวสามารถเลือกเส้นทางใดเส้นทางหนึ่งเพื่อลงจากภูเขาได้ตามความต้องการ ในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวมีสถานที่ต่างๆ มากมายที่สามารถให้บริการอาหารแก่นักท่องเที่ยวได้ แต่ป้ายบอกทางตามช่วงถนนในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวยังไม่สมบูรณ์นัก นักท่องเที่ยวจึงต้องใส่ใจมากขึ้นในการมาเยี่ยมชม

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

ภูเขาหัวซาน

ภูเขาหัวซานในสมัยโบราณมีชื่อเรียกว่า "ยัวซีก" (ยอดเขาตะวันตก) เป็นหนึ่งในห้ายอดเขาสำคัญของจีน ตั้งอยู่ในเขตเมืองหัวหยิน มณฑลส่านซี มีชื่อไพเราะว่า "ไท่หัวซาน" คำว่า "หัว" ใน "จงหัว" และ "หัวเซีย" มีต้นกำเนิดมาจากภูเขาลูกนี้ คำว่า "พิลึกพิลั่นและชันอันตราย" คือหัวใจสำคัญของทิวทัศน์ภูเขาหัวซาน สำนวน "ตั้งแต่โบราณกาลมาภูเขาหัวซานมีเพียงเส้นทางเดียว" ก็กล่าวถึงความชันอันตรายของภูเขาหัวซานอย่างแท้จริง — ไม่ว่าจะเป็นทางเดินไม้กระดานกลางเวหา การตีลังกาของนกเหยี่ยว หน้าผาพันฉื่อ โตรกผาร้อยฉื่อ ร่องไถของเหล่าจวิน และทิวทัศน์อันตรายอื่นๆ ล้วนทำให้ผู้ที่มาเยือนต้องตะลึงพรึงเพริดอย่างยิ่ง พื้นที่สถานที่ท่องเที่ยวภูเขาหัวซานกว้างใหญ่ไพศาล ประกอบด้วยสถานที่ท่องเที่ยวยอดเขาหลัก สถานที่ท่องเที่ยววัดซีเยว่ สถานที่ท่องเที่ยวหุบเขเซียนอวี้ เป็นต้น ในจำนวนนี้สถานที่ท่องเที่ยวยอดเขาหลักเป็นพื้นที่หลัก ครอบคลุมยอดเขาหลักทั้งห้าคือตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ และกลาง รวมถึงเส้นทางขึ้นเขาสุดคลาสสิก "หุบเขาหัวซาน" ยอดเขาหลักทั้งห้ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ยอดเขาตะวันออกมีความสูงประมาณ 2,100 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล บนยอดมีหอเจริญพระอาทิตย์ (หอเฉาหยาง) ที่มีทัศนียภาพกว้างไกล เป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ดีเยี่ยม จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่ายอดเขาเฉาหยาง ลวดลายหินธรรมชาติบนหน้าผาด้านข้างยอดเขามีรูปร่างคล้ายรอยฝ่ามือยักษ์ ซึ่งก็คือรอยฝ่ามือเทพแห่งเขาหัวซาน (หัวเยวี่ยเซียนจ่าง) ที่ได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งในแปดทัศนียภาพแห่งกวนจงมาตั้งแต่โบราณ ยอดเขาตะวันตกมีความสูงประมาณ 2,080 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ได้ชื่อว่ายอดเขาดอกบัว (เหลียนฮวาเฟิง) เพราะหินก้อนใหญ่บนยอดมีรูปร่างคล้ายดอกบัว มีทัศนียภาพต่างๆ เช่น พระราชวังฉุยอวิ๋น, หินผ่าขวาน, หน้าผาสละกาย กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ตำนานเฉินเซียงผ่าภูเขาช่วยมารดาก็เล่าขานกันที่นี่ ยอดเขาตอนใต้มีความสูงกว่า 2,150 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล คนโบราณเรียกขานว่า "ประมุขแห่งเขาหัวซาน" ประกอบด้วยยอดสองยอดคือยอดสนและยอดหงส์ร่วง (ลั่วเยี่ยนเฟิง) ด้านหนึ่งเป็นหน้าผาสูงชันหลายพันจั้งที่ตัดตรงลงมา ยอดเขาทิศเหนือมีความสูงประมาณ 1,600 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เรียกอีกชื่อหนึ่งว่ายอดเขาหอเมฆ (อวิ๋นไถเฟิง) ล้อมรอบด้วยหน้าผาสูงชัน โดดเด่นเป็นเอกเทศ เรื่องราว "ยึดเขาหัวซานด้วยสติปัญญา" ก็เกิดขึ้นที่นี่ บนยอดเขามีทัศนียภาพต่างๆ เช่น ศาลเจ้าเจินอู่, ห้องหินเจียวคง ยอดเขากลางตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างยอดเขาตะวันออก ตะวันตก และตอนใต้ มีป่าไม้ร่มรื่นเงียบสงบ บนยอดเขามีศาลเจ้าหยกนฺหวี่ (เจดีย์หยกหญิง) ตามตำนานเล่าว่าเป็นสถานที่บำเพ็ญธรรมของน่างยวี้ ธิดาของพระเจ้าฉินมู่กงแห่งรัฐฉินในยุคชุนชิว จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่ายอดเขาหยกนฺหวี่ ทางเดินไม้ชางค่ง (Chang Kong Zhan Dao) ตั้งอยู่ที่เชิงเขาด้านทิศตะวันออกของยอดเขาหนาน เจ้า (Nan Feng) สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หยวนโดยนักพรตเต๋าเหอจื้อเจิน (He Zhizhen) ซึ่งได้ฝังเสาหินและปูแผ่นไม้บนหน้าผาสูงชัน ปลายทางเดินสามารถมองเห็นถ้ำเหอจู (He Zu Dong) ที่ท่านใช้บำเพ็ญเพียร นักท่องเที่ยวต้องแนบตัวชิดหน้าผา ดึงโซ่เหล็ก เหยียบแผ่นไม้และเดินตะแคงตัวอย่างช้าๆ ซึ่งน่าตื่นเต้นอย่างยิ่ง สันเขาชางหลง (Cang Long Ling) มีสันเขาแคบคมราวกับใบมีด สองข้างเป็นเหวลึกนับหมื่นฟุต การเดินอยู่บนนั้นทำให้ใจสั่นตาลาย ด่านจินสั่ว (Jin Suo Guan) เป็นเส้นทางคอขวดที่สำคัญสู่ยอดเขาทั้งสี่ ได้แก่ ทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศใต้ และยอดกลาง ลัทธิเต๋าถือว่าผู้ที่ผ่านด่านนี้จึงจะถือว่าได้เข้าสู่แดนสวรรค์ ในหมู่ประชาชนมีคำกล่าวว่า "ผ่านด่านจินสั่วแล้ว ก็เป็นอีกชั้นฟ้าหนึ่ง"

Song Du Huangcheng Cultural Tourism Resort

เขตพักผ่อนหย่อนใจซ่งตูหวงเฉิงตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองเก่าไคเฟิง บริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ โดยมีเส้นกลางเมืองของไคเฟิงที่คงอยู่มาเป็นพันปีตัดผ่านพื้นที่แห่งนี้ ถือเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมราชวงศ์ซ่ง ที่นี่รวบรวมสถาปัตยกรรมพระราชวังแบบซ่งในสถานที่ท่องเที่ยวหลงถิง เรื่องราวของตระกูลหยางที่เทียนโปหยางฝู่ ศิลาจารึกอักษรวิจิตรที่หานหยวนเปย์หลิน รวมถึงย่านประวัติศาสตร์วัฒนธรรมซวงหลงเซี่ยง สวนสร้างสรรค์ 960 และฉีเซิ่งเจียวที่ปรับปรุงตรอกซอยเก่าและบ้านเรือนโบราณให้กลายเป็นย่านแบบซ่งที่เหมาะกับการเดินชิลล์ นอกจากนี้ เขตพักผ่อนหย่อนใจยังเชื่อมโยงสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมสมัยซ่งเข้าด้วยกัน โดยที่ว่านซุ่ยซานต้าซ่งอู่เสียเฉิงมีการแสดงละครยุทธจักรสมจริงและการแสดงตีเหล็กพ่นไฟซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้จัดแสดงอยู่ตลอดทั้งปี ส่วนโบราณสถานอื่นๆ เช่น เจดีย์เหล็ก กำแพงเมืองไคเฟิง สะพานโจวเฉียวและแหล่งโบราณคดีแม่น้ำเปี้ยนเหอ หอประชุมซานส่านกาน วัดเหยียนชิ่งกวน และเจดีย์ฝานถ่า ต่างกระจายตัวอยู่ทั่วเมืองเก่า นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักอย่างคลังเสบียงเตรียมพร้อมรบใต้ดินอีกด้วย สถานที่เหล่านี้ยากที่จะเที่ยวชมให้ครบภายในวันเดียว แนะนำให้เลือกสักสองถึงสามแห่งเพื่อวางแผนการเที่ยวชม ยามค่ำคืนยังมีอีกหนึ่งรูปแบบการท่องเที่ยว เมื่อแสงไฟจากสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ สว่างไสวเชื่อมต่อกัน การได้นั่งเรือสำราญล่องแม่น้ำต้าซ่งอวี้เหอ ชมเงาสะท้อนของศาลาและอาคารบ้านเรือนริมฝั่งที่ไหวไปตามระลอกน้ำ ถือเป็นวิธีท่องเที่ยวชมเมืองยามค่ำคืนที่ได้รับความนิยมอย่างมากที่นี่