กิจกรรมน่าสนใจในเจี้ยงเซี่ยน

Nanfan Stone Memorial Archway

Taiyin Temple

หุบเขาเปียโน

พื้นที่ท่องเที่ยว Jiangbei Grand Canyon ตั้งอยู่ในเมืองมาลี มณฑล Jiangxian มณฑลซานซี โดยมีพื้นที่รับชม 20 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบัน มีการพัฒนาโครงการท่องเที่ยวหลายแห่งในพื้นที่ที่สวยงามแห่งนี้ ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ผสมผสานอาหารเข้าไว้ด้วยกัน ที่พัก การท่องเที่ยว และความบันเทิงในมณฑลซานซีตอนใต้ พื้นที่ท่องเที่ยว Jiangbei Grand Canyon มีคุณลักษณะสำคัญ 4 ประการ: การล่องแก่งในหุบเขา: ความยาวรวมของแม่น้ำล่องแก่งคือ 5.2 กิโลเมตร โดยมีความสูงลดลง 204 เมตร มันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ให้ความรู้สึกถึงการล่องแพในจีนตอนเหนือ ล่องเรือชมสายลมอ่อนๆ ในแม่น้ำ ชื่นชมความอ่อนโยนและสง่างามของธรรมชาติ ไร้อันตราย และปลูกฝังจิตวิญญาณ คนกล้าสามารถพายเรือ ตีน้ำกลางกระแสน้ำ และสู้รบได้ คลื่นคำราม แม้ไม่มีอันตรายแต่ก็สามารถชื่นชมความยิ่งใหญ่และความงดงามของธรรมชาติและออกกำลังกายได้อย่างเต็มที่นักสำรวจสามารถล่องลอยไปในสถานการณ์อันตรายผ่านคลื่นที่แตกสลายอย่างกะทันหัน และหายตัวไปในน้ำเพียงเพื่อพิชิตธรรมชาติ ความท้าทายทางน้ำ: ความท้าทายทางน้ำแบ่งออกเป็นหลายระดับ ลู่วิ่งสุดบ้า ก้าวที่ราบรื่น ก้าวเล็ก ๆ เครื่องเล่นแผ่นเสียงโอเมก้า เดินทางข้ามเวลาและอวกาศ บินสู่ความสำเร็จ การออกแบบโดยรวมนั้นแปลกใหม่ มีเอกลักษณ์ และมีสีสัน เหมาะสำหรับผู้เล่นทุกวัย ทิวทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์: จุดชมวิวเจียงเป่ยแกรนด์แคนยอนผสมผสานความยิ่งใหญ่ของภูเขาไท่ซาน ความชันของภูเขาหัวซาน ความเงียบสงบของภูเขาหลูซาน ความแปลกประหลาดของภูเขาหวงซาน และความงามของภูเขาเอ๋อเหมย ทิวทัศน์ของทั้งสี่ฤดูกาลเปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ฤดูใบไม้ผลิเป็นทะเลแห่งดอกไม้ ฤดูร้อนเป็นรีสอร์ทฤดูร้อน ภูเขาถูกปกคลุมไปด้วยใบไม้สีแดงในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาวปกคลุมไปด้วยหิมะ บริเวณที่สวยงามประกอบด้วยหมู่บ้านโบราณหลายแห่ง เช่น ซือเอ๋อ ต้าจินถัง เสี่ยวเป่ยซาน และอื่นๆ คุณจะเห็นของว่างพื้นบ้าน Shannan ฉากแรงงาน และงานฝีมือในสถานที่ เช่น ประติมากรรมแป้งและการเย็บปักถักร้อยอันชาญฉลาด นมถั่วเหลืองบดสดใหม่ เต้าหู้ตุ๋นสดใหม่ และหอพักบ้านไร่อันหรูหราที่สะท้อนถึงความอร่อยพื้นบ้าน ลักษณะของมณฑลซานซีตอนใต้ คุณยังสามารถมีส่วนร่วมในฉากเหล่านี้เพื่อสัมผัสประสบการณ์ใกล้ชิดและเพลิดเพลินไปกับอารมณ์การพึ่งพาตนเองอันเป็นเอกลักษณ์

Qiao Temple Stele Pavilion

2026 Global 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ (กองทัพทหารดินเผา) เป็นพิพิธภัณฑ์แหล่งโบราณคดีขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นบนแหล่งหลุมฝังศพบริวารของกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉิน หลุมฝังศพบริวารกลุ่มนี้ตั้งอยู่ห่างจากเนินดินฝังพระศพของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1.5 กิโลเมตร ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1974 ชาวนาในหมู่บ้านซีหยางขุดพบเศษรูปปั้นดินเผาโดยบังเอิญขณะขุดบ่อน้ำ หลังจากการสำรวจทางโบราณคดีจึงยืนยันได้ว่าเป็นหลุมหมายเลขหนึ่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1976 ได้ค้นพบหลุมหมายเลขสองและหลุมหมายเลขสามทางด้านทิศเหนือของหลุมหมายเลขหนึ่งตามลำดับ กองทัพใหญ่ที่หลับใหลมากว่าสองพันปีจึงได้ปรากฏสู่สายตาชาวโลกอีกครั้ง และการค้นพบกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โบราณคดีแห่งศตวรรษที่ 20" หลุมหมายเลข 1 เป็นกองทัพหลักในบรรดาหลุมรูปปั้นทั้งสามหลุม ทอดยาวจากทิศตะวันออกไปตะวันตกกว่าสองร้อยเมตร คาดว่ามีรูปปั้นดินเผาและม้าดินเผาฝังอยู่ประมาณหกพันชิ้น เมื่อยืนอยู่ริมหลุมและมองลงไป จะเห็นรูปปั้นนักรบสวมเกราะพร้อมรถศึกและม้าดินเผาจัดเรียงเป็นขบวนรบหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เมื่อพิจารณาแต่ละรูปอย่างละเอียด รูปหน้า ทรงผม เครา และแม้แต่ท่าทางมือล้วนแตกต่างกันไป รูปปั้นดินเผาเดิมทีมีสีสันทั้งองค์ แต่เนื่องจากการเผาไฟและการฝังอยู่ใต้ดินเป็นเวลานาน ส่วนใหญ่จึงหลุดลอกและเปลี่ยนสี หลุมหมายเลข 2 มีผังเป็นรูปตัวแอล (ฉื่อจื่อ) จัดขบวนผสมระหว่างทหารหน้าไม้ ทหารม้า และทหารรถม้า รูปปั้นทหารคุกเข่ายิงหน้าไม้ที่มีสีหน้าสมจริงก็ขุดพบที่นี่ หลุมหมายเลข 3 มีขนาดเล็กกว่า รูปปั้นทหารเกียรติยศและรถศึกที่ขุดพบได้รับการสันนิษฐานจากนักวิชาการว่าเป็นกองบัญชาการที่ควบคุมกองทัพของหลุมหมายเลข 1 และหมายเลข 2 ซึ่งในสมัยโบราณเรียกว่า "กองบัญชาการทหาร" ดาบสำริด หอกสำริด หอก กลไกหน้าไม้ และหัวลูกศรจำนวนมากที่ขุดพบในหลุมเดียวกัน หลายชิ้นยังคงมีคมแหลมแม้ผ่านมากว่าสองพันปี แสดงให้เห็นถึงความประณีตของวิทยาการโลหะกรรมในสมัยราชวงศ์ฉิน สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้กับสุสานจักรพรรดิฉินสื่อหวงที่เชิงเขาหลีซานแต่เดิมเป็นสิ่งเดียวกัน หลังจากจักรพรรดิฉินสื่อหวงขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 13 พรรษาก็เริ่มสร้างสุสาน โดยเกณฑ์แรงงานหลายแสนคนตลอดช่วงเวลาดังกล่าว การก่อสร้างดำเนินต่อเนื่องกว่าสามสิบปี กองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินที่ใช้รูปปั้นแทนการฝังคนเป็นบริวารนั้น ก็คือกองกำลังพิทักษ์ใต้ดินที่คุ้มครองสุสานจักรพรรดิแห่งนี้ หากต้องการหลีกเลี่ยงฝูงชนขณะเที่ยวชม ลองเริ่มจากหลุมหมายเลขสาม หลุมหมายเลขสองก่อน แล้วค่อยไปสัมผัสความตระการตาของหลุมหมายเลขหนึ่งอย่างสบายใจในตอนท้าย หลังจากชมหลุมทหารดินเผาแล้ว ยังสามารถนั่งรถรับส่งของสถานที่ท่องเที่ยวไปยังสวนลี่ซานซึ่งเป็นที่ตั้งของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ได้ ภายในสวนมีหลุมทหารดินเผานักแสดง หลุมทหารดินเผาขุนนางพลเรือน และพิพิธภัณฑ์รถม้าสำริด รถม้าสำริดลงสีสองคันที่หล่อขึ้นตามสัดส่วนหนึ่งในสองของรถจริงมีรูปทรงประณีต งานตกแต่งทองและเงินเปล่งประกายงดงาม คุ้มค่าแก่การไปชมเป็นพิเศษ

Jiang County Confucian Temple

วัดขงจื๊อเจียงเซียนสร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่สามของราชวงศ์ฉางซิงในสมัยราชวงศ์ถังตอนหลัง (ค.ศ. 932) ได้รับการบูรณะและขยายในสมัยราชวงศ์หยวน หมิง และชิง ปัจจุบันมีเพียง Dacheng Hall และ Myung Lun Hall เท่านั้นที่ยังคงอยู่ Dacheng Hall มีขนาดกว้าง 3 ห้อง ลึก 4 คาน มีหลังคาจั่วชายคาเดี่ยว และเป็นโครงสร้างทรงห้องโถง โดยยังคงรักษาลักษณะทางสถาปัตยกรรมของราชวงศ์หยวนไว้ ห้องโถงหมิงหลุนมีความกว้าง 5 ส่วนและลึก 6 คาน มีชายคาด้านหน้าและทางเดินด้านใน และมีชายคาเดี่ยวห้อยอยู่เหนือยอดเขา ปัจจุบันเป็นอนุสรณ์สถานของราชวงศ์ชิง

2026 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซี

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซีเป็นพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นหลังการปฏิรูปและเปิดประเทศของจีน เปิดอย่างเป็นทางการในปี 1991 อาคารพิพิธภัณฑ์ออกแบบโดยสถาปนิกจาง จิ้นชิว ใช้ผังอาคารสไตล์ราชวงศ์ถังแบบ "ศาลากลางและหอสูงสี่มุม" สมมาตรตามแกนกลาง ลำดับหลักรองชัดเจน ในปี 2016 ได้รับคัดเลือกให้อยู่ในรายชื่อ "มรดกสถาปัตยกรรมจีนคริสต์ศตวรรษที่ 20" รุ่นแรก ส่านซีเคยเป็นศูนย์กลางการเมืองของราชวงศ์โจว ฉิน ฮั่น และถัง โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑ์ครอบคลุมประวัติศาสตร์กว่าล้านปี ครอบคลุมเครื่องสำริดสมัยราชวงศ์ซางและโจว ตุ๊กตาดินเผาต่างยุคสมัย เครื่องเงินและทองสมัยฮั่นและถัง ภาพจิตรกรรมฝาผนังสุสานราชวงศ์ถัง และอื่นๆ รวมจำนวนกว่าล้านชิ้น นิทรรศการถาวร "อารยธรรมโบราณส่านซี" ใช้ลำดับเวลเป็นแกนหลัก แบ่งเป็นสามห้องจัดแสดงนำเสนอกระบวนการทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ชาวหลานเถียนยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงก่อนสงครามฝิ่น โดยเน้นสี่ช่วงคือราชวงศ์โจว ฉิน ฮั่น และถัง ทั้งสองด้านตะวันออกและตะวันตกของโถงกลางมีนิทรรศการเฉพาะเรื่อง ด้านตะวันตกคือ "สมบัติหลงเหลือแห่งราชวงศ์ถังถังใหญ่——นิทรรศการโบราณวัตถุที่ขุดพบจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุน" จัดแสดงเครื่องเงินและทองชั้นเลิศสมัยราชวงศ์ถังตอนต้น ด้านตะวันออกคือ "หอสมบัติจิตรกรรมฝาผนังราชวงศ์ถัง" จัดแสดงจิตรกรรมฝาผนังของจริงที่ลอกออกจากสุสานราชวงศ์ถัง หัวข้อครอบคลุมบุคคล สถาปัตยกรรม ทหารรักษาพระองค์ และอื่นๆ เป็นประเภทโบราณวัตถุที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของพิพิธภัณฑ์ ในบรรดาโบราณวัตถุจำนวนมาก มีหลายชิ้นที่โดดเด่นเป็นพิเศษ ถ้วยหินโมราแกะสลักหัวสัตว์ประดับทองคำมาจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุน แกะสลักจากหินโมราลายเส้นทั้งก้อนเป็นรูปหัวสัตว์เขางอ คล้ายกับถ้วยเขารีตันจากเอเชียกลาง เป็นหนึ่งในโบราณวัตถุรุ่นแรกที่ห้ามนำออกนอกประเทศเพื่อจัดแสดง ตุ๊กตาอูฐสามสีบรรทุกนักดนตรีจำลองฉากที่นักดนตรีบรรเลงและนักร้องแสดงบนหลังอูฐอย่างมีชีวิตชีวา สีเคลือบสดใส สีหน้าของบุคคลแต่ละคนแตกต่างกัน ตราประทับของจักรพรรดินีทำจากหยกขาวเนื้อเนียนจากเหอเถียนสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก แกะสลักเป็นรูปมังกรฉือหูบนยอด เป็นตราหยกของจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่นของจริงที่ค้นพบจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ หม้อเงินปิดทองลายม้าฟ้อนรำคาบถ้วย หม้อพอร์ซเลนเซลาดอนหูยกแบบเทกลับ และถ้วยเคลือบดำลายหยดน้ำมัน ต่างก็มีเอกลักษณ์เฉพาะ เครื่องเงินและทองที่ขุดพบจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุนจัดแสดงรวมกันในห้องนิทรรศการเฉพาะเรื่อง เป็นจุดสำคัญในการเข้าชม แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ชมอย่างละเอียด

พิพิธภัณฑ์จินกั๋ว

พิพิธภัณฑ์แห่งรัฐจินตั้งอยู่ในเมืองชวีคุน อำเภอชวีโว่ เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุแห่งแรกในธีมวัฒนธรรมจิ้นในจังหวัดที่สร้างขึ้นบนพื้นฐานของหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ "ซากปรักหักพังQucun-Tianma" เปิดให้ประชาชนเข้าชมอย่างเป็นทางการในวันชาติปี 2557 เปิด เป็นพิพิธภัณฑ์มรดกขนาดใหญ่แห่งแรกในมณฑลซานซีที่ผสมผสานการสะสม การคุ้มครอง การวิจัย และการจัดแสดงโบราณวัตถุทางวัฒนธรรม เป็นแพลตฟอร์มที่จัดแสดงลักษณะทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของราชวงศ์จินอย่างเต็มรูปแบบ ด้วยธีมของวัฒนธรรมจิ้น พิพิธภัณฑ์รัฐจินได้สร้างสรรค์ไฮไลท์ 3 ประการ ได้แก่ ประวัติศาสตร์ของรัฐจิน ประวัติศาสตร์การขุดค้น และนิทรรศการซากปรักหักพัง ห้องนิทรรศการประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมใช้ประวัติศาสตร์ของราชวงศ์จินเป็นเบาะแส และผ่านโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าจำนวนมากที่ขุดพบจากสุสานจินโหว ซึ่งแสดงให้เห็นราชวงศ์จินจากประมาณ 1,040 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อซู่หยูมอบราชวงศ์ถัง Xie Fu เปลี่ยนราชวงศ์ถังเป็น Jin, Wenhou Qinwang, Xian Gong ขยายอาณาเขต และ Wen Gong ครอบงำ การปกครองแบบเผด็จการของรัฐมนตรีทั้งหก การแบ่งสามตระกูลออกเป็นราชวงศ์จิน และเหตุการณ์สำคัญ ๆ มากมายที่อาจเป็นไปได้ ส่งผลต่อประวัติศาสตร์จีนโบราณ ห้องนิทรรศการประวัติศาสตร์การขุดค้นจัดแสดงความสำเร็จครั้งสำคัญของนักโบราณคดี 3 รุ่นจาก School of Archaeology and Museology of Peking University และ the Shanxi Regional Institute of Archaeology ซึ่งได้ผ่านความยากลำบาก อ่านอย่างครอบคลุม ค้นหาหลักฐาน และการขุดค้นทางโบราณคดี ห้องโถงนิทรรศการใช้ซากปรักหักพัง วิธีการจัดแสดงที่เน้นไปที่สุสานสี่กลุ่มของมาร์ควิสและภรรยาของพวกเขา รวมถึงรถม้าและหลุมม้าสามแห่ง นำเสนอผู้ชมด้วยภาพพาโนรามาของสุสานของกษัตริย์และมาร์ควิสของรัฐในช่วง ระยะเวลาสองสัปดาห์ "ซากปรักหักพัง Qucun-Tianma" ซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ Jin มีขนาดใหญ่ เริ่มต้นจากหมู่บ้าน Tianma ในเทศมณฑล Yicheng ทางตะวันออก เมือง Qucun ในเทศมณฑล Quwo ทางตะวันตก เริ่มต้นจากริมฝั่งแม่น้ำ Fu ทางตอนใต้ไปจนถึง เนินเขาเฉียวซานทางตอนเหนือ สถานที่แห่งนี้มีความยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 3,800 เมตร และกว้างจากเหนือจรดใต้ 2,800 เมตร ครอบคลุมพื้นที่เกือบ 11 ตารางกิโลเมตร หลังจากการสำรวจและขุดค้นขนาดใหญ่ติดต่อกันมากกว่า 10 ครั้งโดยมหาวิทยาลัยปักกิ่งและสถาบันโบราณคดีชานซี พื้นที่ทั้งหมด 12,000 ตารางเมตรก็ถูกเปิดเผย และมีการขุดค้นสุสานมากกว่า 1,000 หลุม รวมถึงสุสานมากกว่า 800 หลุมจากราชวงศ์โจว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่หลักของสถานที่ มีการค้นพบสุสานสิบเก้าแห่งของกษัตริย์จิ้นยุคแรกและพระมเหสีของพวกเขา รวมถึงรถม้าสิบคันและหลุมม้า และโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าต่างๆ มากกว่า 12,000 ชิ้นถูกขุดพบ ผลจากการขุดค้น เป็น "โครงการออกเดทราชวงศ์ Xia, Shang และ Zhou" ในประเทศของฉัน "ให้การสนับสนุนการแก้ปัญหาพงศาวดารของกษัตริย์แห่งราชวงศ์ Zhou ตะวันตก โดยได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบการค้นพบทางโบราณคดีใหม่อันดับต้น ๆ ในประเทศในปี 1992 และ 1993 ในปี 2544 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 100 การค้นพบทางโบราณคดีที่สำคัญของจีนในศตวรรษที่ 20

Quwoxian Chunqiu Jin Guocheng Sceneic Area

จิงกัวเฉิงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงตั้งอยู่ในเขตจุดชมวิวริมฝั่งแม่น้ำเว่ยเหอ ในเมืองซือคุน อำเภอชวู่วอ เป็นหนึ่งในโครงการอุตสาหกรรมวัฒนธรรมที่สำคัญของรัฐบาลมณฑล และเป็นส่วนสำคัญของ "เขต 6 เขต สวนสาธารณะ 4 แห่ง 1 เมืองและ เมืองเดียว" เค้าโครงเชิงพื้นที่การท่องเที่ยวโดยรวม . พื้นที่ที่สวยงามครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 800 เอเคอร์ โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยเหลือ ปกป้อง รวบรวม วิจัย และจัดแสดงวัฒนธรรมจิน และเพื่อวัตถุประสงค์ในการเที่ยวชมสถานที่พักผ่อนและสัมผัสวัฒนธรรมจิ้นในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง โดยใช้ประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้อย่างเต็มที่ ภูมิประเทศและแผนการจัดแสดงสถาปัตยกรรมซันจิน ภาพยนตร์และโทรทัศน์ใกล้เมือง ประวัติศาสตร์ ที่อยู่อาศัย อาหาร และศิลปะพื้นบ้าน เป็นต้น จุดชมวิวส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นสี่ส่วนหลัก ได้แก่ หอนิทรรศการภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งรัฐจินฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ที่ประทับของเจ้าชายแห่งราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ถนนสแน็ค และสวนสนุกพิเศษ ซึ่งเป็นแหล่งรวมการจัดแสดงทางวัฒนธรรมของรัฐจิน , การส่งเสริมจิตวิญญาณฮุ่ยเหอ, ประสบการณ์ประเพณีพื้นบ้านซานหนาน, การท่องเที่ยวเกษตรกรรมเชิงนิเวศ, วัฒนธรรมการพักผ่อนและความบันเทิง ฯลฯ สถานที่ท่องเที่ยวครบวงจรที่บูรณาการฟังก์ชั่นต่างๆ

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

ถ้ำหลงเหมิน

ถ้ำหลงเหมินตั้งอยู่ทางชานเมืองทิศใต้ของเมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน บนหน้าผาสองฝั่งแม่น้ำอีเหอ เป็นหนึ่งในสามคลังสมบัติศิลปะถ้ำหินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2000 ถ้ำหินเริ่มขุดเจาะในสมัยที่จักรพรรดิเสี้ยวเหวินแห่งราชวงศ์เป่ยเว่ยย้ายเมืองหลวงมายังลั่วหยาง หลังจากนั้นได้มีการก่อสร้างต่อเนื่องผ่านยุคราชวงศ์ตงเว่ย ซีเว่ย เป่ยฉี สุย และถัง โดยส่วนใหญ่ของถ้ำและรูปเคารพที่หลงเหลืออยู่เป็นผลงานจากสมัยราชวงศ์เป่ยเว่ยและราชวงศ์ถัง ปัจจุบันมีถ้ำและคูหาหลงเหลืออยู่กว่าสองพันแห่ง มีรูปเคารพกว่าหนึ่งแสนองค์ และมีจารึกบนแผ่นศิลาจำนวนมาก ถือเป็นตัวแทนที่สำคัญของศิลปะการแกะสลักหินของจีน สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนคือฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออกโดยมีแม่น้ำอีเหอเป็นเส้นแบ่ง ถ้ำหินฝั่งตะวันตกเป็นส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญ ขุดเจาะตั้งแต่สมัยราชวงศ์เหนือจนถึงสมัยราชวงศ์สุยและถัง ถ้ำที่มีชื่อเสียงได้แก่ ถ้ำกูหยาง ถ้ำปินหยาง ถ้ำดอกบัว ถ้ำหมื่นพระพุทธรูป และวัดเฟิ่งเซียน พระพุทธรูปไวโรจนะขนาดใหญ่ในวัดเฟิ่งเซียนมีความสูงรวมประมาณ 17 เมตร เป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในถ้ำหลงเหมิน พระพักตร์ดูสง่างามและสงบ มีรอยยิ้มจางๆ เล่ากันว่าแกะสลักโดยใช้พระพักตร์ของพระนางบูเช็กเทียนเป็นต้นแบบ จึงได้รับฉายาว่า "โมนาลิซาแห่งตะวันออก" ผนังด้านในของถ้ำหมื่นพระพุทธรูปเต็มไปด้วยพระพุทธรูปองค์เล็กๆ ประมาณ 15,000 องค์ แต่ละองค์สูงเพียงไม่กี่เซนติเมตร เรียงรายอย่างเป็นระเบียบและมีฝีมือประณีต ถ้ำกูหยางเป็นถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดในหลงเหมิน จารึกบนรูปเคารพภายในถ้ำมีลายมือพู่กันที่งดงาม โดย "ยี่สิบผลงานแห่งหลงเหมิน" (Longmen Twenty Pieces) ที่คัดเลือกมานั้นถือเป็นตัวแทนของอักษรเว่ยเป่ย ถ้ำปินหยางแบ่งออกเป็นถ้ำใต้ กลาง และเหนือ ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 20 ปี ภาพนูนต่ำรูปจักรพรรดิและจักรพรรดินีถวายสักการะพระพุทธเจ้าที่เคยประดิษฐานอยู่เดิมถูกขโมยและสูญหายไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษ 1930 ภายในถ้ำปินหยางฝั่งเหนือมีพระพุทธรูปองค์หนึ่งที่มีท่าทางเป็นเอกลักษณ์ นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาชูขึ้น คล้ายกับท่า "ชูสองนิ้ว" ในสมัยใหม่ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นมุทราทางพุทธศาสนาอย่างหนึ่ง และเคยกลายเป็นประเด็นร้อนบนโลกออนไลน์ ถ้ำหินฝั่งตะวันออกส่วนใหญ่เป็นผลงานสมัยราชวงศ์ถัง แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าฝั่งตะวันตก แต่สามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของฝั่งตะวันตกจากฝั่งตรงข้ามได้ในมุมที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะภาพมุมกว้างของพระพุทธรูปไวโรจนะ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้ยังรวมถึงวัดเซียงซานและสุสานของไป๋จวีอี้ (ไป๋หยวน) กวีสมัยราชวงศ์ถัง ไป๋จวีอี้เคยพำนักอยู่ที่ลั่วหยางในช่วงบั้นปลายชีวิต และเคยยกย่องว่า "ในบรรดาความงดงามของภูเขาและสายน้ำที่ล้อมรอบลั่วหยางทั้งสี่ทิศ หลงเหมินถือเป็นอันดับหนึ่ง" ในการเยี่ยมชม สามารถเดินตามเส้นทางฝั่งตะวันตก—ฝั่งตะวันออก—วัดเซียงซาน—ไป๋หยวนได้เลย โดยเดินไปตามลำดับโดยไม่ต้องย้อนกลับ ถ้ำหินฝั่งตะวันตกมีเนื้อหาหนาแน่น แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ให้เพียงพอสำหรับการชมอย่างละเอียด ส่วนฝั่งตะวันออกค่อนข้างเงียบสงบ เหมาะสำหรับการเดินชมคร่าวๆ และมองทิวทัศน์จากฝั่งตรงข้ามเมื่อมีกำลังกายจำกัด