รัฐเว่ย ก่อตั้งขึ้นในสมัยต้นราชวงศ์โจว มีเมืองหลวงอยู่ที่เฉาเกอ ฉีเฉิงเป็นเมืองเล็กๆ ตั้งอยู่ใจกลางรัฐเว่ย
ในปี 629 ก่อนคริสต์ศักราช เจ้าชายเฉิงแห่งเว่ยได้ย้ายเมืองหลวงไปยังตี้ฉิว (ปัจจุบันคือผู่หยาง) ซึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของรัฐเว่ยเป็นเวลา 388 ปี ต่อมา เมื่ออำนาจของรัฐเสื่อมลง ฉีเฉิงก็กลายเป็นป้อมปราการทางทหารที่สำคัญบนชายแดนทางเหนือ
ชื่อ "ฉี" ปรากฏมากกว่า 40 ครั้งในพงศาวดารฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง *จั่วจ้วน* บันทึกไว้ว่าตั้งแต่ปี 626 ก่อนคริสต์ศักราชถึงปี 531 ก่อนคริสต์ศักราช ขุนนางและข้าราชการระดับสูงจากรัฐต่างๆ ได้จัดการประชุมพันธมิตรเจ็ดครั้งในฉีเฉิง ซากปรักหักพังของฉีเฉิงมีแท่นดินอัดขนาดความยาว 20 เมตร กว้าง 16 เมตร และสูง 4 เมตร ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยพงศาวดารฤดูใบไม้ผลิ
ซากปรักหักพังของฉีเฉิงตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองผู่หยาง กำแพงเมืองมีความยาวรอบวง 1,520 เมตร ส่วนที่สูงที่สุดที่ยังคงเหลืออยู่มีความสูง 8.5 เมตร และส่วนที่กว้างที่สุดมีความกว้าง 16 เมตร มีช่องว่างกว้าง 30-40 เมตรอยู่ทั้งสี่ด้าน ซึ่งน่าจะเป็นซากของประตูเมืองโบราณ
สถานที่แห่งนี้เข้าชมได้ฟรี นอกจากความสำคัญทางประวัติศาสตร์แล้ว ยังเป็นจุดพักผ่อนยอดนิยมของคนท้องถิ่นอีกด้วย มีประตูสี่บาน ได้แก่ ประตูทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศใต้ และทิศเหนือ มีที่จอดรถอยู่ด้านนอกประตูทิศตะวันออก