กิจกรรมน่าสนใจในซางชิว

กำแพงเมืองค่อนข้างยาว ผมไม่ได้เดินจากประตูทิศใต้ไปประตูทิศตะวันออก ผมไปแค่ถึงปลายด้านตะวันตกเท่านั้น วัดจางซุนและโรงเรียนอิงเทียนอาจไม่น่าสนใจมากนัก แต่ก็มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอย่างมาก

ตามรายงาน แนวคิดการออกแบบสถาปัตยกรรมของพิพิธภัณฑ์ได้มาจากเมืองโบราณแห่งไกด์ในเมืองซางชิว ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงลักษณะทั่วไปของผังเมืองโบราณ "สูงด้านนอกและด้านในต่ำ" ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ของ "เมืองใต้เมือง" รวบรวมคอลเลกชัน การจัดแสดง และการจัดแสดงวัฒนธรรมพ่อค้าจีน ตามแนวคิด "เมืองจิ๋ว"

การท่องเที่ยวซางชิว ในเมืองนอกเหนือจากพิพิธภัณฑ์เมืองซางชิวแล้ว อาจมีสถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ไม่มากนัก แต่มีสถานที่สวยงามมากมายนอกเมืองซางชิว สวนวัฒนธรรมฮั่นเหลียงก็เป็นหนึ่งในนั้น มีชื่อเสียงในด้านประวัติศาสตร์ องค์ประกอบคือวิถี และฉันเห็นของโบราณมากมาย

ที่เมืองซ่างฉิวมีทะเลสาบริเยว่ และที่เมืองหย่งเฉิงก็มีอีกแห่งหนึ่ง ทะเลสาบที่หย่งเฉิงดูเหมือนจะใหญ่กว่าที่ซ่างฉิวเล็กน้อย ฉันเคยไปซ่างฉิวมาหลายครั้งแล้ว ใช่ แต่ก่อนหน้านี้ฉันเคยแค่ขี่สกูตเตอร์ไฟฟ้าไปรอบๆ ทะเลสาบริเยว่ แค่บริเวณรอบนอกเท่านั้น เพราะเข้าไปข้างในไม่ได้ ครั้งนี้ฉันตั้งใจมาเดินป่ารอบๆ ทะเลสาบโดยเฉพาะ

หลังคาห้องโถงใหญ่ของวัดไป่หยุนมีสันมังกรกลิ้งในด้านที่มีแดดและมีสันฟีนิกซ์เต้นรำอยู่ด้านที่ร่มรื่น นี่คือลักษณะหลักที่ทำให้แตกต่างจากวัดอื่นๆ เป็นสัญลักษณ์อันโดดเด่นอย่างหนึ่งของวัดหลวง มีลานเล็กๆ อันงดงามตั้งอยู่ด้านหลังวัดไป่หยุน นี่คือสถานที่ที่พระหยินฟาโรห์ไปปฏิบัติธรรม

โห ต้นไม้เยอะจังค่ะ ให้ 5 ดาวเพราะใกล้บ้านค่ะ 5555

สวยมากมีดอกไม้สวยๆมากมาย เป็นสถานที่ถ่ายรูปที่ดีมาก ฉันเห็นหญิงสาวหลายคนพร้อมช่างภาพกำลังเพลิดเพลินกับสายลมแม่น้ำ และบางคนก็นั่งเรือไปด้วย มันสวยงามมาก. วันนี้เป็นวันเทศกาลแข่งเรือมังกร อากาศดีมาก ลมพัดเบาๆ ไม่แห้งเลย! นอกจากนี้ยังมีมินิเกมมากมายให้สัมผัสและกิจกรรมทางวัฒนธรรมและสร้างสรรค์อิสระ แนะนำเป็นอย่างยิ่ง!

เหอหนานเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีน หรือที่รู้จักกันในชื่อที่ราบภาคกลาง (中原) เป็นที่ที่ราชวงศ์แรกเริ่ม ระบบการเขียน เทคโนโลยีสำริด และรัฐที่เป็นระบบระเบียบถือกำเนิดขึ้น ดินที่อุดมสมบูรณ์ของแม่น้ำเหลืองหล่อเลี้ยงชุมชนเกษตรกรรมมาตั้งแต่ 5000 ปีก่อนคริสตกาล วางรากฐานให้กับวัฒนธรรมจีน เมืองลั่วหยางในเหอหนานได้รับการยกย่องทางประวัติศาสตร์ว่าเป็นเมืองหลวงโบราณ ลั่วหยางเคยเป็นเมืองหลวงของ 13 ราชวงศ์ และมีโบราณวัตถุมากมายที่ขุดพบจากเมืองนี้ พิพิธภัณฑ์ลั่วหยางแห่งเดียวมีโบราณวัตถุเกือบ 200,000 ชิ้น ในวันสุดท้ายของฉันในลั่วหยาง ฉันเลือกที่จะไปเยี่ยมชมสถาบันแห่งนี้ การเข้าชมฟรี แต่ฉันก็ตกใจกับคิวยาวที่ทางเข้าเมื่อฉันมาถึงเวลา 8:30 น. โชคดีที่แม้จะไม่ได้ลงทะเบียนผ่านแอปออนไลน์ ฉันก็ได้รับอนุญาตให้เข้าชมได้โดยแสดงหนังสือเดินทาง พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแบ่งออกเป็นแปดส่วน ได้แก่ ส่วนจัดแสดงอารยธรรมเหอหลัว ส่วนจัดแสดงสมบัติ ส่วนจัดแสดงถังซานไฉ ส่วนจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผา ส่วนจัดแสดงอักษรวิจิตรและจิตรกรรม ส่วนจัดแสดงงานแกะสลักหิน ส่วนจัดแสดงศิลปะพื้นบ้าน ส่วนจัดแสดงเครื่องสำริด เครื่องสำริดของจีนมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ แตกต่างจากเครื่องสำริดที่ใช้ประโยชน์ได้ทั่วไปของยุโรป เครื่องสำริดในจีนส่วนใหญ่ใช้ในพิธีกรรม บูชาบรรพบุรุษ ภาชนะขนาดใหญ่ เช่น 司母戊鼎 (Si Mu Wu Fang Ding) มีน้ำหนักมากกว่า 800 กิโลกรัม ซึ่งหาไม่ได้จากที่อื่น วัฒนธรรมสำริดคงอยู่ยาวนานในจีนมากกว่าในภูมิภาคอื่นๆ และมีอิทธิพลอย่างมากต่อราชวงศ์ในยุคต่อมา นี่คือเหตุผลที่พิพิธภัณฑ์ต่างๆ เช่น เหอหนานและลั่วหยาง ให้ความสำคัญกับเครื่องสำริดในฐานะสมบัติทางวัฒนธรรมมากกว่าเพียงแค่สิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยี การได้เห็นสิ่งประดิษฐ์ที่ขุดค้นได้จาก 13 ราชวงศ์นั้นเป็นการเดินทางที่เปิดโลกทัศน์อย่างแท้จริง

สถานที่สวยงามน่าเยี่ยมชม มีมุมถ่ายรูปสวยๆ มากมาย และผู้คนก็เป็นมิตร