กิจกรรมน่าสนใจในซิงเซี่ยน

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

ถ้ำหินแกะสลักหยุนกัง

ถ้ำหินแกะสลักหยุนกังตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองต้าถงประมาณ 16 กิโลเมตร ที่เชิงเขาด้านใต้ของภูเขาอู่โจว (โจว) และฝั่งเหนือของแม่น้ำอู่โจว เริ่มสร้างขึ้นในยุคที่ราชวงศ์เว่ยเหนือตั้งเมืองหลวงที่ผิงเฉิง (ปัจจุบันคือต้าถง) แตกต่างจากถ้ำหินแกะสลักหลงเหมินในลั่วหยางที่สร้างขึ้นในยุคหลัง ถ้ำหินแกะสลักหยุนกังไม่เพียงมีสไตล์ศิลปะแบบดั้งเดิมของจีนเท่านั้น แต่ยังผสมผสานลักษณะศิลปะของชนชาติต่างๆ เช่น อินเดียโบราณ ภูมิภาคซีหยวน และดินแดนกลางของจีน ตัวอย่างที่โดดเด่นคือพระพุทธรูปปางนั่งศากยมุนีสูง 13.75 เมตรในถ้ำหมายเลข 20 (ถ้ำไป๋โฟเย) ซึ่งเป็นพระพุทธรูปกลางแจ้ง ส่วนบนของพระอุระยังคงสภาพสมบูรณ์: ใบหน้ากึ่งวงกลม ดวงตาลึก จมูกสูง ตาใหญ่ ริมฝีปากบาง ยังคงรักษาลักษณะใบหน้าที่เป็นเอกลักษณ์ของชนกลุ่มน้อยซีหยวนและชาวอินเดีย ในขณะที่พระพุทธรูปใหญ่ในถ้ำหลงเหมินมีลักษณะใบหน้าที่ใกล้เคียงกับขุนนางสมัยราชวงศ์ใต้ เส้นสายของเครื่องแต่งกายพระพุทธรูปปางนั่งศากยมุนีที่ถ้ำหยุนกังก็ไม่นุ่มนวลเหมือนที่ถ้ำหลงเหมิน แต่สะท้อนความคมชัดของศิลปะยุคต้นราชวงศ์เว่ยเหนือ สถานที่ท่องเที่ยวถ้ำหินแกะสลักหยุนกังแบ่งออกเป็นส่วนทิวทัศน์และกลุ่มถ้ำ กลุ่มถ้ำทั้งหมดแบ่งตามแนวเขาธรรมชาติจากตะวันออกไปตะวันตกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ส่วนตะวันออก ส่วนกลาง และส่วนตะวันตก ปัจจุบันมีถ้ำที่เปิดให้เข้าชมประมาณ 40 ถ้ำ เส้นทางท่องเที่ยวแบบดั้งเดิมมักเริ่มจากถ้ำที่ 1 ในส่วนตะวันออก แล้วเดินทางไปทางตะวันตกเรื่อยๆ จนจบที่ถ้ำที่ 45 หากมีเวลาเที่ยวประมาณ 2 ชั่วโมง แนะนำให้เที่ยวชมถ้ำที่ 5 และ 6 ถ้ำห้าหัวฮั่ว (ถ้ำที่ 9-13) และถ้ำห้าถ้ำของถานเหยา (ถ้ำที่ 16-20) เป็นหลัก

2026 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์วัดจิน

พิพิธภัณฑ์วัดจินตั้งอยู่เชิงเขาซวนเวิง ริมฝั่งแม่น้ำจิน เป็นศาลบรรพบุรุษที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงถังซูยฺหวี ขุนนางผู้ก่อตั้งรัฐจิน และยังเป็นสวนพระราชพิธีบวงสรวงโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ค่อนข้างเก่าแก่ของจีน มีคำกล่าวว่า "ไม่ไปวัดจิน ถือว่ามาไท่หยวนโดยเปล่าประโยชน์" ภายในพิพิธภัณฑ์มีสิ่งก่อสร้างโบราณเรียงรายตามแนวแกนกลางตามลำดับ โดยศาลถวายเครื่องสักการะ สะพานยฺหวีเจ่าฟēยเหลียง และศาลพระแม่เจ้าถือเป็น "สามสมบัติ" ส่วนต้นไซเปรสโจว น้ำพุหนานเหล่า และรูปปั้นนางกำนัลดินเผาสมัยราชวงศ์ซ่งถือเป็น "สามสุดยอด" ซึ่งเป็นจุดชมไฮไลต์หลักในการเที่ยวชม "ซานเป่า" ตั้งอยู่บนแนวแกนกลาง สามารถเที่ยวชมพร้อมกันได้ ศาลาถวายเครื่องสักการะเป็นสถานที่วางเครื่องเซ่นไหว้บูชา รอบศาลาใช้ราวลูกกรงแทนผนัง โปร่งลมและสว่าง โครงสร้างคานเรียบง่ายและเบา สะพานปลาและบ่อบินอยู่ทางทิศตะวันตกของศาลาถวายเครื่องสักการะ เป็นสะพานโบราณรูปกากบาททอดข้ามสระน้ำสี่เหลี่ยม รูปทรงคล้ายสะพานลอยสมัยใหม่ รูปแบบสะพานเช่นนี้หาได้ยากยิ่งในหมู่สิ่งก่อสร้างโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ ปลายด้านตะวันตกของสะพานเชื่อมกับศาลาแม่พระธรณี ศาลาแม่พระธรณีเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ เสาริมระเบียงหน้าศาลามีมังกรแกะสลักไม้พันอยู่ เป็นมังกรไม้พันเสาที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่หลงเหลืออยู่ ภายในศาลาใช้วิธีลดเสาในการก่อสร้าง ทำให้พื้นที่ภายในกว้างขวาง ภายในประดิษฐานรูปปั้นปั้นสีสมัยราชวงศ์ซ่งหลายสิบองค์ รูปปั้นหลักคือแม่พระธรณีประทับนั่งอยู่ในแท่นบูชา ส่วนบริวารอื่นๆ เรียงรายอยู่สองข้าง มีสีหน้าท่าทางแตกต่างกันไป หนึ่งในนั้นคือรูปปั้นนางกำนัลที่ครึ่งหน้าด้านหนึ่งยิ้มแย้ม อีกครึ่งหน้าด้านหนึ่งเศร้าหมอง ถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างมีชีวิตชีวาและน่าประทับใจ โดยมีศาลาแม่พระธรณีเป็นศูนย์กลาง ยังสามารถตามหาสุดยอดทั้งสามได้ ต้นไซเปรสโจวตั้งอยู่ทางทิศเหนือของศาลาแม่พระธรณี เล่ากันว่าปลูกในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ลำต้นเอนไปทางทิศใต้ดุจมังกรนอนหลับ ให้ความรู้สึกโบราณเก่าแก่ น้ำพุหนานเหล่าตั้งอยู่ทางทิศใต้ของศาลาแม่พระธรณี เป็นต้นกำเนิดหลักของแม่น้ำจิน ภายในพิพิธภัณฑ์ยังมีศิลาจารึก "จารึกวัดจินและบทนำ" ที่จักรพรรดิถังไท่จงหลี่ซื่อหมินทรงเขียนและทรงลายพระหัตถ์เอง ตัวอักษรบนศิลาจารึกเป็นอักษรสิงห์ที่ทรงพลัง ทางทิศใต้มีวัดสือฟางเฟิ่งเซิ่งฉาน เล่ากันว่าเดิมเป็นวิลล่าของแม่ทัพใหญ่เว่ยฉือกงแห่งราชวงศ์ถัง ในลานฝูถู เจดีย์เช่อลี่เซิงเซิงสามารถขึ้นไปชมทิวทัศน์ไกลได้ งานวัดจินสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ เวทีละครโบราณสุยจิ้งไถในพิพิธภัณฑ์เป็นสถานที่จัดกิจกรรมสำคัญในช่วงงานวัด

ท็อป 3 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในชานซี

เจดีย์ไม้หยิน

เจดีย์ไม้หยินตั้งอยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวเจดีย์ไม้หยิน โดยมีเจดีย์พระศากยมุนีในวัดฟอกงเป็นศูนย์กลาง เจดีย์แบบหอคอยโครงสร้างไม้ล้วนนี้เริ่มสร้างขึ้นในปีที่สองแห่งรัชศกชิงหนิงของราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 1056) และได้รับการต่อเติมจนสมบูรณ์ในสมัยรัชศกหมิงชางแห่งราชวงศ์จิน เป็นเจดีย์ไม้ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในจีน เจดีย์ไม้มีลักษณะภายนอกห้าชั้น โดยระหว่างแต่ละชั้นมีชั้นลับแทรกอยู่ รวมแล้วแท้จริงเป็นเก้าชั้น มีความสูงประมาณ 67 เมตร นอกจากฐานหินชั้นล่างแล้ว ตัวเจดีย์หลักสร้างด้วยไม้ทั้งหมด เชื่อมต่อด้วยงานไม้แบบเดือยและร่องตามแบบดั้งเดิม ทั้งเจดีย์ใช้บัวรังไม้มากกว่า 50 ชนิด โครงสร้างประณีตงดงาม ตลอดเก้าร้อยกว่าปีที่ผ่านมา เจดีย์ไม้ผ่านแผ่นดินไหวครั้งใหญ่หลายครั้งและการยิงถล่มด้วยปืนใหญ่ในยุคสมัยใหม่ แต่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่จนถึงทุกวันนี้ ด้วยความจำเป็นในการอนุรักษ์โบราณวัตถุ นักท่องเที่ยวสามารถเข้าชมได้เพียงชั้นแรกภายในเจดีย์เท่านั้น ชั้นแรกมีประตูเปิดทั้งด้านทิศเหนือและทิศใต้ ตรงกลางแกนในเป็นพระพุทธรูปปางนั่งสมาธิของพระศากยมุนีสูงประมาณ 10 เมตร พระพักตร์สง่างามและมีท่าทีเคร่งขรึม เมื่อเงยหน้าขึ้นจะเห็นเพดานดอกไม้ประดับที่งดงาม ผนังแกนในมีภาพพระพุทธเจ้าตถาคตหกองค์ ผนังทั้งสองข้างของช่องประตูมีภาพจิตรกรรมฝาผนังสไตล์ราชวงศ์เหลียว depicting พระวัชรปาณี สาวก และผู้ถวายเครื่องบูชา สีสันสดใส บุคคลในภาพมีชีวิตชีวาราวกับจริง ใต้ชายคาของเจดีย์ไม้ในแต่ละชั้นมีป้ายจารึกจากหลากหลายยุคสมัยห้อยอยู่หลายแผ่น ในจำนวนนี้มีสองแผ่นที่เขียนโดยจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงด้วยพระองค์เอง ซึ่งโดดเด่นเป็นพิเศษ ใต้ชายคาด้านทิศใต้ของชั้นที่ห้ามีป้าย "จวิ้นจี๋เสินกง" (ฝีมืออันยอดเยี่ยมเหนือธรรมชาติ) ที่จารึกโดยจักรพรรดิหมิงเฉิงจูจูตี้ ซึ่งทรงเขียนขึ้นเมื่อครั้งเสด็จขึ้นเจดีย์ไม้ระหว่างนำทัพไปปราบปรามทางเหนือในรัชสมัยหย่งเล่อ ส่วนใต้ชายคาด้านทิศใต้ของชั้นที่สี่มีป้าย "เทียนเซี่ยฉีกวน" (ทัศนียภาพมหัศจรรย์แห่งใต้หล้า) ที่จารึกโดยจักรพรรดิหมิงอู่จงจูโฮ่วจ้าว ซึ่งทรงเขียนขึ้นเมื่อเสด็จขึ้นเจดีย์เพื่อจัดเลี้ยงและยกย่องขุนนางทั้งหลายหลังชัยชนะครั้งใหญ่ที่เมืองอิงโจวในรัชสมัยเจิ้งเต๋อ ป้ายจารึกเหล่านี้มิได้เป็นเพียงผลงานศิลปะการเขียนอักษรอันล้ำค่าเท่านั้น แต่ยังบันทึกเรื่องราวการพบปะระหว่างเจดีย์ไม้กับบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ และร่วมกับตัวอาคารเองก่อให้เกิดเป็นภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของสถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้

Xing County Yellow River Liulangzhai Tourist Attraction

ท็อป 4 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในชานซี

น้ำตกหูโข่ว

น้ำตกหูโข่วแห่งแม่น้ำเหลืองมณฑลซานซีตั้งอยู่ในหุบเขาหลวงจิน-ส่านตอนกลางของแม่น้ำเหลือง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวฝั่งซานซีที่ใช้ชมน้ำตกหูโข่ว เมื่อแม่น้ำเหลืองไหลมาถึงที่นี่ ผิวน้ำก็แคบลงอย่างฉับพลันจากกว้างหลายร้อยเมตรเหลือเพียงหลายสิบเมตร สายน้ำพัดพาตะกอนทรายพลุ่งพล่านเทกระหน่ำลงมา ดูราวกับน้ำที่ถูกเทลงในหม้อขนาดยักษ์ ชื่อ "หูโข่ว" (ปากหม้อ) จึงเกิดขึ้นจากลักษณะเช่นนี้ ที่นี่เป็นน้ำตกสีเหลืองที่หาได้ยากบนแม่น้ำเหลือง คลื่นโคลนถาโถมสู่ท้องฟ้า เสียงดังกึกก้องดุจฟ้าผ่า ช่างยิ่งใหญ่ตระการตา สถานที่ท่องเที่ยวตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของน้ำตก ซึ่งเป็นฝั่งที่ต่ำกว่า นักท่องเที่ยวสามารถแหงนมองทัศนียภาพแบบพาโนรามาของแม่น้ำฮวงโหที่ไหลเชี่ยวลงมาได้ ด้านล่างของน้ำตกมีละอองน้ำฟุ้งกระจายและลอยขึ้นมา มองจากระยะไกลดูราวกับควันหรือเมฆ ก่อให้เกิดปรากฏการณ์มหัศจรรย์ที่เรียกว่า "ควันพุ่งจากผืนน้ำ" ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดส่องกระทบละอองน้ำจนเกิดเป็นสายรุ้งพาดผ่านผิวน้ำ ซึ่งถูกเรียกว่า "สายรุ้งเชื่อมฟ้า" ถ้ำมังกรภายในสถานที่ท่องเที่ยวเป็นถ้ำหินธรรมชาติ สามารถเดินลงตามบันไดหินเพื่อไปยังจุดชมวิวที่อยู่ใกล้น้ำตก การแหงนมองสายน้ำที่ไหลทะลักลงมาจากที่สูงถือเป็นจุดที่เหมาะที่สุดในการสัมผัสถึงพลังของน้ำตกในระยะใกล้ ร่องมังกรสิบลี้ที่อยู่ปลายน้ำของน้ำตกเป็นร่องลึกที่เกิดจากการกัดเซาะของแม่น้ำเป็นเวลานาน ในช่วงฤดูแล้งก้นร่องจะกว้างและราบเรียบ คนสมัยโบราณเคยอาศัยภูมิประเทศนี้ในการลากเรือผ่านไปตามริมฝั่ง ทิ้งไว้ซึ่งภาพอันเป็นเอกลักษณ์ของ "การล่องเรือบนบก" ถัดจากร่องน้ำลงไปคือภูเขาเหมิงเหมิน ซึ่งมีหินยักษ์สองก้อนกลางแม่น้ำแบ่งแม่น้ำฮวงโหออกเป็นสองสายแล้วกลับมารวมกันอีกครั้ง บนผนังหินมีการสลักอักษรจีนสี่ตัวที่แปลว่า "สยบกระแสน้ำเชี่ยว" น้ำตกหูกโข่วมีทัศนียภาพสี่ฤดูที่โดดเด่นแตกต่างกัน ในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคมของทุกปี ดอกท้อบานสะพรั่ง น้ำแข็งละลาย เป็นช่วง "น้ำหลากดอกท้อเดือนสาม" ปริมาณน้ำอุดมสมบูรณ์ น้ำตกยิ่งใหญ่ตระการตาอย่างยิ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน อากาศฤดูใบไม้ร่วงสดใส ในละอองน้ำมักปรากฏรุ้งกินน้ำ เรียกกันว่า "ลมฤดูใบไม้ร่วงหูกโข่ว" ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงมีปริมาณน้ำมาก เสียงน้ำกระแทกดังกึกก้องดุจฟ้าผ่า จึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการชมน้ำตก ภาพน้ำตกหูกโข่วเคยถูกพิมพ์บนธนบัตรห้าสิบหยวนชุดที่สี่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์คลาสสิกที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายของวัฒนธรรมแม่น้ำเหลือง

ท็อป 5 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในชานซี

วัดเสวียนคง

วัดแขวนคอตั้งอยู่บนหน้าผาสูงชันของยอดเขาชุ่ยผิงในหุบเขาจินหลงของภูเขาเหิงซาน สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,500 ปี ถือเป็นหนึ่งในโครงสร้างไม้โบราณที่แขวนอยู่บนหน้าผาที่เก่าแก่และได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีที่สุดในประเทศจีน เมื่อมาถึงเชิงเขาเหิง คุณจะมองเห็นวัดที่ตั้งตระหง่านอยู่ครึ่งทางของภูเขาได้จากระยะไกล ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างอยู่บนหน้าผาอย่างแท้จริง วัดทั้งหลังเกาะติดกับหน้าผาสูงชัน โดยใช้ประโยชน์จากรูปทรงของหินอย่างชาญฉลาด เพื่อสร้างทิวทัศน์ที่งดงามและกลมกลืนอย่างน่าทึ่ง กวีหลี่ไป๋ หลังจากมาเยือนวัดแห่งนี้ ได้ประพันธ์บทกวีโดยใช้คำว่า "งดงาม" แต่รู้สึกว่ายังไม่สามารถสื่อถึงความตื่นเต้นของเขาได้อย่างครบถ้วน จึงได้เพิ่มเส้นขีดอีกหนึ่งเส้นลงในตัวอักษร "壮" (งดงาม) ตัวอักษรทั้งสองนี้ยังคงสลักอยู่บนโขดหินที่เชิงวัดจนถึงทุกวันนี้ วัดนี้ประกอบด้วยสามส่วน ส่วนแรกเป็นรูปแบบวัดที่สมบูรณ์ สร้างอยู่ระหว่างหน้าผา ส่วนที่สองและสามนั้น "แขวน" อยู่บนหน้าผาจริงๆ โดยสะพานไม้ที่เชื่อมระหว่างสองส่วนนี้ดูเหมือนลอยอยู่กลางอากาศ ผู้ที่เดินบนสะพานนี้เมื่อมองลงไปเห็นหน้าผาด้านล่างก็จะรู้สึกใจหายใจคว่ำ

2026 Asia 100 - กิจกรรมยามค่ำคืน

เมืองโบราณผิงเหยา

เมืองโบราณผิงเหยาเป็นหนึ่งในเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในประเทศจีน และร่วมกับเมืองโบราณลี่เจียง เป็นหนึ่งในสองเมืองโบราณในประเทศจีนที่ประสบความสำเร็จในการยื่นขอสถานะมรดกทางวัฒนธรรมโลกทั้งมวล ผิงเหยาเคยเป็นศูนย์กลางทางการเงินของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ชิง การเดินชมเมืองโบราณที่เคยเจริญรุ่งเรืองแห่งนี้ ทำให้เราสัมผัสได้ถึงบรรยากาศของวัฒนธรรมพ่อค้าชาวซานซีได้ทุกที่ ถนน ร้านค้า และบ้านเรือนภายในเมืองโบราณยังคงรักษารูปแบบและโครงสร้างแบบดั้งเดิมไว้ ผังเมืองโดยรวมมีรูปร่างคล้ายอักษรจีน "土" (ดิน) ประกอบด้วยถนนสายหลักสี่สาย ตรอกซอยเล็กแปดแห่ง และซอยย่อยเจ็ดสิบสองแห่ง เมืองโบราณมีประตูเมืองทั้งหมดหกประตู บริเวณประตูใต้และประตูตะวันตกเป็นพื้นที่ที่นักท่องเที่ยวกระจุกตัวอยู่ โดยปกติเมื่อเที่ยวชมจะเข้าสู่เมืองจากประตูตะวันตกด้านล่าง เดินไปตามถนนต้าซีตะวันตกจนถึงสำนักงานตั๋วเงินรื่อเซิงชาง ที่นี่สามารถเรียนรู้ประวัติศาสตร์การพัฒนาของธุรกิจธนาคารในสมัยโบราณ และสัมผัสตำนานของพ่อค้าจินที่เชื่อมโยงการเงินทั่วใต้หล้า ถนนหนานต้าซีที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้เป็นแกนกลางของเมืองโบราณ ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ถนนหนานต้าซีได้รวบรวมสถาบันการเงินกว่าครึ่งหนึ่งของทั้งประเทศ ได้รับการยกย่องว่าเป็น "วอลล์สตรีทแห่งจีน" ในยุคนั้น ปัจจุบันถนนสายนี้ถูกเรียกว่าถนนโบราณสมัยหมิงและชิง สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่ของเมืองโบราณกระจุกตัวอยู่ที่นี่ โดยมีหอเมืองซึ่งเป็นอาคารสัญลักษณ์เป็นศูนย์กลาง รายรอบด้วยสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น สำนักงานตั๋วเงินเสียถงชิง พิพิธภัณฑ์สำนักงานตั๋วเงินเว่ยไท่โฮ่ว และพิพิธภัณฑ์สำนักงานคุ้มภัยจีน ตลอดสองข้างถนนยังคงรักษาอาคารร้านค้าสมัยราชวงศ์หมิงและชิงไว้เป็นจำนวนมาก ที่ว่าการอำเภอผิงเหยาทางด้านทิศใต้ของเมืองโบราณ สามารถชมเอกสารโบราณและเครื่องมือลงทัณฑ์ได้เป็นจำนวนมาก ทุกวันยังมีการแสดงการเปิดศาลของที่ว่าการอำเภอด้วย วัดเมืองและวัดขงจื๊อทางด้านทิศตะวันออกของเมืองมีสถาปัตยกรรมที่สง่างามและประณีต กำแพงเมืองโบราณได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์มาก เมื่อขึ้นไปบนกำแพงเมืองสามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของเมืองโบราณได้ หอประตูเมืองของประตูใต้หยิงซวินมีความงดงามเป็นพิเศษ ในช่วงเย็นการชมพระอาทิตย์ตกบนกำแพงเมืองนั้นมีทิวทัศน์ที่งดงามตระการตา นอกจากตัวเมืองโบราณแล้ว ยังมีวัดเจิ้นกั๋วและวัดซงหลินที่อยู่นอกเมืองซึ่งเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมร่วมกันอีกด้วย พระอุโบสถหมื่นพระพุทธะของวัดเจิ้นกั๋วสร้างด้วยไม้ทั้งหมดโดยไม่ใช้ตะปูแม้แต่ตัวเดียว ประกอบขึ้นด้วยวิธีเข้าเดือยและร่อง ส่วนภายในวัดซงหลินมีพระพุทธรูปปั้นลงสีสมัยราชวงศ์หยวนถึงราชวงศ์หมิงที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ มีรูปทรงงดงามจนได้รับการยกย่องว่าเป็น "คลังสมบัติศิลปะพระพุทธรูปปั้นลงสีแห่งตะวันออก"

ท็อป 1 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในมองโกเลียใน

วัดต้าเจา

วัดต้าเจา ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองเก่าฮูฮอต สร้างขึ้นโดยอาลาตันข่าน ผู้นำเผ่าทูเมตมองโกลในสมัยราชวงศ์หมิง โดยมีพระองค์เป็นผู้ดูแลการก่อสร้างในปีที่ 8 ของรัชสมัยหมิงว่านลี่ (ค.ศ. 1580) วัดแห่งนี้เป็นของนิกายเกลุก (นิกายหมวกเหลืองในศาสนาลามะ) ของพุทธศาสนานิกายวัชรยานทิเบต และเป็นวัดลามะที่สร้างขึ้นค่อนข้างเร็วในฮูฮอต สถาปัตยกรรมของวัดใช้รูปแบบของวัดจีนดั้งเดิม อาคารหลักประกอบด้วยประตูภูเขา, วิหารท้าวจตุโลกบาล, โถงโพธิ์, อาคารเก้าห้อง, ห้องโถงพระสูตร, และวิหารพระพุทธรูป โดยห้องโถงพระสูตรและวิหารพระพุทธรูปเชื่อมต่อกัน เรียกรวมกันว่า "พระอุโบสถใหญ่" ที่จัตุรัสหน้าวัด มีเจดีย์แปดองค์ของพระศากยมุนีแห่งวัดต้าเจาสร้างอยู่. ในสมัยราชวงศ์ชิง วัดแห่งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็น "วัดหลวง" เนื่องจากจักรพรรดิชุ่นจื้อเคยประทับแรมที่นี่ และจักรพรรดิคังซีก็เคยประทับอยู่ที่นี่หลายวัน พร้อมทั้งได้สร้างป้ายคำว่า "ขอพระจักรพรรดิทรงพระเจริญหมื่นปี" ประดิษฐานไว้หน้าพระพุทธรูปเงินในวิหารหลัก (ปัจจุบันแสงในวิหารค่อนข้างมืด นักท่องเที่ยวอาจไม่สามารถมองเห็นป้ายนี้ได้) เพื่อแสดงความเคารพต่อพระจักรพรรดิ หลังจากนั้นที่นี่จึงยกเลิกกฎการเกิดใหม่ของทุลกุ และกลายเป็นวัดที่ไม่มีการตั้งทุลกุซึ่งหายากในเขตมองโกเลีย ส่วนหลังคาวิหารหลักก็เปลี่ยนเป็นกระเบื้องเคลือบสีเหลือง เมื่อมาเยือนที่นี่ คุณไม่ควรพลาดชม "สามสิ่งมหัศจรรย์" ของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปเงิน รูปแกะสลักมังกร และจิตรกรรมฝาผนัง เมื่อคุณมาถึงภายในวิหารหลักของวัด คุณจะได้เห็น "พระพุทธรูปศากยมุนี" ที่หล่อจากเงินบริสุทธิ์น้ำหนัก 30,000 ตำลึง พระพุทธรูปเงินนี้สร้างขึ้นในปีวานชูที่ 14 (ค.ศ. 1586) โดยช่างฝีมือจากเนปาล เมื่อครั้งที่สร้างพระพุทธรูปเงินเสร็จสมบูรณ์ โซนัม เกียตโซ ได้เสด็จมาที่นี่ด้วยพระองค์เองเพื่อประกอบพิธี "ธรรมสภา" ดังนั้นสถานที่แห่งนี้ในอดีตจึงมีชื่อเสียงในฐานะวัดพระแก้วที่เรียกกันว่า หน้าพระพุทธรูปเงิน มีมังกรทองสองตัวที่แกะสลักอย่างสวยงามและมีชีวิตชีวา สูงประมาณ 10 เมตร แกะสลักอยู่บนเสาสองต้นที่สูงตระหง่านมองจากด้านล่างขึ้นไปมังกรคู่โบยบิน เผยเขี้ยวเล็บ นี่คือรูปแกะสลักมังกร ตามตำนานเล่าว่ารูปแกะสลักมังกรนี้ทำจากดินเหนียวและหินปูนขาว ด้วยกรรมวิธีที่ประณีตบรรจง ถือเป็นงานศิลปะชั้นเลิศในวิหารพุทธ ส่วนภาพจิตรกรรมฝาผนังที่ประดับประดาอยู่เต็มผนังของห้องโถงพระธรรมและวิหารนั้น ว่ากันว่าใช้แร่ธาตุเป็นวัตถุดิบ สีสันจึงยังคงสดใสไม่ซีดจางจนถึงทุกวันนี้ เนื้อหาของภาพจิตรกรรมฝาผนังอ้างอิงจากเรื่องราวในพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนา โดยพรรณนาถึงภาพต่างๆ ทั้งบนสวรรค์ โลกมนุษย์ และนรก รูปภาพของพระพุทธเจ้าและบุคคลต่างๆ ที่วาดไว้ในภาพนั้นมีชีวิตชีวาและสมจริงอย่างยิ่ง ในวันที่ 15 เดือน 1 และวันที่ 15 เดือน 6 ตามปฏิทินจันทรคติของทุกปี วัดแห่งนี้จะนำภาพพระไมเตรยพุทธเจ้า (พระพุทธเจ้าในอนาคต) ขนาดใหญ่ที่เก็บรักษาไว้ภายในวัดออกมาตากแห้งโดยแขวนไว้หน้าพระอุโบสถ ในระหว่างการตากแห้งพระพุทธรูป จะมีการจัดพิธีกรรมทางศาสนาหน้าพระพุทธรูป โดยพระสงฆ์จะสวดมนต์อธิษฐานและบรรเลงเพลงธรรมะ

ท็อป 7 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในชานซี

วัดหัวหยิน

วัดหัวหยินสร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่ 7 แห่งรัชสมัยเหลียวจงซี (ค.ศ. 1038) วัดหันหน้าไปทางทิศตะวันออก โดยมีประตูวัด, วิหารผู่กวงหมิง, วิหารต้าสงเป่าเตี้ยน, วิหารป๋อเจียเจี้ยวจ้าง และเจดีย์หัวหยิน รวมถึงอาคารเดี่ยวอื่นๆ อีกกว่า 30 หลัง เรียงรายอยู่บนแกนหลักสองแกนทางทิศเหนือและทิศใต้ มีผังที่เคร่งครัดและขนาดใหญ่โต ครอบคลุมพื้นที่ 66,000 ตารางเมตร เป็นกลุ่มอาคารวัดสมัยเหลียวและจินที่เก่าแก่ที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ไว้สมบูรณ์ที่สุดในประเทศจีน เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1961 ได้รับการประกาศให้เป็นหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุสำคัญระดับชาติชุดแรก และเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAA ของประเทศ วัดหัวหยินแห่งนี้ซึ่งรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์เหลียวและราชวงศ์จิน ตั้งอยู่ในเขตสำคัญทางตะวันตกของประเทศ ถือเป็นวัดอันศักดิ์สิทธิ์ทางเหนือ ภายในวัดมีสถาปัตยกรรม ประติมากรรม ห้องเก็บพระคัมภีร์ ภาพจิตรกรรมฝาผนัง เพดานประดับ และเพดานโค้งประณีต ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ขนาดใหญ่โต และฝีมือชั้นสูง จนได้รับการยกย่องว่าเป็น "พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งราชวงศ์เหลียวและจิน" พระอุโบสถหลัก "ต้าเซียงเป่าเตี้ยน" มีความกว้าง 9 ห้อง พื้นที่ก่อสร้างเดี่ยวสูงถึง 1,559 ตารางเมตร เป็นสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์เหลียวและจิน ส่วน "โป๋เจียเจียวจั้งเตี้ยน" ได้รับการยกย่องจากเหลียงซือเฉิง สถาปนิกชื่อดังว่าเป็น "ผลงานชิ้นเอกหนึ่งเดียวในประเทศ" ภายในมีประติมากรรมสีสมัยราชวงศ์เหลียว 29 องค์ ที่ถือเป็นสุดยอดงานประติมากรรม เห็นได้จากพระโพธิสัตว์ประทับยืนยิ้มแย้มแจ่มใส ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานคลาสสิก วัดหัวหยินอันเก่าแก่แห่งนี้เป็นสมบัติล้ำค่าทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม และผลึกแห่งอารยธรรมจีน ช่วยให้เราเข้าใจประวัติศาสตร์การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างชนชาติต่างๆ ศึกษาสถาปัตยกรรมโบราณของจีน ประติมากรรม และประวัติศาสตร์พุทธศาสนา ถือเป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มีคุณค่าทั้งด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะ วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และสังคม

ท็อป 8 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในฉ่านซี

น้ําตกฮูโกว

น้ําตกฮูโกวตั้งอยู่บนแม่น้ำหวงเหอในหุบเขา Qin Jin โดยมีมณฑลชานซีและส่านซีอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำ แม่น้ำหวงเหอที่ไหลมาจากทางเหนือซึ่งมีความกว้างหลายร้อยเมตรได้แคบลงเหลือเพียงไม่กี่สิบเมตรก่อนจะตกลงสู่ร่องลึกที่มีความสูง 20-30 เมตร ทำให้ดูเหมือนกาน้ำขนาดใหญ่กำลังเทน้ำ จึงเป็นที่มาของชื่อ "ฮูโกว" เนื่องจากแม่น้ำพัดพาตะกอนจำนวนมากมาด้วย จึงเกิดเป็นภาพน้ำตกสีทองที่หาได้ยาก: คลื่นสีขุ่นไหลลงมาอย่างรุนแรง เสียงดังก้องเหมือนฟ้าร้องในหุบเขา ละอองน้ำที่กระเด็นขึ้นลอยอยู่เหนือหน้าผาไม่จางหาย เรียกว่า "ควันพวยพุ่งจากน้ำ" ในวันที่อากาศแจ่มใส แสงอาทิตย์ที่สาดส่องมักจะสร้างรุ้งกินน้ำเหนือน้ำตก เรียกว่า "รุ้งเล่นน้ำ" ละอองน้ำที่พัดมาปะทะหน้า อาจทำให้เปียกได้แม้ไม่มีลมหรือฝน นี่คือภาพอันน่าทึ่งของฮูโกวที่เรียกว่า "ฝนตกในวันแจ่มใส" น้ำตกหูโข่วถูกมองเป็นสัญลักษณ์ของ "วิญญาณแม่น้ำหวงเหอ" และจิตวิญญาณของชนชาติจีน ในปี 1938 กวีกวงเว่ยหรานข้ามแม่น้ำหวงเหอไปทางตะวันออกและได้สัมผัสกับคลื่นอันดุดันของน้ำตกหูโข่วและเสียงร้องของคนแจวเรือ จึงเกิดแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงาน นำไปสู่การประพันธ์เพลง "The Yellow River Cantata" ที่ยังคงขับร้องมาจนถึงทุกวันนี้ เรียงความชื่อเดียวกันของเหลียงเหิงถูกเลือกให้อยู่ในหนังสือเรียนภาษาจีนระดับมัธยมต้น ส่วนด้านหลังของธนบัตร 50 หยวนในชุดที่สี่ก็ใช้ภาพของน้ำตกแห่งนี้เป็นฉากหลัง หลายคนรู้จักน้ำตกนี้ครั้งแรกจากหนังสือเรียนและธนบัตร ก่อนจะเดินทางมาเห็นของจริงด้วยตาตนเอง ในอดีตเรือสินค้าที่มาถึงจุดนี้ต้องขึ้นบกและอ้อมน้ำตกเพื่อเดินทางต่อ ทิ้งไว้ซึ่งความทรงจำเก่าแก่ของการขนส่งที่เรียกว่า "การเดินเรือบนบก" ทิวทัศน์ที่นี่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล: ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ แผ่นน้ำแข็งในบริเวณต้นน้ำจะละลายและปริมาณน้ำจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ซึ่งตรงกับช่วงที่ดอกพีชบานสะพรั่งทั้งสองฝั่งแม่น้ำ จึงเรียกกันว่า "น้ำท่วมดอกพีชเดือนมีนาคม"; ในช่วงกลางฤดูร้อนซึ่งเป็นฤดูฝน ปริมาณน้ำมีมากและคลื่นน้ำขุ่นจะซัดขึ้นสู่ท้องฟ้า; หลังจากสิ้นสุดฤดูฝนในฤดูใบไม้ร่วง น้ำจะมีปริมาณมากและคงที่ และมักจะมีรุ้งกินน้ำปรากฏขึ้นพร้อมกับลมฤดูใบไม้ร่วง จึงเรียกกันว่า "ลมฤดูใบไม้ร่วงที่หูโข่ว"; ในช่วงฤดูหนาวที่หนาวจัด แผ่นน้ำแข็งบนฝั่งแม่น้ำทั้งสองจะเรียงตัวเป็นชั้นๆ และน้ำที่ล้นจะแข็งตัวเป็นยอดน้ำแข็งคว่ำ ซึ่งใสสะอาดเมื่อถูกแสงแดดส่อง จึงเกิดเป็น "ยอดน้ำแข็งคว่ำ" ที่งดงามตระการตา จุดชมวิวฝั่งส่านซีทอดยาวไปตามยอดหน้าผาฝั่งตะวันตก เมื่อมองลงมาจากที่สูง จะเห็นทัศนียภาพอันน่าทึ่งของ "แม่น้ำเหลืองพันลี้ที่ไหลรวมลงสู่หม้อเดียว" ได้อย่างชัดเจน และยังสามารถมองเห็นร่องมังกรที่ทอดยาวกว่าสิบลี้อยู่ใต้น้ำตก ในช่วงที่น้ำมาก ละอองน้ำจะหนาแน่นมาก เสื้อผ้าจะเปียกชื้นอย่างรวดเร็ว อย่าลืมเตรียมอุปกรณ์ป้องกันสำหรับกล้องและโทรศัพท์มือถือ ทางเดินค่อนข้างลื่น ขณะเดินและถ่ายรูปควรระมัดระวังการก้าวเดินด้วย