กิจกรรมน่าสนใจในหยางเฉิง เคาน์ตี้

ท็อป 6 ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว ใน ชานซี

เมืองหลวงเชียงของจังหวัด

เมืองหลวงเชียงของจังหวัดตั้งอยู่ที่หมู่บ้านเป่ยหลิวในเมืองจิ้นเฉิง เป็นที่พำนักของเฉินถิงจิ้ง ผู้เป็นอาจารย์ของจักรพรรดิคังซีและบรรณาธิการหลักของพจนานุกรมคังซี รวมถึงยังเป็นอัครมหาเสนาบดีที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ชิง กลุ่มอาคารทั้งหมดประกอบด้วยสองส่วนคือเมืองชั้นใน (เดิมชื่อโตวจูจู) และเมืองชั้นนอก (จงเต่าจวง) สถาปัตยกรรมมีลักษณะคล้ายกับคฤหาสน์เฉียวและคฤหาสน์หวัง ซึ่งเป็นคฤหาสน์ทางเหนือแบบฉบับของราชวงศ์หมิงและชิง ที่แตกต่างคือในช่วงราชวงศ์หมิงและชิง ตระกูลเฉินที่อาศัยอยู่ที่นี่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในการสอบขุนนาง มีสมาชิกตระกูลมากถึง 38 คนที่เข้ารับราชการ และส่วนใหญ่ก็มีผลงานโดดเด่น จนอาจเรียกได้ว่าเป็นตระกูลนักปราชญ์ นอกจากสถาปัตยกรรมโบราณแล้ว ที่นี่ยังให้ความรู้สึกถึงวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าของตระกูลนักวิชาการอีกด้วย เมื่อมาถึงเมืองหลวงเชียงของจังหวัด สิ่งแรกที่พบคือกำแพงเมืองชั้นนอก ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงโดยเฉินถิงจิ่ง เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยของเขา ภรรยา และลูกๆ ที่ประตูทางเข้าสามารถเห็นป้ายพระราชทานจากจักรพรรดิคังซีบนหอคอยหนังสือหลวงที่มีข้อความว่าเมืองหลวงเชียงของจังหวัด"แผ่นป้ายและคู่คำขวัญที่ยังคงรักษาไว้อย่างดีจนถึงปัจจุบันว่า 'ฤดูใบไม้ผลิกลับมาที่ต้นไม้ใหญ่ร่มเงาเขียวชอุ่ม ฤดูใบไม้ร่วงมาถึงดอกเบญจมาศส่งกลิ่นหอมยามค่ำ' ซึ่งสรรเสริญความสำเร็จของเฉินถิงจิ่ง ภายในประตูเมือง มีซุ้มประตูหินสลักสองซุ้มจารึกตำแหน่งราชการและพระมหากรุณาธิคุณที่ตระกูลเฉินได้รับ ที่นี่สามารถสัมผัสได้ถึงความรุ่งเรืองในเส้นทางราชการของตระกูลเฉิน" เมื่อเดินผ่านจวนขุนนางชั้นสูงเข้าไปด้านในก็จะถึงห้องโถงเตี้ยนฮั่น ที่นี่คุณสามารถชมนิทรรศการเกี่ยวกับเรื่องราวของตระกูลเฉินจุดฮั่นถางป้ายชื่อนี้ยังเป็นลายพระราชหัตถ์ของจักรพรรดิคังซีอีกด้วย เดินต่อไปทางเหนือก็จะมาถึงลานภายในที่สร้างไว้สำหรับสตรีในวัง ภูเขาจำลองและสระปลายังคงเห็นได้ชัดเจน สิ่งที่มีชื่อเสียงในลานภายในคือภาพ "สนและนกกระเรียน" ที่ประดับด้วยหยก ทั้งสองข้างยังมีคู่กลอนลายพระราชหัตถ์ของจักรพรรดิเฉียนหลงที่เขียนว่า "สนเขียวชอุ่มตลอดกาล นกกระเรียนปีกขาวอายุยืนพันปี" ซึ่งงดงามอย่างยิ่ง ชีวิตในห้องส่วนตัวของสตรีชนชั้นสูงในวังจึงปรากฏให้เห็น เดินต่อไปทางทิศตะวันออกก็จะถึงเขตเมืองชั้นในของเมืองหลวงเชียงของจังหวัด ที่นี่เป็นบ้านเก่าของตระกูลเฉิน ซึ่งมีอาคารสูง 7 ชั้นที่ดึงดูดความสนใจเป็นพิเศษ นั่นคืออาคารสัญลักษณ์ของสถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลวงเชียงของจังหวัด - หอเหอซาน หอเหอซานของสถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลวงเชียงของจังหวัดมีความสูงกว่า 30 เมตร สร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิฉงเจิ้นแห่งราชวงศ์หมิงเพื่อป้องกันการรุกรานของโจร เมื่อเทียบกับมาตรฐานการก่อสร้างในสมัยหมิงและชิง อาคารสูงเช่นนี้ยังคงยืนหยัดผ่านกาลเวลามาเกือบ 400 ปี โดยไม่พังทลาย แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของโครงสร้างอย่างชัดเจนตึกเหอซานและยังมีถ้ำซ่อนทหารอีก 107 แห่งที่เชื่อมต่อกัน มีช่องมองสำหรับสอดแนมข้าศึก มีทางลับเชื่อมต่อถึงกัน และยังมีบ่อน้ำ กังหันหิน และเสบียงอาหารสำหรับใช้ในกรณีถูกล้อมเป็นเวลานาน สิ่งที่น่าสนใจคือตึกเหอซานแม้จะสร้างขึ้นเนื่องจากสงคราม แต่ในยามสงบที่นี่ก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เหมาะสำหรับการชมวิว เมื่อขึ้นไปที่ เมืองหลวงเชียงของจังหวัด - หอเฮ่อซานลู่ ท่านจะสามารถชมทิวทัศน์แบบพาโนรามาของทั้งเมืองหลวงได้ (ไม่สามารถขึ้นหอได้ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์) จุดเด่นอีกอย่างของเมืองชั้นในคือพิพิธภัณฑ์พจนานุกรมจีน ซึ่งเป็นที่เก็บรวบรวมพจนานุกรมรูปแบบต่าง ๆ จากทุกยุคทุกสมัยของจีน นับเป็นพิพิธภัณฑ์พจนานุกรมโดยเฉพาะ สุดท้ายมาที่สถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลวงเชียงของจังหวัดทางด้านใต้ - สวนจื่อ ห้องเรียนในอดีตของลูกหลานตระกูลเฉิน เป็นสวนขนาดใหญ่ที่มีบรรยากาศร่มรื่นมาก หลังจากพักผ่อนและถ่ายรูปที่นี่ การเที่ยวชมส่วนหลักของเมืองหลวงเชียงของจังหวัดก็จบลงด้วยดี เมืองหลวงเชียงของจังหวัดจะมีแสดงต้อนรับเสด็จที่ประตูใหญ่ทุกเช้าประมาณ 9 โมง นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเลือกมาชมการแสดงในตอนเช้าแล้วจึงเข้าชมภายใน ดังนั้นควรออกเดินทางจากเมืองจิ้นเฉิงแต่เช้ามืด หรือไม่ก็มาถึงเมืองหลวงเชียงของจังหวัดในตอนบ่ายของวันก่อนหน้า เพื่อไปเที่ยวทะเลสาบนางฟ้า 9 องค์ที่อยู่ใกล้ๆ ก่อน แล้วค่อยพักแรมใกล้ๆ เมืองหลวงเชียงของจังหวัดหนึ่งคืน วันถัดไปจะได้มีเวลาเที่ยวชมอย่างสบายๆ ที่นี่มีที่พักค่อนข้างครบครัน ทั้งโรงแรมเมืองหลวงระดับ 3 ดาว ตึกรับรองแขกเมืองหลวงระดับ 4 ดาว และโรงแรม manor เมืองหลวงระดับ 5 ดาว ในโรงแรมยังมีร้านอาหารที่บริการอาหารท้องถิ่นชื่อ "งานเลี้ยง 88" ด้วย ตอนกลางคืนบนเขาของ manor เมืองหลวงจะมีการจุดไฟเล็กๆ นับไม่ถ้วน สร้างบรรยากาศโรแมนติกมาก นอกจากนี้ ใกล้ทางออกของสถานที่ยังมีถนนวัฒนธรรมโบราณ มีอาหารว่างและของที่ระลึกขาย สามารถซื้อติดไม้ติดมือกลับไปได้ และสถาปัตยกรรมสมัยหมิง-ชิงที่นี่ยังมีเอกลักษณ์ เหมาะสำหรับการถ่ายรูป

ท็อป 6 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน จินเฉิง

เมืองเก่ากัวหยู

เมืองโบราณ Guoyu ตั้งอยู่ทางใต้ 300 เมตรจากสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA Imperial City Xiangfu (เมือง Imperial Xiangfu จริงๆ แล้วเป็นปีกทางเหนือของเมืองโบราณ Guoyu และ Shilangzhai เป็นปีกตะวันออกของเมืองโบราณ Guoyu) ถือเป็น "ประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียง" และหมู่บ้านวัฒนธรรมในประเทศจีน" "เป็นหมู่บ้านคล้ายปราสาทที่เชิงเขาไท่หาง ภายในเมืองเป็นที่ตั้งของสถาปัตยกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของราชวงศ์หมิงและชิง ซึ่งเป็นหน่วยอนุรักษ์โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญของประเทศ และได้รับการยกย่องว่าเป็น "สมบัติของอาคารที่อยู่อาศัยของจีน" โดยหลัว เจ้อเหวิน บุคคลสำคัญในด้านสถาปัตยกรรมโบราณ ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองชนบทแห่งแรกของจีน" หมู่บ้าน Guoyu ยังเคยเป็นที่อยู่อาศัยเดิมของ Zhang Pengyun ผู้ว่าราชการจังหวัด Shuntian ในราชวงศ์หมิง Zhang Ersu รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมในราชวงศ์ Qing และนักธุรกิจผู้มั่งคั่ง Wang Zhong ในปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง เป็นสถานที่ที่ Chen Tingjing นักวิชาการของ Wenyuange ในราชวงศ์ Qing เติบโตขึ้นมา และเป็นสถานที่บรรพบุรุษของมหาวิทยาลัยการแพทย์ทหารแห่งที่ 3 หมู่บ้าน Guoyu มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน สร้างขึ้นโดยตระกูล Guo และตั้งชื่อตามนามสกุล หมู่บ้าน Guoyu สร้างขึ้นครั้งแรกในต้นราชวงศ์ถัง ในสมัยราชวงศ์หมิง Guoyu เคยเป็นลี และในราชวงศ์ชิงก็ถูกเรียกว่าเมือง ในปีที่หกของสาธารณรัฐจีน (พ.ศ. 2460) ระบบหมู่บ้านได้ถูกนำมาใช้ และ Guoyu Li ได้เปลี่ยนเป็นหมู่บ้าน Guoyu หมู่บ้าน Guoyu มีขนาดใหญ่และมีโครงสร้างครบถ้วน อาคารโบราณของหมู่บ้านครอบคลุมพื้นที่ 180,000 ตารางเมตร ได้แก่ กำแพงเมือง บ้านพักราชการ บ้านพัก วัด ห้องโถงบรรพบุรุษ ร้านค้า โรงปฏิบัติงาน สวน หอคอยประตู กำแพงกั้น บ่อน้ำ ซากปรักหักพัง ฯลฯ ไม่เพียงแต่ สถานที่อันเป็นเอกลักษณ์ในลุ่มน้ำ Qinhe ของมณฑลของเรา อาคารสถาปัตยกรรมโบราณที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวยังมีมากกว่านั้นอีก

เมืองมินไห่

เมืองตี๋เจี๋ยสร้างขึ้นบนเนินเขาเล็กๆ โดยมีหมู่บ้านและเมืองต่างๆ อยู่ทางทิศใต้และมีแม่น้ำ Qinhe อยู่ทางทิศเหนือ ล้อมรอบด้วยน้ำทั้งสามด้านและมีรูปร่างคล้ายคาบสมุทร เมื่อมองเมืองจากระยะไกลจะมองเห็นเสาหินตั้งตระหง่านอยู่กลางลำธาร จึงเป็นที่มาของชื่อเมืองดิเจี๋ย ไม่ทราบอายุของการก่อสร้างเมือง แต่จากแท็บเล็ต "รายชื่อเมืองแห่งขุนเขา" ในปีที่ 11 ของฉงเจิ้นในราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1638) เรารู้ว่าวันสถาปนาควรอยู่ก่อนสิ้นสุดราชวงศ์หมิง เมืองนี้มีรูปร่างเป็นวงรีและก่ออิฐถือครองพื้นที่ประมาณ 60,000 ตารางเมตร มีประตูหลักทางทิศใต้ และกำแพงเมืองสูงจากพื้นดินสูงประมาณสิบเมตร กำแพงเมืองริมแม่น้ำถูกสร้างขึ้นจากริมแม่น้ำและมีความสูงประมาณ 20 เมตร มีเชิงเทิน ป้อมปราการ ฯลฯ ถูกใช้เพื่อป้องกันศัตรูภายนอก ประตูหลักมีคำว่า "เมือง Tijie" เขียนไว้ ซึ่งทำหน้าที่เป็นทางให้ผู้อยู่อาศัยในเมืองออกจากเมือง มีบันไดหินตามกำแพงเมืองทางตอนเหนือของเมือง คุณสามารถลงไปที่ประตูน้ำแล้วนั่งเรือได้ ถนนในเมืองมีการควบคุม และมีการสร้างถนนวงแหวนรอบเมือง ที่เหลือเป็นเลนที่อยู่อาศัยพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ในสมัยโบราณเมื่อมีสงครามหรือความวุ่นวาย ประตูเมืองจะกลายเป็นเมืองที่ปกครองตนเองและทำลายไม่ได้ อาคารที่พักอาศัยในเมืองแบ่งออกเป็นถนนสิบสายซึ่งจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ อาคารที่พักอาศัยเชื่อมต่อกันด้วยอาคารที่อยู่เหนือถนนจากด้านบนของตรอก ทำให้สะดวกสำหรับคนเดินเท้า บ้านเหล่านี้ส่วนใหญ่มีลานทางเข้าเดี่ยวและทางเข้าสองทาง บ้านส่วนใหญ่ในลานบ้านเป็นบ้านสองชั้น และส่วนใหญ่มีทางเดิน ประตูบ้านล้วนมีคำว่า XX Residence เขียนไว้เลย ดูหรูหรานิดหน่อย หนึ่งในนั้นคือ "โหยวเหิงจู" มีฝีมือการก่อสร้างด้วยไม้และหินอย่างดี มีคานสี่อันและเสาแปดต้น ประตูสี่บานและหน้าต่างแปดบาน และเป็นลักษณะเฉพาะของประเพณีพื้นบ้านอย่างมาก

ท็อป 11 จุดชมวิวในฤดูใบไม้ร่วง ใน จินเฉิง

Haihui Academy

Haihui Academy ตั้งอยู่ในหมู่บ้าน Daqiao เมือง Beiliu เขต Yangcheng เมือง Jincheng เป็นวัดอายุพันปีที่ได้รับรางวัลสองแห่งจากจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง 1,100 ปี. วัดแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ซุย และมีขนาดที่ใหญ่โตในสมัยราชวงศ์ถัง Haihui Academy เป็นสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียงในสามราชวงศ์จิน ในราชวงศ์หมิงและชิง 68 ​​Jinshi ได้รับรางวัลอย่างต่อเนื่องและมีผู้คนที่มีความสามารถมากมายไม่สิ้นสุด หนึ่งในนั้นคือ Wang Guoguang และ Zhang Shenyan, Shanshu แห่งกระทรวงบุคลากรของราชวงศ์หมิงใน Yangcheng และ Sun Juxiang, Shanshu แห่งกระทรวงการเลี้ยงสัตว์ Chen Tingjing นักวิชาการผู้ยิ่งใหญ่ในราชวงศ์ Kangxi ของราชวงศ์ Qing, Zhang Dunren นักคณิตศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ในราชวงศ์ Qianlong ฯลฯ สถาบันแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ 34,800 ตารางเมตร และแบ่งออกเป็นพื้นที่หอคอยแฝดราชวงศ์ถังและราชวงศ์หมิง พื้นที่วัฒนธรรมของสถาบัน พื้นที่วัดอายุพันปี และ "ไห่หุย หลงชิว" ซึ่งเป็นหนึ่งในแปดจุดชมวิวโบราณ ในหยางเฉิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจดีย์เคลือบซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "สมบัติของชาติ" โดยผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมโบราณ ถือเป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมของเจดีย์สไตล์ศาลาจีน ในช่วงต้นปี 1965 ได้รับการระบุว่าเป็นหนึ่งในหน่วยคุ้มครองโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมชุดแรกในมณฑลซานซี ในปี 2549 ได้รับการอนุมัติให้ขึ้นทะเบียนเป็นหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ

ท็อป 6 จุดชมวิวในฤดูใบไม้ร่วง ใน จินเฉิง

Manghe River scenic area

จุดชมวิวหม่างเหออยู่ห่างจากเทศมณฑลหยางเฉิง เมืองจินเฉิง มณฑลซานซีไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 35 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 5,573 เฮกตาร์ เป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติลิงแสม จุดชมวิวหม่างเหอได้รับการขนานนามว่าเป็น "กุ้ยหลินน้อยบนที่ราบสูง Loess" ลักษณะทางน้ำหลัก ได้แก่ ถ้ำสุ่ยสุ่ย, เล่นไข่มุกเอ้อหลง, ถ้ำสุ่ยเหลียน, น้ำพุหยินหม่า, น้ำตกเสี่ยวหวงกั่วซู่, น้ำตกหลิวอิน, น้ำตกหวงหลง, น้ำตกเฮยหลง, น้ำตกเทียนหลง, ทะเลสาบหมาง ฯลฯ มีภูเขามากมายและยอดเขาที่ฉับพลัน ทิวทัศน์ภูเขาหลักประกอบด้วย: ยอดเขาดอกบัว, ยอดเขาโดดเดี่ยววังมัง, ยอดเขานกยูง, ภูเขาชิเรน, ภูเขาถ้ำ, ภูเขาซันปัน ฯลฯ มีสัตว์ 285 สายพันธุ์และพืชเมล็ดพันธุ์ 882 สายพันธุ์ในบริเวณจุดชมวิว Manghe สัตว์ที่ได้รับการคุ้มครองได้แก่ นกกระสาขาว อินทรีทองคำ เสือดาวทอง และลิงแสม ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของการกระจายทางภูมิศาสตร์ของประเทศของฉัน พืชที่ได้รับการคุ้มครอง ได้แก่ ต้นยู กล้วยไม้ไม่มีปาก ต้นไม้สีขาวบนภูเขา และต้นยู ซึ่งในจำนวนนี้จัดเป็นของ ทางภาคเหนือ เป็นพรรณไม้กึ่งเขตร้อนที่หายากมาก Dogwood ซึ่งมีคุณค่าทางยาสูงมาก มีการกระจายอย่างกว้างขวางใน Manghe และมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ดังนั้น Manghe จึงได้ชื่อว่าเป็น "บ้านเกิดของ Dogwood"

ท็อป 8 จุดชมวิวในฤดูใบไม้ร่วง ใน จินเฉิง

ทะเลสาบจิวนาซิตะ

Jiunu Fairy Lake ตั้งอยู่ในช่องเขา Qinhe ของภูเขา Taihang ห่างจากเมือง Jincheng ไปทางตะวันออก 30 กิโลเมตร มีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ได้เปรียบและการคมนาคมสะดวก เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีทิวทัศน์ธรรมชาติครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 13 ตารางกิโลเมตรและเน้นกิจกรรมนันทนาการทางน้ำ ภูมิทัศน์หลักคือทะเลสาบ Gaoxia Ping ที่มีความยาวน้ำ 20 ไมล์ มีพื้นที่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในเมือง Jincheng และตั้งชื่อตามหินมหัศจรรย์ขนาดยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ในทะเลสาบ - Nine Maidens Fairy Terrace และตำนานของ Nine Fairies . น้ำในทะเลสาบ Jiunvxian มีต้นกำเนิดมาจากแม่น้ำ Qinhe ซึ่งเป็นแม่น้ำสายใหญ่ใน Zezhou มีต้นกำเนิดจากเขต Qinyuan เมือง Changzhi ลงไปทางใต้ผ่าน Anze, Qinshui, Yangcheng และ Jincheng ตัดผ่านเทือกเขา Taihang ไหลลงสู่ Henan จากนั้น ไหลลงสู่แม่น้ำเหลือง นอกจากนี้น้ำพุหยานเหอยังเป็นแหล่งน้ำเสริมหลักอีกด้วย น้ำพุหยานเหอเป็นหนึ่งในน้ำพุที่มีชื่อเสียงของจังหวัดและเป็นหนึ่งในแหล่งน้ำอ่อนที่ขาดไม่ได้ในภาคเหนือของประเทศของฉัน ไม่เพียงแต่มีปริมาณน้ำมากเท่านั้น แต่ยังมีอีกด้วย คุณภาพน้ำที่ดีและมีความกระด้างต่ำ เหมาะสำหรับการดื่มทุกวันและการแปรรูปแบบลึกมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ท็อป 5 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน จินเฉิง

ปราสาทเซียงอูคู

บนแผนที่ของอำเภอโบราณพันปีที่งดงามราวภาพวาดอย่างชิ่นส่วย มีสมบัติล้ำค่าอยู่แห่งหนึ่ง นั่นคือปราสาทเซียงอูคู ปราสาทเซียงอูคูตั้งอยู่ที่หมู่บ้านเซียงอู ห่างจากเมืองชิ่นส่วยทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 50 กิโลเมตร ในมณฑลชานซี เป็นบ้านเกิดของพี่น้องซุนจวีเซียงและซุนติ่งเซียง ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงการคลังและรองหัวหน้าคณะกรรมการตรวจสอบในสมัยราชวงศ์หมิงตอนปลาย ปราสาทแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAA ของประเทศ และได้รับการยกย่องจากผู้เชี่ยวชาญว่าเป็น "ปราสาทโบราณสมัยหมิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในชนบททางเหนือของจีน" ปราสาทโบราณแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศเหนือติดกับภูเขาฟงหวง ทิศใต้ติดกับแม่น้ำเซียงหยู ทิศตะวันออกติดกับภูเขาตงหยาง และทิศตะวันตกติดกับยอดเขาหูกู สถาปัตยกรรมผสมผสานกับธรรมชาติอย่างลงตัว สร้างขึ้นโดยพี่น้องซุนจูเซียงและซุนติ่งเซียง เริ่มก่อสร้างในปีที่ 42 ของรัชสมัยหว่านลี่ (ค.ศ. 1614) และแล้วเสร็จในปีที่ 7 ของรัชสมัยฉงเจิน (ค.ศ. 1634) ใช้เวลาก่อสร้างทั้งสิ้น 20 ปี มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 32,500 ตารางเมตร หันหน้าไปทางทิศใต้ สร้างติดเชิงเขา มีทั้งอาคารสูงและคฤหาสน์ชั้นใน สง่างามและยิ่งใหญ่ ผสมผสานสามลักษณะเด่นคือ การป้องกันทางทหาร การผสมผสานระหว่างจีนและตะวันตก และหลักฮวงจุ้ย ถนนในปราสาทโบราณมีโครงสร้าง "สามแนวขวางเก้าแนวตั้ง" กระจายตัวเหมือนหมู่ดาว เป็นปราสาทแบบรังผึ้งสมัยราชวงศ์หมิง ภายในปราสาทมีลานวัฒนธรรม 8 แบบ ได้แก่ วัฒนธรรมการป้องกันทางทหาร วัฒนธรรมวิถีชีวิตพื้นบ้าน วัฒนธรรมข้าราชการยุคต่างๆ และวัฒนธรรมการสอบจอหงวน เป็นต้น สถาปัตยกรรมถ้ำเก็บอาวุธทหารถือเป็นผลงานชิ้นเอกในยุคอาวุธเย็น ด้วยการออกแบบที่เน้นการป้องกันอย่างมืออาชีพ ผสมผสานระหว่างสไตล์ลูกปัดและทางเดินอย่างลงตัว ตึก "หยี่หลั่วโหลว" ที่ยังคงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบันนี้ เป็นการรวมเอาสาระสำคัญของสถาปัตยกรรมตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกัน ใช้ประตูหน้าต่างแบบโค้ง และประดับผนังด้านนอกด้วยงานแกะสลักอิฐสไตล์ "เหมยเหยียนฉุยจู้" ถือเป็นปราสาทตะวันออกที่มีเอกลักษณ์สถาปัตยกรรมตะวันตกอย่างชัดเจน ภายในปราสาทยังปรากฏลวดลายลึกลับ "เหอถูหลัวซู" จากศาสตร์ลี้ลับโบราณ โครงสร้าง "สามแนวขวางเก้าแนวตั้ง" และ "ถนนเท้าเสือ" สไตล์เฉพาะตัว ล้วนเป็นสิ่งที่เพิ่มความลึกลับให้กับปราสาทโบราณแห่งนี้ ปราสาทเซียงอูคูถือเป็นสุดยอดแห่งปราสาทโบราณไท่หาง ตัวอย่างอันยอดเยี่ยมของสถาปัตยกรรมสมัยหมิงและชิง และเป็นความอัศจรรย์ของการผสมผสานระหว่างภูเขาและน้ำ ปัจจุบันที่นี่ได้กลายเป็นสถานที่สืบทอดวัฒนธรรมจีน แหล่งถ่ายทำภาพยนตร์ และสถานที่วาดภาพศิลปะ กำลังก้าวสู่การเป็นจุดหมายปลายทางแห่งการพักผ่อน สุขภาพ และการใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์

Tianguan Wang Residence

พระราชวัง Yangcheng Tianguan เป็นนักการเมืองและนักปฏิรูปที่โดดเด่นในสมัยราชวงศ์หมิง เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงลงโทษ กิจการบ้านเรือน และกิจการราชการ สร้างขึ้นโดย Wang Guangguang ซึ่งเป็นรัฐมนตรีคนสำคัญของราชวงศ์หมิงมาเป็นเวลา 40 ปี และครอบครัวของเขามาหลายต่อหลายครั้ง อาคารที่อยู่อาศัยอย่างเป็นทางการมีประวัติยาวนานเกือบพันปี ภายในมีห้องใต้หลังคาสูงตระหง่านและวัดโบราณที่เข้มงวด มีที่พักอาศัยของรัฐบาลและอาคารที่พักอาศัยมากกว่า 40 แห่งที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ครอบคลุมประเภทที่พักอาศัย ศาสนา การบูชายัญ วัฒนธรรม อาคารพาณิชย์ และอาคารอื่นๆ สถานที่แห่งนี้เป็นที่รู้จักในฐานะบ้านเกิดของวัฒนธรรมมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในช่วงกว่า 100 ปีตั้งแต่กลางราชวงศ์หมิงจนถึงต้นราชวงศ์ชิง มีจินซีทั้งหมดห้าคน จูเรนหกคน และผู้ดูแลด้านสุขภาพหลายร้อยคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปีที่สามของซุ่นจื้อในราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1646) หมู่บ้านบนภูเขาเล็ก ๆ แห่งนี้มีเพียงไม่กี่ร้อยคนเท่านั้นที่มีรายชื่อนักวิชาการ Jinshi สองคนคือ Wang Lanzhang และ Wang Runshen ซึ่งทำให้เกิดความรู้สึกในรัฐบาลและ ในเวลานั้นมีเพลงพื้นบ้านเผยแพร่อย่างกว้างขวาง "Guoyu Three Villages กำลังหมอบลง "ได้รับรางวัลสองพันห้าความสามารถ" สะท้อนถึงความเจริญรุ่งเรืองของมนุษยศาสตร์อย่างเต็มที่ Shangshu Di Shangshu Di ตั้งอยู่ที่ทางเข้าอาคารโบราณ เป็น "สไตล์กระดานหมากรุกสี่ลาน" สร้างขึ้นในปีแรกของว่านหลี่ ----- ปีที่สามของว่านหลี่ (ค.ศ. 1573-1575) โดยจักรพรรดิ์ว่านหลี่ หลังจากที่หวางกวงกวงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงกิจการภายใน " บ้านพักของมีลาน 2 แห่งทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ลานด้านตะวันออกถูกทำลายลงในช่วงปีแรก ๆ ลานด้านทิศตะวันตกที่มีอยู่ประกอบด้วยห้องโถงด้านหน้า "โถงต้าซุน" และด้านหลัง บ้าน "ติงฉวนจู" อาคารทั้งหมดกว้าง 20.3 เมตร จากตะวันออกไปตะวันตก และยาว 46.6 เมตร จากเหนือจรดใต้ ที่ประตูหน้าห้องโถงหน้ามีแผ่นจารึกโบราณที่มีคำว่า "ซางซู" เขียนโดยหลี่ตงซึ่งเป็นผู้พิพากษาของเทศมณฑลหยางเฉิงในขณะนั้นและจารึกเป็นของขวัญโดยจูจีผู้ว่าราชการมณฑลซานซี ในปีที่สองของราชวงศ์ว่านหลี่ในราชวงศ์หมิง ประตูต้อนรับเป็นผนังไม้ที่เรียกกันทั่วไปว่า "ฉากกั้น" ในท้องถิ่น โดยมีตัวอักษร "Dazuntang" ทั้งสามตัวสลักอยู่ ลานภายในเป็นลานสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่สี่แห่งและแปดลานเล็กทั่วไปในหยางเฉิง ประตูหลักเปิดอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของลานภายในโดยตรงคืออาคารหลัก "โถงต้าซุน" ซึ่งมีความกว้างสามห้องและลึก 5.8 เมตร ด้านหน้าตกแต่งด้วยพัดลมขัดแตะไม้ดูเรียบง่ายและหรูหรา มีห้องหูสองชั้นในแต่ละด้านของห้องโถง ด้านหน้าห้องหูเป็นห้องฝั่งตะวันออกและตะวันตกที่มีชายคาและทางเดิน มีหลังคาแข็งบนภูเขาบนชั้นสองและมีทางเดินในหนึ่งในนั้น ชั้นสอง ห้องทิศใต้เป็นบ้านสไตล์ทางเดินที่มีห้องทะลุ มีลานกว้างอยู่ตรงข้ามลาน และคุณสามารถเข้าถึง Tingquanju ได้โดยตรงผ่านห้องโถงทางทิศใต้ Tingquanju รวบรวมแนวคิดการจัดสวนชั้นสูงของ Wang Guangguang ไว้ด้วยกัน คุณสามารถใช้ชีวิตและว่ายน้ำ ใช้ชีวิตในอุดมคติ และผสมผสานธรรมชาติและมนุษย์เข้าด้วยกันได้ ห้องทิศใต้ในลานบ้านมีหลังคาจั่วแข็ง 2 ชั้น และเบาะหลังมีหลังคาคานยื่น 2 ชั้น ทั้งสองด้านของเบาะหลังมีห้องใต้หลังคาหลังคาจั่วแข็ง 3 ชั้น อาคารทั้งหมดเปลี่ยนจากการปฏิบัติสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมของห้องหลักสูงและห้องด้านล่าง และใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ที่เรียกว่าสไตล์ "หมวกนักวิชาการหมายเลข 1" ซึ่งห้องด้านข้างสูงและห้องหลักอยู่ต่ำ เดิมทีมีเสาสี่ต้นและประตูใหญ่สามประตูทางด้านตะวันออกและตะวันตกของซ่างซู่ตี้ โดยแต่ละด้านของซุ้มประตูไม้และหินแสดงถึงพระเจ้ากวงเอินหรงที่ 4 แห่งราชอาณาจักร มันถูกพังยับเยินในช่วงปีแรก ๆ และตอนนี้เหลือเพียงหินป้องกันสูงของซุ้มประตูทิศตะวันออก ซึ่งดูเหมือนจะยังคงบอกผู้คนเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่และความยิ่งใหญ่ในอดีตของพระราชวังเทียนกวน หอคอยหวางเยว่ประกอบด้วยลานสองลานด้านหน้าและด้านหลัง กว้าง 15 และ 9 เมตรจากตะวันออกไปตะวันตก และยาว 34 เมตรจากเหนือจรดใต้ ตามคำจารึกบนคานดอกไม้บนชั้นสามของอาคารหลักใน ลานอาคาร Wangyue Tower อาคารนี้สร้างขึ้นในเดือนกันยายนของปีที่สามของ Qi ในวันพรุ่งนี้ บุคคลที่โดดเด่นที่สุดของตระกูล Wang ใน Shangzhuang ในสมัย ​​Tianqi คือ Wang Zhengjun ซึ่งเป็นที่ปรึกษาทางการเมืองที่เหมาะสมในซานตงในเวลานั้น อย่างไรก็ตาม สามารถสันนิษฐานได้ว่า Wang Zhengjun เป็นคนสร้างมันขึ้นมา ลานด้านหน้าและด้านหลังเชื่อมต่อกันด้วยห้องโถงและประตู ทางเข้าหลักตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ และมีคำว่า "ความจริงใจ ความรอบคอบ และความขยันหมั่นเพียร" เขียนอยู่บนหน้าผากของประตูดอกไม้ที่แขวนอยู่ทิศตะวันออก ทางเข้าประตูดอกไม้ที่แขวนอยู่นั้นเป็นทางเดิน โดยมีผนังกั้นด้านหน้าประตู ประตูด้านข้างสร้างขนานกับห้องโถง โดยมีหอประตูอยู่ด้านบน และมีแผ่นจารึกโบราณ "Han Zhen Shou Pu" อยู่เหนือประตู บ้านหลังใหญ่ในสวนหลังบ้านมีอ่าว 5 หลัง 3 ชั้น และภูเขาแข็ง 2 ลูก หลังคาลาดเอียงช่วยให้ขึ้นชั้น 2 ได้ด้วยบันไดระหว่างตัวบ้านกับปีก และมีบันไดไม้จากชั้น 2 ขึ้นไป ชั้นสาม บนชั้นสามของบ้านหลักมีระเบียงทรงศาลาตรงกลางห้องสามห้อง และใช้วิธีทิวทัศน์ที่ยืมมาในสถาปัตยกรรม เมื่อยืนอยู่บนระเบียงและมองภูเขาในระยะไกลคุณจะเห็นได้ว่า มีช่องว่างบนภูเขาเมื่อใดก็ตามที่ดวงจันทร์ขึ้นคุณจะนั่งอยู่ที่นั่นคุณสามารถชื่นชมดวงจันทร์และฟังคลื่นต้นสนที่มาจากด้านหลังสำนักแม่ชี Lufeng ฝั่งตรงข้าม ห้องโถงที่เชื่อมระหว่างลานหน้าและหลังเป็น 3 ช่อง มีพัดขัดแตะไม้ เสาหินดอกบ๊วย ฐานเสาทรงกลองทรงดอกบัว และมีหลังคาลาด 2 ชั้นห้อยลงมาจากบนยอดเขา ห้องโถงทั้งหมดทำหน้าที่เป็นทางแยกและเปลี่ยนผ่านระหว่างลานหน้าบ้านและสวนหลังบ้าน มีประตูด้านหน้าและด้านหลังห้องโถง ซึ่งใช้เป็นทางเดินสำหรับงานแต่งงาน งานศพ หรือต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ ตัวบ้านใช้โครงไม้ยกคานขึ้นเล็กน้อย สันเขาทั้งสองข้างตกแต่งด้วยอิฐแกะสลักและกระเบื้อง ฝั่งตะวันตกของโถงหน้าประตูตั้งอยู่บนหน้าจั่วมีหน้าต่างเพียงแถวเดียวและตัวอาคารใช้เทคนิคทางสถาปัตยกรรมริมคลองซึ่งเป็นสไตล์เมืองน้ำเจียงหนาน แม่ชีหลู่เฟิง แม่ชีหลูเฟิงเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "แม่ชีหนาน" และได้ชื่อมาเนื่องจากตั้งอยู่บนยอดเขาเซียงหลูทางลาดด้านใต้ของหมู่บ้านซางจวง แม่ชีสร้างขึ้นบนภูเขาและแบ่งออกเป็นส่วนตะวันออกและตะวันตก Anxi แบ่งออกเป็นส่วนบนและส่วนล่างตามภูมิประเทศ ทางใต้ของส่วนบนคือศาลา Guandi มีศาลาสักการะสามหลังที่สร้างขึ้นใหม่ในช่วงสมัย Daoguang ของราชวงศ์ชิง มีทางเดินกว้างประมาณ 3 เมตรด้านหน้าห้องโถง ห้องโถงทางทิศตะวันตกคือห้องโถงหวู่เหวิน ทางทิศตะวันออกของห้องโถงคือโถงพระพุทธเจ้า และส่วนล่างมีเวทีที่สร้างขึ้นทางทิศเหนือ ด้านล่างเวทีคือโถงต้าเหมินหูท่ง ทางทิศตะวันตกเชื่อมต่อกับโถงอู่เหวิน มีอาคาร 2 ชั้น รวมทั้งหมด 10 ห้อง ชั้นบนเป็นหอสังเกตการณ์ ชั้นล่าง 2 ห้องเป็นห้องเซน และ 3 ห้องทางทิศเหนือเป็นทางเดินเชื่อมกับองค์พระพุทธเจ้า ฮอลล์. สร้างอาคารสองชั้น. มีประตูอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของแม่ชี และเมื่อออกไป คุณจะเห็นด้านตะวันออกของแม่ชี ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "ลานชั้นล่าง" อาคารส่วนใหญ่ในลานด้านล่างเป็นอาคารสมัยราชวงศ์หมิงและแบ่งออกเป็นส่วนหน้าและส่วนหลัง มี Gao Media Hall และ Wenchang Hall อยู่ด้านหลัง และมีโบสถ์สามแห่ง ได้แก่ วิหารอรหันต์สิบแปด หอระฆัง และหอกลองที่ด้านหน้า ลาน. ภายนอกสำนักแม่ชีมีต้นสนสีขาวล้อมรอบทั้งสามด้านในด้านทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตก กิ่งก้านและใบมีความเขียวชอุ่ม ทิวทัศน์เขียวชอุ่ม และทิวทัศน์สวยงาม

House of Chief Secretary of Zhongzhuang (the Li Family)

บริเวณจุดชมวิวจงจ้วง ปู่เจิงลี่ ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจงจ้วง เมืองรุนเฉิง ซึ่งเป็นหมู่บ้านโบราณที่มีอายุนับพันปี เป็นหมู่บ้านโบราณที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในปราสาทชินเหอ เป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของหลี่ จี้ หัวหน้าทูตแห่งราชวงศ์หมิง และเมื่อ 500 ปีที่แล้ว พื้นที่ที่สวยงามประกอบด้วย "ลานกระดานหมากรุก ลานยุ้งข้าว ลานครูและนักเรียน ห้องโถงจินซี ไป่เซียงหลี่ ทางเดินลับโบราณสมัยราชวงศ์หมิง" และส่วนอื่น ๆ มีอาคารโบราณมากมายในบริเวณที่สวยงามและลานกว้าง มีการเชื่อมโยงกันซ่อนความลึกลับ และการแกะสลักด้วยอิฐและไม้ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีและเป็นหนึ่งในตัวแทนที่โดดเด่นของอาคารราชการโบราณในมณฑลซานซี

Red Sand Ridge in Quantou Village