เมื่อเทียบกับเมืองโบราณเฉียนซีแล้ว ส่วนตัวผมชอบเมืองโบราณหงเจียงมากกว่า ซึ่งอยู่ห่างออกไป 25 กิโลเมตร เมืองโบราณแห่งนี้มีต้นกำเนิดในยุคชุนชู สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง และรุ่งเรืองที่สุดในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง เป็นศูนย์กลางการค้าที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน รองจากรัชสมัยจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง สถาปัตยกรรมผสมผสานองค์ประกอบสถาปัตยกรรมแบบเซียงซี ฮุ่ยโจว และสถาปัตยกรรมตะวันตก ทำให้เมืองโบราณแห่งนี้ดูสง่างามกว่าเมืองโบราณเฉียนหยางที่มีอายุกว่า 2,200 ปี ซึ่งมีสถาปัตยกรรมพื้นบ้านมากกว่า เมืองโบราณแห่งนี้เป็นที่ตั้งของหอการค้าจากหลากหลายภูมิภาค สุภาษิตที่ว่า "แค่กระเป๋ากับร่มก็มาถึงหงเจียงแล้วเป็นเจ้านาย" เป็นคำกล่าวที่มักพบเห็นกันในหมู่ผู้ประกอบการในสมัยโบราณ (ดูรูปที่ 1) รูปที่ 2 แสดงบ้านของเฉินหรงซิน มหาเศรษฐีท้องถิ่น แม้ด้านหน้าอาคารอาจดูเล็ก แต่ลานภายในกลับกว้างขวาง ภาพที่ 4 และ 5 แสดงร้านค้าขายเงินตราในยุคนั้น ภาพที่ 6 แสดงสำนักงานลี่จิน (ปัจจุบันคือสำนักงานภาษี) และภาพที่ 7 และ 8 แสดงโรงฝิ่นและซ่องโสเภณี มีท่าเรือมากมายล้อมรอบเมืองโบราณ แสดงให้เห็นถึงชีวิตการค้าที่คึกคัก ในแง่ของการบริหารจัดการเมืองโบราณในปัจจุบัน ส่วนตัวผมเชื่อว่าเมืองโบราณหงเจียงมีการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเฉียนหยาง (โดยใช้ระบบตั๋วใบเดียว) ทำให้สะดวกต่อนักท่องเที่ยวมากกว่า