กิจกรรมน่าสนใจในหลงโข่ว

นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามมาก เราเดินเล่นตลอดทั้งวัน อากาศค่อนข้างเย็นและไม่มีที่ให้ผิงไฟ ไม่มีอาหาร ไม่มีของฝาก และการคมนาคมขนส่งก็ไม่ค่อยสะดวกสำหรับคุณ ควรเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวหรือแท็กซี่ซึ่งอาจมีราคาแพงเล็กน้อยจากเมืองหยานไถเอง

โชคดีที่ผมซื้อตั๋วรถไฟฟ้าไว้ รถวิ่งเข้าใกล้พระใหญ่หนานซานมาก วิวทิวทัศน์สวยงามมาก ถ้าไม่มีรถคงยากที่จะไปสถานที่ต่อไป ผมยังได้เห็นพระใหญ่ยาด้วย และชอบมาก

บางครั้งชีวิตก็ต้องการรสชาติบางอย่าง 🧡 ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของวันนี้คือการค้นพบสถานที่ใหม่ที่แสนสนุกสุดๆ～️😄 มาร่วมสำรวจแหล่งที่มาของความสุขไปกับฉันสิ!

สั่งซื้อตั๋วเข้าชมและบัตรขึ้นกระเช้าได้ที่ trip.com สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อเข้าชม ประทับใจเกินความคาดหมายสำหรับการเยี่ยมชมครั้งนี้ ภายในศาลามีอะไรให้ดูและทำมากกว่าที่เห็นในภาพ หรือจะไปกับกรุ๊ปทัวร์ก็ได้ ตอนแรกตั้งใจจะไปทัวร์ เพราะเป็นครั้งแรกที่เรามาเที่ยวเซี่ยงไฮ้ ไม่แน่ใจว่าจะเดินทางสะดวกแค่ไหน ดีใจที่ตัดสินใจลองอะไรใหม่ๆ พอเข้าสวนแล้ว ก็แค่เดินตามทางไปเรื่อยๆ อย่าปล่อยให้ความสูงของวิวทิวทัศน์ข้างหน้ามาทำให้คุณหวั่นไหว ค่อยๆ เดินขึ้นบันไดไปสองสามขั้น แล้วนั่งพักสักครู่ แล้วค่อยกลับ คุณจะภูมิใจในตัวเองและชื่นชมทิวทัศน์สวยๆ ที่คุณไม่เคยเห็นหากเข้าร่วมทัวร์ การขึ้นกระเช้าทำได้โดยสแกนคิวอาร์โค้ดที่ทางเข้าศาลาอีกครั้ง ถ้าไม่อยากขึ้นกระเช้า การไปเที่ยวเมืองนั้นก็สวยงามไม่แพ้กัน สามารถเดินขึ้นไปยังจุดสูงสุดที่ไดมอนด์สแควร์ได้

นักท่องเที่ยวจากต่างเมืองสามารถแวะมาชมได้ ทิวทัศน์สวยงามมาก จากท่าเรือกังหลวน ค่าเรือข้ามฟาก 30 หยวน และเรือเร็วไป-กลับราคา 50 หยวน (เรือเที่ยวสุดท้ายออกเวลา 17.00 น.) เรือเร็วใช้เวลาเพียง 5 นาทีก็ถึงเกาะซาง ค่าเข้าเกาะ 10 หยวนต่อคน และรถบัสท่องเที่ยวราคา 20 หยวนต่อคน (ค่อนข้างแพง แต่มีวิ่งบ่อย) รถสามล้อรับจ้างของชาวบ้านราคา 10 หยวนต่อคน (ชาวบ้านจะมารับผู้โดยสารที่ท่าเรือ และอาจต้องรอคิวนานที่บางสถานที่ท่องเที่ยว) การเดินเที่ยวรอบเกาะใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง เนื่องจากเราพาเด็กๆ ไปด้วย เราจึงได้สัมผัสปลาดาวและปูตัวเล็กๆ

ฉันไปเยี่ยมชม "แปดเซียนข้ามทะเล" สถานที่ท่องเที่ยวในเขตเผิงไหลของเมืองเหยียนไท่ เมื่อเข้าไปข้างใน ก็มีแมวน้ำมาทักทายฉันทั้งสองข้างทาง และฉันก็เพลิดเพลินกับการชื่นชมสถาปัตยกรรมอันงดงามจนลืมเวลาไปเลย ฉันมองเห็นเผิงไหลเค่ออยู่ไกลๆ และมีชายหาดอยู่ตรงนั้น ทำให้มีผู้คนมากมายมาพักผ่อนในช่วงวันหยุดฤดูร้อน ถึงแม้จะอยู่ค่อนข้างไกลจากใจกลางเมือง แต่ทิวทัศน์โดยรอบนั้นงดงามมาก ดังนั้นฉันขอแนะนำให้ไปเที่ยวแบบครึ่งวันค่ะ

สวยมาก มาช่วงพระอาทิตย์กำลังตก แคนสงสวยสุดๆ คนไม่เยอะมาก พอได้ถ่ายรูป

ที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding ตั้งอยู่ที่เลขที่ 137 ถนน Donglai ทางตะวันตกเฉียงเหนือของ Huangcheng เมือง Longkou มณฑลซานตง เป็นที่อยู่อาศัยของสาขา Xiyuelai ของตระกูล "Ding Wanwan" ที่มีชื่อเสียง ผู้ก่อตั้งสาขา Xiyuelai คือ Ding Fazu สร้างขึ้นในสมัยเฉียนหลงของราชวงศ์ชิงและครอบคลุมพื้นที่ 15,000 ตารางเมตร [1] ที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding ประกอบด้วยห้องโถง Aifu, ห้องโถง Lusu, ห้องโถง Baosu, ห้องโถง Chongjian และสวน Shufang ซึ่งเป็นสวนส่วนตัวในสมัยราชวงศ์ชิง อาคารหลักมีฝีมือประณีตและวัสดุที่ซับซ้อน และตกแต่งด้วยหนามห้าอันและสัตว์หกตัว มีประตูและหน้าต่าง คานแกะสลักและเสาทาสี ทาสีทอง และทางเดินด้านหน้าและด้านหลัง ที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding ถือได้ว่าเป็นแก่นแท้ของศิลปะสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัย เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ.2539 บ้านพักเดิมของติงได้รับการประกาศโดยสภาแห่งรัฐให้เป็นหน่วยคุ้มครองโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติชุดที่ 4 ที่อยู่อาศัยเดิมของตระกูล Ding ถูกสร้างขึ้นในสมัยเฉียนหลงของราชวงศ์ชิง ผู้ก่อตั้งสาขา Xiyuelai คือ Ding Fazu ซึ่งมีลูกชายสองคนและหลานเจ็ดคนในบ้านมีมากกว่า 800 หลัง ในปีที่สิบเจ็ดของการครองราชย์ของจักรพรรดิกวางซูแห่งราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2434) หลานชายทั้งเจ็ดของเขาต่างก่อตั้งบ้านของตนเองและแบ่งคฤหาสน์ออกเป็นเจ็ดส่วนหรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "เจ็ดส่วนใหญ่" ปัจจุบันมีเพียงสี่ส่วนเท่านั้น . [1] มีบ้านมากกว่า 800 หลังในเจ็ดส่วนของ Xiyue Lai ในบรรดาอาคารเหล่านั้น อาคารในส่วนที่ 3, 6 และ 7 เป็นอาคารที่หรูหราที่สุด น่าเสียดายที่บ้านเหล่านี้พังยับเยินทั้งหมดเมื่อมีการสร้างโรงงานในช่วง "ก้าวกระโดดครั้งใหญ่" ในปีพ.ศ. 2501 ส่วนที่เหลืออีก 4 แห่งที่เหลือคือที่อยู่อาศัยเดิมของติง มีขนาดไม่ถึง 1 ใน 10 ของคฤหาสน์ของติงในขณะนั้น [1] บ้านพักเดิมของติง ในปี 1985 เทศมณฑล Huang (เทศมณฑลถูกถอดออกจากเทศมณฑลและก่อตั้งเป็นเมืองหลงโข่วในปี 1986) รัฐบาลได้นำที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding กลับคืนมา และก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ Huang County ขึ้นที่นี่ [1] ในปี 1993 ภายใต้การอุปถัมภ์ของพิพิธภัณฑ์เมืองหลงโข่ว การสำรวจและจัดทำแผนที่ที่อยู่อาศัยเดิมของติงก็เสร็จสมบูรณ์ บนพื้นฐานนี้ ตั้งแต่ปี 1996 คณะกรรมการพรรคเทศบาลหลงโข่วและหน่วยงานเทศบาลได้ศึกษาและกำหนดแผนสำหรับการคุ้มครองและการใช้ที่อยู่อาศัยเดิมของติงอย่างต่อเนื่องในช่วง "แผนห้าปีที่เก้า" และ "แผนห้าปีที่สิบ" และรายงาน ในแต่ละระดับจะใช้เงินลงทุนมากกว่า 350 หยวนเพื่อบูรณะที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding และการฟื้นฟูสวนของ Huifang Garden ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding [1] บ้านพักเดิมของติง รูปแบบสถาปัตยกรรม ที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding ครอบคลุมพื้นที่ 15,000 ตารางเมตร โดยมีบ้านที่มีอยู่ 243 หลัง และพื้นที่ก่อสร้าง 4,800 ตารางเมตร ที่อยู่อาศัยเดิมของตระกูล Ding ทั้งหมดปัจจุบันถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่ตะวันออกและตะวันตกโดยเลนเหนือและถนนตะวันตก: พื้นที่ตะวันออกประกอบด้วย Aifu Hall และ Lu Sutang ซึ่งขนานไปกับทิศเหนือและทิศใต้ ทั้งสองนั่งอยู่ทางทิศตะวันตกและหันหน้าไปทางทิศตะวันออก โดยมีความยาวจากเหนือจรดใต้ 85 เมตร และกว้างจากตะวันออกไปตะวันตก 49.8 เมตร ผังเป็นแกนกลาง ด้านทิศตะวันตกมีโถงฉงเจียนและโถงเป่าซูซึ่งขนานไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก หันหน้าไปทางทิศใต้และหันหน้าไปทางทิศเหนือ มีลานทั้งหมด 4 ลาน มีโครงสร้างโครงไม้ หลังคาแข็งเชิงเขา และหลังคามุงด้วยกระเบื้องสีเขียวเกล็ดปลาหงาย อาคารหลักมีฝีมือประณีตและวัสดุที่ซับซ้อน และตกแต่งด้วยหนามห้าอันและสัตว์หกตัว มีประตูและหน้าต่าง คานแกะสลักและเสาทาสี ทาสีทอง และทางเดินด้านหน้าและด้านหลัง [1] แผนผังที่อยู่อาศัยเดิมของ Ding อาคารหลัก อ้ายฟูถัง ห้องโถงอ้ายฝูซึ่งมี Ding Baodian เป็นเจ้าของ เป็นห้องโถงที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา "7 ส่วนหลัก" ดั้งเดิม และสร้างขึ้นประมาณปีที่ 25 ของการครองราชย์ของเฉียนหลงในราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2303) ประตูหลักหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีอาคารหลัก 6 หลัง มี 33 ห้อง และห้องปีก 7 ห้องมี 15 ห้อง ทางเท้าบนแกนกลางปูด้วยหินแกรนิต และทางเท้าอื่นๆ ปูด้วยหินสีดำ เมื่อเข้าไปในลานภายในจะมีห้องโถงกลับหัว 6 ห้องและห้องนั่งเล่น 5 ห้องพร้อมชายคาและทางเดินคู่ ประตูและหน้าต่างถูกกั้นเป็นสัดส่วน เริ่มจากทางเข้าลานที่สองไปทางทิศตะวันตกเป็นห้องนอนของผู้เฒ่า วัยกลางคน และรุ่นน้อง ซึ่งเรียกว่าห้องใหญ่ ห้องที่สอง และห้องที่สามมีทางเดินอยู่ด้านหน้า ห้องใหญ่

ฉันขอแนะนำสถานที่สวยงามแห่งนี้เป็นอย่างยิ่ง หากคุณชอบถ่ายรูปในตอนเย็น เพราะพระอาทิตย์ตกและทิวทัศน์ยามค่ำคืนนั้นน่าทึ่งมาก! แต่ฉันไม่แนะนำให้ไปดูการแสดงทางวัฒนธรรม การเต้นรำอยู่ในระดับปานกลาง และการแสดงเองก็ค่อนข้างน่าเบื่อ มีคนกลุ่มใหญ่ลุกขึ้นและเดินออกไปตลอดเวลา ควรใช้เวลานั้นเดินเล่นและถ่ายรูปโดยไม่ต้องเบียดเสียดกับฝูงชนจะดีกว่า! รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่การจัดแสดงหลายอย่าง เช่น หอหยก ปิดให้บริการ แต่หอแกะสลักไม้เป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การชมอย่างแน่นอน!