กิจกรรมน่าสนใจในหสีเซี่ยน

ท็อป 8 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ชานซี

- โยชิเทียน

โยชิเทียนตั้งอยู่บนยอดเขาเฟิ่งหวงในอำเภอหสีเซี่ยน เมืองหลินเฟิน มณฑลซานซี เป็นวัดพุทธที่สร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิฉงเจินแห่งราชวงศ์หมิง เดิมชื่อว่า "เชียนฝออัน" (อารามพันพระพุทธรูป) ซึ่งตั้งชื่อตามพระพุทธรูปหนึ่งพันองค์ที่ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันเนื่องจากป้ายเหนือประตูวัดเขียนว่า "เต้าหรู่ซีเทียน" (หนทางสู่แดนตะวันตก) และเพื่อแยกความแตกต่างจากวัดเก่าแก่อีกแห่งหนึ่งทางทิศใต้ของเมืองที่ชื่อว่า "ต้าซีเทียน" วัดแห่งนี้มีภูเขาล้อมรอบสามด้าน ด้านหน้าอารามติดแม่น้ำ สร้างลดหลั่นกันตามไหล่เขาเป็นลานวัดชั้นบนและชั้นล่าง แม้จะมีพื้นที่ไม่มากแต่มีการจัดวางผังอย่างประณีต เมื่อก้าวเดินไปตามบันไดหินและลอดผ่านทางเดิน "ต้งเทียน" ที่ลึกและเงียบสงบขึ้นไป ก็ให้ความรู้สึกราวกับกำลังค่อยๆ ก้าวเข้าสู่ดินแดนพุทธภูมิ ลานวัดชั้นบนมีพระอุโบสถตั้งอยู่ตรงกลาง โดยมีวิหารเหวินซูและวิหารผู่เสียนขนาบอยู่ทั้งสองข้าง พระอุโบสถถือเป็นหัวใจสำคัญของวัดทั้งวัด ภายในวิหารที่มีพื้นที่กว่าร้อยตารางเมตรนั้น เต็มไปด้วยประติมากรรมนูนต่ำแบบแขวน (Suspended Sculpture) ตั้งแต่ซุ้มพระ ผนัง ไปจนถึงคานและขื่อหลังคา มีรูปปั้นเกือบสองพันองค์ ทำให้วิหารทั้งหลังเปรียบเสมือนพิพิธภัณฑ์ศิลปะประติมากรรมนูนต่ำ ผนังด้านหน้ามีซุ้มพระห้าซุ้มที่เชื่อมต่อกัน โดยมีพระพุทธเจ้าห้าพระองค์ ได้แก่ พระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า, พระอมิตาภพุทธเจ้า, พระศากยมุนีพุทธเจ้า, พระไวโรจนพุทธเจ้า และพระศรีอริยเมตไตรย ประทับนั่งบนฐานดอกบัว โดยมีพระอัครสาวกสิบองค์ยืนขนาบข้าง ผนังด้านใต้ปั้นเป็นเรื่องราวทางพุทธศาสนา เช่น พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์สี่ทิศ และจตุมหาราชทั้งสี่ ส่วนผนังด้านเหนือปั้นเป็นภาพวังบนสวรรค์สามสิบสามชั้นบนเขาพระสุเมรุ ระหว่างคานมีภาพนางฟ้า นกสวรรค์ และพระโพธิสัตว์นักดนตรีที่กำลังร่ายรำล่องลอยอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ ภาพวาดปิดทองบนผนังยังคงสีสันสดใสแม้จะผ่านกาลเวลามาหลายร้อยปี ประติมากรรมนูนต่ำแบบแขวนที่สร้างขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นราชวงศ์ชิงนี้พบเห็นได้ไม่บ่อยนักในประเทศ และวัดเก่าแก่แห่งนี้ยังเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากการเป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำเกมยอดฮิตอย่าง "Black Myth: Wukong" ซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้เดินทางมาเยี่ยมชม ลานวัดชั้นล่างก็น่าชมไม่แพ้กัน วิหารอู๋เลี่ยงตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ภายในวิหารมีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์หลายสิบองค์ตั้งอยู่เคียงคู่กับวังบนสวรรค์ที่แกะสลักจากไม้ เดิมเป็นห้องปฏิบัติธรรมสำหรับพระสงฆ์ ส่วนวิหารเว่ยถัวที่อยู่ตรงข้ามกันนั้น รูปปั้นพระเว่ยถัวถูกแกะสลักจากไม้หนานมู่ทั้งต้น นอกจากนี้ภายในวัดยังเก็บรักษาพระไตรปิฎก "หย่งเล่อเป่ยจั้ง" ที่จักรพรรดิพระราชทานในสมัยราชวงศ์หมิงไว้อีกหลายพันเล่ม ในการเยี่ยมชมแนะนำให้เผื่อเวลาไว้ที่พระอุโบสถสักหน่อย เนื่องจากแสงภายในวิหารค่อนข้างสลัว รายละเอียดของประติมากรรมนูนต่ำที่อยู่สูงขึ้นไปจำเป็นต้องค่อยๆ เดินและแหงนหน้ามองอย่างพินิจพิเคราะห์จึงจะสัมผัสได้ถึงความงดงามอันประณีต หลังจากชมทั้งสองลานวัดแล้ว ยังสามารถเดินผ่านด้านหลังของวิหารเว่ยถัวไปยังเส้นทาง "อี๋อู๋ลู่" (สงสัยว่าไม่มีทางไป) เพื่อขึ้นไปยังยอดเขากูถง ซึ่งศาลาโหมวอวิ๋นบนยอดเขาเป็นจุดชมวิวที่ยอดเยี่ยมสำหรับการมองลงไปเห็นทัศนียภาพของไร่นาเบื้องล่าง

เสี่ยวซีเทียน-พระอุโบสถ

วิหารหลักเป็นสถาปัตยกรรมทางพุทธศาสนาที่มีความสำคัญทางศาสนาและวัฒนธรรมอย่างมากในเมืองหลินเฟิน มณฑลซานซี ในฐานะหนึ่งในอาคารหลักของเขตทัศนียภาพเสี่ยวซีเทียน วิหารหลักดึงดูดผู้มาเยือนและผู้ศรัทธาจำนวนมากด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนานและศิลปะสถาปัตยกรรมอันวิจิตร วิหารหลักเป็นวิหารหลักที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระศากยมุนีในวัดพุทธ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปอันสง่างาม ล้อมรอบด้วยจิตรกรรมฝาผนังและงานแกะสลักอันวิจิตรบรรจง สะท้อนเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของศิลปะทางพุทธศาสนา รูปแบบสถาปัตยกรรมอันสง่างามและโครงสร้างอันประณีตของวิหารนี้สะท้อนถึงแก่นแท้ของสถาปัตยกรรมจีนดั้งเดิม ทุกปี วิหารหลักดึงดูดผู้ศรัทธาและนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาสักการะและเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ ที่นี่ ผู้ศรัทธาสามารถสวดมนต์และสักการะ ดื่มด่ำกับมรดกทางวัฒนธรรมทางพุทธศาสนาอันล้ำค่า นอกจากนี้ ผู้เข้าชมยังสามารถทำความเข้าใจวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ทางพุทธศาสนาของจีนได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น ผ่านการชื่นชมงานศิลปะและรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมภายในวิหาร วิหารหลักไม่เพียงแต่เป็นศูนย์กลางแห่งความเชื่อทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังเป็นส่วนสำคัญของมรดกทางวัฒนธรรมอีกด้วย ด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนานและมรดกทางวัฒนธรรม วิหารหลักของ Linfen Xiaoxitian จึงเป็นโอกาสอันล้ำค่าในการสำรวจและสัมผัสกับวัฒนธรรมพุทธศาสนา

ท็อป 3 ฉากยอดฮิตยามค่ำคืน ใน หลินเฟิน

หอกลองซีเซี่ยน

หอกลองในอำเภอซี เมืองหลินเฟิน ประกอบด้วยเสาและศาลาบนเสา สูงประมาณ 20 เมตร โครงสร้างคาน แผ่นป้าย ฯลฯ มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง

2026 Global 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ (กองทัพทหารดินเผา) เป็นพิพิธภัณฑ์แหล่งโบราณคดีขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นบนแหล่งหลุมฝังศพบริวารของกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉิน หลุมฝังศพบริวารกลุ่มนี้ตั้งอยู่ห่างจากเนินดินฝังพระศพของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1.5 กิโลเมตร ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1974 ชาวนาในหมู่บ้านซีหยางขุดพบเศษรูปปั้นดินเผาโดยบังเอิญขณะขุดบ่อน้ำ หลังจากการสำรวจทางโบราณคดีจึงยืนยันได้ว่าเป็นหลุมหมายเลขหนึ่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1976 ได้ค้นพบหลุมหมายเลขสองและหลุมหมายเลขสามทางด้านทิศเหนือของหลุมหมายเลขหนึ่งตามลำดับ กองทัพใหญ่ที่หลับใหลมากว่าสองพันปีจึงได้ปรากฏสู่สายตาชาวโลกอีกครั้ง และการค้นพบกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โบราณคดีแห่งศตวรรษที่ 20" หลุมหมายเลข 1 เป็นกองทัพหลักในบรรดาหลุมรูปปั้นทั้งสามหลุม ทอดยาวจากทิศตะวันออกไปตะวันตกกว่าสองร้อยเมตร คาดว่ามีรูปปั้นดินเผาและม้าดินเผาฝังอยู่ประมาณหกพันชิ้น เมื่อยืนอยู่ริมหลุมและมองลงไป จะเห็นรูปปั้นนักรบสวมเกราะพร้อมรถศึกและม้าดินเผาจัดเรียงเป็นขบวนรบหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เมื่อพิจารณาแต่ละรูปอย่างละเอียด รูปหน้า ทรงผม เครา และแม้แต่ท่าทางมือล้วนแตกต่างกันไป รูปปั้นดินเผาเดิมทีมีสีสันทั้งองค์ แต่เนื่องจากการเผาไฟและการฝังอยู่ใต้ดินเป็นเวลานาน ส่วนใหญ่จึงหลุดลอกและเปลี่ยนสี หลุมหมายเลข 2 มีผังเป็นรูปตัวแอล (ฉื่อจื่อ) จัดขบวนผสมระหว่างทหารหน้าไม้ ทหารม้า และทหารรถม้า รูปปั้นทหารคุกเข่ายิงหน้าไม้ที่มีสีหน้าสมจริงก็ขุดพบที่นี่ หลุมหมายเลข 3 มีขนาดเล็กกว่า รูปปั้นทหารเกียรติยศและรถศึกที่ขุดพบได้รับการสันนิษฐานจากนักวิชาการว่าเป็นกองบัญชาการที่ควบคุมกองทัพของหลุมหมายเลข 1 และหมายเลข 2 ซึ่งในสมัยโบราณเรียกว่า "กองบัญชาการทหาร" ดาบสำริด หอกสำริด หอก กลไกหน้าไม้ และหัวลูกศรจำนวนมากที่ขุดพบในหลุมเดียวกัน หลายชิ้นยังคงมีคมแหลมแม้ผ่านมากว่าสองพันปี แสดงให้เห็นถึงความประณีตของวิทยาการโลหะกรรมในสมัยราชวงศ์ฉิน สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้กับสุสานจักรพรรดิฉินสื่อหวงที่เชิงเขาหลีซานแต่เดิมเป็นสิ่งเดียวกัน หลังจากจักรพรรดิฉินสื่อหวงขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 13 พรรษาก็เริ่มสร้างสุสาน โดยเกณฑ์แรงงานหลายแสนคนตลอดช่วงเวลาดังกล่าว การก่อสร้างดำเนินต่อเนื่องกว่าสามสิบปี กองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินที่ใช้รูปปั้นแทนการฝังคนเป็นบริวารนั้น ก็คือกองกำลังพิทักษ์ใต้ดินที่คุ้มครองสุสานจักรพรรดิแห่งนี้ หากต้องการหลีกเลี่ยงฝูงชนขณะเที่ยวชม ลองเริ่มจากหลุมหมายเลขสาม หลุมหมายเลขสองก่อน แล้วค่อยไปสัมผัสความตระการตาของหลุมหมายเลขหนึ่งอย่างสบายใจในตอนท้าย หลังจากชมหลุมทหารดินเผาแล้ว ยังสามารถนั่งรถรับส่งของสถานที่ท่องเที่ยวไปยังสวนลี่ซานซึ่งเป็นที่ตั้งของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ได้ ภายในสวนมีหลุมทหารดินเผานักแสดง หลุมทหารดินเผาขุนนางพลเรือน และพิพิธภัณฑ์รถม้าสำริด รถม้าสำริดลงสีสองคันที่หล่อขึ้นตามสัดส่วนหนึ่งในสองของรถจริงมีรูปทรงประณีต งานตกแต่งทองและเงินเปล่งประกายงดงาม คุ้มค่าแก่การไปชมเป็นพิเศษ

xi xian yan xi shan jiu ju

Daxitian Digital Intelligence Experience Center

โครงการนี้ผสานรวมเทคโนโลยีดิจิทัลล้ำสมัย เช่น การสร้างแบบจำลองดิจิทัล 3 มิติ การสร้างภาพอัจฉริยะด้วย AI และการสร้างภาพสามมิติด้วยเทคโนโลยี CAVE นอกจากนี้ยังรวมเอาเทคโนโลยีการเก็บข้อมูลดิจิทัลระดับมิลลิเมตรและการสร้างแบบจำลองเสมือนจริงที่มีรายละเอียดหลายพันล้านเหลี่ยม เพื่อจำลองรายละเอียดของอาคารโบราณและประติมากรรมแขวน พร้อมทั้งเก็บรักษาสารบบดิจิทัลสำหรับโบราณวัตถุ ตัวจัดแสดงมีหลากหลายและซ้อนกันหลายชั้น พร้อมด้วยอุปกรณ์แสดงผลดิจิทัลต่างๆ เช่น จอแสดงผลความละเอียดสูงรูปตัว L จอ LCD ขนาดใหญ่พิเศษแบบดื่มด่ำ การฉายภาพโฮโลแกรม 3 มิติ และจอโฮโลแกรมโปร่งใส เพื่อสร้างเมทริกซ์แสดงผลสามมิติแบบหลายชั้นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด ด้วยประสบการณ์การรับชมที่สมจริงด้วยตาเปล่า ทำให้เกิดการยกระดับสองด้าน คือ การดื่มด่ำทางประสาทสัมผัสทางกายภาพ และการเข้าถึงทางจิตวิญญาณและวัฒนธรรม ช่วยให้ ผู้เยี่ยมชม ก้าวข้ามรูปแบบการรับชมแบบเดิมๆ และดื่มด่ำไปกับประวัติศาสตร์ของต้าซีเทียน เข้าใจมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของประติมากรรมแขวน และสัมผัสเสน่ห์ของงานฝีมือแบบดั้งเดิม สร้างมาตรฐานใหม่ที่แตกต่างและมีคุณภาพสูงสำหรับประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม

ท็อป 4 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ชานซี

น้ำตกหูโข่ว

น้ำตกหูโข่วแห่งแม่น้ำเหลืองมณฑลซานซีตั้งอยู่ในหุบเขาหลวงจิน-ส่านตอนกลางของแม่น้ำเหลือง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวฝั่งซานซีที่ใช้ชมน้ำตกหูโข่ว เมื่อแม่น้ำเหลืองไหลมาถึงที่นี่ ผิวน้ำก็แคบลงอย่างฉับพลันจากกว้างหลายร้อยเมตรเหลือเพียงหลายสิบเมตร สายน้ำพัดพาตะกอนทรายพลุ่งพล่านเทกระหน่ำลงมา ดูราวกับน้ำที่ถูกเทลงในหม้อขนาดยักษ์ ชื่อ "หูโข่ว" (ปากหม้อ) จึงเกิดขึ้นจากลักษณะเช่นนี้ ที่นี่เป็นน้ำตกสีเหลืองที่หาได้ยากบนแม่น้ำเหลือง คลื่นโคลนถาโถมสู่ท้องฟ้า เสียงดังกึกก้องดุจฟ้าผ่า ช่างยิ่งใหญ่ตระการตา สถานที่ท่องเที่ยวตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของน้ำตก ซึ่งเป็นฝั่งที่ต่ำกว่า นักท่องเที่ยวสามารถแหงนมองทัศนียภาพแบบพาโนรามาของแม่น้ำฮวงโหที่ไหลเชี่ยวลงมาได้ ด้านล่างของน้ำตกมีละอองน้ำฟุ้งกระจายและลอยขึ้นมา มองจากระยะไกลดูราวกับควันหรือเมฆ ก่อให้เกิดปรากฏการณ์มหัศจรรย์ที่เรียกว่า "ควันพุ่งจากผืนน้ำ" ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดส่องกระทบละอองน้ำจนเกิดเป็นสายรุ้งพาดผ่านผิวน้ำ ซึ่งถูกเรียกว่า "สายรุ้งเชื่อมฟ้า" ถ้ำมังกรภายในสถานที่ท่องเที่ยวเป็นถ้ำหินธรรมชาติ สามารถเดินลงตามบันไดหินเพื่อไปยังจุดชมวิวที่อยู่ใกล้น้ำตก การแหงนมองสายน้ำที่ไหลทะลักลงมาจากที่สูงถือเป็นจุดที่เหมาะที่สุดในการสัมผัสถึงพลังของน้ำตกในระยะใกล้ ร่องมังกรสิบลี้ที่อยู่ปลายน้ำของน้ำตกเป็นร่องลึกที่เกิดจากการกัดเซาะของแม่น้ำเป็นเวลานาน ในช่วงฤดูแล้งก้นร่องจะกว้างและราบเรียบ คนสมัยโบราณเคยอาศัยภูมิประเทศนี้ในการลากเรือผ่านไปตามริมฝั่ง ทิ้งไว้ซึ่งภาพอันเป็นเอกลักษณ์ของ "การล่องเรือบนบก" ถัดจากร่องน้ำลงไปคือภูเขาเหมิงเหมิน ซึ่งมีหินยักษ์สองก้อนกลางแม่น้ำแบ่งแม่น้ำฮวงโหออกเป็นสองสายแล้วกลับมารวมกันอีกครั้ง บนผนังหินมีการสลักอักษรจีนสี่ตัวที่แปลว่า "สยบกระแสน้ำเชี่ยว" น้ำตกหูกโข่วมีทัศนียภาพสี่ฤดูที่โดดเด่นแตกต่างกัน ในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคมของทุกปี ดอกท้อบานสะพรั่ง น้ำแข็งละลาย เป็นช่วง "น้ำหลากดอกท้อเดือนสาม" ปริมาณน้ำอุดมสมบูรณ์ น้ำตกยิ่งใหญ่ตระการตาอย่างยิ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน อากาศฤดูใบไม้ร่วงสดใส ในละอองน้ำมักปรากฏรุ้งกินน้ำ เรียกกันว่า "ลมฤดูใบไม้ร่วงหูกโข่ว" ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงมีปริมาณน้ำมาก เสียงน้ำกระแทกดังกึกก้องดุจฟ้าผ่า จึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการชมน้ำตก ภาพน้ำตกหูกโข่วเคยถูกพิมพ์บนธนบัตรห้าสิบหยวนชุดที่สี่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์คลาสสิกที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายของวัฒนธรรมแม่น้ำเหลือง

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

ถ้ำหลงเหมิน

ถ้ำหลงเหมินตั้งอยู่ทางชานเมืองทิศใต้ของเมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน บนหน้าผาสองฝั่งแม่น้ำอีเหอ เป็นหนึ่งในสามคลังสมบัติศิลปะถ้ำหินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2000 ถ้ำหินเริ่มขุดเจาะในสมัยที่จักรพรรดิเสี้ยวเหวินแห่งราชวงศ์เป่ยเว่ยย้ายเมืองหลวงมายังลั่วหยาง หลังจากนั้นได้มีการก่อสร้างต่อเนื่องผ่านยุคราชวงศ์ตงเว่ย ซีเว่ย เป่ยฉี สุย และถัง โดยส่วนใหญ่ของถ้ำและรูปเคารพที่หลงเหลืออยู่เป็นผลงานจากสมัยราชวงศ์เป่ยเว่ยและราชวงศ์ถัง ปัจจุบันมีถ้ำและคูหาหลงเหลืออยู่กว่าสองพันแห่ง มีรูปเคารพกว่าหนึ่งแสนองค์ และมีจารึกบนแผ่นศิลาจำนวนมาก ถือเป็นตัวแทนที่สำคัญของศิลปะการแกะสลักหินของจีน สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนคือฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออกโดยมีแม่น้ำอีเหอเป็นเส้นแบ่ง ถ้ำหินฝั่งตะวันตกเป็นส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญ ขุดเจาะตั้งแต่สมัยราชวงศ์เหนือจนถึงสมัยราชวงศ์สุยและถัง ถ้ำที่มีชื่อเสียงได้แก่ ถ้ำกูหยาง ถ้ำปินหยาง ถ้ำดอกบัว ถ้ำหมื่นพระพุทธรูป และวัดเฟิ่งเซียน พระพุทธรูปไวโรจนะขนาดใหญ่ในวัดเฟิ่งเซียนมีความสูงรวมประมาณ 17 เมตร เป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในถ้ำหลงเหมิน พระพักตร์ดูสง่างามและสงบ มีรอยยิ้มจางๆ เล่ากันว่าแกะสลักโดยใช้พระพักตร์ของพระนางบูเช็กเทียนเป็นต้นแบบ จึงได้รับฉายาว่า "โมนาลิซาแห่งตะวันออก" ผนังด้านในของถ้ำหมื่นพระพุทธรูปเต็มไปด้วยพระพุทธรูปองค์เล็กๆ ประมาณ 15,000 องค์ แต่ละองค์สูงเพียงไม่กี่เซนติเมตร เรียงรายอย่างเป็นระเบียบและมีฝีมือประณีต ถ้ำกูหยางเป็นถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดในหลงเหมิน จารึกบนรูปเคารพภายในถ้ำมีลายมือพู่กันที่งดงาม โดย "ยี่สิบผลงานแห่งหลงเหมิน" (Longmen Twenty Pieces) ที่คัดเลือกมานั้นถือเป็นตัวแทนของอักษรเว่ยเป่ย ถ้ำปินหยางแบ่งออกเป็นถ้ำใต้ กลาง และเหนือ ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 20 ปี ภาพนูนต่ำรูปจักรพรรดิและจักรพรรดินีถวายสักการะพระพุทธเจ้าที่เคยประดิษฐานอยู่เดิมถูกขโมยและสูญหายไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษ 1930 ภายในถ้ำปินหยางฝั่งเหนือมีพระพุทธรูปองค์หนึ่งที่มีท่าทางเป็นเอกลักษณ์ นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาชูขึ้น คล้ายกับท่า "ชูสองนิ้ว" ในสมัยใหม่ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นมุทราทางพุทธศาสนาอย่างหนึ่ง และเคยกลายเป็นประเด็นร้อนบนโลกออนไลน์ ถ้ำหินฝั่งตะวันออกส่วนใหญ่เป็นผลงานสมัยราชวงศ์ถัง แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าฝั่งตะวันตก แต่สามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของฝั่งตะวันตกจากฝั่งตรงข้ามได้ในมุมที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะภาพมุมกว้างของพระพุทธรูปไวโรจนะ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้ยังรวมถึงวัดเซียงซานและสุสานของไป๋จวีอี้ (ไป๋หยวน) กวีสมัยราชวงศ์ถัง ไป๋จวีอี้เคยพำนักอยู่ที่ลั่วหยางในช่วงบั้นปลายชีวิต และเคยยกย่องว่า "ในบรรดาความงดงามของภูเขาและสายน้ำที่ล้อมรอบลั่วหยางทั้งสี่ทิศ หลงเหมินถือเป็นอันดับหนึ่ง" ในการเยี่ยมชม สามารถเดินตามเส้นทางฝั่งตะวันตก—ฝั่งตะวันออก—วัดเซียงซาน—ไป๋หยวนได้เลย โดยเดินไปตามลำดับโดยไม่ต้องย้อนกลับ ถ้ำหินฝั่งตะวันตกมีเนื้อหาหนาแน่น แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ให้เพียงพอสำหรับการชมอย่างละเอียด ส่วนฝั่งตะวันออกค่อนข้างเงียบสงบ เหมาะสำหรับการเดินชมคร่าวๆ และมองทิวทัศน์จากฝั่งตรงข้ามเมื่อมีกำลังกายจำกัด

Thousand-Buddha Cave (Niujiagou)

2026 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์วัดจิน

พิพิธภัณฑ์วัดจินตั้งอยู่เชิงเขาซวนเวิง ริมฝั่งแม่น้ำจิน เป็นศาลบรรพบุรุษที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงถังซูยฺหวี ขุนนางผู้ก่อตั้งรัฐจิน และยังเป็นสวนพระราชพิธีบวงสรวงโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ค่อนข้างเก่าแก่ของจีน มีคำกล่าวว่า "ไม่ไปวัดจิน ถือว่ามาไท่หยวนโดยเปล่าประโยชน์" ภายในพิพิธภัณฑ์มีสิ่งก่อสร้างโบราณเรียงรายตามแนวแกนกลางตามลำดับ โดยศาลถวายเครื่องสักการะ สะพานยฺหวีเจ่าฟēยเหลียง และศาลพระแม่เจ้าถือเป็น "สามสมบัติ" ส่วนต้นไซเปรสโจว น้ำพุหนานเหล่า และรูปปั้นนางกำนัลดินเผาสมัยราชวงศ์ซ่งถือเป็น "สามสุดยอด" ซึ่งเป็นจุดชมไฮไลต์หลักในการเที่ยวชม "ซานเป่า" ตั้งอยู่บนแนวแกนกลาง สามารถเที่ยวชมพร้อมกันได้ ศาลาถวายเครื่องสักการะเป็นสถานที่วางเครื่องเซ่นไหว้บูชา รอบศาลาใช้ราวลูกกรงแทนผนัง โปร่งลมและสว่าง โครงสร้างคานเรียบง่ายและเบา สะพานปลาและบ่อบินอยู่ทางทิศตะวันตกของศาลาถวายเครื่องสักการะ เป็นสะพานโบราณรูปกากบาททอดข้ามสระน้ำสี่เหลี่ยม รูปทรงคล้ายสะพานลอยสมัยใหม่ รูปแบบสะพานเช่นนี้หาได้ยากยิ่งในหมู่สิ่งก่อสร้างโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ ปลายด้านตะวันตกของสะพานเชื่อมกับศาลาแม่พระธรณี ศาลาแม่พระธรณีเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ เสาริมระเบียงหน้าศาลามีมังกรแกะสลักไม้พันอยู่ เป็นมังกรไม้พันเสาที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่หลงเหลืออยู่ ภายในศาลาใช้วิธีลดเสาในการก่อสร้าง ทำให้พื้นที่ภายในกว้างขวาง ภายในประดิษฐานรูปปั้นปั้นสีสมัยราชวงศ์ซ่งหลายสิบองค์ รูปปั้นหลักคือแม่พระธรณีประทับนั่งอยู่ในแท่นบูชา ส่วนบริวารอื่นๆ เรียงรายอยู่สองข้าง มีสีหน้าท่าทางแตกต่างกันไป หนึ่งในนั้นคือรูปปั้นนางกำนัลที่ครึ่งหน้าด้านหนึ่งยิ้มแย้ม อีกครึ่งหน้าด้านหนึ่งเศร้าหมอง ถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างมีชีวิตชีวาและน่าประทับใจ โดยมีศาลาแม่พระธรณีเป็นศูนย์กลาง ยังสามารถตามหาสุดยอดทั้งสามได้ ต้นไซเปรสโจวตั้งอยู่ทางทิศเหนือของศาลาแม่พระธรณี เล่ากันว่าปลูกในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ลำต้นเอนไปทางทิศใต้ดุจมังกรนอนหลับ ให้ความรู้สึกโบราณเก่าแก่ น้ำพุหนานเหล่าตั้งอยู่ทางทิศใต้ของศาลาแม่พระธรณี เป็นต้นกำเนิดหลักของแม่น้ำจิน ภายในพิพิธภัณฑ์ยังมีศิลาจารึก "จารึกวัดจินและบทนำ" ที่จักรพรรดิถังไท่จงหลี่ซื่อหมินทรงเขียนและทรงลายพระหัตถ์เอง ตัวอักษรบนศิลาจารึกเป็นอักษรสิงห์ที่ทรงพลัง ทางทิศใต้มีวัดสือฟางเฟิ่งเซิ่งฉาน เล่ากันว่าเดิมเป็นวิลล่าของแม่ทัพใหญ่เว่ยฉือกงแห่งราชวงศ์ถัง ในลานฝูถู เจดีย์เช่อลี่เซิงเซิงสามารถขึ้นไปชมทิวทัศน์ไกลได้ งานวัดจินสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ เวทีละครโบราณสุยจิ้งไถในพิพิธภัณฑ์เป็นสถานที่จัดกิจกรรมสำคัญในช่วงงานวัด