ศาลบรรพบุรุษซือหม่าเหวินกง (โบราณสถานสำคัญระดับชาติ ชุดที่ 3)
สร้างขึ้นในปีที่สองของรัชสมัยจือผิงแห่งราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 1065) เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ตระกูลของซือหม่ากวง นักการเมือง นักประวัติศาสตร์ และอัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ
ซือหม่ากวง (17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1019 – 11 ตุลาคม ค.ศ. 1086) พระนามรองว่าจุนซือ พระนามเล่นว่าหยูซู่ รู้จักกันทั่วไปในนามนายซูสุ่ย
สอบผ่านการสอบราชการเมื่ออายุยี่สิบปี และรับราชการภายใต้จักรพรรดิสี่พระองค์ ได้แก่ เหรินจง อิงจง เสินจง และเจ๋อจง โดยดำรงตำแหน่งสูงสุดคือ รองเสนาบดีฝ่ายซ้ายแห่งกระทรวงบุคลากร (เทียบเท่าอัครมหาเสนาบดี)
คัดค้านการปฏิรูปของหวังอันซือ และอุทิศตนให้กับการเขียน *จื่อจือถงเจี้ยน* หลังจากที่จักรพรรดิเจ้อจงขึ้นครองราชย์ พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในช่วงปลายรัชกาล แต่โชคร้ายที่สิ้นพระชนม์หลังจากครองราชย์ได้เพียงแปดเดือน จักรพรรดิเจ้อจงทรงมอบหมายให้พระสังฆราชซู่ซือเขียนจารึก และพระองค์เองก็ทรงจารึกแผ่นศิลา "ศิลาแห่งความจงรักภักดี ความซื่อสัตย์ และคุณธรรมบริสุทธิ์" ด้วยพระองค์เอง
วิหารหลักของวัดเซนหยูชิง
สร้างขึ้นในปีที่สองของรัชสมัยจือผิงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ (1065) เดิมเป็นศาลบรรพบุรุษและหอธูปของซือหม่ากวง ในปีที่แปดของรัชสมัยหยวนเฟิง (1085) จักรพรรดิเสินจงทรงพระราชทานพระนามว่า "วัดเซนหยูชิง"
วิหารหลักที่มีอยู่ปัจจุบันมีความกว้างห้าช่วงเสาและความลึกหกช่วงเสา มีหลังคาจั่วชายคาเดียว ซึ่งคงไว้ซึ่งลักษณะสถาปัตยกรรมของราชวงศ์ซ่ง
ประติมากรรมชั้นเยี่ยมของราชวงศ์ซ่ง
ศิลาจารึกที่เขียนว่า "พระราชกฤษฎีกาพระราชทานวัดหยูฉิงฉาน" แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงรัชสมัยหยวนเฟิง