กิจกรรมน่าสนใจในwaldbillig

ท็อป 1 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ลักเซมเบิร์ก

หุบเขาเปตรุสส์

หุบเขาเปตรุสส์หรือที่รู้จักกันในชื่อหุบเขาเปตรุสส์，หุบเขาแยกที่มีความกว้างประมาณ 100 เมตรและลึกประมาณ 60 เมตรพาดผ่านใจกลางเมืองลักเซมเบิร์ก แบ่งแยกที่ราบสูงซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองเก่าออกจากเขตเมืองใหม่ฝั่งสถานีรถไฟอย่างเป็นธรรมชาติ หุบเขาแห่งนี้เคยเป็นปราการธรรมชาติของเมืองลักเซมเบิร์ก ปัจจุบันบริเวณหน้าผายังคงหลงเหลือร่องรอยของป้อมปราการ ช่องปืน และทางลับ รวมถึงสิ่งก่อสร้างเพื่อการป้องกันอื่นๆ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี 1994。 ปัจจุบันหุบเขาได้กลับคืนสู่ธรรมชาติ ต้นไม้สูงใหญ่บนหน้าผาทั้งสองฝั่งแผ่กิ่งก้านให้ร่มเงา ลำธารเปตรุสส์ไหลเอื่อยอย่างเงียบสงบอยู่ที่ก้นหุบเขา สามารถเดินลงบันไดหินจากฝั่งจัตุรัสไปจนถึงก้นหุบเขาได้ เดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเดินเท้าใต้ร่มไม้ เงยหน้าขึ้นก็จะมองเห็นสะพานอดอล์ฟที่ทอดข้ามหุบเขาและซุ้มโค้งของสะพานเก่า เส้นทางเดินเท้ามีความราบเรียบ เหมาะสำหรับการเดินเล่น วิ่งจ็อกกิ้ง และปั่นจักรยาน หากเพียงต้องการชมวิวจากระยะไกล ให้ยืนมองลงมาจากจัตุรัสหรือบนสะพานที่ทอดข้ามหุบเขา จะเห็นความเขียวขจีของหุบเขาและหลังคาของเมืองเก่าพร้อมกัน หากไปในช่วงเช้าที่มีหมอก ก้นหุบเขาจะเต็มไปด้วยหมอกควัน ยิ่งขับเน้นให้หุบเขาดูมีความลึกล้ำมากยิ่งขึ้น ในช่วงฤดูร้อนยังสามารถนั่งรถไฟท่องเที่ยวแบบเปิดประทุน "เปตรุสส์เอ็กซ์เพรส" เพื่อชมร่องรอยทางทหารและทิวทัศน์ธรรมชาติของหุบเขาพร้อมฟังคำบรรยาย

ได้รับเลือกเป็นของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในลักเซมเบิร์ก

สะพานอดอล์ฟ

สะพานอดอล์ฟเป็นสะพานโค้งหินที่ทอดข้ามหุบเขาเปตรุสส์ สร้างขึ้นระหว่างปี 1900 ถึง 1903 ในรัชสมัยของแกรนด์ดยุกอดอล์ฟ และตั้งชื่อตามพระนามของพระองค์ เนื่องจากก่อนหน้านี้มีสะพานเก่าที่สร้างขึ้นก่อนแล้วตั้งอยู่บนหุบเขาแห่งนี้ ชาวเมืองจึงยังคงเรียกสะพานนี้ว่า "สะพานใหม่" จนถึงปัจจุบัน สะพานมีช่วงโค้งหลักยาวประมาณ 85 เมตร และพื้นสะพานอยู่สูงจากก้นหุบเขาประมาณ 42 เมตร ในขณะที่สร้างเสร็จถือเป็นสะพานโค้งหินที่มีช่วงกว้างที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โค้งหินขนาดใหญ่สองโค้งที่ขนานกันช่วยพยุงตัวสะพานไว้ ทำให้ที่นี่กลายเป็นสัญลักษณ์ของเมืองลักเซมเบิร์กที่เป็นที่รู้จักกันดี สะพานแห่งนี้เชื่อมต่อฝั่งหนึ่งเข้ากับเมืองเก่าบนที่ราบสูง และอีกฝั่งหนึ่งเข้ากับเขตเมืองใหม่ที่เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟ พื้นสะพานชั้นบนเปิดให้รถยนต์และคนเดินเท้าสัญจร สามารถยืนพิงราวสะพานเพื่อชมความเขียวขจีของหุบเขาและหลังคาของเมืองเก่าได้ ส่วนใต้ซุ้มโค้งของสะพานยังมีทางเดินชั้นล่างที่ยื่นออกมาสำหรับคนเดินเท้าและจักรยาน เมื่อเดินอยู่บนนั้น หากเงยหน้าขึ้นก็จะเห็นซุ้มโค้งหินขนาดใหญ่ ทำให้สามารถมองเห็นโครงสร้างของสะพานอายุร้อยปีแห่งนี้ได้จากมุมมองที่แตกต่างออกไป หากต้องการถ่ายภาพมุมกว้าง สามารถเดินไปยังจัตุรัสที่ไม่ไกลนัก การมองจากจุดนั้นไปยังหุบเขาและสะพานถือเป็นมุมถ่ายภาพยอดนิยมเมื่อมาเยือนลักเซมเบิร์ก

ท็อป 2 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ลักเซมเบิร์ก

ป้อมปราการบ็อก

ป้อมปราการบ็อกถูกสร้างขึ้นในปี 1644 ระหว่างยุคปกครองของสเปน ด้วยทำเลที่ตั้งที่ยากต่อการเข้าถึงจึงได้รับฉายาว่า "ยิบรอลตาร์แห่งภาคเหนือ" ในปี 1867 ป้อมปราการและป้อมปืนบนพื้นดินถูกทำลายลง แต่ระบบอุโมงค์ใต้ดินยาว 17 กิโลเมตรยังคงอยู่ และเปิดให้ประชาชนเข้าชมอย่างเป็นทางการในปี 1933 ป้อมปราการใต้ดินที่ซับซ้อน ตำแหน่งปืนโบราณ และทางเดินในหินมีความโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ การเดินชมภายในจะได้สัมผัสกับความประณีตของระบบป้องกันยุโรปโบราณ พร้อมทั้งยังสามารถชมทิวทัศน์เมืองเก่าและหุบเขาจากมุมสูง ซึ่งผสมผสานทั้งคุณค่าทางประวัติศาสตร์และประสบการณ์การท่องเที่ยวได้อย่างลงตัว

ปราสาทโบฟอร์ต

ปราสาทโบฟอร์ตตั้งอยู่ในเมืองโบฟอร์ตทางตะวันออกของลักเซมเบิร์ก อยู่ในภูมิภาคมิวเลอร์ทาลที่สวยงาม และเป็นสถานที่ประวัติศาสตร์ที่เป็นตัวแทนของพื้นที่นี้อย่างมาก กลุ่มปราสาทประกอบด้วยสองส่วนคือซากปราสาทยุคกลางที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 และปราสาทเรอเนสซองส์ที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 ปราสาทโบราณมีกำแพงหินหนา หอคอย คุกใต้ดิน และโครงสร้างป้องกัน แม้ว่าส่วนหนึ่งของอาคารจะกลายเป็นซากปรักหักพัง แต่โครงสร้างโดยรวมยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ทำให้ผู้เยี่ยมชมสามารถสัมผัสโครงสร้างและสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยของปราสาทศักดินายุโรปได้โดยตรง

ท็อป 3 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ลักเซมเบิร์ก

จัตุรัสกงสติตูซิยง

จัตุรัสกงสติตูซิยงสร้างขึ้นบนฐานของป้อมปราการเก่า "ป้อมเบค" ด้านหนึ่งติดกับอาสนวิหารนอเทรอดาม อีกด้านหนึ่งเป็นระเบียงที่มองลงไปเห็นหุบเขาเปตรุสส์。 หัวใจสำคัญของจัตุรัสคือ "อนุสาวรีย์ผู้เสียชีวิตในสงคราม" ซึ่งสร้างเสร็จในปี 1923 เพื่อรำลึกถึงชาวลักเซมเบิร์กหลายพันคนที่อาสาสมัครเข้าร่วมรบกับกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บนยอดเสาหินแกรนิตสูงกว่ายี่สิบเมตรมีรูปปั้นเทพีแห่งชัยชนะสีทองที่สร้างโดยประติมากรท้องถิ่น Claus Cito เธอยื่นพวงมาลาไปข้างหน้า ใต้ฐานอนุสาวรีย์มีรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของทหารสองนาย นายหนึ่งนอนและอีกนายหนึ่งนั่ง แสดงภาพของการเสียชีวิตและความโศกเศร้า ชาวท้องถิ่นเรียกอนุสาวรีย์นี้ว่า "หญิงสาวสีทอง" และนักท่องเที่ยวชาวจีนจำนวนมากก็เรียกที่นี่ว่า "จัตุรัสรูปปั้นทองคำ" ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อนุสาวรีย์ถูกกองทัพผู้ยึดครองรื้อถอน รูปปั้นทองคำถูกนำไปซ่อนไว้ใต้สแตนด์ของสนามกีฬาแห่งชาติ จนกระทั่งปี 1981 จึงได้ปรากฏสู่สายตาชาวโลกอีกครั้ง และหลังจากได้รับการบูรณะซ่อมแซมระหว่างปี 1984 ถึง 1985 ก็ได้เพิ่มรายชื่อผู้เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สองเข้าไปเป็นผู้ที่ได้รับการรำลึกถึงด้วย เมื่อมองจากระเบียง จะเห็นภาพสะพานอดอล์ฟทอดข้ามหุบเขาตัดกับยอดแหลมของอาสนวิหารนอเทรอดาม บริเวณหน้าผาใต้จัตุรัสยังคงมีป้อมปราการใต้ดินหลงเหลืออยู่ ซึ่งสามารถเดินชมเชื่อมต่อกับเส้นทางเดินในหุบเขาและเส้นทางรอบเมืองเก่าได้

Schiessentümpel/ Schéissendëmpel Waterfall

Vianden Castle

ปราสาทเวียนเดินสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ถึง 14 ตัวปราสาทมีลักษณะแบบโฮเฮนชเตาเฟนและเป็นหนึ่งในที่ประทับของขุนนางที่ใหญ่และหรูหราที่สุดในยุโรปช่วงยุคโรมาเนสก์และกอธิก จนถึงต้นศตวรรษที่ 15 ปราสาทแห่งนี้เคยเป็นที่ประทับของเคานต์แห่งเวียนเดิน และในปี 1530 ได้ตกทอดไปยังเจ้าชายแห่งดัชชีออเรนจ์ของฝรั่งเศส ห้องโถงอันโดดเด่น โบสถ์น้อย และพระราชวังขนาดใหญ่หนึ่งหลังกับขนาดเล็กหนึ่งหลังภายในปราสาทถูกสร้างขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 ถึงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 13 นี่เป็นหนึ่งในปราสาทยุคกลางที่สมบูรณ์ที่สุดในเมืองลักเซมเบิร์ก ปัจจุบัน ภายในปราสาทยังคงรักษาโครงสร้างห้องต่าง ๆ ในพระราชวังไว้ได้อย่างครบถ้วน

ท็อป 4 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ลักเซมเบิร์ก

เส้นทางเดินชมวิวกอร์นิช

เส้นทางเดินชมวิวกอร์นิชเป็นทางเดินบนกำแพงเมืองบริเวณยอดหน้าผาของเมืองเก่าลักเซมเบิร์ก สร้างขึ้นโดยชาวสเปนและชาวฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 17 ทอดยาวจากฝั่งที่ราบสูงบ็อคไปจนถึงเชิงป้อมปราการเซนต์สปิริต เดิมทีเป็นส่วนหนึ่งของป้อมปราการป้องกันเมือง โดยในจุดที่ลาดชันจะมีบันไดตั้งอยู่ ต่อมาเมื่อป้อมปราการถูกรื้อถอน บันไดเหล่านั้นก็ถูกปรับให้ราบเรียบ และกำแพงป้องกันที่มีช่องยิงปืนด้านนอกส่วนใหญ่ก็ถูกรื้อออก ทำให้ที่นี่กลายเป็นระเบียงชมวิวที่ราบเรียบและกว้างขวาง เมื่อพิงราวระเบียงมองลงไป จะเห็นแม่น้ำอัลเซตต์คดเคี้ยวอยู่ที่ก้นหุบเขา หลังคากระเบื้องสีแดงของย่านกรุนด์แผ่ขยายไปตามความลาดชัน หอคอยแหลมของโบสถ์เซนต์จอห์นและอารามนอยมึนสเตอร์แทรกตัวอยู่ระหว่างหุบเขา และยังสามารถมองเห็นที่ราบสูงรัมที่อยู่ฝั่งตรงข้ามได้อย่างทั่วถึง แสงแดดส่องกระทบหน้าผาและหลังคาในช่วงเย็นเป็นช่วงเวลาที่นิยมในการถ่ายภาพ ปลายด้านหนึ่งของทางเดินอยู่ติดกับป้อมปืนใหญ่บ็อค และเส้นทางเดินวนเวียนเซิลก็ตัดผ่านที่นี่เช่นกัน หลังจากเดินชมฝั่งที่ราบสูงเสร็จแล้ว ยังสามารถเดินลงบันไดหินไปยังริมฝั่งแม่น้ำ เพื่อมองย้อนกลับขึ้นมายังระเบียงที่แขวนอยู่บนหน้าผานี้ได้

โบสถ์นอร์ธเทอดามแห่งลักเซมเบิร์ก

โบสถ์นอเทรอดามตั้งอยู่ในใจกลางเมืองลักเซมเบิร์กและสร้างขึ้นระหว่างปี 1613 ถึง 1621 เดิมทีโบสถ์แห่งนี้เป็นโรงเรียนมิชชันนารี หลังจากโครงการขยายในปี 1935 ได้มีการเพิ่มหมวกทรงแหลมสามใบเพื่อให้กลายเป็นโบสถ์พระแม่มารี และภายในอุทิศให้กับพระแม่มารี โครงสร้างของประตูทางเหนือของโบสถ์เป็นผลงานที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างศิลปะเรอเนสซองส์และสไตล์บาร็อค ภายในโบสถ์นั้นงดงามตระการตา ตกแต่งด้วยแท่นออร์แกนบาร็อคอันวิจิตรงดงามและห้องใต้ดินขนาดใหญ่ของราชวงศ์ แท่นบูชาภายในตกแต่งด้วยรูปปั้นอลาบาสเตอร์อันล้ำค่า และเสาผนังแกะสลักเป็นรูปอัลเลาะห์ กล่าวกันว่ามีหลุมฝังศพของราชวงศ์อยู่ในห้องใต้ดิน ในสัปดาห์ที่ห้าหลังอีสเตอร์ของทุกปี ผู้แสวงบุญหลายพันคนจากลักเซมเบิร์กจะมารวมตัวกันที่นี่เพื่อแสวงบุญอย่างเคร่งขรึม ในเวลาเดียวกัน ที่นี่ยังเป็นสถานที่จัดพิธีและพิธีการของราชวงศ์อีกด้วย กษัตริย์แห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าหญิงแห่งเบลเยียมได้จัดพิธีแต่งงานอันยิ่งใหญ่ที่นี่

ปราสาทหลวงดุลลาห์

ปราสาทหลวงดุลลาห์เป็นสถานที่ทำงานของแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก โดยแกรนด์ดยุกจะทรงใช้เป็นที่ทรงงานและต้อนรับประมุขจากต่างประเทศ รวมถึงใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงรับรองระดับชาติและพิธีการสำคัญต่างๆ ส่วนที่ประทับส่วนพระองค์ของครอบครัวแกรนด์ดยุกนั้นส่วนใหญ่จะอยู่ที่ปราสาทแบร์กซึ่งตั้งอยู่นอกเมือง อาคารแห่งนี้เดิมเคยเป็นศาลาว่าการเมืองลักเซมเบิร์ก ซึ่งมีบันทึกไว้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ก่อนจะถูกทำลายจากเหตุระเบิดของดินปืนในปี 1554 และได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในอีกประมาณ 20 ปีต่อมา ในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 ได้มีการต่อเติมปีกอาคารทางด้านขวาในสไตล์บาโรก และเปลี่ยนราวระเบียงหินเป็นราวเหล็กดัดที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 อาคารแห่งนี้เคยถูกฝ่ายยึดครองดัดแปลงเป็นคอนเสิร์ตฮอลล์และโรงเตี๊ยม ทำให้เฟอร์นิเจอร์และงานศิลปะจำนวนมากได้รับความเสียหาย เมื่อแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตเสด็จนิวัติกลับจากการลี้ภัยในปี 1945 พระองค์เคยเสด็จออกที่ระเบียงเพื่อโบกพระหัตถ์ทักทายประชาชน ด้านหน้าอาคารสไตล์เรอเนซองส์สีเทาขาว ระเบียงเหล็กดัดแกะสลัก และเส้นสายของหลังคาที่ประณีตงดงาม ได้กลายเป็นทัศนียภาพอันเป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ โดยมีทหารยืนรักษาการณ์อยู่หน้าประตูวังตลอดทั้งปี