กิจกรรมน่าสนใจในซุ่ยฉวน

ท็อป 10 กิจกรรมในเจียงซี

แช่น้ำพุร้อนที่จี้อัน

จี๋อันมีทรัพยากรน้ำพุร้อนอุดมสมบูรณ์ แหล่งท่องเที่ยวน้ำพุร้อนสำคัญได้แก่ รงหยวนรีสอร์ตนํ้าพุร้อนนานาชาติ รีสอร์ตน้ำพุร้อนถังหู และโรงแรมจวิ้นหลานรีสอร์ตน้ำพุร้อนภูเขาอู่กง รงหยวนรีสอร์ตนํ้าพุร้อนนานาชาติมีน้ำพุร้อนที่อุณหภูมิแหล่งน้ำสูงสุดของมณฑลเจียงซี อุดมไปด้วยแร่ธาตุที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายหลากหลายชนิด น้ำพุร้อนของรีสอร์ตน้ำพุร้อนถังหูพุ่งขึ้นเองตามธรรมชาติ มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ช่วยปรับภาวะกึ่งสุขภาพดีได้อย่างชัดเจน ส่วนโรงแรมจวิ้นหลานรีสอร์ตน้ำพุร้อนภูเขาอู่กงก็มีน้ำพุร้อนธรรมชาติ อุณหภูมิคงที่ สภาพแวดล้อมงดงาม แหล่งท่องเที่ยวเหล่านี้ล้วนมีบ่อน้ำพุร้อนเอกลักษณ์หลายบ่อพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการพักผ่อนครบครัน ตอบสนองความต้องการที่หลากหลายของนักท่องเที่ยว แหล่งน้ำพุร้อนของจี๋อันมีมากมาย แต่ละแห่งล้วนมีเอกลักษณ์ ไม่ว่าคุณจะมุ่งดูแลสุขภาพหรือพักผ่อนผ่อนคลายกายใจ ก็ล้วนหาน้ำพุร้อนที่เหมาะกับตนเองได้ที่นี่

Taoyuan Terraces

มีแดนสวรรค์บนท้องฟ้าและสวรรค์บนโลก และหลังจากลงมาจากภูเขา Gangshan คุณสามารถเยี่ยมชมทุ่งนาขั้นบันไดของเถาหยวน ยินดีต้อนรับสู่ "ทุ่งนาขั้นบันไดที่สวยที่สุดของจีน" - นาข้าวขั้นบันไดเถาหยวน!

จุดชมวิวนางฟ้าไป่หลู

เทศมณฑลซุยชวนทางตอนใต้ของเทือกเขาจิงกัง มีทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงามและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมที่อุดมสมบูรณ์ จุดชมวิวสามแห่ง ได้แก่ ไป๋ดิเซี่ยน ฉวนเจียง และถังหู ประกอบกันเป็นหนึ่งเดียว ครอบคลุมพื้นที่ 65 ตารางกิโลเมตร อีกภูเขาหนึ่งห่างจากวัดประมาณ 300 เมตร มี "น้ำตกหยูเย่" 5 ชั้น แต่ละชั้นมีรูปร่างที่แตกต่างกัน ด้านล่างมีแอ่งหินกว้างประมาณ 3 เมตร ลึก 6.7 เมตร แขวนอยู่บนผนังสูงชัน มีลักษณะคล้ายสิ่ว และจริงๆ แล้วเป็นงานธรรมชาติ เทลงมาจากด้านบนและล้นออกมาจาก "ขอบอ่าง" เหมือนนางฟ้าอาบน้ำและเล่นกัน ผู้คนเรียกกันว่า "นางฟ้าอาบน้ำ" ว่ากันว่านางฟ้าทั้งสามที่ศึกษาลัทธิเต๋ามาอาบน้ำและเล่นที่นี่และได้รับชื่อ "แนวท้องฟ้า" เกิดจากการแยกตัวของเปลือกโลก ภูเขาที่แยกออกเป็นสองซีก ราวกับดาบยาวที่แยกภูเขา ก่อตัวเป็นรางน้ำลึก 200 เมตร และกว้างประมาณ 1 เมตร เส้นท้องฟ้า

ท็อป 15 สถานที่ท่องเที่ยวน้ำพุร้อนในเจียงซี

พื้นที่พบ่อน้ําพุร้อนถังหู

พื้นที่พบ่อน้ําพุร้อนถังหู: โรงละครบำบัดในนาฬิกาธรณีวิทยา บ่อน้ำร้อนลับที่ซ่อนตัวอยู่บนที่ราบภูเขาไฟแห่งนี้ เปรียบเสมือนห้องปฏิบัติการบำบัดธรรมชาติที่แผ่นดินสร้างขึ้นเอง น้ำพุร้อนซิลิกาแอลคาไลน์อ่อนๆ ที่ไหลออกมาจากปากบ่อ ก่อตัวเป็นบ่อน้ำร้อนแบบขั้นบันได 7 ชั้น ท่ามกลางร่องหินบะซอลต์ที่ปกคลุมไปด้วยมอส โดยแต่ละชั้นมีอุณหภูมิแตกต่างกันอย่างแม่นยำที่ 2.3°C ต่างจากรีสอร์ทน้ำร้อนทั่วไป ที่นี่ยังคงรักษาร่องรอยของกิจกรรมความร้อนใต้พิภพดั้งเดิมไว้ ในช่วงเวลา "การตื่นของเส้นน้ำร้อน" ตอนตีห้า คุณอาจได้กลิ่นคริสตัลกำมะถันคล้ายไม้จันทน์ลอยมากับหมอก "การบำบัดด้วยหิน" ที่เป็นเอกลักษณ์ควรค่าแก่การสัมผัส: ภายใต้การแนะนำของนักกายภาพบำบัดมืออาชีพ นักท่องเที่ยวสามารถทาโคลนภูเขาไฟที่มีแร่แมกนีไทต์เล็กน้อยลงบนข้อต่อที่ต้องการ จากนั้นแช่ตัวในสระน้ำวนอุณหภูมิ 42 องศาเซลเซียส ซึ่งแรงดันน้ำและส่วนประกอบของแร่ธาตุจะรวมกันเป็นชุดการบำบัดที่เป็นเอกลักษณ์ "ห้องอาบน้ำแสงจันทร์" ที่เปิดให้บริการในวันที่ 7 ของทุกเดือนตามปฏิทินจันทรคติ ใช้หินฟลูออไรต์ธรรมชาติปูพื้นสระ ซึ่งจะเกิดปรากฏการณ์เรืองแสงทางชีวภาพเล็กน้อยภายใต้แสงจันทร์ที่เฉพาะเจาะจง เส้นทางเดินป่าบนภูเขาด้านหลังเขตน้ำพุร้อนซ่อนความลึกลับเอาไว้ โดยมีจุดสังเกตความร้อนใต้พิภพ 5 จุดตลอดเส้นทาง การพกเทอร์โมมิเตอร์แบบพิเศษไปด้วยจะทำให้คุณสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงของอุณหภูมิพื้นผิวจาก 32°C ถึง 67°C แนะนำให้ลองประสบการณ์ "ห้องน้ำชาธรณีวิทยา" ซึ่งใช้แหล่งน้ำพุร้อนอุณหภูมิ 93°C ชงชาหินภูเขาไฟท้องถิ่น สีของน้ำชาจะค่อยๆ เปลี่ยนจากสีอำพันเป็นสีหยกเมื่ออุณหภูมิลดลง "ห้องอบไอน้ำแร่" ที่จัดเตรียมไว้ในโซนบ่อน้ำร้อน สร้างขึ้นด้วยวิธีการโบราณ โดยผสมสมุนไพรท้องถิ่นเจ็ดชนิดเข้ากับไอน้ำจากน้ำพุร้อน โครงสร้างหลังคาลาดเอียงที่ออกแบบมาเป็นพิเศษช่วยให้น้ำที่ควบแน่นหยดลงสู่ร่องนวดคอ สร้างจังหวะสปาที่เป็นเอกลักษณ์ "บ่อน้ำร้อนชมดาว" ที่เปิดให้บริการในเวลากลางคืนมีกล้องโทรทรรศน์ดาราศาสตร์ คุณอาจได้เห็นการเล่นแสงและเงาของเนบิวลานายพรานกับไอน้ำบนผิวน้ำขณะแช่น้ำร้อน ข้อควรระวัง: แนะนำให้นำชุดว่ายน้ำสีเข้มมาเพื่อป้องกันการเปื้อนแร่ธาตุ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้ามีห้องพักหินที่มีระบบทำความร้อนใต้พื้น นักท่องเที่ยวที่ไวต่ออุณหภูมิสามารถเลือกใช้สระน้ำร้อนอุณหภูมิคงที่ในช่วงรุ่งเช้า ซึ่งอาจเป็นช่วงที่ความเข้มข้นของก๊าซเรดอนที่ละลายในน้ำพุร้อนถึงจุดสูงสุดในรอบวัน พื้นที่ประสบการณ์การเกษตรที่อยู่ใกล้เคียงมีการปลูกมะเขือเทศในดินภูเขาไฟที่ใช้น้ำจากน้ำพุร้อนรด และในช่วงเก็บเกี่ยวอาจมีโอกาสได้เห็นไอน้ำลอยออกมาจากรอยแตกของผลไม้ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่หายาก

ห้านิ้วยอด

ท็อป 3 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในหูหนาน เจียงซี และฝูเจี้ยน

เกาะส้ม

เกาะส้มเป็นสันทรายแคบที่ทอดตัวอยู่กลางแม่น้ำเซียงในฉางซา ยาวประมาณห้ากิโลเมตร ทางทิศตะวันตกมองเห็นภูเข�ว่อลู่ ทางทิศตะวันออกติดกับเมืองเก่าฉางซา ล้อมรอบด้วยน้ำ ชื่อนี้มาจากต้นส้มที่ปลูกอยู่ทั่วเกาะ เดิมเรียกว่าเกาะน้ำดิน เกาะนี้เกิดจากการทับถมของตะกอนแม่น้ำและมีอายุมากกว่าพันปี ในอดีต "หิมะยามเย็นบนแม่น้ำ" เคยเป็นหนึ่งในแปดทิวทัศน์อันงดงามของเซียวเซียง ในปี 1925 บทกวี "ชุนเทียน · ฉางซา" ถูกเขียนขึ้นที่นี่ บทที่ว่า "ยืนเดียวดายในฤดูหนาว แม่น้ำเซียงไหลไปทางเหนือ ที่ปลายเกาะส้ม" ทำให้เกาะกลางแม่น้ำแห่งนี้เป็นที่รู้จักไปทั่ว จุดเด่นของการท่องเที่ยวจะรวมอยู่ที่ปลายเกาะ: ประติมากรรมหินแกรนิตรูปปั้นวัยรุ่นในปี 1925 ซึ่งมีความสูงกว่าสามสิบเมตรตั้งตระหง่านหันหน้าสู่แม่น้ำ ถือเป็นแลนด์มาร์คที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นที่สุดของฉางซา; แท่นเหวินเทียน (Wentian Terrace) ที่อยู่ติดกันยื่นออกไปกลางแม่น้ำ เมื่อพิงราวระเบียงจะมองเห็นแม่น้ำเซียงไหลเชี่ยวไปทางทิศเหนือ โดยมีภูเขาว่อลู่และเส้นขอบฟ้าของเมืองทั้งสองฝั่งแม่น้ำตั้งตระหง่านอยู่ฝั่งตรงข้าม; ศาลาซ่งจวี๋ (Songju Pavilion), แผ่นศิลาจารึกบทกวีหินอ่อนสีขาว และต้นไม้โบราณอายุสองร้อยกว่าปีที่ปลายเกาะล้วนอยู่ในบริเวณนี้ จากปลายเกาะขึ้นไปทางเหนือ สวนส้มขนาดร้อยหมู่จะออกผลดกเต็มต้นในช่วงฤดูใบไม้ร่วงสีทอง ส่วนสวนไผ่ สวนท้อ สวนเหมย และสวนหอมหมื่นลี้จะผลัดเปลี่ยนกันอวดโฉมดอกไม้ตามฤดูกาล นอกจากนี้ยังมีท่าเรือโบราณจูจาง (Zhuzhang Ferry) ซึ่งมีที่มาจากจูซีและจางซื่อที่เคยเดินทางไปกลับเพื่อบรรยายธรรมที่แม่น้ำเซียง และหอจัดแสดงนิทรรศการวัฒนธรรมหูเซียงตั้งอยู่ประปรายระหว่างทาง; บริเวณวัดเจียงเสิน (Jiangshen Temple) และหอก่งจี๋ (Gongji Tower) ที่สร้างขึ้นใหม่บริเวณท้ายเกาะ คือสถานที่ที่คนสมัยโบราณเคยมาชม "หิมะยามเย็นบนแม่น้ำ" เกาะนี้มีรูปร่างยาวแคบ การเดินไปกลับอาจใช้พลังงานมาก มีรถไฟเล็กสำหรับนักท่องเที่ยวให้บริการรอบเกาะ สามารถขึ้นลงได้ตามจุดต่างๆ นักท่องเที่ยวที่มีเวลาจำกัดแนะนำให้ตรงไปที่หัวเกาะเพื่อชมประติมากรรมและวิวแม่น้ำ จากนั้นเดินช้าๆ ตามทางเดินริมน้ำ ในช่วงเย็นที่หัวเกาะ การได้เห็นพระอาทิตย์ตกในแม่น้ำเซียงและแสงไฟจากสองฝั่งค่อยๆ สว่างขึ้น เป็นช่วงเวลาที่ควรจัดเวลาไว้เป็นพิเศษ

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

พิพิธภัณฑ์จังหวัดหูหนาน

พิพิธภัณฑ์จังหวัดหูหนานเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของมณฑลหูหนาน ในบรรดาโบราณวัตถุที่สะสมไว้ สิ่งที่ถือเป็นตัวแทนได้ดีที่สุดคือโบราณวัตถุที่ขุดพบจากสุสานราชวงศ์ฮั่นหม่าหวังตุย "นิทรรศการสุสานราชวงศ์ฮั่นหม่าหวังตุยฉางซา" เป็นนิทรรศการถาวรภายในพิพิธภัณฑ์ จัดแสดงโบราณวัตถุล้ำค่าที่ขุดพบจากสุสานสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกสามแห่งไว้อย่างครบถ้วน หนึ่งในสิ่งจัดแสดงที่น่าสนใจที่สุดในนิทรรศการคือเสื้อคลุมชั้นเดียวผ้าไหมแท้แบบตรง บางราวปีกจักจั่น น้ำหนักไม่ถึง 50 กรัม ฝีมือการทอทำให้ผู้คนต้องตะลึง นอกจากนี้ยังสามารถชมเสื้อคลุมบุด้วยสำลีพิมพ์ลายที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ งานปักที่ประณีตงดงาม เครื่องเขินเขียนสีที่เงางามสดใส และภาพวาดผ้าไหมเขียนสีรูปตัวทีที่งดงามละเอียดอ่อน สุสานหมายเลขสามขุดพบหนังสือผ้าไหมกว่าหนึ่งแสนตัวอักษร ซึ่งในนั้นมีหนังสือที่สูญหายไปนานแล้วอยู่ไม่น้อย เนื้อหาครอบคลุมด้านปรัชญา ประวัติศาสตร์ ดาราศาสตร์ การแพทย์ และอื่นๆ "แผนที่ภูมิประเทศตอนใต้ของแคว้นฉางซา" ที่ขุดพบจากสุสานหมายเลขสามเช่นกัน มีเทคนิคการวาดที่ใกล้เคียงกับแผนที่สมัยใหม่โดยรวม มีคุณค่าสำคัญในการศึกษาแผนที่โบราณ ร่างของท่านหญิงซินจุยที่ขุดพบจากสุสานหมายเลขหนึ่งยังคงสภาพสมบูรณ์แม้เวลาจะผ่านไปกว่าสองพันปี ถือเป็นอีกหนึ่งจุดเด่นของนิทรรศการ ภายในพิพิธภัณฑ์ยังมีนิทรรศการถาวรต่างๆ เช่น "ชาวหูหนาน——นิทรรศการประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสามเซียง" จัดแสดงเครื่องสำริดสมัยราชวงศ์ซางและโจว เครื่องเคลือบดินเผาจากเตาเผาชื่อดังของหูหนาน และภาพวาดและอักษรพู่กันสมัยราชวงศ์หมิงและชิง และอื่นๆ นำเสนอเส้นทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของหูหนานจากมิติที่แตกต่างกัน นิทรรศการสุสานราชวงศ์ฮั่นหม่าหวังตุยและนิทรรศการประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสามเซียงร่วมกันเป็นนิทรรศการหลักสองแห่งภายในพิพิธภัณฑ์ ควรจัดเวลาให้เพียงพอเพื่อชมอย่างละเอียด

bai he ling

2026 Global 100 - กิจกรรมยามค่ำคืน

หอเถิงหวัง พื้นที่ท่องเที่ยว

หอเถิงหวัง พื้นที่ท่องเที่ยวตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกั้นในเมืองหนานชาง โดยมีหอหลักของหอเถิงหวังที่ตั้งตระหง่านริมแม่น้ำเป็นศูนย์กลาง หอเถิงหวังสร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่ 4 ของรัชศกหย่งฮุยสมัยราชวงศ์ถัง โดยหลี่หยวนอิง เจ้าชายเถิง ผู้เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิถังเกาจู่ ต่อมาได้รับความเลื่องลือตลอดกาลเนื่องจากบทความ "คำนำหอเถิงหวัง" ของหวังป๋อ และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน "สามหออันเลื่องชื่อทางตอนใต้ของแม่น้ำ" ร่วมกับหอฮวงโหและหอเยฺว่หยาง ในประวัติศาสตร์หอนี้ถูกทำลายและสร้างใหม่เกือบสามสิบครั้ง อาคารในปัจจุบันเป็นหอที่สร้างเลียนแบบสถาปัตยกรรมสมัยซ่ง สร้างเสร็จในปี 1989 ออกแบบตามแบบร่างการสร้างใหม่ที่เหลียงซือเฉิงวาดขึ้น มีกระเบื้องสีเขียวและชายคาซ้อนชั้น ยังคงเป็นแลนด์มาร์คสำคัญของเมืองหนานชางจนถึงทุกวันนี้ อาคารหลักใช้รูปแบบ "สามชั้นภายนอก เจ็ดชั้นภายใน": มองจากภายนอกเป็นอาคารสามชั้นที่มีระเบียง ภายในแบ่งเป็นเจ็ดชั้น เมื่อรวมกับฐานสองชั้นที่เป็นสัญลักษณ์ของกำแพงเมืองโบราณแล้ว รวมเป็นเก้าชั้น ระเบียงกระเบื้องเคลือบสีเขียวทั้งสองข้างของฐานทอดยาวไปทางทิศเหนือและทิศใต้ ปลายสุดเชื่อมต่อกับศาลาเสริมสองหลังคือ "ยาเจียง" และ "อี้ชุ่ย" ตามลำดับ ซึ่งประกอบกันเป็นโครงร่างรูปตัวอักษร "ซาน" (ภูเขา) ร่วมกับอาคารหลัก ทะเลสาบจำลองและสะพานลมฝนเก้าโค้งใต้ฐาน ยังช่วยเพิ่มกลิ่นอายความเป็นสวนให้กับอาคารอันยิ่งใหญ่นี้ ภายในหอแต่ละชั้นมีสิ่งน่าสนใจแตกต่างกัน ชั้นหนึ่งห้องโถงนำมีภาพนูนต่ำหินอ่อนสีขาว "สายลมพัดส่งหอเทียนหวังเก๋อ" แสดงตำนานหวังโป๋ล่องลมมาเขียนบทนำ ชั้นสองห้องมืดมีภาพจิตรกรรมยาว "ภาพผู้กล้าแห่งกาลเวลา" รวบรวมบุคคลสำคัญของเจียงซีหลายยุคสมัยอย่างเถาหยวนหมิง, โอวหยางซิ่ว, หวังอันสือ, ถังเสียนจู่ ไว้ในภาพเดียวกัน ชั้นสามภาพจิตรกรรม "ความฝันที่หลินชวน" ได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ถังเสียนจู่ฝึกซ้อมละคร "มู่ตานถิง" ในหอนี้ ชั้นสี่ "ภาพดินแดนศักดิ์สิทธิ์" รวบรวมภูเขาลู่ซาน, ซานชิงซาน, หลงหู่ซาน, ทะเลสาบโพหยาง และสถานที่สำคัญอื่นๆของเจียงซีไว้ในภาพเดียว ชั้นห้าเป็นจุดชมวิวที่ดีที่สุดของหอ กลางห้องมีแผ่นจารึกทองแดงบทนำหอเทียนหวังเก๋อลายมือซูตงพัวติดอยู่บนฉากกั้น ห้องตะวันออกจัดแสดงแบบจำลองหอเทียนหวังเก๋อขนาดเล็ก เมื่อเดินตามระเบียงจะเห็นทัศนียภาพแม่น้ำกั้นและตึกสมัยใหม่ฝั่งตรงข้ามอย่างชัดเจน ชั้นบนสุดมีป้ายชื่อ "เก้าชั้นฟ้า" ห้องตะวันตกเป็นเวทีละครโบราณจำลอง มีเครื่องดนตรีโบราณอย่างเปียนจง, เปียนชิ่งจัดแสดงสองข้าง เมื่อมองขึ้นไปจะเห็นเพดานรูปเกลียวประดับด้วยโครงสร้างไม้ซ้อนกัน ระหว่างหลังคาซ้อนแขวนป้ายทองคำ "หอเทียนหวังเก๋อ" ลายมือซูตงพัว หลังจากลงมาจากหอหลักแล้ว ลองเดินเล่นชมรอบๆ สวนดูสักหน่อย ทั้งลานหน้าหอ ซุ้มประตูใหญ่สไตล์ราชวงศ์ซ่ง ถนนโบราณที่เรียงรายไปด้วยร้านขายภาพวาดและของเก่า รวมถึงสวนเล็กๆ อย่างสวนฝูช่างที่ออกแบบในสไตล์สวนซูโจว บรรยากาศริมน้ำและเงาสะพานเหมาะแก่การเดินทอดน่องช้าๆ หากต้องการสัมผัสบรรยากาศตามบทกวีที่ว่า "เมฆยามเย็นและเป็ดป่าบินเคียงคู่กัน น้ำในฤดูใบไม้ร่วงและท้องฟ้ากว้างใหญ่เป็นสีเดียวกัน" การขึ้นไปบนหอในช่วงเย็นนั้นเหมาะสมที่สุด ระเบียงชั้นห้ามีทัศนียภาพที่กว้างไกล ถือเป็นจุดชมแสงยามเย็นของแม่น้ำกั้นที่ยอดเยี่ยม

ท็อป 1 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในก้านโจว

เขตประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเจียงหนาน

เขตประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเจียงหนาน ตั้งอยู่ในเมืองเก่าเหอเทา เขตจางก้ง เมืองก้านโจว ซึ่งเป็นจุดบรรจบกันของแม่น้ำจางเจียง ก้งเจียง และก้านเจียง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ พื้นที่ถนนทั้งหมด 3.22 ตารางกิโลเมตร ความยาวถนนสายหลัก 345 เมตร พื้นที่ถนนทั้งหมด 143 หมู่ ประกอบด้วยย่านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม 5 แห่ง (สวนสาธารณะอวี้กูไถ, เหยาหยาเฉียน, จ้าวเอ๋อร์เซี่ยง, ถนนหนานซื่อ และฉือกูหลิง) และย่านสไตล์ดั้งเดิม 1 แห่ง (ถนนซินก้านหนาน) รวมถึงพื้นที่ที่ตั้งของหน่วยงานอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม ภายในย่านมีหน่วยงานอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม เช่น สวนสาธารณะอวี้กูไถ, กำแพงเมืองซ่ง, หอแปดทิศ, บ้านเก่าของเจียงจิงกั๋ว, และแหล่งโบราณคดีคณะกรรมการพิเศษพรรคคอมมิวนิสต์จีน รวมถึงหอสมุดหยางหมิงอาคารทางประวัติศาสตร์ต่าง ๆ เช่น หอประชุมกวางตุ้ง พิพิธภัณฑ์แสดงผลงานของดร.หลี่เจิ้งเต้าในก้านโจว บ้านเก่าของจางเล่อผิง ห้องสมุดเหวยชาง ห้องสมุดอันหยวน ห้องสมุดหลงหนาน และหอเก่าจิ่วฮวา ฯลฯ นับตั้งแต่เปิดดำเนินการ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้สามารถสร้างสรรค์ให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศได้ภายใน 3 เดือน และได้รับรางวัลมากมาย เช่น 1 ใน 10 โครงการตัวอย่างการผสมผสานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของมณฑลเจียงซี พื้นที่รวมกลุ่มบริการสมัยใหม่ระดับมณฑลประจำปี 2020 พื้นที่รวมกลุ่มการบริโภควัฒนธรรมและการท่องเที่ยวยามค่ำคืนระดับมณฑลรุ่นแรก ถนนสายการท่องเที่ยวและพักผ่อนระดับมณฑลของเจียงซี และถนนสายการค้าระดับมณฑลที่ได้รับการปรับปรุงและยกระดับ เป็นต้น นอกจากนี้ยังได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้รุ่นแรกของก้านโจว และฐานปฏิบัติการแบบบูรณาการสำหรับเยาวชนรุ่นที่ 3 ของเขตจางก้ง โดยเฉพาะระบบตรวจสอบอัจฉริยะและการจัดการการอนุรักษ์ย่านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม "หยุนช่างซ่งเฉิง" ของก้านโจว ได้กลายเป็นกรณีศึกษาตัวอย่างของการพัฒนาด้านสารสนเทศทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของมณฑลเจียงซี