ฉันจะติดต่อฝ่ายบริการลูกค้า Trip.com ได้อย่างไร?

รับความช่วยเหลือได้ทุกที่ทุกเวลาภายใน 30 วินาทีติดต่อฝ่ายบริการลูกค้า

ฉันสามารถเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกการจองได้หรือไม่?

นโยบายการเปลี่ยนแปลงและการยกเลิกแตกต่างกันไปตามผลิตภัณฑ์ทัวร์และตั๋วท่องเที่ยว โปรดดูข้อมูลเพิ่มเติมที่หน้ารายละเอียดผลิตภัณฑ์

ฉันจะได้รับราคาส่วนลดได้อย่างไร?

ราคาตั๋วอาจแตกต่างกันในวันธรรมดาและวันหยุดสุดสัปดาห์ รวมถึงช่วงฤดูท่องเที่ยวและนอกฤดูท่องเที่ยว เมื่อจองกับ Trip.com คุณยังสามารถใช้ Trip Coins เพื่อรับส่วนลดเพิ่มเติมได้อีกด้วย สำหรับเคล็ดลับเพิ่มเติมในการจองตั๋วราคาพิเศษ โปรดไปที่ Trip.com เพื่อดูข้อมูลล่าสุด

10 อันดับกิจกรรมน่าสนใจในโหย่วยี่ ปี 2026

มาสำรวจซากเมืองโบราณเฟิงหลินในเมืองซวงหย่าซาน มณฑลเฮยหลงเจียงกัน!

“ซากปรักหักพังเมืองโบราณเฟิงหลิน: ใจกลางที่ราบซานเจียง ก้าวเข้าสู่ "เมืองเก้าโค้งประสาน" อายุ 2,000 ปี การเดินทางจากเมืองซวงหย่าซานไปยังอำเภอโย่วอี้ สองข้างทางเต็มไปด้วยดินดำที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา หลังจากขับรถประมาณชั่วโมงครึ่ง เมื่อทุ่งนาข้างทางค่อยๆ เปลี่ยนเป็นทุ่งหญ้าและพุ่มไม้ คุณก็จะมาถึงซากปรักหักพังเมืองโบราณเฟิงหลิน ซ่อนตัวอยู่ห่างจากหมู่บ้านเฟิงหลิน ตำบลเฉิงฟู่ อำเภอโย่วอี้ ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 300 เมตร ติดกับฝั่งซ้ายของแม่น้ำฉีซิง เป็นเมืองโบราณจากราชวงศ์ฮั่นและเว่ยที่หลับใหลมานานถึงสองพันปี สิ่งแรกที่คุณจะเห็นคือกำแพงดินที่ยกสูงขึ้น ซากปรักหักพังนี้ไม่มีสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่เหนือพื้นดิน; สิ่งแรกที่ดึงดูดสายตาคือแนวกำแพงดินที่ยกสูงขึ้นทอดยาวไปตามทุ่งหญ้าและพุ่มไม้ มีความสูงแตกต่างกันไป และส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยวัชพืชและดอกไม้ป่า เมื่อมองใกล้ๆ จะเห็นส่วนตัดขวางของกำแพงดิน เนื้อดินอัดแน่นเป็นชั้นๆ สีไล่ระดับจากสีเหลืองดินไปจนถึงสีน้ำตาลเข้ม แต่ละชั้นมีพื้นผิวหยาบที่ถูกขัดเกลาโดยลมและน้ำ กำแพงดินเหล่านี้เป็นฐานรากของกำแพงเมืองดั้งเดิม ส่วนใหญ่มีโครงสร้างกำแพงสองชั้นและคูน้ำสองชั้น โดยมีคูน้ำอยู่ด้านนอกกำแพงและอีกกำแพงอยู่ด้านนอกคูน้ำ ทำให้เกิดการป้องกันที่แน่นหนาและเป็นชั้นๆ การเข้าสู่ "เมืองเก้าโค้งที่เชื่อมต่อกัน" เมื่อเดินไปตามทางเดินระหว่างกำแพงดิน ทิวทัศน์ก็จะค่อยๆ เปิดกว้างขึ้น เมืองโบราณทั้งเมืองมีรูปร่างไม่สม่ำเสมอ มีเส้นรอบวงของกำแพงด้านนอกเกินหกกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมดกว่า 110 เฮกตาร์ แบ่งออกเป็นเก้าเขตโดยกำแพงเมืองชั้นใน เขตต่างๆ ถูกแบ่งแยกด้วยคูเมือง และเขตส่วนใหญ่มีถนนและประตูเมืองเชื่อมต่อกัน การเดินผ่านที่นี่ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกตที่พังทลายลง โดยแต่ละทางเลี้ยวจะเผยให้เห็นพื้นที่ใหม่ เขตที่เจ็ดมีความพิเศษอย่างยิ่ง มีรูปร่างเกือบเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีกำแพงและคูเมืองเพียงด้านเดียว และมีเชิงเทินอยู่ตรงกลาง หอคอยทั้งสี่มุมและเชิงเทินที่โดดเด่นในใจกลางเขตที่เก้ามีความโดดเด่นเป็นพิเศษ ทำให้สามารถมองเห็นเขตโดยรอบได้ เชิงเทินเป็นส่วนที่ยื่นออกมาด้านนอกของกำแพงเมือง ผู้ที่เฝ้ารักษาเมืองจากจุดเหล่านี้จะสามารถมองเห็นทุกมุมด้านนอกกำแพงได้ วันเวลาที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ดิน สถานที่แห่งนี้ถูกค้นพบในช่วงต้นทศวรรษ 1980 และนักโบราณคดีได้ทำการขุดค้นหลายครั้งนับตั้งแต่นั้นมา ในช่วงสามปีติดต่อกันของการขุดค้นอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่ปี 1998 ถึง 2000 ได้มีการค้นพบฐานรากบ้าน 37 หลัง และหลุมเถ้าถ่าน 37 หลุม ซึ่งให้ผลลัพธ์เป็นโบราณวัตถุจำนวนมาก รวมถึงเครื่องปั้นดินเผา เครื่องมือหิน เครื่องมือกระดูกและเขา เครื่องมือเหล็ก และเครื่องสำริด ในปี 2000 ได้มีการค้นพบฐานรากบ้านขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ 666 ตารางเมตร ในส่วนกลางของเขตเมืองที่เจ็ด ฐานรากนี้มีความยาวจากเหนือจรดใต้มากกว่าจากตะวันออกจรดตะวันตก ทางเข้าหันไปทางทิศตะวันออก ซึ่งตรงกับแนวเส้นเมริเดียนที่แท้จริง ทำให้เป็นสิ่งค้นพบที่หายากในบรรดาแหล่งโบราณคดีสมัยราชวงศ์ฮั่น-เว่ยในที่ราบซานเจียง ซากพืชที่ไหม้เกรียมซึ่งสกัดได้โดยวิธีการลอยตัว ได้แก่ ข้าวฟ่าง ข้าวฟาง ข้าวบาร์เลย์ และถั่วเหลือง รวมถึงวัชพืชในทุ่งนา เช่น หญ้าหางสุนัขและหญ้าข้าวนก เมล็ดพันธุ์เหล่านี้ถูกฝังอยู่ใต้ดินเป็นเวลาสองพันปี และถูกนักโบราณคดีขุดค้นขึ้นมาอย่างพิถีพิถัน พิสูจน์ให้เห็นว่าดินแดนแห่งนี้ ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ "เป่ยต้าหวง" (ดินแดนรกร้างทางเหนืออันยิ่งใหญ่) เคยมีเศรษฐกิจการเกษตรและสังคมที่เจริญรุ่งเรืองในช่วงยุคฮั่น-เว่ย ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ มองเห็นภูเขาเปาไท่ เมื่อเดินไปทางใต้จากเมืองโบราณ แม่น้ำฉีซิงไหลอยู่ใต้เท้า น้ำไม่กว้าง แต่ไหลเอื่อย บนฝั่งตรงข้ามคือเมืองโบราณภูเขาเปาไท่ ครอบคลุมพื้นที่ 600,000 ตารางเมตร มีกำแพงวงกลมสามชั้นและกำแพงด้านข้างสองชั้น ประตูทั้งสี่มีป้อมปราการ เมืองทั้งสองตั้งอยู่ตรงข้ามกันข้ามแม่น้ำ และชาวบ้านเรียกกันว่า "เมืองตรงข้าม" แท่นบูชาฉีซิงบนภูเขาเปาไท่เชื่อกันว่าเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมบูชายัญในสมัยโบราณ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเมืองที่สมบูรณ์ร่วมกับเมืองโบราณเฟิงหลิน ดินแดนที่รอดพ้นจากกาลเวลา นับตั้งแต่ถูกทิ้งร้างในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นและเว่ย ซากปรักหักพังของเมืองโบราณเฟิงหลินได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีเนื่องจากกิจกรรมของมนุษย์ที่น้อยมากและสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและระบบนิเวศโดยรอบ ปัจจุบัน เมื่อเดินอยู่บนซากปรักหักพัง คุณจะถูกล้อมรอบด้วยทุ่งหญ้าโล่งและกำแพงดินที่โค้งเว้า เมื่อลมพัดผ่าน หญ้าจะส่งเสียงเสียดสีเบาๆ มีป้ายหลายป้ายตั้งอยู่ภายในซากปรักหักพัง ระบุตำแหน่งของเขตต่างๆ และข้อมูลเกี่ยวกับโบราณวัตถุที่ขุดพบ ตัวอักษรไม่หนาแน่น แต่ป้ายแต่ละป้ายชัดเจนและอ่านง่าย นี่คือหน่วยอนุรักษ์โบราณสถานสำคัญระดับชาติ มีร่องรอยการบูรณะโดยมนุษย์เพียงเล็กน้อยบนพื้นดิน โครงร่างของกำแพงดิน คูน้ำ และฐานรากบ้านยังคงอยู่เหมือนเดิมตั้งแต่ตอนที่ขุดค้นพบ ข้อมูลที่เป็นประโยชน์บางประการ: ซากปรักหักพังของเมืองโบราณเฟิงหลินตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่บ้านเฟิงหลิน ตำบลเฉิงฟู่ อำเภอโย่วอี้ ห่างจากเมืองซวงหย่าซานประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ซากปรักหักพังเปิดให้เข้าชมตลอดทั้งวันและเข้าชมฟรี พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทุ่งหญ้าและถนนดิน แนะนำให้สวมรองเท้าที่สบายเพื่อความปลอดภัยในการเดิน ในช่วงฤดูร้อนจะมีแมลงยุงจำนวนมากในทุ่งหญ้า ดังนั้นควรนำยากันยุงไปด้วย ซากปรักหักพังค่อนข้างใหญ่ การเดินเล่นสบายๆ ตามเส้นทางระหว่างกำแพงดิน รวมทั้งการชมป้ายและทิวทัศน์ริมแม่น้ำฉีซิง จะใช้เวลาประมาณสองถึงสามชั่วโมง หากต้องการชมให้ใกล้ขึ้น ควรนำกล้องส่องทางไกลไปด้วย จะทำให้เห็นโครงร่างกำแพงเมืองที่อยู่ไกลๆ ได้ชัดเจนขึ้น ระหว่างทางกลับจากซากปรักหักพัง ก็เริ่มมืดแล้ว เมื่อมองย้อนกลับไปที่ทุ่งหญ้าที่ล้อมรอบด้วยกำแพงดิน มันเงียบสงบในยามพลบค่ำ โครงร่างของกำแพงทอดยาวออกไปตามแสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า แม่น้ำฉีซิงยังคงไหลเอื่อยๆ ไปทางทิศใต้ ดินอัดแน่น ฐานรากบ้าน และเมล็ดพืชที่ไหม้เกรียมเหล่านั้นนอนอยู่ที่นี่มาสองพันปีแล้ว และจะยังคงนอนอยู่ที่นี่ต่อไป”

@emmarain · 28 days ago

สำรวจสวนแสดงเครื่องจักรกลเกษตรเป่ยต้าฮวง (Beidahuang) แห่งซวงยาซาน มณฑลเฮยหลงเจียง!

“สวนแสดงเครื่องจักรกลเกษตรเป่ยต้าฮวง: ณ อำเภอโหย่วอี้ สัมผัส "คลังจดหมายเหตุสามมิติ" ของเครื่องจักรกลการเกษตรกลางแจ้ง จากตัวเมืองซวงยาซานมุ่งหน้าไปยังอำเภอโหย่วอี้ สองข้างทางคือผืนดินสีดำอันกว้างใหญ่ไพศาล รอยไถทอดยาวจากใต้ฝ่าเท้าไปจนสุดขอบฟ้า เมื่อเลี้ยวรถเข้าสู่ถนนอี้โหลว (Yilou Street) จะเห็นเสาสัญลักษณ์สูง 20 เมตรตั้งตระหง่านอยู่ที่ปลายด้านเหนือของลานกว้าง บนยอดเสามีโมเดลรถเก็บเกี่ยวที่ทันสมัยซึ่งมองเห็นได้แต่ไกล นั่นคือสวนแสดงเครื่องจักรกลเกษตรเป่ยต้าฮวง ที่นี่ตั้งอยู่ในฟาร์มโหย่วอี้ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็น "ฟาร์มอันดับหนึ่งในใต้หล้า" ครอบคลุมพื้นที่ 350,000 ตารางเมตร เป็นสวนจัดแสดงในธีมเครื่องจักรกลการเกษตรโดยเฉพาะ เริ่มด้วยลานกว้างและเสาสัญลักษณ์ เมื่อเดินผ่านประตูเข้ามา สิ่งแรกที่พบคือลานวัฒนธรรม เสาสัญลักษณ์ทรงสามเหลี่ยมที่ปลายด้านเหนือตั้งตระหง่าน โครงร่างของโมเดลรถเก็บเกี่ยวบนยอดเสาตัดกับท้องฟ้าสีครามอย่างชัดเจน ในลานมีน้ำพุที่พุ่งขึ้นจากสระ สะท้อนแสงแดดเป็นประกายระยิบระยับ รอบสระปลูกไม้ดอกไม้ประดับที่มีสีสันเรียบง่าย เติบโตเป็นกอเตี้ยๆ เรียบไปกับพื้นดิน โซนจัดแสดงเครื่องจักรกล: จาก "สหายเก่าผู้สร้างตำนาน" สู่เทคโนโลยีอัจฉริยะรุ่นใหม่ หัวใจของสวนแห่งนี้คือโซนจัดแสดงใน 3 ธีมหลัก ได้แก่ "การบุกเบิก" "การพัฒนา" และ "การฟื้นฟู" ซึ่งทอดยาวตามแนวแกนกลาง โดยมีเครื่องจักรกลการเกษตรกว่า 150 ชิ้นมารวมตัวกันที่นี่ ของที่จัดแสดงเริ่มตั้งแต่ปี 1954 ซึ่งเป็นปีที่ก่อตั้งฟาร์มโหย่วอี้ ครอบคลุมเครื่องจักรที่ใช้ในทุกยุคสมัยของประวัติศาสตร์ จุดแรกจะได้พบกับเหล่า "สหายเก่า" ในยุคบุกเบิก รถแทรกเตอร์ตีนตะขาบรุ่น DT-54 จอดอยู่ในช่องจัดแสดง ตัวรถที่เป็นเหล็กหล่อเคลือบด้วยสีเข้ม ขอบของตีนตะขาบถูกขัดเกลาจนมนด้วยกาลเวลา แต่สัญลักษณ์หน้ารถยังพอจะมองเห็นได้ ข้างๆ กันคือรถเกี่ยวข้าวคอนไบน์รุ่น C-6 ตัวรถที่เป็นสังกะสีมีร่องรอยสนิมขรุขระ โครงสร้างของลูกกลิ้งและชุดตัดเปิดโล่งให้เห็นรอยเชื่อมที่หยาบกร้าน เครื่องจักรเหล่านี้คืออุปกรณ์ครบชุดที่นำเข้ามาจากสหภาพโซเวียตในสมัยนั้น โดยมีรถรุ่น DT-54 ทั้งหมด 64 คัน ซึ่งเคยเป็นผู้เปิดรอยไถแรกบนผืนดินสีดำแห่งนี้ เมื่อเดินต่อไปจะพบกับรถแทรกเตอร์ตงฟางหง-54 (Dongfanghong-54) สีแดงจอดเรียงราย แม้สีจะถูกพ่นใหม่แต่สัญลักษณ์เหล็กหล่อหน้ารถและโครงสร้างห้องคนขับยังคงเป็นแบบเดิม รถแทรกเตอร์ล้อยางตงฟางหง-28 จอดอยู่ข้างๆ ลายดอกยางสึกหรอไปหมดแล้ว และปลอกพลาสติกของพวงมาลัยก็มีรอยแตกเล็กๆ ในโซนจัดแสดงยังมีเครื่องบินเกษตร Y-11 ตั้งตระหง่านอยู่ ตัวเครื่องไม่ใหญ่นัก ปีกกางออก และใบพัดหยุดนิ่ง เครื่องบินลำนี้เคยบินเหนือทุ่งนาเป่ยต้าฮวงเพื่อพ่นยาฆ่าแมลงและใส่ปุ๋ย ถือเป็นสมาชิกที่พิเศษในครอบครัวเครื่องจักรกลการเกษตร เมื่อเดินจากโซนบุกเบิกเข้าสู่โซนฟื้นฟู รูปลักษณ์ของของจัดแสดงก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป รถแทรกเตอร์แรงม้าสูงเข้ามาแทนที่รถตีนตะขาบรุ่นเก่า ห้องคนขับถูกปิดมิดชิด ข้างพวงมาลัยมีหน้าจอแสดงผลและคันบังคับเพิ่มเข้ามา เครื่องหว่านเมล็ดระบบลมดูดควบคุมด้วยไฟฟ้า เครื่องปรับระดับดินด้วยดาวเทียม และระบบควบคุมการพ่นละอองอัจฉริยะจอดเรียงราย พื้นผิวโลหะเรียบสะอาด ท่อและสายไฟถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ อุปกรณ์เหล่านี้ยังติดตั้งอุปกรณ์ขับเคลื่อนอัตโนมัติเป่ยโต่ว (Beidou) ที่มีความแม่นยำสูง ช่วยให้การทำงานทุกขั้นตอนตั้งแต่การไถ การปลูก การดูแล ไปจนถึงการเก็บเกี่ยวเป็นแบบไร้คนขับ ความแตกต่างทางสายตาระหว่างรถรุ่นเก่าที่เผยให้เห็นเนื้อเหล็กกับอุปกรณ์อัจฉริยะรุ่นใหม่ที่ทันสมัยในสวนเดียวกันนั้นชัดเจนมาก ทะเลสาบพระจันทร์และทัศนียภาพสวนสวย นอกจากโซนจัดแสดงแล้ว ในสวนยังมีทะเลสาบขนาดเล็กรูปทรงพระจันทร์เสี้ยวที่เชื่อมต่อสวนวิทยาศาสตร์ สวนสมัยใหม่ และสวนวัฒนธรรมเข้าด้วยกัน ผิวน้ำไม่กว้างนัก สีของน้ำค่อนข้างเข้ม ริมฝั่งปลูกต้นหลิวและต้นหยาง กิ่งก้านที่ห้อยลงมาพัดโบกตามแรงลมระผิวน้ำ บนทะเลสาบมีสะพานสีแดง เมื่อยืนอยู่บนนั้นจะเห็นภาพสะท้อนของโซนจัดแสดงและผิวน้ำซ้อนทับกัน ใจกลางทะเลสาบมีเกาะพักผ่อนหลายเกาะ บนเกาะปลูกดอกไม้และต้นไม้ มีผู้คนเดินเล่นและนั่งพักผ่อนบนม้านั่ง ถนนในสวนทั้งสองข้างทางปลูกพืชนานาพันธุ์ที่จะผลัดกันออกดอกตามฤดูกาล อยู่คู่กับเครื่องจักรเหล็กเหล่านั้น ช่วยให้เส้นทางที่แข็งกระด้างดูนุ่มนวลขึ้นด้วยสีเขียว ความงามในแต่ละฤดูกาล หากมาในฤดูร้อน ร่มเงาไม้ในสวนจะหนาแน่น ทางเดินระหว่างโซนจัดแสดงไม่ร้อน เครื่องจักรที่จัดแสดงกลางแจ้งจะส่องประกายมัวๆ ภายใต้แสงแดด ฤดูใบไม้ร่วงคือช่วงที่สีสันหลากหลายที่สุด ต้นหยางและต้นหลิวข้างทางจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ใบไม้ร่วงหล่นบนทางเดินและลานจัดแสดง ตัวรถที่เป็นเหล็กจะดูอบอุ่นขึ้นภายใต้แสงสีทอง ส่วนในฤดูหนาวเมื่อหิมะโปรยปราย รถเกี่ยวข้าวและรถแทรกเตอร์จะถูกปกคลุมด้วยสีขาว ชิ้นส่วนเหล็กที่โผล่ออกมาจะดูโดดเด่นท่ามกลางหิมะ สวนจะเงียบสงบลง มีเพียงเสียงฝีเท้าที่เหยียบลงบนหิมะเท่านั้น ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ สวนแสดงฯ ตั้งอยู่ที่ถนนอี้โหลว อำเภอโหย่วอี้ ขับรถจากตัวเมืองซวงยาซานใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เปิดให้บริการตลอดทั้งปีตั้งแต่ 08:00 น.”

@Alexander_Morgan.61 · 26 days ago

รีวิวโหย่วยี่จากนักเดินทาง

smhxfybz24 เมษายน 2565

5.0

บรรยากาศดีมาก พนักงานที่นี่ก็มืออาชีพมาก การพาเด็กๆ มาเที่ยวที่นี่ยังสามารถเรียนรู้ได้มากมาย เสริมสร้างความรู้ที่ยังไม่มาก เห็นความเข้มแข็งของมาตุภูมิ และหวงแหนชีวิตในปัจจุบันมากขึ้น

Beidahuang Agricultural Machinery Expo Park

我心依然533327 เมษายน 2563

นี่คือพรมแดนของจีน จุดที่ตะวันออกสุด ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น "จุดที่งดงามที่สุดทางตะวันออก" ดินแดนแห่งนี้เปี่ยมล้นไปด้วยระบบนิเวศน์อันบริสุทธิ์และทัศนียภาพอันงดงามที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำคือรัสเซีย ให้ความรู้สึกเหมือนได้กลับคืนสู่ธรรมชาติ

Fujin National Wetland Park

M35***787 พฤศจิกายน 2569

ป่าแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลและโขดหินมีรูปร่างแปลกตา เราขอแนะนำให้เริ่มต้นที่หอชมวิวเพื่อชมทัศนียภาพแบบพาโนรามา ทิวทัศน์นั้นงดงามตระการตาอย่างแท้จริง สภาพแวดล้อมในป่านั้นสบายตา ทิวทัศน์บริสุทธิ์ และประสบการณ์ที่ได้รับนั้นยอดเยี่ยม – เป็นสถานที่ที่ต้องมาเยือนเมื่อมาที่อี้ชุน

Tangwang River Linhai Qishishi Scenic Area

ผู้ใช้ไม่ระบุชื่อ4 ตุลาคม 2569

เรามาถึงบริเวณที่เลี้ยงกวางประมาณบ่าย 3 โมง ตอนแรกเรากังวลว่ากวางที่เพิ่งกินอาหารไปเมื่อช่วงบ่ายจะไม่ค่อยอยากเข้าใกล้เรา แต่พอเข้าไปข้างในแล้ว เราพบว่ากวางค่อนข้างเป็นมิตร พวกมันชอบกินเมล็ดข้าวโพด และเมื่อใดก็ตามที่พวกมันรู้สึกว่าเรากำลังให้อาหาร พวกมันก็จะเข้ามาขออาหารด้วย กวางแก่ตัวหนึ่งถึงกับเดินตามเราเข้าไปข้างในเลย – น่าขบขันและฉลาดมาก เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ทุ่งหญ้าทั้งหมดก็ถูกอาบไปด้วยแสงสีทอง สร้างภาพที่สวยงามและเหมาะแก่การถ่ายรูป

ภูเขาคราฟ

139***2727 กุมภาพันธ์ 2568

เมื่อเทียบกับแม่น้ำถังหวาง ที่นี่ให้ความรู้สึกราบเรียบกว่าเล็กน้อย ทิวทัศน์ของทะเลสาบและภูเขา โดยเฉพาะทะเลสาบด้านนอกอุทยานนั้นสวยงามมากจริงๆ ฉันยังเห็นกระรอกตัวน้อยด้วย แต่ฉันจับมันไม่ได้ โดยรวมแล้วถือว่าเป็นมิตรต่อรถเข็นเด็ก และยังมีรถบัสรับส่งด้วย มันใหญ่เกินไป ฉันจึงได้เยี่ยมชมแค่ส่วนเล็กๆ เท่านั้น

Wuying National Forest Park

M34***3814 เมษายน 2565

สะท้อนให้เห็นถึงประวัติศาสตร์ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนอย่างลึกซึ้ง และจำลองกระบวนการอันยากลำบากของบรรพบุรุษของเราที่เอาชนะความยากลำบากโดยอาศัยดินดำ

Youyi Museum

M36***006 สิงหาคม 2568

เกาะเฮยเซียจื่อเดิมทีเป็นดินแดนของจีน แต่ต่อมาถูกยึดครองโดยซาร์รัสเซีย หลังจากการเจรจาอย่างยาวนาน รัสเซียได้คืนพื้นที่ 171 ตารางกิโลเมตร ส่วนที่เหลืออีกสองในสามยังคงเป็นของรัสเซีย หลังจากคืนพื้นที่ดังกล่าว รัสเซียได้ก่อตั้งโบสถ์ออร์โธดอกซ์ขึ้นที่ด้านข้าง ขณะที่จีนได้สร้างหอคอยสูงเก้าชั้น แหล่งท่องเที่ยวหลักของเกาะแห่งนี้ ได้แก่ หอคอย พื้นที่ชุ่มน้ำ และสวนหมี (ซึ่งเป็นที่อยู่ของหมีดำกว่า 130 ตัว)

แหล่งท่องเที่ยวเกาะเฮยเสียจื่อ

ผู้ใช้ไม่ระบุชื่อ16 ตุลาคม 2569

4.0

อุทยานแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่เป็นที่อยู่อาศัยของกระรอกดินจำนวนมาก ซึ่งเป็นมิตรมากและจะเข้ามาหาคุณเพื่อขออาหาร เส้นทางเดินป่าไม่ยาวมาก คุณสามารถเลือกเดินไปตามทางเดินไม้หรือนั่งรถบัสชมวิวก็ได้ เหมาะสำหรับครอบครัวที่มีผู้สูงอายุและเด็กๆ

Shangganling Xishui National Forest Park

李li悠you13 ตุลาคม 2569

📍ประตูแห่งชาติซุยเฟินเหอ 🇨🇳แหล่งท่องเที่ยวแห่งเดียวในประเทศจีนที่มีทางผ่านข้ามพรมแดนทอดยาวไปทั่วประเทศ 🇨🇳แหล่งท่องเที่ยวแห่งเดียวในบรรดาแหล่งท่องเที่ยวประตูแห่งชาติของจีนที่ผสานรวมประตูแห่งชาติสามรุ่นเข้าด้วยกัน 🇨🇳ท่าเรือแห่งชาติระดับ A สำหรับการค้าขายระหว่างจีนและรัสเซีย 🇨🇳นับตั้งแต่ประตูเหล็กหล่อรุ่นแรกเริ่มใช้งานในปี 1987 ก็ได้มีการปรับปรุงจากประตูแห่งชาติรูปทรงจรวดรุ่นที่สองในปี 1991 มาเป็นประตูแห่งชาติสไตล์จีนรุ่นที่สาม (สูง 51.8 เมตร) ในปี 2014

ประตูพรมแดนสุยเฟินเหอ





กิจกรรมน่าสนใจในโหย่วยี่

สำรวจกิจกรรมยอดนิยม

10 ที่เที่ยวยอดนิยมในโหย่วยี่