กิจกรรมน่าสนใจในชีเซียน

ท็อป 16 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ชานซี

คฤหาสน์สกุลเฉียว

คฤหาสน์สกุลเฉียวตั้งอยู่กลางหมู่บ้านเฉียวเจียปู้ในชีเซียน มีอีกชื่อว่า "คฤหาสน์สกุลเฉียว" เป็นคฤหาสน์ของเฉียวจื้อหยง นักธุรกิจการเงินผู้มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ชิง และยังเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์และละครกว่า 30 เรื่อง เช่น "คฤหาสน์สกุลเฉียว" และ "โคมแดง" หากคุณเคยดูภาพยนตร์เหล่านี้ คุณคงคุ้นเคยกับบรรยากาศที่นี่เป็นอย่างดี: โคมแดงเรียงรายสูงตระหง่าน กำแพงอิฐสูง ประติมากรรมอันประณีต เสาและชายคาที่สวยงาม ซอยลึกที่ดูมีมนต์ขลัง นี่คือคฤหาสน์สกุลเฉียวอันโด่งดัง นี่คือหมู่ที่พักอาศัยจากสมัยราชวงศ์หมิงและชิง สถาปัตยกรรมคล้ายปราสาท โอ่อ่าและยิ่งใหญ่ สะท้อนวิถีชีวิตของตระกูลใหญ่ทางภาคเหนือในสมัยหมิงและชิง เมื่อมองจากด้านบน ผังลานบ้านทั้งหมดคล้ายอักษรจีน "囍" (ความสุขสองเท่า) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของโชคลาภ หมู่ที่พักอาศัยแห่งนี้ได้รับการออกแบบอย่างพิถีพิถันแต่ก็มีความหลากหลาย แม้แต่ปล่องไฟกว่า 140 อันบนหลังคาก็มีความเป็นเอกลักษณ์ กล่าวกันว่าสร้างโดยราชวงศ์พระราชวังต้องห้ามมีคำกล่าวว่า "ดูบ้านเรือนราษฎร์ที่คฤหาสน์สกุลเฉียว" เมื่อผ่านประตูเข้าไปในคฤหาสน์สกุลเฉียว จะเห็นทางเดินหินยาวประมาณ 80 เมตรที่แบ่งหกคฤหาสน์ออกเป็นสองแถวทางเหนือและใต้ ตามธรรมเนียมดั้งเดิม คฤหาสน์สามหลังทางเหนือของคฤหาสน์สกุลเฉียวเรียงจากตะวันออกไปตะวันตกได้แก่ คฤหาสน์เก่า คฤหาสน์ตะวันตกเฉียงเหนือ และคฤหาสน์ห้องหนังสือ ส่วนสามคฤหาสน์ทางใต้เรียงตามลำดับคือ คฤหาสน์ตะวันออกเฉียงใต้ คฤหาสน์ตะวันตกเฉียงใต้ และคฤหาสน์ใหม่ ซึ่งแสดงถึงลำดับการก่อสร้างของแต่ละคฤหาสน์ งานแกะสลักอิฐ ภาพวาด และแผ่นจารึกในแต่ละลานนั้นงดงามมาก งานแกะสลักอิฐที่โดดเด่นที่สุดคือกำแพงกั้น "อักษรร้อยอายุยืน" ที่ทางเข้าหลัก ซึ่งประกอบด้วยอักษร "อายุยืน" 100 แบบ คุณจะสัมผัสได้ถึงการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างศิลปะและวัฒนธรรม งานแกะสลักอิฐในวัดเทพเจ้าแห่งแผ่นดินก็คุ้มค่าแก่การชมเช่นกัน ชายคาของห้องทุกห้องทั่วบริเวณตกแต่งด้วยภาพวาดทองคำแท้ ที่น่ากล่าวถึงคือ ภาพวาดที่นี่ใช้เทคนิคการซ้อนชั้น โดยการซ้อนทับชั้นต่างๆ ก่อนที่จะปิดทองในที่สุด ทำให้ได้รายละเอียดที่ประณีต สวนวัฒนธรรมตระกูลเฉียวมีแผ่นจารึกมากมาย แผ่นจารึกที่จารึกโดยฟู่ซานเองในลานที่สี่นั้นมีความน่าสนใจเป็นพิเศษหอใบไม้แดง"ป้าย" เมื่อมาถึงที่นี่ ต้องทำความเข้าใจเรื่องราวเบื้องหลังป้ายนี้ด้วย นอกจากนี้ภายในคฤหาสน์สกุลเฉียวยังมีสมบัติล้ำค่าสามชิ้น ได้แก่ ลูกบอลหมื่นคน กระจกเงานอแรดมองจันทร์ และโคมไฟมังกรเก้าตัว โดยกระจกเงานอแรดมองจันทร์เป็นสมบัตินำโชคของตระกูลเฉียวในอดีต ส่วนโคมไฟมังกรเก้าตัวเป็นสมบัติที่พระนางซูสีไทเฮาทรงพระราชทาน ตั้งอยู่ภายในลานกลางด้านใต้ ปัจจุบัน คฤหาสน์สกุลเฉียวยังเป็นพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน โดยมีหกคฤหาสน์จัดแสดงชีวิตการเกษตรตามฤดูกาล พิธีกรรมชีวิต สวนภายใน ประเพณีการค้า เครื่องเรือนของตระกูลผู้ดี และประวัติศาสตร์ตระกูลเฉียว ผู้เยี่ยมชมสามารถเรียนรู้ปรัชญาการใช้ชีวิต การบริหารบ้านเรือน และการค้าขายของตระกูลเฉียวไปพร้อมกับการท่องเที่ยว

ท็อป 1 จุดชมวิวในฤดูใบไม้ร่วง ใน ผิงเหยา

วัดเมืองกู่

ในหมู่บ้าน Haodong ห่างจากเทศมณฑลผิงเหยาไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร มีวัดโบราณแห่งหนึ่ง - วัด Zhenguo ซึ่งสร้างขึ้นในปีที่ 7 ของราชวงศ์เทียนฮุยในราชวงศ์ฮั่นเหนือ (ค.ศ. 963) สร้างขึ้นใหม่ในปีที่ 21 ของราชวงศ์เจียชิง ราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2359) และขณะนี้มีอยู่ในประเทศของฉัน วัดผิงเหยาเจิ้งกั๋วอยู่หลังวัดหนานชานและวัดฟูกวงในภูเขาวูไถเพียงแห่งเดียวเท่านั้น วัด Zhenguo มีพื้นที่ไม่ใหญ่นัก อาคารสำคัญคือ ห้องโถงใหญ่บริเวณแกนกลาง หรือที่เรียกว่า โถงพระพุทธรูปหมื่นองค์ มีโครงสร้างที่แน่นหนาและฝีมือประณีต มีซากอาคารมากกว่าพันหลังที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์ ในห้องโถงพระพุทธรูปหมื่นองค์ คุณสามารถชมรูปปั้นอันล้ำค่า 14 องค์ โดย 11 องค์มาจากสมัยห้าราชวงศ์ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนับพันปี แต่รูปปั้นเหล่านี้ยังคงมีสีสันสดใสและเป็นผลงานศิลปะประติมากรรมโบราณอันวิจิตรงดงาม ในบรรดารูปปั้นเหล่านี้ พระโพธิสัตว์ที่รองรับทั้งสี่องค์นั้นมีเอกลักษณ์ที่สุด รูปปั้น 2 องค์ที่ติดกระดุมแน่นและแก้มอวบอิ่ม นั่งอย่างสงบบนแท่นดอกบัว ส่วนอีก 2 องค์ที่สนับสนุนพระโพธิสัตว์ยืนอย่างสบายๆ อยู่ข้างๆ มีรูปร่างอวบอ้วนและส่วนโค้งรูปตัว "S" อันสง่างาม ทำให้ผู้คนรู้สึกไม่ยับยั้งชั่งใจ ความละเอียดอ่อนอันเป็นเอกลักษณ์ของสตรีโบราณรูปแบบนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากภาพลักษณ์อันงดงามของพระโพธิสัตว์ในแนวคิดดั้งเดิมและดูราวกับสาวเต้นรำที่สง่างามมากกว่า มีระฆังเหล็กจากสมัยราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1115-1234) อยู่ที่ด้านหน้าและอาคารกลางของห้องโถงพระพุทธรูปหมื่นองค์ กล่าวกันว่าเสียงระฆังเหล็กสามารถได้ยินได้ไกลหลายสิบไมล์ในเมืองผิงเหยา ในห้องโถงพระพุทธรูปสามองค์ด้านหลังห้องโถงหมื่นพระพุทธเจ้า ผนังถูกปกคลุมไปด้วยจิตรกรรมฝาผนังที่มีรายละเอียดและสดใสของเรื่องราวทางพุทธศาสนาจากราชวงศ์หมิง

2026 Asia 100 - กิจกรรมยามค่ำคืน

เมืองโบราณผิงเหยา

เมืองโบราณผิงเหยาเป็นหนึ่งในเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในประเทศจีน และร่วมกับเมืองโบราณลี่เจียง เป็นหนึ่งในสองเมืองโบราณในประเทศจีนที่ประสบความสำเร็จในการยื่นขอสถานะมรดกทางวัฒนธรรมโลกทั้งมวล ผิงเหยาเคยเป็นศูนย์กลางทางการเงินของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ชิง การเดินชมเมืองโบราณที่เคยเจริญรุ่งเรืองแห่งนี้ ทำให้เราสัมผัสได้ถึงบรรยากาศของวัฒนธรรมพ่อค้าชาวซานซีได้ทุกที่ ถนน ร้านค้า และบ้านเรือนภายในเมืองโบราณยังคงรักษารูปแบบและโครงสร้างแบบดั้งเดิมไว้ ผังเมืองโดยรวมมีรูปร่างคล้ายอักษรจีน "土" (ดิน) ประกอบด้วยถนนสายหลักสี่สาย ตรอกซอยเล็กแปดแห่ง และซอยย่อยเจ็ดสิบสองแห่ง เมืองโบราณมีประตูเมืองทั้งหมดหกประตู บริเวณประตูใต้และประตูตะวันตกเป็นพื้นที่ที่นักท่องเที่ยวกระจุกตัวอยู่ โดยปกติเมื่อเที่ยวชมจะเข้าสู่เมืองจากประตูตะวันตกด้านล่าง เดินไปตามถนนต้าซีตะวันตกจนถึงสำนักงานตั๋วเงินรื่อเซิงชาง ที่นี่สามารถเรียนรู้ประวัติศาสตร์การพัฒนาของธุรกิจธนาคารในสมัยโบราณ และสัมผัสตำนานของพ่อค้าจินที่เชื่อมโยงการเงินทั่วใต้หล้า ถนนหนานต้าซีที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้เป็นแกนกลางของเมืองโบราณ ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ถนนหนานต้าซีได้รวบรวมสถาบันการเงินกว่าครึ่งหนึ่งของทั้งประเทศ ได้รับการยกย่องว่าเป็น "วอลล์สตรีทแห่งจีน" ในยุคนั้น ปัจจุบันถนนสายนี้ถูกเรียกว่าถนนโบราณสมัยหมิงและชิง สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่ของเมืองโบราณกระจุกตัวอยู่ที่นี่ โดยมีหอเมืองซึ่งเป็นอาคารสัญลักษณ์เป็นศูนย์กลาง รายรอบด้วยสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น สำนักงานตั๋วเงินเสียถงชิง พิพิธภัณฑ์สำนักงานตั๋วเงินเว่ยไท่โฮ่ว และพิพิธภัณฑ์สำนักงานคุ้มภัยจีน ตลอดสองข้างถนนยังคงรักษาอาคารร้านค้าสมัยราชวงศ์หมิงและชิงไว้เป็นจำนวนมาก ที่ว่าการอำเภอผิงเหยาทางด้านทิศใต้ของเมืองโบราณ สามารถชมเอกสารโบราณและเครื่องมือลงทัณฑ์ได้เป็นจำนวนมาก ทุกวันยังมีการแสดงการเปิดศาลของที่ว่าการอำเภอด้วย วัดเมืองและวัดขงจื๊อทางด้านทิศตะวันออกของเมืองมีสถาปัตยกรรมที่สง่างามและประณีต กำแพงเมืองโบราณได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์มาก เมื่อขึ้นไปบนกำแพงเมืองสามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของเมืองโบราณได้ หอประตูเมืองของประตูใต้หยิงซวินมีความงดงามเป็นพิเศษ ในช่วงเย็นการชมพระอาทิตย์ตกบนกำแพงเมืองนั้นมีทิวทัศน์ที่งดงามตระการตา นอกจากตัวเมืองโบราณแล้ว ยังมีวัดเจิ้นกั๋วและวัดซงหลินที่อยู่นอกเมืองซึ่งเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมร่วมกันอีกด้วย พระอุโบสถหมื่นพระพุทธะของวัดเจิ้นกั๋วสร้างด้วยไม้ทั้งหมดโดยไม่ใช้ตะปูแม้แต่ตัวเดียว ประกอบขึ้นด้วยวิธีเข้าเดือยและร่อง ส่วนภายในวัดซงหลินมีพระพุทธรูปปั้นลงสีสมัยราชวงศ์หยวนถึงราชวงศ์หมิงที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ มีรูปทรงงดงามจนได้รับการยกย่องว่าเป็น "คลังสมบัติศิลปะพระพุทธรูปปั้นลงสีแห่งตะวันออก"

พื้นที่ท่องเที่ยววัฒนธรรมเมืองเก่าเจ้าหยู

เมืองโบราณ Zhaoyu สร้างขึ้นในสมัยไท่เหอของจักรพรรดิเสี่ยวเหวินแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,500 ปี และเป็นหนึ่งในเทศมณฑลที่ "เก่าแก่ที่สุด" ในกว่า 2,000 มณฑลในประเทศของฉัน ในช่วงราชวงศ์หมิงและชิง พ่อค้าชาเจริญรุ่งเรืองและเจริญรุ่งเรือง นำไปสู่กระแส "การใช้ชีวิตในชนบท การตั้งร้านค้า และการทำธุรกิจทั่วโลก" เมืองโบราณ Zhaoyu นั้นยาวกว่าเล็กน้อยจากตะวันออกไปตะวันตก (ประมาณ 850 เมตร) และสั้นกว่าเล็กน้อยจากเหนือจรดใต้ (ประมาณ 700 เมตร) มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีเส้นรอบวงประมาณสามกิโลเมตร มีมุมหนึ่งหายไปในทิศทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง และทั้งเมืองมีลักษณะคล้ายหมวกผ้ากอซที่เจ้าหน้าที่ในสมัยโบราณสวมใส่จึงเรียกว่า "เมืองกอซเหมา" แผนผังของพื้นที่เมืองทั้งหมดมีศูนย์กลางอยู่ที่ทางแยก โดยมีถนน 4 สายทางทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือตัดกันในแนวตั้ง โดยทิศใต้และทิศเหนือวิ่งตรงไป และทิศตะวันออกและตะวันตกสอดคล้องกัน ด้วยไม้กางเขนเป็นโครงกระดูก ทั้งเมืองจึงเสริมด้วยถนน 28 สายและเลนที่วิ่งผ่าน ถนนและตรอกซอกซอยเหล่านี้ส่วนใหญ่มีความเรียบร้อยและเป็นมาตรฐานขนานกับถนนสายหลัก แสดงให้เห็นว่าผังทั้งหมดมีความเข้มงวดและมีโครงสร้าง สะท้อนถึงระบบอุดมการณ์การออกแบบสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมของประเทศของฉันในสมัยโบราณ ไม่ว่าจะเป็นรูปทรงของ "เมืองชาเมา" การวางผังเขตเมืองโดยทิศใต้จรดเหนือและตะวันออกไปตะวันตก ตกแต่งอย่างหรูหรา ทาสีลานบ้านทรงลึกอย่างวิจิตรวิจิตรตระการตา เสาและชายคาสว่างสดใส ร้านค้า 2 ชั้นหันหน้าไปทางถนน พวกเขายังคงปฏิบัติตามกฎและข้อบังคับและมีความเข้มงวดและจำนวนมาก วัดและศาลามีความสามัคคีในการใช้งานและศิลปะทางสถาปัตยกรรม และมีตำแหน่งที่สำคัญมากในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมและสุนทรียศาสตร์ของจีน มันรวบรวมความสามัคคีที่กลมกลืนของลักษณะพื้นฐานห้าประการของทฤษฎีเมืองภูมิทัศน์คลาสสิก "symbiosis การอยู่ร่วมกัน ความเจริญรุ่งเรืองร่วมกัน ความสุขร่วมกัน และความสง่างามร่วมกัน" และสามารถเรียกได้ว่าเป็นเมืองโบราณคลาสสิก ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2537 ได้รับการอนุมัติจากสภาแห่งรัฐและประกาศให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติ ในปี 2011 "ถนนเก่า Qixian Jinshang" ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "ถนนประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงในประเทศจีน" ในเดือนธันวาคม ปี 2015 สมาคมประวัติศาสตร์ธุรกิจจีนได้มอบตำแหน่ง "พิธีชงชาหมื่นไมล์ - เมืองหลวงของพ่อค้าชา" ให้กับเทศมณฑล Qixian ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 หน่วยงานบริหารมรดกทางวัฒนธรรมของรัฐได้รวม "พิธีชงชาว่านหลี่" ไว้ใน "รายชื่อเบื้องต้นของมรดกทางวัฒนธรรมโลกของจีน" ขณะเดียวกัน แหล่งค้าชาที่มีอยู่ 13 แห่งในเทศมณฑลชีเซียน ก็ถูกรวมอยู่ใน "รายการเตรียมการเป็นมรดกทางวัฒนธรรมโลกของจีน" โซนท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเมืองโบราณจ้าวหยู่ได้เปิดสถานที่ท่องเที่ยว เช่น "พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมพ่อค้าชาซี (ลาน Qujia)", "บ้านพักเดิมของชวีเบนเฉียว", "พิพิธภัณฑ์พิธีชงชาว่านหลี่ (โรงน้ำชาฉางหยูชวน)" และ "หอสมบัติชีเซียน"

ได้รับเลือกเป็นของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในชานซี

วัดซงหลิน

วัดซวงหลินเป็นวัดโบราณที่รวมอยู่ในรายชื่อมรดกโลกร่วมกับกำแพงเมืองโบราณผิงเหยา วัดเจิ้งกั๋ว และจุดชมวิวอื่นๆ ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าก่อสร้างขึ้นใหม่ในปีที่สองของรัชสมัยหวู่ผิง ราชวงศ์ฉีเหนือ (ค.ศ. 571) วัดที่มีอยู่ทั้งหมดเป็นสถาปัตยกรรมของราชวงศ์หมิงและชิง วัดซวงลินมีประติมากรรมดินเผาทาสีมากกว่า 2,000 ชิ้นจากราชวงศ์ซ่ง หยวน หมิง ชิง และราชวงศ์อื่นๆ ซึ่งสืบทอดประเพณีอันวิจิตรของงานประติมากรรมทาสีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถังในประเทศของฉัน และมีสไตล์ที่เหมือนจริงอย่างมาก . กลุ่มวัดซวงหลินแบ่งออกเป็นสองส่วน: ตะวันออกและตะวันตก ทางทิศตะวันตกคือวัดซึ่งเป็นส่วนหลักของทัวร์ด้วย มีลานสามแห่งตามแนวแกนกลางประกอบด้วยห้องโถงสิบห้อง ลานด้านหน้าคือ ศาลาศากยมุนี ศาลาอรหันต์ ศาลาอู๋เซิง ศาลาดิน ศาลายมราช และศาลาราชาสวรรค์ ลานกลางคือ ศาลามหาวีระ วิหารพันพุทธ และศาลาโพธิสัตว์ทั้งสองข้าง สนามหลังบ้านคือห้องโถงจักรพรรดินีและวัดเจิ้นยี่ ทิศตะวันออกมีพระอาราม ห้องพระสูตร ฯลฯ ในสมัยราชวงศ์หมิง กำแพงดินอัดสูงถูกสร้างขึ้นรอบๆ วัดโดยมีกองลูกศรวางอยู่ ทำให้ดูเหมือนปราสาทเล็กๆ เมื่อคุณเยี่ยมชมวัดซวงหลิน คุณจะประหลาดใจทุกที่ รูปปั้น "สี่คิงคอง" สูงสามเมตรในหอราชาสวรรค์นั้นสูงและยิ่งใหญ่ ในห้องโถงศากยมุนีผนังทั้งสี่นั้นอยู่ในรูปของประติมากรรมผนังต่อเนื่องแสดงชีวิตของพระพุทธเจ้าศากยมุนี ของเจ้าแม่กวนอิมในหอพระพุทธรูปพันองค์มีพระพักตร์สงบ มีเสน่ห์ สบายกาย เป็นธรรมชาติ รูปปั้นสกันดาที่อยู่ติดกับพระอวโลกิเตศวรเป็นการพรรณนาถึงตัวละครคู่อย่างเจาะลึก ร่างกายที่เกินจริงและผิดรูปแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่ง และการแสดงออกทางสีหน้าแสดงอารมณ์ได้ชัดเจนมาก; มีท่าทางที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และละเอียดอ่อนและยืดหยุ่นมาก นอกจากนี้ ยังมีจิตรกรรมฝาผนังจากสมัยราชวงศ์หมิงหลงเหลืออยู่บริเวณเชิงชายด้านนอกของพระพุทธรูปพันองค์และโถงพระโพธิสัตว์ มีหอระฆัง และหอกลองหันหน้าไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกทั้งสองด้านของพระราชวังศากยมุนี มีทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ ระฆังจากสมัยเจียจิงแห่งราชวงศ์หมิงบนหอระฆัง

Qu Family Grand Courtyard

ท็อป 2 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน เมืองเก่าผิงเหยา

กําแพงเมืองเก่าปิงเหยา

กำแพงเม องโบราณผ งเหยา ม ความยาวรวมประมาณ 6 ก โลเมตร เป นกำแพงเม องเขตท ได ร บการอน ร กษ ไว อย างด ท ส ดในประเทศจ น กำแพงเม องโบราณผ งเหยาสร างข นในป ท สามของราชวงศ หงหว ในสม ยราชวงศ หม ง (ค.ศ. 1370) กำแพงเม องในป จจ บ นย งคงร กษาร ปร างและโครงสร างของราชวงศ หม งตอนต นไว ในฐานะน กท องเท ยวถ ามองแค กำแพงเม องตามขอบหร อในเม องโบราณก ไม จำเป นต องจ ายเง นหากต องการป นกำแพงเม องต องซ อบ ตรผ านเข าเม องโบราณผ งเหยากำแพงเม องล อมรอบเม องโบราณและม ประต หกประต ประต หน งอย ทางเหน อและใต และสองประต ทางตะว นออกและตะว นตก ป จจ บ นน กท องเท ยวสามารถข นหร อลงกำแพงเม องได โดยผ านประต ท ศใต หร อประต ท ศเหน อ ท งน ควรส งเกตด วยว าบางคร งฝ ายบร หารของเม องโบราณจะปร บประต ข นหร อลงกำแพงเม อง ประกาศจ ดชมว วในว นด งกล าวกำแพงเม องโบราณเป นภ ม ท ศน อ นงดงามของเม องโบราณผ งเหยา กำแพงเม องโบราณประกอบด วยโกศ (ประต ตะว นออกและตะว นตกสองบานเป นโกศ) หอคอย ป อมป น แท นยกท วไป และส งอำนวยความสะดวกทางสถาป ตยกรรมอ น ๆ หากค ณสนใจท จะป นกำแพงเม อง ค ณย งสามารถเห นหล มส งเกตการณ การเจาะ แท นห น ป นใหญ เหล ก และส งอำนวยความสะดวกป องก นศ ตร อ นๆ ท ด านบนของกำแพงเม องน กท องเท ยวบางคนจะเด นไปตามกำแพงเม องส กพ กหล งจากป นกำแพงเม องแล วหากเด นไปรอบ ๆ เม องโบราณจะใช เวลาประมาณ 4 ช วโมง ค ณสามารถป นกำแพงเม องจากประต ท ศเหน อแล วเด นไปตามเม องได ไปจนถ งประต ท ศใต และใต กำแพงเม อง เม อเด นบนกำแพงเม องโบราณอาย หลายร อยป ค ณจะเห นภาพช ว ตประจำว นของชาวเม องโบราณ ท งแม บ านตากผ า และคว นท ลอยฟ งข นมาจากหล งคา ความผ นผวนของประว ต ศาสตร และความเป นจร งทางโลกน น ผสมเข าด วยก นหากต องการถ ายร ปบนกำแพงเม องแนะนำให ไปช วงเย นๆ เอฟเฟ กต ของการถ ายภาพพระอาท ตย ตกและบ านเก าในเม องโบราณจะด มาก อย างไรก ตาม โปรดทราบว าในเม องโบราณจะม ดเร วในฤด หนาว ด งน นค ณต องไปก อนล วงหน า

2026 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์วัดจิน

พิพิธภัณฑ์วัดจินตั้งอยู่เชิงเขาซวนเวิง ริมฝั่งแม่น้ำจิน เป็นศาลบรรพบุรุษที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงถังซูยฺหวี ขุนนางผู้ก่อตั้งรัฐจิน และยังเป็นสวนพระราชพิธีบวงสรวงโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ค่อนข้างเก่าแก่ของจีน มีคำกล่าวว่า "ไม่ไปวัดจิน ถือว่ามาไท่หยวนโดยเปล่าประโยชน์" ภายในพิพิธภัณฑ์มีสิ่งก่อสร้างโบราณเรียงรายตามแนวแกนกลางตามลำดับ โดยศาลถวายเครื่องสักการะ สะพานยฺหวีเจ่าฟēยเหลียง และศาลพระแม่เจ้าถือเป็น "สามสมบัติ" ส่วนต้นไซเปรสโจว น้ำพุหนานเหล่า และรูปปั้นนางกำนัลดินเผาสมัยราชวงศ์ซ่งถือเป็น "สามสุดยอด" ซึ่งเป็นจุดชมไฮไลต์หลักในการเที่ยวชม "ซานเป่า" ตั้งอยู่บนแนวแกนกลาง สามารถเที่ยวชมพร้อมกันได้ ศาลาถวายเครื่องสักการะเป็นสถานที่วางเครื่องเซ่นไหว้บูชา รอบศาลาใช้ราวลูกกรงแทนผนัง โปร่งลมและสว่าง โครงสร้างคานเรียบง่ายและเบา สะพานปลาและบ่อบินอยู่ทางทิศตะวันตกของศาลาถวายเครื่องสักการะ เป็นสะพานโบราณรูปกากบาททอดข้ามสระน้ำสี่เหลี่ยม รูปทรงคล้ายสะพานลอยสมัยใหม่ รูปแบบสะพานเช่นนี้หาได้ยากยิ่งในหมู่สิ่งก่อสร้างโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ ปลายด้านตะวันตกของสะพานเชื่อมกับศาลาแม่พระธรณี ศาลาแม่พระธรณีเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ เสาริมระเบียงหน้าศาลามีมังกรแกะสลักไม้พันอยู่ เป็นมังกรไม้พันเสาที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่หลงเหลืออยู่ ภายในศาลาใช้วิธีลดเสาในการก่อสร้าง ทำให้พื้นที่ภายในกว้างขวาง ภายในประดิษฐานรูปปั้นปั้นสีสมัยราชวงศ์ซ่งหลายสิบองค์ รูปปั้นหลักคือแม่พระธรณีประทับนั่งอยู่ในแท่นบูชา ส่วนบริวารอื่นๆ เรียงรายอยู่สองข้าง มีสีหน้าท่าทางแตกต่างกันไป หนึ่งในนั้นคือรูปปั้นนางกำนัลที่ครึ่งหน้าด้านหนึ่งยิ้มแย้ม อีกครึ่งหน้าด้านหนึ่งเศร้าหมอง ถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างมีชีวิตชีวาและน่าประทับใจ โดยมีศาลาแม่พระธรณีเป็นศูนย์กลาง ยังสามารถตามหาสุดยอดทั้งสามได้ ต้นไซเปรสโจวตั้งอยู่ทางทิศเหนือของศาลาแม่พระธรณี เล่ากันว่าปลูกในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ลำต้นเอนไปทางทิศใต้ดุจมังกรนอนหลับ ให้ความรู้สึกโบราณเก่าแก่ น้ำพุหนานเหล่าตั้งอยู่ทางทิศใต้ของศาลาแม่พระธรณี เป็นต้นกำเนิดหลักของแม่น้ำจิน ภายในพิพิธภัณฑ์ยังมีศิลาจารึก "จารึกวัดจินและบทนำ" ที่จักรพรรดิถังไท่จงหลี่ซื่อหมินทรงเขียนและทรงลายพระหัตถ์เอง ตัวอักษรบนศิลาจารึกเป็นอักษรสิงห์ที่ทรงพลัง ทางทิศใต้มีวัดสือฟางเฟิ่งเซิ่งฉาน เล่ากันว่าเดิมเป็นวิลล่าของแม่ทัพใหญ่เว่ยฉือกงแห่งราชวงศ์ถัง ในลานฝูถู เจดีย์เช่อลี่เซิงเซิงสามารถขึ้นไปชมทิวทัศน์ไกลได้ งานวัดจินสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ เวทีละครโบราณสุยจิ้งไถในพิพิธภัณฑ์เป็นสถานที่จัดกิจกรรมสำคัญในช่วงงานวัด

พิพิธภัณฑ์ซานโดโด

ตั้งอยู่ในหมู่บ้าน Beiguang มณฑล Taigu เป็นลานของตระกูล Cao พ่อค้าชาว Shanxi ที่ร่ำรวยในราชวงศ์หมิงและชิง เนื่องจากมีโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมมากมายในลานบ้าน จึงกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ Sanduotang ("Sanduo" หมายถึง พระพรมากมาย อายุยืนยาว และลูกหลานมากมาย) ลานครอบคลุมพื้นที่ 6,468 ตารางเมตร และดูเหมือนรูปร่างอายุยืนยาวเมื่อมองจากระยะไกล ลานภายในแบ่งออกเป็นส่วนเหนือและใต้ มีลานเล็กๆ ทั้งหมด 15 หลัง และบ้านมากกว่า 270 หลัง ลานทั้งหมดมีรูปแบบที่เหมาะสม หนักและเรียบง่าย และรูปแบบสถาปัตยกรรมของมันไม่เพียงแต่ผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมภาคเหนือและภาคใต้เท่านั้น แต่ยังดูดซับรูปแบบสถาปัตยกรรมยุโรปโบราณอีกด้วย

ท็อป 3 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน เมืองเก่าผิงเหยา

ตั๋วญี่ปุ่น

ธนาคาร Rishengchang ตั้งอยู่ในพื้นที่เจริญรุ่งเรืองของ West Street ซึ่งเป็น "ถนนการเงินแห่งแรกของราชวงศ์ชิง" ในเมืองโบราณผิงเหยา ก่อตั้งในปี 1823 เป็นธนาคารที่เก่าแก่ที่สุดในจีน ว่านี่เป็นธนาคารที่เก่าแก่ที่สุดในจีน ณ เวลานั้น ธนาคารที่มีสาขาดำเนินการอยู่เกือบทั่วประเทศจีน ปัจจุบัน Shengchang ได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์การธนาคารแห่งประเทศจีน โดยยังคงรักษาวัสดุทางกายภาพบางส่วนที่ใช้ในการดำเนินการในเวลานั้น แสดงให้ผู้คนเห็นถึงประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ของจีนโบราณ อุตสาหกรรมการธนาคาร ธนาคาร Rishengchang ซึ่งก่อตั้งก่อนหน้านี้คือ "Xiyucheng Pigment Store" ร้านค้าหลักตั้งอยู่ในผิงเหยา และมีสาขานอกช่องเหวินเหมินในกรุงปักกิ่ง ในช่วงปลายยุคเจียชิงของราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2339-2363) การหมุนเวียนของสกุลเงินระหว่างสถานที่ต่างๆ เพิ่มขึ้นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม วิธีการขนส่งเงินในอดีตไม่ปลอดภัยมากและไม่สามารถตอบสนองความต้องการของร้านเม็ดสี Xiyucheng ได้อีกต่อไป ลองใช้วิธีแลกเปลี่ยนระหว่างปักกิ่งและซานซีก่อน ผลลัพธ์ดีมาก และเขาเริ่มดำเนินธุรกิจแลกเปลี่ยนด้านข้าง ในช่วงปีแรก ๆ ของการครองราชย์ของ Daoguang ในราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2364-2393) ร้านเม็ดสี Xiyucheng ได้เปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น Rishengchang Bank ลานของ Rishengchang แบ่งออกเป็นสามทางเข้า ลานด้านหน้าเป็นห้องโถงธุรกิจ ลานกลางเป็นสำนักงานภายใน และสวนหลังบ้านเป็นพื้นที่นั่งเล่น โดยทั่วไปเส้นทางทัวร์จะเดินจากทางเข้าหลักไปยังส่วนลึกของลานภายใน ทางเข้าลานแรกคือเคาน์เตอร์และห้องบัญชีในขณะนั้น ทางเข้าที่สอง (ลานกลาง) มีห้องพักแขก 3 ห้องทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกตามลำดับ ด้านหน้าเป็นห้องโถงกลางซึ่งเป็นห้องแลกเปลี่ยนเงินตราในสมัยนั้น ถัดจากชายคาทิศใต้ของห้องโถงกลางคือบ้านพักของเสมียนในขณะนั้น เมื่อมาถึงสวนหลังบ้าน คุณจะเห็นห้องพักหลายห้องที่นี่ ซึ่งเป็นบ้านพักของแขกวีไอพีและพนักงานอาวุโส ทางด้านตะวันตกของบ้านพักเจ้าหน้าที่อาวุโส มีทางเดินนำไปสู่รถม้า และถัดจากนั้นคือคอกม้าและบ้านพักของคอกม้า พื้นที่ Rishengchang ทั้งหมดมีกำแพงสูงและบ้านลึก และมีโครงสร้างที่กะทัดรัด เพื่อป้องกันการโจรกรรม จึงมีการติดตาข่ายลวดไว้เหนือลานบ้าน และมีกระดิ่งผูกไว้กับตาข่าย ประตูทึบห้าบานที่หันหน้าไปทางถนนจะปลอดภัยอย่างยิ่งเมื่อปิดแล้ว สำนักงานขายตั๋วต่างๆ ในเมืองโบราณผิงเหยา รวมถึงธนาคาร Rishengchang มีชื่อเสียงทั้งในและต่างประเทศ เนื่องจากการก่อตั้งในยุคแรก มีระยะเวลายาวนาน มีหมายเลขตั๋วจำนวนมาก และมีการจำหน่ายร้านค้าในวงกว้าง ถือเป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ การพัฒนาทางการเงินของจีน