กิจกรรมน่าสนใจในหลิงฉวน

การได้ขับรถไปตามทางหลวงท่องเที่ยวหมายเลข 1 สายไท่หางสักครั้งในชีวิตนั้นคุ้มค่ามากจริงๆ ฉันถึงกับน้ำตาไหลขณะขับรถผ่านแกรนด์แคนยอนไท่หาง แม่น้ำในแผ่นดินแม่ของเราช่างงดงามเหลือเกิน!

หมู่บ้านซวงตี้ หรือที่มักเรียกกันว่าหมู่บ้านซวงตี้ในเมืองสือปานเหยียน เมืองหลินโจว มณฑลเหอหนาน ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในเทือกเขาไท่หาง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในด้านลักษณะภูมิประเทศของหุบเขาอันเป็นเอกลักษณ์ ลำธารใสสะอาด และประเพณีชนบทที่เรียบง่าย เป็นที่รู้จักในนาม "ไข่มุกแห่งไท่หาง" และยังเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการเดินป่าและนักท่องเที่ยวที่ขับรถเที่ยวเอง ทิวทัศน์ธรรมชาติ ทิวทัศน์หุบเขาไท่หาง: หมู่บ้านซวงตี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ใจกลางของแกรนด์แคนยอนไท่หาง ล้อมรอบด้วยหน้าผาสูงชัน หุบเขาลึก และพืชพรรณที่หนาแน่น ทิวทัศน์ที่นี่จะแตกต่างกันไปตลอดทั้งปี โดยเฉพาะใบไม้สีแดงในฤดูใบไม้ร่วงที่สวยงาม ลำธาร แอ่งน้ำ และน้ำตกที่ใสสะอาด: หมู่บ้านนี้มีแม่น้ำใสไหลผ่าน ก่อตัวเป็นแอ่งน้ำและน้ำตกขนาดใหญ่และเล็ก สายน้ำไหลผ่านระหว่างก้อนหิน เหมาะสำหรับการลงเล่นน้ำและใกล้ชิดธรรมชาติเป็นอย่างยิ่ง ลักษณะภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์: ตลอดระยะเวลาอันยาวนาน การกัดเซาะและการกัดเซาะของแม่น้ำได้ก่อตัวเป็นหินและลักษณะภูมิประเทศที่แปลกประหลาดมากมาย ช่วยเพิ่มคุณค่าให้กับความงดงาม อากาศบริสุทธิ์: ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในภูเขา คุณภาพอากาศดีเยี่ยม มีปริมาณออกซิเจนไอออนลบสูง ทำให้ที่นี่เปรียบเสมือน "บาร์ออกซิเจนธรรมชาติ" อย่างแท้จริง ลักษณะเฉพาะด้านมนุษยธรรมและประสบการณ์การท่องเที่ยว สไตล์ชนบทเรียบง่าย: หมู่บ้านซวงตี้ยังคงรักษารูปแบบดั้งเดิมของหมู่บ้านบนภูเขาไท่หางไว้ บ้านหินที่กระจายตัวเป็นระเบียบเรียบร้อย และชาวบ้านอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ให้คุณได้สัมผัสวิถีชีวิตชนบทแบบดั้งเดิม สวรรค์สำหรับนักเดินป่า: หมู่บ้านซวงตี้เป็นจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุดของเส้นทางเดินป่าคลาสสิกมากมาย เช่น ถนนกำแพงแขวนที่นำไปสู่หมู่บ้านจิงตี้ในมณฑลซานซี และเส้นทางอื่นๆ ที่ข้ามหุบเขาและปีนสันเขา เส้นทางเหล่านี้ต้องการความแข็งแรงทางร่างกายในระดับหนึ่ง แต่ก็เต็มไปด้วยความท้าทายและความสนุกสนาน การพักผ่อนและรีสอร์ทฤดูร้อน: อากาศเย็นสบายในฤดูร้อนทำให้ที่นี่เป็นรีสอร์ทฤดูร้อนที่สมบูรณ์แบบ ห่างไกลจากความวุ่นวายและความร้อนของเมืองใหญ่ ฟาร์มเฮาส์และที่พัก: มีฟาร์มเฮาส์และโฮมสเตย์มากมายในหมู่บ้าน ซึ่งให้บริการอาหารพื้นเมืองและบริการที่พักในราคาที่ค่อนข้างเอื้อมถึง คุณสามารถลิ้มลองอาหารฟาร์มเฮาส์ต้นตำรับ เช่น บะหมี่ข้าวโพด ผักป่า และไก่ตุ๋นฟืน สถานที่ถ่ายภาพ: ภูมิประเทศอันเป็นเอกลักษณ์และสไตล์ชนบทดึงดูดผู้ที่ชื่นชอบการถ่ายภาพมากมายให้มาสร้างสรรค์ผลงาน คำแนะนำสำหรับการท่องเที่ยว การเดินทางโดยรถยนต์: เนื่องจากที่ตั้งค่อนข้างห่างไกล การขับรถจึงเป็นเส้นทางที่สะดวกที่สุดในการเดินทางไปยังหมู่บ้านซวงตี้ และทิวทัศน์ระหว่างทางก็สวยงามเช่นกัน อุปกรณ์เดินป่า: หากคุณวางแผนที่จะเดินป่า โปรดเตรียมรองเท้าเดินป่าสำหรับมืออาชีพ ไม้เดินป่า ครีมกันแดด และน้ำดื่มให้เพียงพอ ใส่ใจเรื่องความปลอดภัย: เส้นทางเดินป่าบางเส้นทางอาจอันตราย โปรดระมัดระวังความปลอดภัยของตนเองและพยายามทำทุกวิถีทาง ไม่แนะนำให้เดินป่าที่ยากลำบากในวันที่ฝนตกหรือในช่วงที่สภาพธรณีวิทยาไม่มั่นคง จองที่พักล่วงหน้า: โดยเฉพาะในช่วงวันหยุดหรือฤดูท่องเที่ยว ฟาร์มเฮาส์และโฮมสเตย์อาจมีจำนวนผู้เข้าพักน้อย ดังนั้นจึงขอแนะนำให้จองล่วงหน้า เคารพประเพณีท้องถิ่น: เนื่องจากเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงชนบท โปรดเคารพนิสัยและประเพณีการใช้ชีวิตของชาวบ้านในท้องถิ่น

นี่เป็นการมาเยือนวัดเทียโฟครั้งที่สองของฉัน และครั้งนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นกว่าเดิมมาก ครั้งนี้เวลาผ่านไปสักพักแล้วนับตั้งแต่ช่วงที่ได้รับความนิยมสูงสุด และคนไม่เยอะมากนัก ดังนั้นฉันจึงมีเวลาอยู่ที่นั่นมากขึ้นและสำรวจสถานที่ได้อย่างเต็มที่ แสงสว่างในตอนเช้าดีกว่า แต่เมื่อฉันมาถึงในช่วงบ่ายใกล้เวลาปิดทำการ แสงสว่างภายในร้านค้าขนาดใหญ่ก็มืดลงอย่างเห็นได้ชัด

ทิวทัศน์สวยงามมากจนอยากไปอีกครั้ง

โดยทั่วไปแล้ว เขตทัศนียภาพไท่หางตอนใต้ หมายถึง พื้นที่ท่องเที่ยวซินเซียงไท่หางตอนใต้ ซึ่งตั้งอยู่ในอำเภอหุยเซียน เมืองซินเซียง มณฑลเหอหนาน ครอบคลุมพื้นที่ท่องเที่ยวหลักหลายแห่ง ได้แก่ บาลีโกว ว่านเซียนซาน และกวนซาน และมีชื่อเสียงในด้านถนนเลียบหน้าผาที่ขรุขระ สระน้ำใสสะอาด น้ำตก และทิวทัศน์หุบเขาที่เย็นสบาย ทำให้เป็นสถานที่พักผ่อนยอดนิยมในฤดูร้อนของภาคกลางของจีน

วัดตั้งอยู่บนไหล่เขาที่เงียบสงบมาก ต้องเดินขึ้นบันไดยาวเป็นช่วงๆ 😴 โถงหลักที่มีภาพจิตรกรรมฝาผนังไม่สามารถเข้าถึงได้ คุณสามารถชมทัศนียภาพโดยรวมได้จากทางเข้า และสำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม โปรดดูแบบจำลองในโถงด้านข้าง ปิดเวลา 12.00 น. และอาจเปิดทำการอีกครั้งเวลา 14.00 น. ดังนั้นโปรดเผื่อเวลาไว้ด้วย

หมู่บ้านแห่งเดียวในจินเฉิง มณฑลซานซีที่ไม่สามารถเข้าถึงถนนได้ ตั้งอยู่ข้างหน้าผาลึกในเทือกเขาไท่หาง ล้อมรอบด้วยภูเขาทั้งสามด้านและมีลำธารไหลผ่าน กลายเป็นน้ำตกที่ทางเข้าหมู่บ้าน ทุกคนสามารถไปที่นั่นได้เพียงเส้นทางที่สูงชันและสวยงามตอนนี้กลายเป็นเส้นทางกลางแจ้งแบบคลาสสิกแล้วยังกลายเป็นสถานีท่องเที่ยวอีกด้วย โดยเฉพาะเหลาหลงโข่วตรงทางเข้าหมู่บ้านที่ซึ่งธรณีสัณฐานตันเซียและภูเขาแปลก ๆ และผืนน้ำที่สวยงามมารวมกัน!

สวยมากมีดอกไม้สวยๆมากมาย เป็นสถานที่ถ่ายรูปที่ดีมาก ฉันเห็นหญิงสาวหลายคนพร้อมช่างภาพกำลังเพลิดเพลินกับสายลมแม่น้ำ และบางคนก็นั่งเรือไปด้วย มันสวยงามมาก. วันนี้เป็นวันเทศกาลแข่งเรือมังกร อากาศดีมาก ลมพัดเบาๆ ไม่แห้งเลย! นอกจากนี้ยังมีมินิเกมมากมายให้สัมผัสและกิจกรรมทางวัฒนธรรมและสร้างสรรค์อิสระ แนะนำเป็นอย่างยิ่ง!

เหอหนานเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีน หรือที่รู้จักกันในชื่อที่ราบภาคกลาง (中原) เป็นที่ที่ราชวงศ์แรกเริ่ม ระบบการเขียน เทคโนโลยีสำริด และรัฐที่เป็นระบบระเบียบถือกำเนิดขึ้น ดินที่อุดมสมบูรณ์ของแม่น้ำเหลืองหล่อเลี้ยงชุมชนเกษตรกรรมมาตั้งแต่ 5000 ปีก่อนคริสตกาล วางรากฐานให้กับวัฒนธรรมจีน เมืองลั่วหยางในเหอหนานได้รับการยกย่องทางประวัติศาสตร์ว่าเป็นเมืองหลวงโบราณ ลั่วหยางเคยเป็นเมืองหลวงของ 13 ราชวงศ์ และมีโบราณวัตถุมากมายที่ขุดพบจากเมืองนี้ พิพิธภัณฑ์ลั่วหยางแห่งเดียวมีโบราณวัตถุเกือบ 200,000 ชิ้น ในวันสุดท้ายของฉันในลั่วหยาง ฉันเลือกที่จะไปเยี่ยมชมสถาบันแห่งนี้ การเข้าชมฟรี แต่ฉันก็ตกใจกับคิวยาวที่ทางเข้าเมื่อฉันมาถึงเวลา 8:30 น. โชคดีที่แม้จะไม่ได้ลงทะเบียนผ่านแอปออนไลน์ ฉันก็ได้รับอนุญาตให้เข้าชมได้โดยแสดงหนังสือเดินทาง พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแบ่งออกเป็นแปดส่วน ได้แก่ ส่วนจัดแสดงอารยธรรมเหอหลัว ส่วนจัดแสดงสมบัติ ส่วนจัดแสดงถังซานไฉ ส่วนจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผา ส่วนจัดแสดงอักษรวิจิตรและจิตรกรรม ส่วนจัดแสดงงานแกะสลักหิน ส่วนจัดแสดงศิลปะพื้นบ้าน ส่วนจัดแสดงเครื่องสำริด เครื่องสำริดของจีนมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ แตกต่างจากเครื่องสำริดที่ใช้ประโยชน์ได้ทั่วไปของยุโรป เครื่องสำริดในจีนส่วนใหญ่ใช้ในพิธีกรรม บูชาบรรพบุรุษ ภาชนะขนาดใหญ่ เช่น 司母戊鼎 (Si Mu Wu Fang Ding) มีน้ำหนักมากกว่า 800 กิโลกรัม ซึ่งหาไม่ได้จากที่อื่น วัฒนธรรมสำริดคงอยู่ยาวนานในจีนมากกว่าในภูมิภาคอื่นๆ และมีอิทธิพลอย่างมากต่อราชวงศ์ในยุคต่อมา นี่คือเหตุผลที่พิพิธภัณฑ์ต่างๆ เช่น เหอหนานและลั่วหยาง ให้ความสำคัญกับเครื่องสำริดในฐานะสมบัติทางวัฒนธรรมมากกว่าเพียงแค่สิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยี การได้เห็นสิ่งประดิษฐ์ที่ขุดค้นได้จาก 13 ราชวงศ์นั้นเป็นการเดินทางที่เปิดโลกทัศน์อย่างแท้จริง