กิจกรรมน่าสนใจในอี้หม่า

ท็อป 11 ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว ใน เหอหนาน

แกรนด์แคนยอน

แกรนด์แคนยอนตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอำเภอซินอันในเมืองลั่วหยาง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีลักษณะทางธรณีวิทยาของหินทรายแดงเป็นหลัก เกิดจากการสะสมตัวของหินเป็นเวลากว่า 1,200 ล้านปีและการกัดเซาะของน้ำเป็นเวลา 2.6 ล้านปี จนกลายเป็นหุบเขาที่มีความสวยงามและหายากระดับโลก ภายในแกรนด์แคนยอนมีทัศนียภาพทางธรรมชาติที่สวยงามมาก มีลำธารน้ำใส น้ำตกที่ตกลงมาจากหน้าผาสูง และสระน้ำลึกอยู่ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมสันทนาการมากมาย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เหมาะสำหรับการพักผ่อนในช่วงฤดูร้อน แกรนด์แคนยอนมีความยาวประมาณ 12 กิโลเมตร นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมวิวไปตามป้ายบอกทางภายในสถานที่ท่องเที่ยวได้ ทางเดินในแคนยอนไม่ยากลำบาก ส่วนใหญ่เป็นทางลาดชันเล็กน้อย เมื่อถึงจุดสิ้นสุดของแคนยอน สามารถนั่งรถบริการภายในสถานที่ท่องเที่ยวกลับไปยังทางเข้าได้ นอกจากจะเดินชมทิวทัศน์ธรรมชาติไปด้วยแล้ว ยังมีกิจกรรมกลางแจ้งมากมายให้เลือกในสถานที่ท่องเที่ยว คุณสามารถท้าทายความกล้าของตัวเองด้วยการเล่นสลิงช็อตจากที่สูง (30 หยวน/คน) หรือจะลองปีนผาบนหน้าผาที่เรียบและเกือบตั้งฉากในสถานที่ท่องเที่ยว (30-60 หยวน/คน) หรือจะชวนเพื่อนๆ มาเล่นเรือยางล่องลอยในบ่อน้ำห้าหลง (20 หยวน/30 นาที/ลำ) ก็ได้เช่นกัน

ท็อป 4 จุดชมวิวในฤดูใบไม้ร่วง ใน ซานเหมินเซียะ

Yangshao Xianmen Mountain Scenic Area

Yangshao Winery Xianmen Mountain Tourism and Leisure Resort ตั้งอยู่ใน Mianchi ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรม Yangshao และพื้นที่การผลิตไวน์อันเป็นเอกลักษณ์ของโลก พื้นที่ชมวิวทั้งหมด 40 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ท่องเที่ยว 10 ตารางกิโลเมตร ครอบครองข้อได้เปรียบของสิทธิ เวลา: 1,347 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มองเห็นแม่น้ำเหลือง แม่น้ำแม่ แม่น้ำที่คดเคี้ยว และเทือกเขา Qinling และเทือกเขา Taihang มาบรรจบกันที่นี่ ตั้งอยู่ในทำเลสะดวก: ภูเขา Xianmen ตั้งอยู่ที่ป้อมปราการระหว่างเหอหนานกับ Guanzhong, Shaanxi และ Shanxi จุดชมวิวมีการคมนาคมสะดวก ทางเข้าอยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 241 ห่างจากทางด่วน Mianyuan 6 กิโลเมตร และห่างจากสถานีรถไฟความเร็วสูง Mianchi 1 ชั่วโมง เข้าถึงได้สะดวก สิ่งมีชีวิต: วัฒนธรรม Yangshao ภายใต้การปกครองของ Huangdi บรรพบุรุษของมนุษยศาสตร์นั้นยอดเยี่ยมและยอดเยี่ยม Mianchi ซึ่งสืบทอดมาจากในประเทศและต่างประเทศ เป็นการเปิดรุ่งอรุณของอารยธรรมจีน

พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมย่างกุ้ง

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

ถ้ำหลงเหมิน

ถ้ำหลงเหมินตั้งอยู่ทางชานเมืองทิศใต้ของเมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน บนหน้าผาสองฝั่งแม่น้ำอีเหอ เป็นหนึ่งในสามคลังสมบัติศิลปะถ้ำหินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2000 ถ้ำหินเริ่มขุดเจาะในสมัยที่จักรพรรดิเสี้ยวเหวินแห่งราชวงศ์เป่ยเว่ยย้ายเมืองหลวงมายังลั่วหยาง หลังจากนั้นได้มีการก่อสร้างต่อเนื่องผ่านยุคราชวงศ์ตงเว่ย ซีเว่ย เป่ยฉี สุย และถัง โดยส่วนใหญ่ของถ้ำและรูปเคารพที่หลงเหลืออยู่เป็นผลงานจากสมัยราชวงศ์เป่ยเว่ยและราชวงศ์ถัง ปัจจุบันมีถ้ำและคูหาหลงเหลืออยู่กว่าสองพันแห่ง มีรูปเคารพกว่าหนึ่งแสนองค์ และมีจารึกบนแผ่นศิลาจำนวนมาก ถือเป็นตัวแทนที่สำคัญของศิลปะการแกะสลักหินของจีน สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนคือฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออกโดยมีแม่น้ำอีเหอเป็นเส้นแบ่ง ถ้ำหินฝั่งตะวันตกเป็นส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญ ขุดเจาะตั้งแต่สมัยราชวงศ์เหนือจนถึงสมัยราชวงศ์สุยและถัง ถ้ำที่มีชื่อเสียงได้แก่ ถ้ำกูหยาง ถ้ำปินหยาง ถ้ำดอกบัว ถ้ำหมื่นพระพุทธรูป และวัดเฟิ่งเซียน พระพุทธรูปไวโรจนะขนาดใหญ่ในวัดเฟิ่งเซียนมีความสูงรวมประมาณ 17 เมตร เป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในถ้ำหลงเหมิน พระพักตร์ดูสง่างามและสงบ มีรอยยิ้มจางๆ เล่ากันว่าแกะสลักโดยใช้พระพักตร์ของพระนางบูเช็กเทียนเป็นต้นแบบ จึงได้รับฉายาว่า "โมนาลิซาแห่งตะวันออก" ผนังด้านในของถ้ำหมื่นพระพุทธรูปเต็มไปด้วยพระพุทธรูปองค์เล็กๆ ประมาณ 15,000 องค์ แต่ละองค์สูงเพียงไม่กี่เซนติเมตร เรียงรายอย่างเป็นระเบียบและมีฝีมือประณีต ถ้ำกูหยางเป็นถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดในหลงเหมิน จารึกบนรูปเคารพภายในถ้ำมีลายมือพู่กันที่งดงาม โดย "ยี่สิบผลงานแห่งหลงเหมิน" (Longmen Twenty Pieces) ที่คัดเลือกมานั้นถือเป็นตัวแทนของอักษรเว่ยเป่ย ถ้ำปินหยางแบ่งออกเป็นถ้ำใต้ กลาง และเหนือ ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 20 ปี ภาพนูนต่ำรูปจักรพรรดิและจักรพรรดินีถวายสักการะพระพุทธเจ้าที่เคยประดิษฐานอยู่เดิมถูกขโมยและสูญหายไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษ 1930 ภายในถ้ำปินหยางฝั่งเหนือมีพระพุทธรูปองค์หนึ่งที่มีท่าทางเป็นเอกลักษณ์ นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาชูขึ้น คล้ายกับท่า "ชูสองนิ้ว" ในสมัยใหม่ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นมุทราทางพุทธศาสนาอย่างหนึ่ง และเคยกลายเป็นประเด็นร้อนบนโลกออนไลน์ ถ้ำหินฝั่งตะวันออกส่วนใหญ่เป็นผลงานสมัยราชวงศ์ถัง แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าฝั่งตะวันตก แต่สามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของฝั่งตะวันตกจากฝั่งตรงข้ามได้ในมุมที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะภาพมุมกว้างของพระพุทธรูปไวโรจนะ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้ยังรวมถึงวัดเซียงซานและสุสานของไป๋จวีอี้ (ไป๋หยวน) กวีสมัยราชวงศ์ถัง ไป๋จวีอี้เคยพำนักอยู่ที่ลั่วหยางในช่วงบั้นปลายชีวิต และเคยยกย่องว่า "ในบรรดาความงดงามของภูเขาและสายน้ำที่ล้อมรอบลั่วหยางทั้งสี่ทิศ หลงเหมินถือเป็นอันดับหนึ่ง" ในการเยี่ยมชม สามารถเดินตามเส้นทางฝั่งตะวันตก—ฝั่งตะวันออก—วัดเซียงซาน—ไป๋หยวนได้เลย โดยเดินไปตามลำดับโดยไม่ต้องย้อนกลับ ถ้ำหินฝั่งตะวันตกมีเนื้อหาหนาแน่น แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ให้เพียงพอสำหรับการชมอย่างละเอียด ส่วนฝั่งตะวันออกค่อนข้างเงียบสงบ เหมาะสำหรับการเดินชมคร่าวๆ และมองทิวทัศน์จากฝั่งตรงข้ามเมื่อมีกำลังกายจำกัด

2026 Global 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ (กองทัพทหารดินเผา) เป็นพิพิธภัณฑ์แหล่งโบราณคดีขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นบนแหล่งหลุมฝังศพบริวารของกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉิน หลุมฝังศพบริวารกลุ่มนี้ตั้งอยู่ห่างจากเนินดินฝังพระศพของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1.5 กิโลเมตร ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1974 ชาวนาในหมู่บ้านซีหยางขุดพบเศษรูปปั้นดินเผาโดยบังเอิญขณะขุดบ่อน้ำ หลังจากการสำรวจทางโบราณคดีจึงยืนยันได้ว่าเป็นหลุมหมายเลขหนึ่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1976 ได้ค้นพบหลุมหมายเลขสองและหลุมหมายเลขสามทางด้านทิศเหนือของหลุมหมายเลขหนึ่งตามลำดับ กองทัพใหญ่ที่หลับใหลมากว่าสองพันปีจึงได้ปรากฏสู่สายตาชาวโลกอีกครั้ง และการค้นพบกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โบราณคดีแห่งศตวรรษที่ 20" หลุมหมายเลข 1 เป็นกองทัพหลักในบรรดาหลุมรูปปั้นทั้งสามหลุม ทอดยาวจากทิศตะวันออกไปตะวันตกกว่าสองร้อยเมตร คาดว่ามีรูปปั้นดินเผาและม้าดินเผาฝังอยู่ประมาณหกพันชิ้น เมื่อยืนอยู่ริมหลุมและมองลงไป จะเห็นรูปปั้นนักรบสวมเกราะพร้อมรถศึกและม้าดินเผาจัดเรียงเป็นขบวนรบหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เมื่อพิจารณาแต่ละรูปอย่างละเอียด รูปหน้า ทรงผม เครา และแม้แต่ท่าทางมือล้วนแตกต่างกันไป รูปปั้นดินเผาเดิมทีมีสีสันทั้งองค์ แต่เนื่องจากการเผาไฟและการฝังอยู่ใต้ดินเป็นเวลานาน ส่วนใหญ่จึงหลุดลอกและเปลี่ยนสี หลุมหมายเลข 2 มีผังเป็นรูปตัวแอล (ฉื่อจื่อ) จัดขบวนผสมระหว่างทหารหน้าไม้ ทหารม้า และทหารรถม้า รูปปั้นทหารคุกเข่ายิงหน้าไม้ที่มีสีหน้าสมจริงก็ขุดพบที่นี่ หลุมหมายเลข 3 มีขนาดเล็กกว่า รูปปั้นทหารเกียรติยศและรถศึกที่ขุดพบได้รับการสันนิษฐานจากนักวิชาการว่าเป็นกองบัญชาการที่ควบคุมกองทัพของหลุมหมายเลข 1 และหมายเลข 2 ซึ่งในสมัยโบราณเรียกว่า "กองบัญชาการทหาร" ดาบสำริด หอกสำริด หอก กลไกหน้าไม้ และหัวลูกศรจำนวนมากที่ขุดพบในหลุมเดียวกัน หลายชิ้นยังคงมีคมแหลมแม้ผ่านมากว่าสองพันปี แสดงให้เห็นถึงความประณีตของวิทยาการโลหะกรรมในสมัยราชวงศ์ฉิน สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้กับสุสานจักรพรรดิฉินสื่อหวงที่เชิงเขาหลีซานแต่เดิมเป็นสิ่งเดียวกัน หลังจากจักรพรรดิฉินสื่อหวงขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 13 พรรษาก็เริ่มสร้างสุสาน โดยเกณฑ์แรงงานหลายแสนคนตลอดช่วงเวลาดังกล่าว การก่อสร้างดำเนินต่อเนื่องกว่าสามสิบปี กองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินที่ใช้รูปปั้นแทนการฝังคนเป็นบริวารนั้น ก็คือกองกำลังพิทักษ์ใต้ดินที่คุ้มครองสุสานจักรพรรดิแห่งนี้ หากต้องการหลีกเลี่ยงฝูงชนขณะเที่ยวชม ลองเริ่มจากหลุมหมายเลขสาม หลุมหมายเลขสองก่อน แล้วค่อยไปสัมผัสความตระการตาของหลุมหมายเลขหนึ่งอย่างสบายใจในตอนท้าย หลังจากชมหลุมทหารดินเผาแล้ว ยังสามารถนั่งรถรับส่งของสถานที่ท่องเที่ยวไปยังสวนลี่ซานซึ่งเป็นที่ตั้งของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ได้ ภายในสวนมีหลุมทหารดินเผานักแสดง หลุมทหารดินเผาขุนนางพลเรือน และพิพิธภัณฑ์รถม้าสำริด รถม้าสำริดลงสีสองคันที่หล่อขึ้นตามสัดส่วนหนึ่งในสองของรถจริงมีรูปทรงประณีต งานตกแต่งทองและเงินเปล่งประกายงดงาม คุ้มค่าแก่การไปชมเป็นพิเศษ

ท็อป 5 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ยุนเฉิง

Guandi Temple in Sitou

วัดซื่อโถวกวนตี้ ตั้งอยู่ที่เป่ยเกาหลิง หมู่บ้านซื่อโถว เมืองเฉาฉวน อำเภอผิงลู่ เมืองหยุนเฉิง มณฑลซานซี ครอบคลุมพื้นที่ 2,800 ตารางเมตร ตัววัดหันหน้าไปทางทิศใต้ มีลานสามลาน วิหารหลัก วิหารถวาย วิหารหลัก และหอฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ตั้งอยู่ตามแนวแกนกลางของวิหาร วิหารหลักเป็นโบราณวัตถุของราชวงศ์หยวน มีหลังคาปั้นหยาแบบชายคาเดียวและโครงหลังคาห้าขื่อ วิหารถวายสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง ส่วนอาคารที่เหลือส่วนใหญ่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง หอฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงมีหลังคาปั้นหยารูปกากบาทสองชั้น ชั้นล่างสามช่องพร้อมระเบียง และหลังคากระเบื้องเซรามิกสีเทา พื้นที่คุ้มครองครอบคลุมพื้นที่ 5 เมตรทางทิศตะวันออก ตะวันตก และเหนือ และ 10 เมตรทางทิศใต้ของประตูภูเขา เขตควบคุมการก่อสร้างขยายออกไปอีก 30 เมตร

2025 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์เหลาหยาง

พิพิธภัณฑ์ลั่วหยางก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1958 และเปิดให้สาธารณชนเข้าชมอย่างเต็มรูปแบบเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2011 เป็นพิพิธภัณฑ์แบบองค์รวมที่รวบรวมการสะสมโบราณวัตถุ การจัดแสดงนิทรรศการ และการศึกษาทางสังคมไว้ด้วยกัน โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑ์ครอบคลุมช่วงเวลาอันยาวนานของลั่วหยางในฐานะเมืองหลวงเก่าแก่ถึงสิบสามราชวงศ์ อาคารหลักตั้งตระหง่านราวกับหม้อสามขาขนาดยักษ์ สื่อความหมายถึง "การสถาปนาหม้อสามขาที่เมืองลั่วอี้" ผนังด้านนอกที่สง่างามและโอ่อ่าเองก็เป็นฉากหลังยอดนิยมสำหรับการถ่ายภาพ นิทรรศการถาวรขนาดใหญ่ "อารยธรรมเหอหลัว" ภายในพิพิธภัณฑ์จัดเรียงตามลำดับยุคก่อนประวัติศาสตร์ ราชวงศ์เซี่ย ซาง โจว ฮั่น เว่ย สุย ถัง และห้าราชวงศ์ถึงราชวงศ์ซ่งเหนือ เชื่อมโยงประวัติศาสตร์การสร้างเมืองหลวงของลั่วหยางที่มีอายุหลายพันปีให้เป็นเส้นทางการชมนิทรรศการที่สมบูรณ์ ในนั้นตุ๊กตาดินเผาผู้หญิงจับมือกันสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือที่ทาสีซึ่งผู้ชมเรียกกันอย่างสนิทสนมว่า "ตุ๊กตาเพื่อนสาว" นั้นดึงดูดสายตาเป็นพิเศษ——เด็กสาวสองคนจับมือเคียงบ่าเคียงไหล่ ท่าทางมีชีวิตชีวา มักมีผู้ชมเดินทางมาเพื่อถ่ายรูปคู่เป็นพิเศษ หอสมบัติชั้นสองหมุนเวียนจัดแสดงโบราณวัตถุตัวแทนในคอลเลกชัน ถ้วยหยกขาวสมัยราชวงศ์เว่ยของโจวและพระพักตร์พระพุทธรูปปั้นดินสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือล้วนคุ้มค่าแก่การหยุดชมอย่างละเอียด ในห้องจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผาสามสีราชวงศ์ถัง ม้าสามสีเคลือบดำทั้งตัวสีดำสนิทนั้นแข็งแรงกำยำและหายาก ห้องจัดแสดงโบราณวัตถุราชสำนักจัดแสดงโบราณวัตถุราชสำนักสมัยราชวงศ์ชิงที่โอนมาจากพระราชวังต้องห้าม เจดีย์ไม้จันทน์ทองคำแกะสลักจากไม้ทั้งต้นประดับด้วยพระพุทธรูปเล็กปิดทองเต็มองค์ เปี่ยมด้วยสง่าราศีแห่งราชวงศ์ ส่วนนิทรรศการศิลปะดอกโบตั๋นของหวังซิ่วนั้นนำดอกโบตั๋นแห่งลั่วหยางเข้ามาไว้ในภาพวาด เมื่อเทียบกับความหนักแน่นเรียบง่ายของภาพแกะสลักหินแล้ว อ่อนโยนและแข็งแกร่งต่างมีเสน่ห์ของตัวเอง การเข้าชมสามารถเริ่มจากนิทรรศการ "อารยธรรมเหอหลัว" และห้องจัดแสดงภาพแกะสลักหินบนชั้นหนึ่งก่อน จากนั้นขึ้นไปชั้นสองเพื่อชมอย่างละเอียดในหอสมบัติ ห้องจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผาสามสีราชวงศ์ถัง และห้องจัดแสดงโบราณวัตถุราชสำนัก หอสมบัติมีการจัดแสดงหมุนเวียน โบราณวัตถุที่จัดแสดงจริงให้ยึดตามสถานที่จริง การชมอย่างละเอียดตลอดเส้นทางมักใช้เวลาสองถึงสามชั่วโมง แนะนำให้เผื่อเวลาไว้อย่างเพียงพอ

2026 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซี

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซีเป็นพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นหลังการปฏิรูปและเปิดประเทศของจีน เปิดอย่างเป็นทางการในปี 1991 อาคารพิพิธภัณฑ์ออกแบบโดยสถาปนิกจาง จิ้นชิว ใช้ผังอาคารสไตล์ราชวงศ์ถังแบบ "ศาลากลางและหอสูงสี่มุม" สมมาตรตามแกนกลาง ลำดับหลักรองชัดเจน ในปี 2016 ได้รับคัดเลือกให้อยู่ในรายชื่อ "มรดกสถาปัตยกรรมจีนคริสต์ศตวรรษที่ 20" รุ่นแรก ส่านซีเคยเป็นศูนย์กลางการเมืองของราชวงศ์โจว ฉิน ฮั่น และถัง โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑ์ครอบคลุมประวัติศาสตร์กว่าล้านปี ครอบคลุมเครื่องสำริดสมัยราชวงศ์ซางและโจว ตุ๊กตาดินเผาต่างยุคสมัย เครื่องเงินและทองสมัยฮั่นและถัง ภาพจิตรกรรมฝาผนังสุสานราชวงศ์ถัง และอื่นๆ รวมจำนวนกว่าล้านชิ้น นิทรรศการถาวร "อารยธรรมโบราณส่านซี" ใช้ลำดับเวลเป็นแกนหลัก แบ่งเป็นสามห้องจัดแสดงนำเสนอกระบวนการทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ชาวหลานเถียนยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงก่อนสงครามฝิ่น โดยเน้นสี่ช่วงคือราชวงศ์โจว ฉิน ฮั่น และถัง ทั้งสองด้านตะวันออกและตะวันตกของโถงกลางมีนิทรรศการเฉพาะเรื่อง ด้านตะวันตกคือ "สมบัติหลงเหลือแห่งราชวงศ์ถังถังใหญ่——นิทรรศการโบราณวัตถุที่ขุดพบจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุน" จัดแสดงเครื่องเงินและทองชั้นเลิศสมัยราชวงศ์ถังตอนต้น ด้านตะวันออกคือ "หอสมบัติจิตรกรรมฝาผนังราชวงศ์ถัง" จัดแสดงจิตรกรรมฝาผนังของจริงที่ลอกออกจากสุสานราชวงศ์ถัง หัวข้อครอบคลุมบุคคล สถาปัตยกรรม ทหารรักษาพระองค์ และอื่นๆ เป็นประเภทโบราณวัตถุที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของพิพิธภัณฑ์ ในบรรดาโบราณวัตถุจำนวนมาก มีหลายชิ้นที่โดดเด่นเป็นพิเศษ ถ้วยหินโมราแกะสลักหัวสัตว์ประดับทองคำมาจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุน แกะสลักจากหินโมราลายเส้นทั้งก้อนเป็นรูปหัวสัตว์เขางอ คล้ายกับถ้วยเขารีตันจากเอเชียกลาง เป็นหนึ่งในโบราณวัตถุรุ่นแรกที่ห้ามนำออกนอกประเทศเพื่อจัดแสดง ตุ๊กตาอูฐสามสีบรรทุกนักดนตรีจำลองฉากที่นักดนตรีบรรเลงและนักร้องแสดงบนหลังอูฐอย่างมีชีวิตชีวา สีเคลือบสดใส สีหน้าของบุคคลแต่ละคนแตกต่างกัน ตราประทับของจักรพรรดินีทำจากหยกขาวเนื้อเนียนจากเหอเถียนสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก แกะสลักเป็นรูปมังกรฉือหูบนยอด เป็นตราหยกของจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่นของจริงที่ค้นพบจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ หม้อเงินปิดทองลายม้าฟ้อนรำคาบถ้วย หม้อพอร์ซเลนเซลาดอนหูยกแบบเทกลับ และถ้วยเคลือบดำลายหยดน้ำมัน ต่างก็มีเอกลักษณ์เฉพาะ เครื่องเงินและทองที่ขุดพบจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุนจัดแสดงรวมกันในห้องนิทรรศการเฉพาะเรื่อง เป็นจุดสำคัญในการเข้าชม แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ชมอย่างละเอียด

ท็อป 9 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน เหอหนาน

 ประตูอิ้งเทียนเหมิน

ประตูหยิงเทียนเป็นประตูหลักด้านใต้ของพระราชวังเมืองลั่วหยางในสมัยสุยและถัง สร้างขึ้นในปีแรกของรัชศกต้าเย่แห่งราชวงศ์สุย ซึ่งตรงกับปี ค.ศ. 605 ผ่านยุคสมัยสุย ถัง ห้าวงศ์ และเป่ยซง จนถึงปี ค.ศ. 1128 ในรัชศกเจี้ยนเหยียนปีที่ 2 แห่งราชวงศ์หนานซง ถูกทหารจินเผาทำลาย ใช้งานมานานถึง 523 ปี ประตูหยิงเทียนเป็นสถานที่สำคัญสำหรับจัดงานเฉลิมฉลองระดับชาติและกิจกรรมทางการทูตในสมัยนั้น เช่น วันขึ้นปีใหม่ วันเหมายัน งานเลี้ยงดนตรี งานเลี้ยง ประกาศอภัยโทษ เปลี่ยนผ่านสู่สิ่งใหม่ ต้อนรับคณะทูตจากต่างประเทศและแขกบ้านแขกเมืองสำคัญ จักรพรรดิจะเสด็จขึ้นประทับที่นี่เพื่อว่าราชการ มีหน้าที่คล้ายกับประตูอู่เหมินในปักกิ่งปัจจุบัน ประตูนี้เป็นพยานถึงเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย เช่น การเสด็จเข้าลั่วหยางของจักรพรรดิสุยหยาง ประกาศปล่อยตัวกษัตริย์แห่งแพ็กเจโดยจักรพรรดิถังเกาจง การขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดินี และการต้อนรับคณะทูตญี่ปุ่นครั้งที่ 8 โดยจักรพรรดิถังเสวียนจง ทุกปีในช่วงเทศกาลหยวนเซียว จะมีการแสดงงิ้วใหญ่ที่ลานประตูหยิงเทียน ในโอกาสสำคัญ ขบวนแสดงอาจยาวต่อเนื่องไปจนถึงประตูหลักด้านใต้ของเมืองชั้นนอกซึ่งห่างออกไป 4 กิโลเมตร ประตูหยิงเทียนมีชื่อเรียกต่างกันไปตามยุคสมัย: - สมัยสุย: เรียก "ประตูเจ๋อเทียน" ตามคำสอนใน "หลุนยฺวี่" ที่ว่า "สวรรค์ยิ่งใหญ่ หยางเทียนถือเป็นแบบอย่าง" - สมัยถัง: เปลี่ยนเป็น "ประตูหยิงเทียน" ในปี 705 เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้พระนามสมเด็จพระจักรพรรดินีบูเช็กเทียน - สมัยไคหยวนของจักรพรรดิถังเสวียนจง: เปลี่ยนชื่อเป็น "หอหงส์ห้าตัว" และใช้ชื่อนี้ต่อมาจนถึงสมัยห้าวงศ์และเป่ยซง - สมัยปลายเป่ยซง: ถูกทหารจินเผาทำลาย ทำให้ประตูนี้ค่อยๆ เลือนหายจากความทรงจำของผู้คน ประตูหยิงเทียนมีขนาดใหญ่โตอลังการ เป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมที่แสดงถึงสถานะและฐานันดรตามประเพณีจีน เอกสาร "หยวน·เหอหนานจื้อ" บันทึกว่า: ประตูหลักของพระราชวังเรียกว่าประตูเจ๋อเทียน มีหอคอยสองชั้น ชั้นบนเรียกว่าหอจื่อเวย มีหอคอยขนาบสองข้างสูง 120 ฟุต (ประมาณ 36 เมตรเมื่อคำนวณจาก 1 ฟุตเท่ากับ 29.4 ซม.) สูงเท่ากับตึก 12-13 ชั้นในปัจจุบัน กวีถังไป๋จวีอี้เคยยืนบนประตูหยิงเทียนมองไปทางใต้และเขียนบทกวีว่า "ประตูมังกรเขียวขนาบข้างกัน แม่น้ำอีไหลเป็นเส้นทองสายเดียว" จากประตูนี้สามารถมองเห็นหินประตูมังกรที่ห่างออกไป 15 กิโลเมตร แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของประตูหยิงเทียน

ท็อป 16 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน เหอหนาน

พิพิธภัณฑ์สุสานโบราณลั่วหยาง

พิพิธภัณฑ์สุสานโบราณลั่วหยางเป็นพิพิธภัณฑ์สุสานโบราณแห่งแรกของโลก พิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็นสามโซนจัดแสดงหลัก ได้แก่ โซนสุสานของแต่ละยุคสมัย สุสานจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ และหอภาพจิตรกรรมฝาผนังเหอหนาน โดยเก็บรักษาห้องฝังศพหลายสิบแห่งจากยุคสมัยต่างๆ ของจีนโบราณ ซึ่งจำลองและบูรณะขึ้นใหม่ตามสถานที่เดิม และจัดแสดงในโซนใต้ดินตามรูปแบบของสุสาน ผู้เยี่ยมชมสามารถสัมผัสและทำความเข้าใจสภาพแวดล้อมภายในสุสานโบราณได้อย่างใกล้ชิดและจากหลายมุมมอง รวมถึงสถาปัตยกรรมห้องฝังศพ โบราณวัตถุที่ขุดค้นพบ จิตรกรรมฝาผนังในห้องฝังศพ ศิลปะการแกะสลักอิฐ และโบราณวัตถุต่างๆ เขตสุสานโบราณ พื้นที่ฝังศพในสมัยต่างๆ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของพิพิธภัณฑ์ แบ่งออกเป็นสองส่วนคือส่วนเหนือพื้นดินและใต้ดิน ซึ่งเป็นส่วนที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและดึงดูดผู้เยี่ยมชมเป็นอย่างมากในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ อาคารเหนือพื้นดินเป็นกลุ่มอาคารเลียนแบบสถาปัตยกรรมราชวงศ์ฮั่น ภายในกลุ่มอาคารมีห้องจัดแสดงต่างๆ เช่น "แบบจำลองหลุมฝังศพอันเป็นเอกลักษณ์ของราชวงศ์เซี่ย ซาง และโจว" และ "กลุ่มประติมากรรมพิธีศพของจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น" ส่วนใต้ดินนั้น เป็นการย้ายและบูรณะหลุมฝังศพตัวแทนจากพื้นที่ลั่วหยางจำนวน 25 แห่ง ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกจนถึงสมัยราชวงศ์ซ่งและจิน จัดแสดงโบราณวัตถุรวมหลายร้อยชิ้น อีกทั้งยังมีจิตรกรรมฝาผนังจำนวนมาก สุสานจำลอง (ห้อง) ต่างๆ ในส่วนใต้ดินล้วนถูกย้ายมาทั้งหมด อิฐและหินในสุสานล้วนถูกนักโบราณคดีทำหมายเลขไว้ที่เดิมก่อนจะรื้อออก แล้วนำมาประกอบคืนทีละชิ้นตามรูปแบบเดิม ณ ที่แห่งนี้ แต่ละห้องสุสานอยู่ห่างกันไม่มากและมีทางเดินเชื่อมต่อกัน คุณสามารถเดินอยู่ในทางเดิน ผ่านหน้าห้องสุสานของแต่ละยุคสมัย ห้องสุสานเหล่านี้มีรูปลักษณ์หลากหลายและมีรูปแบบสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกัน สะท้อนให้เห็นแง่มุมหนึ่งของศิลปะสถาปัตยกรรมโบราณของจีน ภายในห้องฝังศพยังจัดวางสิ่งของจำลองจากโบราณวัตถุที่ขุดค้นพบไว้มากมาย เช่น รูปปั้นดินเผาและภาชนะเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ เครื่องเคลือบสามสีสมัยราชวงศ์ถัง เป็นต้น ภายในห้องฝังศพยังมีแผ่นจารึกสุสานสมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก ราชวงศ์เว่ยเหนือ ราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง ตลอดจนภาพจิตรกรรมฝาผนังที่หลากหลาย เช่น ภาพปราบปีศาจ ภาพสตรีเปิดประตู ภาพการขึ้นสวรรค์ เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ล้วนนับเป็นสมบัติล้ำค่าของศิลปะการวาดภาพโบราณ สุสานจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของพิพิธภัณฑ์สุสานโบราณลั่วหยาง พื้นที่จัดแสดงนี้มีสุสานจิ่งหลิงของจักรพรรดิเซวียนอู่แห่งราชวงศ์เว่ยเหนือเป็นองค์ประกอบหลัก ร่วมกับสุสานที่ย้ายมาบูรณะใหม่ของอ๋องเหวินเซี่ยนหยวนซิ่งและอ๋องเจียงหยางหยวนชา สุสานจิ่งหลิงของพิพิธภัณฑ์สุสานโบราณลั่วหยางมีเนินฝังศพทรงกลม กองดินอัดสูงกว่ายี่สิบเมตร นักท่องเที่ยวสามารถเดินลงไปตามทางเดินจนถึงใจกลางห้องฝังศพ ซึ่งมีโลงศพตั้งอยู่ โดยภายในโลงไม่มีสิ่งของใดๆ เพดานห้องฝังศพของสุสานหยวนอายีมีภาพแผนที่ท้องฟ้า วาดดาวไว้กว่าสามร้อยดวง ภาพนี้เก่ากว่าภาพแผนที่ดาวตุนหวงประมาณสี่ร้อยปี และเป็นข้อมูลทางวัตถุอันล้ำค่าสำหรับการศึกษาดาราศาสตร์โบราณของจีน พิพิธภัณฑ์ภาพจิตรกรรมฝาผนัง พิพิธภัณฑ์ภาพจิตรกรรมฝาผนังเหอหนานได้จัดแสดงภาพจิตรกรรมฝาผนังสุสานของราชวงศ์ต่างๆ มากมาย อาทิ ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ราชวงศ์เว่ยและจิ้น ราชวงศ์ถังและซ่ง และราชวงศ์จินและหยวน ซึ่งเป็นของแท้ดั้งเดิม ภาพจิตรกรรมฝาผนังเหล่านี้มีภาพที่ชัดเจนและมีเนื้อหาหลากหลาย ครอบคลุมทั้งดาราศาสตร์ ภูมิศาสตร์ เรื่องราวของมนุษย์ และเทพเจ้า เจ้าของสุสานที่มีภาพจิตรกรรมฝาผนังนั้นมีตั้งแต่จักรพรรดิ พระสนม ขุนนางผู้ใหญ่ ไปจนถึงข้าราชการชั้นผู้น้อยและสามัญชนทั่วไป