กิจกรรมน่าสนใจในหูโข่ว

สถานที่แห่งนี้คุ้มค่าแก่การมาเยือนเพราะเป็นสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับบทความชื่อดังของซู่ตงโปเรื่อง "บันทึกแห่งภูเขาระฆังหิน" จากยอดเขา คุณสามารถชมพระอาทิตย์ตกดิน เห็นจุดบรรจบกันของทะเลสาบโปยางและแม่น้ำแยงซี สะพานทะเลสาบโปยาง และภูเขาลู่ ทิวทัศน์สวยงามมาก แต่ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือไม่ค่อยเหมาะสำหรับผู้สูงอายุ 60-65 ปี เนื่องจากไม่มีส่วนลดค่าตั๋ว

จุดชมวิวแม่น้ำซุนหยาง ตั้งอยู่ในจิ่วเจียง มณฑลเจียงซี เป็นจุดชมวิวที่ผสมผสานประวัติศาสตร์และธรรมชาติได้อย่างลงตัว เมื่อก้าวเข้าสู่จุดชมวิว สิ่งแรกที่สะดุดตาคือศาลาผีผา ซึ่งมีชื่อเสียงจากบทกวี "บทเพลงผีผา" ของไป๋จวียี ราวกับได้ยินเสียงผีผาก้องกังวานข้ามกาลเวลา ขณะเดินเล่นเลียบฝั่งแม่น้ำ จะเห็นหอคอยสุ่วเจียงและเจดีย์สุ่วเจียงตั้งตระหง่านอยู่ไกลๆ ต้านทานลมฝนมาหลายศตวรรษ หอคอยซุนหยางที่มีสถาปัตยกรรมเรียบง่ายแต่สง่างาม ดึงดูดใจฉันเป็นพิเศษ เมื่อปีนขึ้นไปบนหอคอย ฉันได้มองดูแม่น้ำแยงซีที่ส่องประกายระยิบระยับ สายน้ำและท้องฟ้าผสานกันอย่างกลมกลืน ฉันยังได้ล่องเรือในแม่น้ำซุนหยาง ล่องไปตามน้ำ สัมผัสบรรยากาศอันงดงามราวกับ "เรือแล่นบนคลื่นสีมรกต ราวกับภาพวาดที่ล่องลอยอยู่" การเดินทางไปยังพื้นที่ชมทิวทัศน์แม่น้ำซุนหยางทำให้ฉันหลงใหลในมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำลึกและทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงาม จนทำให้ฉันไม่อยากจากไป

ทุกคนเตือนคุณเรื่องบันไดในลู่ซาน แต่ไม่มีใครเตรียมคุณให้พร้อมรับมือกับหมอกเลย ฉันมาถึงยอดเขาห้าเฒ่าโดยคาดหวังว่าจะได้เห็นทิวทัศน์อันงดงามของแม่น้ำแยงซี แต่สิ่งที่เจอกลับเป็นหมอกขาวโพลนเต็มหน้า ตอนแรกฉันรู้สึกหงุดหงิด เพราะฉันเดินป่ามาเป็นชั่วโมงเพื่อถ่ายรูปเมฆ แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เมื่อทัศนวิสัยลดลงเหลือเพียงสิบเมตร โลกก็หดเล็กลงเหลือเพียงเสียงกรวดใต้รองเท้าและเสียงเอี๊ยดอ๊าดของกระเช้าลอยฟ้าเก่าๆ ฉันนั่งลงบนหินชื้นๆ และฟังเสียง ไม่มีกลุ่มทัวร์ ไม่มีเสียงแตร มีเพียงเสียงลมพัดผ่านต้นสน พ่อค้าท้องถิ่นคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาจากไหนไม่รู้ ขายข้าวโพดนึ่ง เขาหัวเราะและพูดว่า "วันนี้คุณมองไม่เห็นภูเขา แต่คุณสามารถลิ้มรสอากาศได้" เขาพูดถูก อากาศชื้นๆ สดชื่นนั้นให้ความรู้สึกสะอาด การได้เห็นวิวที่มีชื่อเสียงหรือการได้อยู่บนภูเขาเพียงลำพังท่ามกลางหมอกนั้น อะไรดีกว่ากัน? ฉันเริ่มคิดว่าหมอกต่างหากคือเสน่ห์ที่แท้จริง

ที่นี่เป็นสถานที่ที่มีเรื่องราว เรามาที่นี่เพื่อเรียนรู้ประวัติศาสตร์และสอนเด็กๆ มีการแสดงงิ้วเสฉวนเปลี่ยนหน้า แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมจิ่วเจียงถึงนำมาแสดงด้วย จากนั้นก็มีการอธิบายสั้นๆ เกี่ยวกับที่มาของบทกวีต่อต้านรัฐบาลของซ่งเจียง ส่วนสุดท้ายเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกไม่ชอบที่สุด คือ อดีตนักเขียนอักษรจีนเขียนอักษรจีน เขาพูดซ้ำๆ ว่าไม่ได้ขาย แต่ให้เฉพาะผู้ชมที่ส่งเสียงเชียร์ดังที่สุดเท่านั้น ฉันรู้ทันทีว่าเป็นกลยุทธ์การขาย สิ่งที่ฉันไม่ชอบคือในช่วงวันหยุดวันแรงงาน ผู้คนจากทั่วทุกสารทิศพาเด็กๆ มาเที่ยว เด็กๆ ไร้เดียงสาและตั้งใจฟังอย่างจดจ่อและตั้งตารอ เมื่อคุณบอกพวกเขาว่าเป็นการหลอกลวง พวกเขาก็จะปฏิเสธและไม่ยอมกลับจนกว่าจะจบ ในที่สุดก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจะไม่แจกฟรี พวกเขาคิดค่าเขียน 200 หยวน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ อักษรจีนนั้นเขียนและแจกฟรี งานศิลปะชิ้นนั้นไม่ได้ใส่กรอบ เป็นเพียงม้วนกระดาษที่มีตัวหนังสือเขียนอยู่เท่านั้น พวกเขาคิดราคา 200 หยวนจากผู้ชม สุดท้ายเด็กๆ ก็รู้ว่ามันเป็นการหลอกลวง ได้เรียนรู้บทเรียนเกี่ยวกับสังคม และจากไปอย่างไม่พอใจ ส่วนนี้เป็นความผิดพลาดอย่างแน่นอนสำหรับอาคารเก่าแก่ทางประวัติศาสตร์แห่งนี้ สังคมได้พัฒนาไปแล้ว แม้แต่การขายงานเขียนพู่กันและภาพวาดโดยใช้กลยุทธ์นี้ก็ล้าสมัยไปแล้ว หากพวกเขาเพิ่มของที่ระลึกที่สร้างสรรค์กว่านี้ แม่เหล็กติดตู้เย็น และไอศกรีม ราคาอาจจะสูงกว่านี้ด้วยซ้ำ แม้จะมีนักท่องเที่ยวมากขึ้นก็ตาม

ผมมาถึงสถานีรถไฟ Sandiequan ประมาณ 8 โมงเย็น และรอคิวอยู่ประมาณ 20 นาที ตั๋วไปกลับราคา 80 เหรียญ มีตั๋วลดราคาเหลือ 60 เหรียญ ผมเดินลงน้ำตกมาก็รู้สึกโอเค มีน้ำให้เล่นด้วย ค่าถ่ายรูปคนละ 35 เหรียญ แต่ทางนั้นบอกว่า 2 คน 50 เหรียญ ก่อนที่จะเลือกรูปหนึ่ง ฮ่าๆ ผมเลือกสองอันเป็นของฝาก ราคาสไลเดอร์ก็เกิน 2,000 เหรียญแล้ว ยังเหลืออีกกว่า 1,000 เหรียญ โดยอันที่ต่ำที่สุดคือ 500 เหรียญ ผมไม่รู้ว่าจะต่อรองราคาได้หรือเปล่า เพราะไม่เห็นใครนั่งตลอดเวลา เลยไม่ได้เหนื่อยเท่าไหร่ คนแก่เยอะมาก ผมเลยเดินช้าๆ

ภูเขาลู่เป็นสถานที่ปีนเขาที่ยอดเยี่ยมมาก...อากาศดีและการปีนเขาในวันนี้ก็ประทับใจมาก

สถานที่ที่ยอดเยี่ยมซึ่งค้นพบโดยบังเอิญ เหมาะสำหรับสามีของฉันซึ่งเป็นแฟนทหาร นอกจากนี้ ฉันยังให้คำแนะนำกับลูกชายสองคนด้วย สถานที่นี้เหมาะสำหรับการเดินทางของพ่อแม่และลูกจริงๆ มีรถถังอยู่ที่ประตู เด็กๆ ทั้งสองได้รับประสบการณ์ที่น่าพึงพอใจ

☘️หลังจากออกจากหอซุนหยางแล้ว ฉันแวะที่ศาลาผีผา ☘️เมื่อเข้าไปในบริเวณศาลาผีผา แสงแดดสะท้อนจากแผ่นหินที่เย็นสบาย รูปปั้นสีขาวตั้งตระหง่านอยู่ทางด้านขวา เสื้อคลุมพลิ้วไหวราวกับสายลม ดูเหมือนกำลังมองไปยังคลื่นแม่น้ำที่อยู่ไกลออกไป ☘️เมื่อขึ้นบันไดไป ราวบันไดสีขาวสองข้างทางของบันไดหินสีเทานำไปสู่ชายคา 3 ชั้น ท่ามกลางงานแกะสลักอันงดงามบนคานไม้ใต้ชายคา มีจารึกของบรรพบุรุษปรากฏให้เห็นจางๆ ด้านหลังศาลา ต้นไม้เขียวชอุ่มให้ร่มเงาตัดกับท้องฟ้าสีคราม และโครงสร้างทั้งหมดแผ่เสน่ห์อันสงบเงียบออกมาจากการเล่นของแสงและเงา ☘️เมื่อเดินลึกเข้าไปตามทางเดินหิน ที่ซึ่งหญ้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวและเหลืองผสมกัน และเงาของต้นไม้พลิ้วไหวอย่างแผ่วเบา ร่องรอยของการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลซ่อนเร้นอยู่ท่ามกลางกิ่งก้านและใบไม้ แสงแดดส่องลอดผ่านต้นไม้ สาดส่องเป็นลวดลายบนขั้นบันไดหิน ☘️ลึกเข้าไปในหอศิลาจารึก มีศิลาจารึกสีดำหลายแผ่นฝังอยู่ในกำแพงสีเทา ลายมือของไป่จูอี้ "独对" (ตู้ตู้ หมายถึง "อยู่ลำพังและเผชิญหน้า") ถูกสลักซ้ำๆ บนหิน หมึกซึมลึกเข้าไปในแก่นแท้ ความแข็งแกร่งและพลังยังคงปรากฏให้เห็นในเส้นสาย ราวกับว่าน้ำตาและท่วงทำนองเมื่อพันปีก่อนกำลังซึมออกมา นอกทางเดิน ต้นไม้โบราณโน้มกิ่งก้านลง ความเขียวขจีปกคลุมยอดศิลาจารึก เชื่อมโยงประวัติศาสตร์และปัจจุบันเข้าด้วยกันอย่างเงียบๆ ☘️พื้นทางเดินริมแม่น้ำสีฟ้าทอดยาวไปจนถึงริมน้ำ เบื้องหลังราวเหล็กสีขาว คลื่นแม่น้ำซัดสาดราวกับแสงสีเงินระยิบระยับ และในระยะไกล สายเหล็กของสะพานที่ทอดข้ามแม่น้ำดูคล้ายสายธนู เสาไฟพลังงานแสงอาทิตย์ตั้งอยู่อย่างเงียบๆ บนพื้นหญ้า เป็นการอยู่ร่วมกันของเทคโนโลยีและธรรมชาติ ☘️จากสายตาของรูปปั้นไปจนถึงภาพสลักบนศิลา จากส่วนโค้งของชายคาไปจนถึงจังหวะของแม่น้ำ ศาลาผีผาใช้หินเป็นกระดาษและแม่น้ำเป็นสาย ถ่ายทอดน้ำตาของไป่จูยี่ บทเพลงของนางคณิกา และความโศกเศร้าของข้าราชการที่ถูกเนรเทศลงในพื้นที่เล็กๆ แห่งนี้ เมื่อมองย้อนกลับไปในระหว่างการเดินทางกลับ เงาของศาลาค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงเสียงของแม่น้ำที่ยังคงร่ำไห้อยู่

สถานที่ท่องเที่ยวที่คุ้มค่าที่สุดในบริเวณนี้คือหอคอยซู่เจียง (โบราณสถานสำคัญระดับชาติที่ได้รับการอนุรักษ์) จริงๆ แล้ว คุณสามารถมองเห็นหอคอยได้อย่างชัดเจนจากภายนอก :) ภายในหอคอยมีจอภาพอิเล็กทรอนิกส์ 3 มิติ และการปีนขึ้นไปบนหอคอยก็เป็นอีกจุดหนึ่งที่สามารถชมวิวแม่น้ำได้อย่างสวยงาม อย่างไรก็ตาม การออกแบบของหอคอยซู่เจียงนั้นไม่เอื้ออำนวยต่อการชมวิวจากภายในเท่าไหร่

มันเกินความคาดหมาย พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไม่เพียงแต่เป็นปลาน้ำจืดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสัตว์ทะเลด้วย โดยใช้เวลาเดินไปรอบๆ 2 ชั่วโมง น่าพาเด็กๆ มาเผยแพร่ความรู้ทางวิทยาศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง เนื้อหาอุดมสมบูรณ์และคุณภาพน้ำก็สะอาดและใส