กิจกรรมน่าสนใจในstari-grad

สะพานได้รับชื่อนี้เนื่องจากเชื่อมระหว่างฝั่งขวาของแม่น้ำ Miljacka กับย่านคาทอลิกของเมือง ซึ่งในสมัยออตโตมันเรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "Latinluk" ("สถานที่/อาณาเขตของชาวละติน" หรือ "ย่านละติน") เมื่อพิจารณาจากรากฐานแล้ว สะพานแห่งนี้เป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาสะพานที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ในเมือง จากการสำรวจสำมะโนประชากรของ Sanjak แห่งบอสเนียในปี ค.ศ. 1541 พบว่ามีสะพานบนจุดนี้ ซึ่งสร้างโดย Hussein ช่างทำเครื่องหนัง บุตรชายของ Sirmerd สะพานแรกนี้ดูเหมือนจะสร้างด้วยไม้ เพราะบันทึกของศาลในปี ค.ศ. 1565 ยืนยันว่าสะพานหินแห่งนี้สร้างที่นี่โดย Ali Ajni-Beg ซึ่งเป็นพลเมืองระดับสูงของเมืองซาราเยโว

ป้อมสีเหลืองเป็นป้อมปราการที่สร้างขึ้นในสมัยออตโตมัน ตุรกี และปัจจุบันเป็นจุดชมวิว ทั้งนักท่องเที่ยวและคนในท้องถิ่นชอบมาที่นี่เพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก การเพลิดเพลินกับยามเย็นที่นี่และมองเห็นเมืองเก่าของซาราเยโวนั้นช่างน่าหลงใหล

มัสยิดแห่งนี้ตั้งอยู่ในเมืองโบราณซาราเยโว ติดกับถนนสายหลัก มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ผู้คนมากมายมาสักการะภายในทุกวัน ตรงข้ามกับพิพิธภัณฑ์ฮาลาลและโรงเรียนอิสลาม ของฮาลาลที่สำคัญที่สุดและยังได้รับการจดทะเบียนและอนุรักษ์ไว้เป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญในท้องถิ่น

ศาลาว่าการเก่าแห่งซาราเยโวตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำมิลแจคและโดดเด่นสะดุดตา เป็นอาคารที่งดงามที่สุดที่สร้างขึ้นระหว่างการยึดครองซาราเยโวของจักรวรรดิออสโตร-ฮังการี และเป็นสัญลักษณ์ของอารยธรรมโลก ได้รับทุนสนับสนุนจากจักรวรรดิออสโตร-ฮังการี สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2435 รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นการผสมผสานระหว่างสไตล์นีโอคลาสสิกและอันดาลูเชียน หรือที่เรียกว่าสไตล์ Pseudo-Moorish รูปแบบสถาปัตยกรรมของโครงสร้างอาคารมีความสมมาตรและใช้การผสมผสานทางเรขาคณิตจำนวนมากโดยสืบทอดมาจากแคว้นอันดาลูเซียนั่นคือรูปแบบสถาปัตยกรรมในโมร็อกโกและอันดาลูเซียประเทศสเปนสามารถมองเห็นเงาของสไตล์นีโอคลาสสิกได้ในคอลัมน์ เนื่องจากในช่วงเวลานั้น สไตล์อันดาลูเซียนกลายเป็น "สไตล์ที่แปลกใหม่" ซึ่งเป็นที่ต้องการของประเทศในยุโรปกระแสหลัก และสไตล์แบบหลอก-มัวร์ลูกผสมนี้ถือกำเนิดขึ้น โครงการศาลาว่าการเก่าซาราเยโวได้รับการดูแลโดย Alexander Wittek ผู้เสนอแผนการออกแบบหลอกมัวร์ที่ผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมที่สมบูรณ์แบบของตะวันออกและตะวันตก นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2439 อาคารแห่งนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญที่สุดของเมืองซาราเยโว เป็นที่ตั้งของรัฐบาลซาราเยโว หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ห้องสมุดแห่งนี้ได้กลายมาเป็นหอสมุดมหาวิทยาลัยแห่งชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เมื่อวันที่ 25 และ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ห้องสมุดแห่งนี้ถูกโจมตีด้วยกระสุนปืนใหญ่ในช่วงสงครามบอสเนีย และเกือบ 90% ของสะสมในห้องสมุดถูกเผา ผลที่ได้คือ อาคารหลังนี้จึงกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของการล้อมเมืองซาราเยโว อาคารแห่งนี้ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี 1996 และเปิดให้สาธารณชนเข้าชมอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 พฤษภาคม 2014 ซึ่งตรงกับวันยุโรปและวันแห่งชัยชนะเหนือฟาสซิสต์

ถนนคาซานซิลุก หนึ่งในถนนที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองซาราเยโว เป็นศูนย์กลางการผลิตทองแดงมายาวนานกว่า 500 ปี และยังคงรักษาเสน่ห์แบบยุคออตโตมันเอาไว้

อุโมงค์ซาราเยโวถูกสร้างขึ้นในช่วงสงครามบอสเนีย กองกำลังเซอร์เบียปิดล้อมและทิ้งระเบิดซาราเยโวอย่างไม่หยุดยั้ง ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มแบ่งแยกดินแดนบอสเนีย ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากและเกือบจะสูญสิ้นทุกอย่าง ในเวลานั้น ประชากรของซาราเยโวประมาณ 500,000 คนต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากนานาชาติเพื่อความอยู่รอด อุโมงค์นี้ช่วยอำนวยความสะดวกในการลำเลียงอาหาร เสบียงทางทหาร และความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมเข้าสู่ซาราเยโว และยังเป็นวิธีการสำคัญในการหลีกเลี่ยงการคว่ำบาตรด้านอาวุธเพื่อจัดหาอาวุธให้กับกองกำลังป้องกันอีกด้วย

ย่านเก่าแก่แห่งนี้เต็มไปด้วยร้านขายของเฉพาะทาง ร้านเบเกอรี่ที่อบสดใหม่ในช่วงบ่าย และร้านกาแฟริมถนน คนในพื้นที่ใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายและดูเหมือนจะลืมสงครามกลางเมืองที่เพิ่งสิ้นสุดเมื่อ 20 ปีที่แล้วไปแล้ว

นี่คือโบสถ์ที่มีชื่อเสียงมากในมอนเตเนโกร สถาปัตยกรรมดีมาก เมื่อเทียบกับโบสถ์สไตล์ยุโรปอื่นๆ เมื่อคุณเดินเข้าไป คุณจะรู้สึกสงบ ตกแต่งด้วยศิลปะต่างๆ ประติมากรรมหิน จิตรกรรมฝาผนัง โมเสก และภาพแกะสลักภายใน อากาศเต็มไปด้วยความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์!