กิจกรรมน่าสนใจในหวยฮวา
สำรวจกิจกรรมยอดนิยม
10 ที่เที่ยวยอดนิยมในหวยฮวา
เมืองโบราณเฉียนหยาง
เมืองโบราณเฉียนหยางตั้งอยู่ที่ต้นน้ำลำธารของแม่น้ำหยวนสุ่ย เป็นหนึ่งในเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดของราชวงศ์หมิงและชิงในประเทศ เมืองโบราณแห่งนี้ล้อมรอบด้วยน้ำทั้งสามด้าน เมืองชายแดนที่สำคัญในมณฑลหูหนานและเมืองชู เป็นที่รู้จักในชื่อ "ประตูสู่ยูนนานและกุ้ยโจว" และ "เมืองโบราณอันดับ 1 ในหูหนานตะวันตก" คำพูดอันโด่งดังชั่วนิรันดร์ "ญาติและเพื่อน ๆ ลั่วหยางเปรียบเสมือนการถามกัน หัวใจน้ำแข็งอยู่ในหม้อหยก" เกิดขึ้นที่นี่ กวี Wang Changling ทิ้ง "Furong Tower" ยืนอยู่ที่นี่หลังจากการตายของเขา เมืองโบราณแห่งนี้เต็มไปด้วยถนนหินบลูสโตนและอาคารต่างๆ จากราชวงศ์หมิงและชิง ยังคงมีซากปรักหักพังสี่แห่งจากประตูเมืองดั้งเดิมทั้งห้าประตู ในหมู่พวกเขา ประตูทิศตะวันตกเรียกอีกอย่างว่าประตูเมืองและหอประตูได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี ระบบถนนรูปก้างปลาที่เกิดจากถนนสายหลักสองสายทางตอนเหนือและใต้ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ในสมัยโบราณเรียกว่าถนนเก้าสายและถนนสิบแปดตรอก และถนน Xiahe ซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าเรือ Guiguan สำนักงานเขต สถาบันการศึกษา วัดขงจื๊อ โรงแรมขนาดเล็ก โรงละคร ฯลฯ ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้ทั้งสองด้านของถนน เมื่อมาถึงเมืองโบราณ สิ่งแรกที่คุณอยากเห็นคือ Furong Tower เป็นที่รู้จักในนาม "สถานที่ที่จักรพรรดิสวดมนต์" และเป็นหนึ่งในสี่อาคารที่มีชื่อเสียงทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี หอคอยฟู่หลงหันหน้าไปทางแม่น้ำทางทิศเหนือและล้อมรอบด้วยป่าไม้ สร้างขึ้นอย่างชาญฉลาดและเป็นสัดส่วน มีหลังคากระเบื้องสีน้ำเงินและประติมากรรมดินเผาหลากสีสันบนหลังคา แม้จะไม่ได้มีกลิ่นอายของท้องถิ่นก็ตาม สวนซูโจวนั้นดูโอ่อ่าราวกับเป็นสวนจักรพรรดิ แต่ยังมีชายคาทรงกลม ดูหรูหรา ละเอียดอ่อน และน่ารื่นรมย์หงเจียง · 2.7 กม. จากตัวเมือง
ห้างสรรพสินค้าเก่าแก่ของฮงเจียง
ห้างสรรพสินค้าโบราณหงเจียงเป็นสถานที่ที่มีอาคารโบราณแท้จำนวนมากในพื้นที่ริมน้ำของจีน ปัจจุบันกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับชาติ 4A มีต้นกำเนิดในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงและเจริญรุ่งเรืองในราชวงศ์หมิงและชิง มีชื่อเสียงในด้านการรวบรวมและจัดจำหน่ายน้ำมันตุง ไม้ พาราฟิน ฯลฯ เป็นศูนย์กลางกระจายสินค้าสำหรับห้าจังหวัด ได้แก่ หูหนาน ยูนนาน กุ้ยโจว กวางสีและหูเป่ย์เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และศาสนาของมณฑลหูหนานทางตะวันตกเฉียงใต้ ได้รับความเจริญรุ่งเรืองของโลกและเชื่อมโยงกับโลก ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "ไข่มุกแห่งมณฑลหูหนานตะวันตก" "หนานจิงน้อย" และ "มหานครตะวันตกเฉียงใต้" ". มีอาคารโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีมากกว่า 380 หลังของราชวงศ์หมิงและชิง เช่น วัด สำนักงานพิทักษ์ ธนาคาร ร้านค้า บริษัทต่างประเทศ โรงงาน ร้านค้า ร้านอาหาร โรงแรมขนาดเล็ก ซ่อง หนังสือพิมพ์ โรงฝิ่น ฯลฯ พร้อมด้วย มีพื้นที่รวมประมาณ 300,000 ตารางเมตร เป็นที่ทราบกันดีว่าเป็น "เมืองต้องห้ามแห่งการค้าจีน"หงเจียง · 19.6 กม. จากตัวเมือง
ฟานฟาง
ภูเขาว่านโฟในหวยหัวตั้งอยู่ในหมู่บ้านไทปิงหยาน เมืองหลินโข่ว เทศมณฑลถงถง ห่างจากเมืองซวงเจียงซึ่งเป็นที่ตั้งของเทศมณฑลประมาณ 20 กิโลเมตร มีภูมิประเทศเป็นป่ายอดเขาตันเซียที่ทอดยาวกว่า 100 กิโลเมตร นอกจากนี้พืชพรรณธรรมชาติที่นี่ยังเขียวชอุ่ม อากาศสดชื่น และถนนบนภูเขาไม่สูงชันหรืออันตรายมากนัก สำหรับนักท่องเที่ยวที่ขาดการออกกำลังกายในเมืองการปีนนั้นค่อนข้างง่ายใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง ขึ้นไปบนยอดเขาโดยเฉพาะ เหมาะสำหรับการท่องเที่ยวภูเขาพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์ ภูเขาเขียวชอุ่มไปด้วยพืชพรรณ และพื้นดินในป่าก็ปกคลุมไปด้วยใบไม้ที่ร่วงหล่นหลายปี การเดินบนนั้นนุ่มนวลและนุ่มนวล รายล้อมไปด้วยคลื่นของต้นสน บางครั้งคุณอาจได้ยินเสียงเรียกของนกซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก . นักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบความตื่นเต้นก็สามารถไปเดินเล่นบนถนนไม้กระดานบนหน้าผาในภูเขาเพื่อสัมผัสประสบการณ์ความตื่นเต้นได้ นอกจากนี้ยังมีทะเลสาบในบริเวณที่มีทิวทัศน์สวยงามน้ำใสนักท่องเที่ยวสามารถตกปลาริมทะเลสาบหรือกางเต็นท์ในป่าเพื่อเพลิดเพลินกับธรรมชาติที่สดชื่นและผ่อนคลาย เมื่อปลายเดือนมิถุนายน 2559 มีการเปิด "ถนนไม้กระดานแขวนภูเขา Wanfo" ในพื้นที่สวยงาม ความยาวรวมของถนนไม้กระดานประมาณ 350 เมตร และความสูงต่างกันประมาณ 120 เมตร ถนนประมาณ 40 เมตร ถนนไม้กระดานตั้งอยู่ที่ยอดเขาหลักของภูเขาว่านโฟ ตั้งแต่แท่นพระพุทธไสยาสน์สิบองค์ไปจนถึงแท่นชมทางตอนเหนือของภูเขาว่านโฟ การเดินบนถนนไม้กระดานกระจก คุณไม่เพียงแต่จะได้เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ที่สวยงามของภูเขาเท่านั้น แต่ยังท้าทายความกล้าหาญของคุณอีกด้วยทงเต๋า · 18.3 กม. จากตัวเมือง
สะพานลมและฝนหลงจิน
สะพานลมและฝนหลงจินทอดข้ามแม่น้ำอู่สุ่ยในเมืองจีเจียง เมืองหวยฮวา เริ่มก่อสร้างขึ้นในปีที่ 19 แห่งรัชสมัยว่านลี่ในราชวงศ์หมิง ตลอดระยะเวลากว่าสี่ร้อยปีที่ผ่านมา สะพานแห่งนี้ถูกทำลายและบูรณะขึ้นใหม่หลายครั้ง และได้กลายเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญบนเส้นทางสัญจรระหว่างมณฑลหูหนานและกุ้ยโจวมาโดยตลอด เป็นจุดที่พ่อค้าและนักเดินทางแวะพัก ตัวสะพานในปัจจุบันเป็นรูปแบบหลังจากการบูรณะครั้งใหญ่ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 โดยยังคงใช้เทคนิคงานไม้แบบดั้งเดิมของชาวต้ง สะพานมีความยาวกว่าสองร้อยเมตรและกว้างกว่าสิบเมตร โดยมีตอม่อหินรูปเรือ 16 ต้นเป็นฐาน ปลายตอม่อหันรับกระแสน้ำและยึดติดด้วยส่วนผสมของข้าวเหนียวและน้ำมันทุง โครงสร้างไม้บนสะพานทั้งหมดใช้การเข้าไม้แบบเดือยโดยไม่ใช้ตะปูหรือหมุดแม้แต่ตัวเดียว ชื่อ "หลงจิน" (龙津) ในชื่อสะพานนั้น เล่ากันว่ามาจากภาพของตอม่อรูปเรือที่แหวกกระแสน้ำราวกับ "มังกรพ่นน้ำ" ระเบียงทางเดินที่มีหลังคาสามชั้นทอดยาวเชื่อมสองฝั่งแม่น้ำ โดยมีศาลาหลังคาห้าชั้น 7 หลังตั้งสลับกันไปมา กระเบื้องเคลือบสีน้ำเงินเข้มตัดกับชายคาที่งอนขึ้น มองจากระยะไกลดูราวกับมังกรยาวที่นอนทอดตัวอยู่บนผิวน้ำ สองข้างทางเดินบนสะพานเรียงรายไปด้วยร้านค้าแบบห้องแถวเกือบหนึ่งร้อยร้าน มีอาหารท้องถิ่นอย่างหัวไชเท้าดอง เป็ดจีเจียง รวมถึงเครื่องเงินและสินค้าอุปโภคบริโภคของชาวต้งวางจำหน่ายเต็มระเบียง กลิ่นหอมของชาลอยอบอวลอยู่ในโรงน้ำชา ชาวบ้านในพื้นที่ก็มักจะมานั่งเล่นกัน การเดินข้ามสะพานแห่งนี้จึงให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเดินเล่นอยู่ในถนนสายเก่าที่สร้างอยู่บนแม่น้ำ เมื่อขึ้นไปยังศาลาบนสะพาน สามารถมองลงมาเห็นกลุ่มบ้านยกพื้นสูง (เตี้ยวเจี่ยวโหลว) สองฝั่งแม่น้ำอู่สุ่ย โดยมีพระราชวังเทียนเหว่ยที่อยู่ไม่ไกลนักตั้งตระหง่านสะท้อนความงามคู่กับสะพาน ส่วนรูปปั้นสัตว์เทพแรดทองแดงที่ประดับด้วยลวดลายชาวต้งบริเวณหัวสะพานนั้น เป็นสิ่งที่แสดงถึงความปรารถนาในการสะกดน้ำให้สงบจีเจียง · 865 ม. จากตัวเมือง
หมู่บ้านเก่าแก่ของเผือก
หมู่บ้านเก่าแก่ของเผือกซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาของเขตปกครองตนเองชนชาติท้งถงเต้า ล้อมรอบด้วยภูเขาสามด้าน มีลำธารอวี้โถวคดเคี้ยวไหลผ่านหมู่บ้าน หมู่บ้านโบราณแห่งนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยจักรพรรดิหงอู่แห่งราชวงศ์หมิง มีประวัติยาวนานกว่าหกร้อยปี หลังจากถูกไฟไหม้ทำลายในสมัยจักรพรรดิซุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิงก็ได้มีการสร้างขึ้นใหม่ บ้านเรือนยกพื้นสูง (เตี้ยวเจี่ยวโหลว) เรียงรายขึ้นไปตามลำธารและไต่ระดับขึ้นไปตามสันเขา อาคารไม้แบบยกพื้นทั้งหมดขยายตัวอย่างอิสระไปตามสภาพภูมิประเทศและพิงอยู่บนไหล่เขา มองจากระยะไกลดูสลับซับซ้อนและลดหลั่นกัน นักท่องเที่ยวที่มาเยือนครั้งแรกมักอุทานว่า "เหมือนพระราชวังโปตาลา" ในหมู่บ้านยังคงหลงเหลือสถาปัตยกรรมจำนวนมากจากก่อนช่วงกลางราชวงศ์ชิง ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น "พิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิต" ของสถาปัตยกรรมชาวท้ง จุดชมวิวในหมู่บ้านมีความโดดเด่นและรวมตัวกันอย่างหนาแน่น: หอกลองทั้งสี่แห่งมีลักษณะเฉพาะตัว หอกลองลูเซิง มีลูเซิง (เครื่องดนตรีพื้นเมือง) เป็นยอด มีชายคาซ้อนกันเก้าชั้น สี่ชั้นบนเป็นรูปแปดเหลี่ยม ห้าชั้นล่างเป็นรูปสี่เหลี่ยม ใต้ชายคามีภาพวาดสีสันสดใสแสดงฉากการทำนาและทอผ้าของชาวท้ง บนชายคาที่งอนขึ้นมีการแกะสลักรูปมังกรและหงส์หอกลองบนหน้าผาครึ่งหนึ่งสร้างอยู่บนหน้าผา อีกครึ่งหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ โดยมีเสาไม้สิบกว่าต้นค้ำยันไว้ ตั้งตระหง่านอยู่บนไหล่เขามากว่าสองร้อยปี สะพานหุยหลง เป็นสะพานลมฝนซึ่งเป็นหนึ่งใน "สามสมบัติทางสถาปัตยกรรม" ของชาวท้ง ตัวสะพาน ศาลา และระเบียงเชื่อมต่อเป็นหนึ่งเดียวกัน สร้างขึ้นด้วยโครงสร้างไม้แบบเข้าลิ้น; บ่อน้ำโบราณสองแห่งที่หัวและท้ายหมู่บ้านมีน้ำใสหวาน ส่วนแท่นซ่าซุ่ยที่ก่อด้วยหินสีน้ำเงินริมลำธาร เป็นสถานที่ที่ชาวท้งใช้รำลึกถึง "คุณย่าทวด" ซ่าซุ่ย ผู้เป็นบรรพบุรุษต้นตระกูล ถนนหนทางใต้ฝ่าเท้าก็น่าชมไม่แพ้กัน: ถนนโบราณฮวาเจียและเส้นทางไปรษณีย์เก่าที่ขึ้นเขาทอดตัวตัดกันไปมาในหมู่บ้าน เส้นทางไปรษณีย์หินสีน้ำเงินทอดยาวประมาณ 1.6 กิโลเมตร ซึ่งในอดีตเคยเป็นเส้นทางที่เหล่าคนหาบของและกองคาราวานพ่อค้าใช้สัญจร หมู่บ้านชาวท้งมีเทศกาลมากมาย เช่น เทศกาลวัวฤดูใบไม้ผลิในเดือนอ้าย เทศกาลชิมของใหม่ในวันที่ 6 เดือน 6 เทศกาลลูเซิงในวันที่ 15 เดือน 8 และเทศกาลแย่งปลาในบ่อในวันที่ 1 เดือน 11 เมื่อถึงเทศกาล เสียงลูเซิงจะดังระงมไปทั่วทั้งหมู่บ้านพร้อมเสียงเพลงที่ไม่ขาดสาย; ในวันธรรมดา มักจะมีคนมานั่งล้อมวงผิงไฟในหอกลองซึ่งเป็นสถานที่สำหรับประชุมและพบปะสังสรรค์ของคนทั้งหมู่บ้าน หากต้องการถ่ายภาพหลังคาที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ สามารถเดินไปยังศาลาชมวิวบนภูเขาทั้งสองฝั่งเพื่อมองลงมายังหมู่บ้านทั้งหมู่บ้านได้ทงเต๋า · 7.3 กม. จากตัวเมือง
แกรนด์แคนยอนห้วยวา
ห้วยหัวแกรนด์แคนยอนตั้งอยู่ในหมู่บ้านต้าผิง หวงเอียน ทัวริสต์ รีสอร์ท ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออก 20 กิโลเมตร ในเขตเหอเฉิง เมืองหวยหัว มีความสูงเฉลี่ย 850 เมตร และความสูงสูงสุด 1,200 เมตร อุณหภูมิทั้งปีอยู่ที่ 5-6 องศา ต่ำกว่าในเขตเมืองและอากาศในบริเวณนั้นก็แจ่มใส สภาพแวดล้อมก็สวยงาม มีกลุ่มถ้ำ และหินขรุขระ ซึ่งเป็นลักษณะดินหินปูนทั่วไป ในฤดูใบไม้ผลิคุณสามารถออกไปเพลิดเพลินกับดอกไม้ ในฤดูร้อน คุณสามารถหลีกหนีความร้อนและเพลิดเพลินกับอากาศเย็น ในฤดูใบไม้ร่วง คุณสามารถเพลิดเพลินกับทิวทัศน์และชื่นชมต้นเมเปิล และในฤดูหนาว คุณสามารถออกไปข้างนอกได้ หิมะเพื่อเพลิดเพลินกับหิมะเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับผู้อยู่อาศัยและนักท่องเที่ยวในเขตชานเมืองในการเดินป่าและเที่ยวชมซงฟาง · 15.6 กม. จากตัวเมือง
อาคารฟรุงเมืองเก่าเซียนหยาง
หอคอยฟู่หรงตั้งอยู่ในเมืองเฉียนเฉิง ซึ่งเป็นที่ที่หยวนและวูสุ่ยมาพบกัน เป็นอาคารสวนคลาสสิกที่มีการก่อสร้างที่ชาญฉลาดและมีสัดส่วนที่ดี เป็นที่รู้จักในชื่อ "จุดชมวิวแห่งแรกในต้นน้ำลำธารทางตอนใต้ของจังหวัดฉู่" ตามตำนานเล่าว่า ในปีที่ 7 ของรัชกาลเทียนเปาในราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 748) หวัง ฉางหลิง ถูกลดตำแหน่งเป็นร้อยโทหลงเปียว (ปัจจุบันคือเขตเฉียนหยาง) ครั้งหนึ่งเขาเคยสร้างหอคอยฟู่หรงเพื่อใช้ดื่ม แต่งกลอน และ จัดเลี้ยงและพบปะแขก เนื่องจากทรุดโทรมมาหลายปี พื้นที่เก่าจึงถูกทิ้งร้าง ในปีที่ 20 ของรัชสมัยเจียชิงแห่งราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2358) เพื่อรำลึกถึงกวีผู้มีชื่อเสียงคนนี้ รัฐบาลท้องถิ่นได้จัดตั้งสวนขึ้นที่ Xiangluyan ทางตะวันตกของเมือง และสร้างหอคอย Furong ในนามของเขา อาคารปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่ในปีที่ 19 ของรัชสมัยเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2382) หอคอยฟู่หรงได้ชื่อว่าเป็น "จุดชมวิวแห่งแรกในต้นน้ำลำธารทางตอนใต้ของจือ" อาคารหลักมีระเบียงด้านหลังหันหน้าไปทางแม่น้ำ โครงสร้างไม้บริสุทธิ์ ด้านหน้ามีห้องสามห้อง ชายคาคู่บนยอดเขา และศาลาหมิงบนชั้นสองสำหรับมองเห็นระยะไกล ล้อมรอบด้วยศาลาหม้อหยกปิงซิน, หอคอย Cui สูงตระหง่าน, ศาลาพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว และสถานที่ทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ ได้รับการจัดเรียงอย่างชาญฉลาดด้วยภูเขาธรรมชาติ หิน แม่น้ำ และป่าไม้ ก่อให้เกิด "ทิวทัศน์การปีนเขา ภูเขาเรียงรายไปด้วยสีเขียวเขียวขจีมอง ต้นไม้หลายพันต้นพันกันและมีแม่น้ำหยวนไหลมาจากทางเหนือ" เชิญมาชมภาพอันงดงามด้านล่าง ที่ด้านข้างของหอคอยฟู่หรงมีงานแกะสลักและศิลาจารึกมากกว่า 80 ชิ้น พร้อมด้วยบทกวีและบทกวีจากราชวงศ์ในอดีต รวมถึง "บทกวีฮวนจือของหวังชางหลิง" 15 ชิ้น และลายมือของหยานเจิ้นชิง เยว่เฟย มิฟู่ และอื่นๆ สภาพแวดล้อมเงียบสงบมาก รายล้อมไปด้วยต้นไผ่และต้นไม้ สีเขียวราวกับยอดไม้ และหญ้าแปลกตาที่ปลูกส่งกลิ่นหอมหงเจียง · 2.8 กม. จากตัวเมือง
อวี่ซู่วาน
ยู่ชู่หว่าน ตั้งอยู่ในเมืองหวยฮัว มณฑลหูหนาน เป็นจุดหมายปลายทางที่ผสมผสานระบบนิเวศธรรมชาติเข้ากับวัฒนธรรมและการพักผ่อนอย่างลงตัว เหมาะสำหรับทั้งการพักผ่อนในชีวิตประจำวันและการพักผ่อนระยะสั้น ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของพันธุ์ไม้ธรรมชาติ พื้นที่สีเขียวขจีสลับกับเส้นทางเดินและพื้นที่พักผ่อน นักท่องเที่ยวสามารถเดินเล่นไปตามเส้นทาง สูดอากาศบริสุทธิ์ของป่า หรือพักผ่อนบนม้านั่งใต้ร่มไม้เพื่อผ่อนคลาย มีพื้นที่ระเบียงริมน้ำ มองเห็นวิวทิวทัศน์อันกว้างไกลของระลอกคลื่นและทิวทัศน์โดยรอบ ในวันที่อากาศแจ่มใส แสงและเงาที่สาดส่องระหว่างผืนน้ำและพืชพรรณช่วยสร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลาย นอกจากทัศนียภาพทางธรรมชาติแล้ว ยู่ชู่หว่านยังมีพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจมากมาย ทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะที่ทันสมัยและใช้งานได้จริง และร้านค้าเล็กๆ ที่ให้บริการอาหารและเครื่องดื่มเบาๆ เพื่อตอบสนองความต้องการด้านอาหารของนักท่องเที่ยว บางพื้นที่ตกแต่งด้วยธีมตามฤดูกาล เช่น การจัดแสดงดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิและสีสันธรรมชาติของฤดูใบไม้ร่วง ช่วยเพิ่มความหลากหลายให้กับการมาเยือนแต่ละครั้ง ไม่ว่าจะมาเที่ยวพักผ่อนคนเดียวหรือมาเดินเล่นและสนทนากับครอบครัวและเพื่อนฝูง ก็มีสถานที่ที่สมบูรณ์แบบสำหรับการผ่อนคลายและสัมผัสกับช่วงเวลาอันผ่อนคลายใกล้ชิดธรรมชาติหวยฮวา · 7.8 กม. จากตัวเมือง
เต๋หนุนเต่า
หม บ าน Disun Miao ในเม อง Sanquai เทศมณฑล Jingzhou อย ห างจากท ต งของเทศมณฑลประมาณ 40 ก โลเมตร ม อาคารท อย อาศ ยชาต พ นธ ท โดดเด นและสภาพแวดล อมทางธรรมชาต ท สวยงาม ค ณสามารถมองเห นอาคารส งช นสไตล Miao เหล าน ม ร ปร างตามภ เขา ภ ม ประเทศ.สร างอย บนเน นเขา.ม เน นเขาด านหล งหม บ าน.ม สระน ำอย ข างหน าและม เน นเขาเล กๆอย รอบๆ.เป นสถานท ท น าอย . โบราณว ตถ ทางว ฒนธรรมและสถานท ทางประว ต ศาสตร หลายแห งได ร บการอน ร กษ ไว ในหม บ าน เช น บ อน ำโบราณ ถนนห น โรงงานสก ดน ำม นโบราณ และซากปร กห กพ งของโรงเร ยนโบราณ ย งคงได ร บการบ รณะ หม บ านแม วล อมรอบด วยภ เขา ม ต นไม เข ยวชอ มและอากาศบร ส ทธ ท น ค ณจะได ส มผ สก บความเง ยบสงบของหม บ านบนภ เขาและเพล ดเพล นก บท วท ศน ชนบทอ นเง ยบสงบจิงโจง · 24.7 กม. จากตัวเมือง
หมู่บ้านวัฒนธรรมฮวงดูตง
ตำนานเล่าว่าจักรพรรดิแห่งอาณาจักรเย่หลางโบราณเคยเสด็จผ่านที่แห่งนี้ และทรงหลงใหลในวัฒนธรรมพื้นเมืองอันเข้มข้น จึงได้สร้างเมือง "ฮวงดู" ขึ้น หมู่บ้านวัฒนธรรมฮวงดูตง ประกอบด้วยหมู่บ้าน 4 แห่ง ได้แก่ โถวไจ้ เหว่ยไจ้ ซินไจ้ และผานไจ้ มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ขนบธรรมเนียมประเพณีได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์และมีสีสันสวยงาม ภายในหอกลอง ศาลาพักผ่อน และริมสะพานลมฝน ต่างอบอวลไปด้วยเสียงดนตรีอันไพเราะและเสียงเพลงที่ดังกึกก้อง การจะเข้าไปยังหมู่บ้านชาวตงนั้นจะต้องข้ามสะพานลมฝนที่ชื่อว่า สะพานผูซิว เสียก่อน ที่เชิงเขาฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำมีประตูหมู่บ้านที่โดดเด่น ปืนใหญ่เหล็ก 6 กระบอกถูกยิงขึ้นพร้อมกัน ชายชาวตงหลายสิบคนเป่าเพลงลู่เซิงอย่างสนุกสนานและเต้นรำอย่างร่าเริง กลุ่มหญิงสาวชาวตงในชุดประจำชาติที่สวยงามถือชามเหล้าพื้นเมืองที่มีกลิ่นหอมกรุ่นขวางอยู่กลางทาง นี่คือพิธีต้อนรับแขกผู้มีเกียรติอย่างยิ่งใหญ่ของชาวตง เมื่อมาถึงลานแสดงที่ประดับด้วยลวดลายดอกทานตะวัน การได้รับชมการแสดงอันยอดเยี่ยมของคณะศิลปะ หมู่บ้านวัฒนธรรมฮวงดูตง ถือเป็นความเพลิดเพลินอีกรูปแบบหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็น "เพลงดื่มเหล้าต้อนรับ", "เพลงเช่อเช่อโม", "เพลงเหยียบกระด้ง", "เพลงต้นข้าว", "เพลงนาวฉา", "เพลงแย่งไข่", "เพลงรักม้านั่ง", "เพลงถงตี้เกอลัว" และชุดการแสดงทางวัฒนธรรมที่มีสีสันของชนเผ่าอย่างเข้มข้นอื่นๆ ล้วนรวบรวมเอาแก่นแท้ของวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวตงไว้ด้วยกัน การร้องรำทำเพลงที่อ่อนช้อยและทรงพลังนี้ เผยให้เห็นถึงความงามอันแข็งแกร่งที่ไหลลื่นดั่งสายน้ำสะพานลมฝนทงเต๋า · 8.2 กม. จากตัวเมือง
วิธีเดินทางอื่นๆ จากหวยฮวา
กรุ๊ปทัวร์ในหวยฮวา
ดูกรุ๊ปทัวร์ในหวยฮวาเพิ่มเติม
รีวิวหวยฮวาจากนักเดินทาง
yangshaowen10 สิงหาคม 2568
5.0
ณ จุดบรรจบของแม่น้ำหยวนและแม่น้ำฟู่ กาลเวลานับพันปีได้หยุดลง ทางเดินหินบลูสโตนคดเคี้ยวสะท้อนถึงยุคสมัยอันพลุกพล่านที่พลุกพล่านไปด้วยพ่อค้า ชายคาและคานที่ซ้อนทับกันบ่งบอกถึงความรุ่งโรจน์ของราชวงศ์หมิงและชิง ข้างหอคอยฝูหรง วิญญาณอันบริสุทธิ์ของหวังฉางหลิง กษัตริย์กวี ยังคงอยู่ ริมถนนหนานเจิ้ง คานประตูสีแดงชาดซีดจางบดบังชีวิตประจำวันของครอบครัวธรรมดา แม่น้ำหยวนที่ไหลเชี่ยวสะท้อนเค้าโครงอันเงียบสงบของกำแพงเมืองโบราณ ร่องรอยมอสที่กระจัดกระจายสะท้อนถึงลายมือกวีแห่งกาลเวลาบนอิฐและกระเบื้องของบ้านเรือนเก่าแก่ ที่นี่ไม่ใช่เพียงฉากหลังของความพลุกพล่าน แต่เป็นเมืองโบราณที่มีชีวิตชีวา ทุกหน้าต่างไม้ที่ดังเอี๊ยดอ๊าด ทุกเสียงตะโกนที่ยังคงดังก้อง กระซิบเรื่องราวที่ไม่ถูกบดบังด้วยสายธารแห่งกาลเวลา เฉียนหยาง เมืองชายแดนที่กาลเวลาแปรเปลี่ยนเป็นความทรงจำอันแสนสงบ
เมืองโบราณเฉียนหยาง
西格玛 12323 พฤษภาคม 2568
5.0
เมืองการค้าโบราณหงเจียง ตั้งอยู่ในเขตหงเจียง เมืองหวยฮวา มณฑลหูหนาน ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำหยวนสุ่ยและแม่น้ำอู่สุ่ย เมืองการค้าโบราณหงเจียงยังคงอนุรักษ์อาคารโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีจากราชวงศ์หมิงและชิง รวมถึงบ้านเก็บไวน์ บริษัทจัดหางาน โรงเงิน ธุรกิจ บริษัทต่างชาติ โรงงาน ร้านค้า โรงเตี๊ยม และกลุ่มอาคารโบราณอื่นๆ เมืองโบราณหงเจียง ตั้งอยู่เชิงเขาเสว่เฟิง ทางตะวันตกของหูหนาน เป็นศูนย์กลางการกระจายวัตถุดิบใน 5 มณฑล ได้แก่ ยูนนาน กุ้ยโจว กวางสี หูหนาน และเสฉวน ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง เป็นที่รู้จักในชื่อ “หนานจิงน้อย” และ “มหานครแห่งตะวันตกเฉียงใต้”
ห้างสรรพสินค้าเก่าแก่ของฮงเจียง
西塘石头姐22 ตุลาคม 2568
5.0
"ตันเซีย" เป็นคำที่ฟังดู "จีน" มาก ลักษณะภูมิประเทศของตันเซียที่มีสีสันและสีแดงนี้ ดูเหมือนจะเป็นลาวาหลอมละลายที่ไหลลงมาเมื่อหนี่วาซ่อมแซมท้องฟ้า พวกมันมีทั้งความหนักหน่วงของพื้นดินและความว่องไวของท้องฟ้า เปรียบเสมือนตราประทับที่หนี่วาทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลัง
ฟานฟาง
tzy7987983 พฤษภาคม 2568
5.0
สะพานลมฝนหลงจิน ตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองจื้อเจียงตง เมืองหวยฮวา มณฑลหูหนาน เป็นสะพานลมฝนด่งที่ผสมผสานการค้า การท่องเที่ยว และการพักผ่อนหย่อนใจ
นี่คือคำแนะนำโดยละเอียดสำหรับคุณ:
ต้นกำเนิดทางประวัติศาสตร์
สะพานสายลมฝนหลงจินสร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่ 19 ของรัชสมัยว่านหลี่แห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1591) โดยได้รับบริจาคจากพระสงฆ์กวนหยุนผู้โด่งดัง เนื่องจากเสาสะพานและน้ำที่ไหลมีรูปร่างเหมือนปากมังกรที่กำลังพ่นน้ำ จึงได้รับชื่อว่า “สะพานสายลมฝนหลงจิน” สะพานแห่งนี้ได้รับความเสียหายและได้รับการบูรณะหลายครั้งในประวัติศาสตร์ ที่นี่เป็นป้อมปราการการขนส่งบนทางหลวงสายหูหนาน-กุ้ยโจวมาโดยตลอด และเป็นสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดที่เหล่าพ่อค้าและนักท่องเที่ยวมารวมตัวกัน รู้จักกันทางประวัติศาสตร์ว่าเป็น “สะพานหมายเลข 1 ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสามรัฐฉู่” ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2542 สะพานหลงจินได้รับการสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งและสร้างเสร็จในวันที่ 7 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน
ลักษณะอาคาร
สะพานมีความยาว 246.7 เมตร กว้าง 12.3 เมตร และมีทางเดินเท้ากว้าง 5.8 เมตร เป็นสะพานไม้กลวงมีรอยต่อแบบเดือยและลิ่ม จุดสูงสุดของสะพานไม้มีความสูง 17.99 เมตร มีสะพานโค้งงดงามสร้างขึ้นตรงกลางจำนวน 7 ศาลา ศาลาหลักตรงกลางเป็นศาลาสะพานแปดเหลี่ยมสูงห้าชั้นมีหลังคา ทั้ง 2 ฝั่งทางเดินมีร้านค้าแบบปีกอาคารจำนวน 94 ร้าน รูปแบบสถาปัตยกรรมมีลักษณะทางชาติพันธุ์ด่งอย่างแข็งแกร่ง อาคารแบบทางเดินของสะพานสามารถให้ที่พักพิงแก่คนเดินเท้าจากลมและฝน และศาลาสะพานเป็นสถานที่ให้ผู้คนได้พักผ่อน สะพานลมฝนทั้งหลังทำด้วยไม้ โดยไม่ใส่ตะปูหรือหมุดแม้แต่ตัวเดียว สะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมสวนชาติพันธุ์ดงร่วมสมัย
คุณค่าทางวัฒนธรรม
สะพานลมฝนหลงจินเป็นแหล่งอนุรักษ์โบราณสถานทางวัฒนธรรมในมณฑลหูหนาน ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 สะพานแห่งนี้ได้รับการบันทึกในหนังสือกินเนสบุ๊คของเซี่ยงไฮ้ในฐานะสะพานลมและฝนที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นการผสมผสานที่สมบูรณ์แบบระหว่างอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และศิลปะสถาปัตยกรรม และกลายเป็นภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมที่หายากในประเทศจีน
สะพานลมและฝนหลงจิน
一位爱旅行的推荐官7 กันยายน 2568
5.0
เมื่อผ่านประตูหมู่บ้านและก้าวเข้าสู่ถนนโบราณที่ปูด้วยแผ่นหินบลูสโตน ฉันรู้สึกราวกับเวลาได้ย้อนเวลากลับไป หมู่บ้านแห่งนี้ปราศจากถนนสายการค้าที่พลุกพล่านหรือนักท่องเที่ยวที่พลุกพล่าน มีเพียงบ้านยกพื้นทรงแปลกตาและบ้านเรือนเรียบง่ายของชาวตง
เส้นทางที่ปูด้วยหินบลูสโตนและหินกรวดเป็นจุดชมวิวยอดนิยมสำหรับถ่ายรูปในหมู่บ้านหยูโถวตง หลังจากฝนตกปรอยๆ เส้นทางหินบลูสโตนที่ลื่นไหลจะทอดยาวผ่านหมู่บ้านราวกับลำธารใสดุจคริสตัล
บ่อปลาเล็กๆ เชื่อมต่อกันริมถนน แต่ละบ่อมีศาลาเล็กๆ ตั้งเรียงราย ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นแบบจำลองทางสถาปัตยกรรม แต่ต่อมาก็รู้ว่าเป็น "ศาลาร่มเงา" ที่ออกแบบมาเพื่อให้ร่มเงาแก่ปลา
เมื่อเดินขึ้นเขาไปตามเส้นทางหินบลูสโตน ฉันมาถึงสิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นที่สุดของหมู่บ้านหยูโถวตง นั่นคือหอกลองหยาซาง (หรือที่รู้จักกันในชื่อหอกลองหน้าผา) หอกลองนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1777 ตั้งอยู่บนเนินเขาสูงชัน
หอกลองตั้งอยู่บนเนินเขา ครึ่งหนึ่งสร้างบนเนินเขา อีกครึ่งหนึ่งแขวนอยู่กลางอากาศด้วยเสาไม้ลูกแพร์ 17 ต้น เสาทั้งหกต้นที่มีความยาวแตกต่างกัน ทำหน้าที่รับน้ำหนักได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้หอกลองมีความแข็งแรงทนทานยาวนานกว่าสองศตวรรษ ส่วนชายคาโค้งของหอกลองที่มีรูปทรงโบราณงดงาม ผสมผสานทั้งความเป็นเอกลักษณ์และความอึดไว้ด้วยกัน
ภายในหอกลองหยาซางมีประติมากรรมรูป "ลิงอุ้มแตงโม" ซึ่งว่ากันว่าเป็นประติมากรรมรูปเดียวในบรรดาหอกลอง คำว่า "แตงโม" ในภาษาต่ง แปลว่า แข็งแกร่ง สื่อถึงว่าลิงมีส่วนช่วยสร้างความมั่นคงให้กับหอกลอง
ครึ่งทางขึ้นเนินมีกระท่อมไม้หลังเล็กๆ ภายในมีบ่อน้ำโบราณเฉียนหลง สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1791 ซึ่งเป็นปีที่ 56 แห่งรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง น้ำในบ่อยังคงหวานและอร่อย เหมาะสำหรับการดื่มโดยตรง
ว่ากันว่าอายุยืนยาวของหมู่บ้านนี้สัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับคุณภาพของน้ำในบ่อน้ำ ฉันตักน้ำในบ่อขึ้นมาหนึ่งกำมือแล้วชิมดู รสชาติสดชื่นและชื่นใจจริงๆ
หมู่บ้านเก่าแก่ของเผือก
酣然入梦.23 สิงหาคม 2568
5.0
ช่วงสุดสัปดาห์ ฉันเดินทางลึกเข้าไปในแกรนด์แคนยอน แสวงหาผืนน้ำอันเงียบสงบราวกับกระจก จมดิ่งลงสู่หุบเขา หลุดพ้นจากความวุ่นวาย ฉันสัมผัสได้ถึงอ้อมกอดอันอบอุ่นและความอบอุ่นสบายของธรรมชาติ
[ทิวทัศน์] น่าทึ่ง
แกรนด์แคนยอนห้วยวา
ผู้ใช้ไม่ระบุชื่อ31 กรกฎาคม 2567
4.0
ฉันมาที่นี่เพราะว่า "อำลา Xin Jian ใน Furong Tower" ที่เขียนโดย Wang Changling อาคารนี้สร้างขึ้นใหม่ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง แต่เมื่อพิจารณาจากบทนำแล้ว น่าจะมีประวัติยาวนานกว่า 200 ปี สามารถปีนขึ้นไปชั้นสองเพื่อชมวิวแม่น้ำด้านนอกได้ โดยทั่วไป มาดูความรู้สึกกัน
อาคารฟรุงเมืองเก่าเซียนหยาง
懒得25 กันยายน 2568
5.0
ในใจกลางเมืองมีสถานที่ท่องเที่ยวและร้านค้ามากมายซึ่งคุ้มค่าแก่การแวะเยี่ยมชม
อวี่ซู่วาน
殷都老虎24 มีนาคม 2567
4.0
หมู่บ้านดิสซันเมี่ยว (3A)
ตั้งอยู่ในเขตเมืองซานโจว มณฑลจิงโจว ที่นี่เป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของเพลงแม้วมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ บ้านทรงสูงสไตล์แม้วในตวนจ้ายมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่น โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี และมรดกวัฒนธรรมพื้นบ้านที่ดี นอกเหนือจากเพลงร้องของแม้วซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ "ฟอสซิลที่มีชีวิตของดนตรีชาติพันธุ์หลายเสียงดั้งเดิม" นอกจากนี้ยังมีเพลงแม้วที่มีขนบธรรมเนียมชาติพันธุ์ที่เข้มแข็ง เช่น การพบปะเพื่อนฝูงบนภูเขา การนัดบอดในโรงน้ำชา และการแย่งชิงเจ้าสาว
ในหมู่บ้านมี 120 ครัวเรือน และ 670 คน เพลงแม้วสามจอบเป็นรูปแบบคอรัสหลายส่วนที่พัฒนามาจากเสียงของธรรมชาติ ในหมู่บ้านแม้วโบราณ สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่สวยงามและสดใหม่ ตลอดจนชีวิตที่เรียบง่ายและสนุกสนาน ทำให้บรรพบุรุษแม้วมีความสนใจอย่างมากและเชื่อมโยงกับ "ความสามัคคี" ที่มีสีสันของธรรมชาติ เช่น เสียงนกร้อง เสียงร้องจั๊กจั่น น้ำไหล และป่าไม้ คลื่น พวกเขาจึงเลียนแบบ "ความสามัคคี" ของธรรมชาติ และแต่งเพลงหวานที่มีระดับเสียงสูงต่ำทับซ้อนกัน
พื้นที่ Sanzhuo ใน Jingzhou เป็นที่รู้จักในนาม "บ้านเกิดของเพลงพื้นบ้าน" เพื่อนร่วมชาติแม้วที่นี่ชอบร้องเพลง และต่างก็เชี่ยวชาญในการเรียบเรียงและร้องเพลง "ข้าวหล่อเลี้ยงชีวิต บทเพลงทำให้จิตใจสงบ" เป็นคำพูดของครอบครัวแม้ว พวกเขาถือว่าการร้องเพลงมีความสำคัญพอๆ กับการทำฟาร์มและการรับประทานอาหาร และการร้องเพลงกลายเป็นวิธีหลักสำหรับพวกเขาในการสื่อสารความคิด ความรู้สึก วัฒนธรรม และศิลปะ .
เพลง Jingzhou Sanzhu Miao แบ่งได้เป็น 8 ประเภทตามผู้ให้บริการเพลง ได้แก่ เพลงชา เพลงดื่ม เพลงพื้นบ้าน เพลง Danshui เพลงข้าว เพลงสไตล์ เพลงงานแต่งงาน และเพลงสามโทน เนื้อเพลงประกอบด้วยตัวอักษรเจ็ดตัวสี่ประโยคขึ้นไปและภาษาส่วนใหญ่จะเป็นภาษาแม้วของนามสกุลอู๋ในเมืองซานเกวเสริมด้วยภาษาของนามสกุลอื่น ส่วนใหญ่ใช้เทคนิควาทศิลป์ เช่น การอุปมา การพูดเกินจริง และการแสดงตัวตน พวกเขามีความเชื่อมโยงมากมาย อ้างอิงจากแหล่งอื่น และมีปรัชญาอยู่ด้วย มีเนื้อหาเข้มข้นและมีธีมหลากหลาย รวมถึงเพลงเรื่องราวที่เผยแพร่มาเป็นเวลานาน เพลงเล่าเรื่องที่ยกย่องการกระทำของวีรบุรุษ เพลงรักที่แสดงถึงความรู้สึกร่วมกันของชายหนุ่มและหญิงสาว เป็นต้น . มีทำนองอยู่ 11 ชนิด ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละสถานที่ รูปแบบการร้องส่วนใหญ่เริ่มด้วยการร้องท่อนต่ำก่อน ตามด้วยท่อนกลางและท่อนสูง โดยมีหลายท่อนไหลสลับกัน
หมู่บ้าน Disun Miao เป็นรูปแบบทั่วไปของอาคารหมู่บ้าน "Huayi Miao" บนภูเขาสูง อาคารที่มีเสาสูงถูกสร้างขึ้นตามแนวลาดเนื่องจากสภาพของภูเขา โดยมีปีกด้านซ้ายและขวาเซทั้งด้านหน้าและด้านหลัง และพื้นที่ราบโล่งตรงกลางใช้สำหรับกิจกรรมสาธารณะ บ่อน้ำ สระน้ำ ฯลฯ การจำหน่ายสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะ เป็นไปตามหลักการเลือกที่ตั้งที่อยู่อาศัยของแม้ว ได้แก่ “ภูเขาถึงหลังภูเขา เนินเขาถึงเนินเขา ลำธารถึงลำธาร และสระน้ำล้อมรอบสระน้ำ”
กลยุทธ์
การขนส่ง: จากเทศมณฑลจิงโจวถึงเมืองซานจูโอ รถบัส CMB จะผ่านเมืองไจโข่ว และรถบัสรับส่งจากซานจูโอถึงดิสซวนไปที่หมู่บ้าน ภูเขามีความลึกและถนนดีจึงเหมาะสำหรับการขับขี่ด้วยตนเองมีถนนบนภูเขายาว 18 กิโลเมตร และถนนคดเคี้ยวยาว 6 กิโลเมตร ดังนั้นควรระมัดระวังในการขับขี่ในเวลากลางคืน
ราคาตั๋ว: ฟรี
อาหารและที่พัก: อาหารถู่เจียแท้ๆ ราคาสมเหตุสมผล ต่วนจ้ายมีขนาดเล็กและประณีต ประเพณีพื้นบ้านเรียบง่าย เหมาะสำหรับการพักระยะสั้น
ระยะเวลา: 2-48 ชั่วโมง ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน ไม่มีรายการหรือฉากกลางคืน
เต๋หนุนเต่า
gz当地向导伊妹儿17 มิถุนายน 2564
5.0
หมู่บ้านวัฒนธรรมชาติพันธุ์ Tongtong Huangdu Dong ตั้งอยู่ในเทศมณฑล Tongtang เมือง Huaihua มณฑลหูหนาน มีรูปแบบสถาปัตยกรรมที่มีเอกลักษณ์และมีเสน่ห์ น่าสนใจ มีทิวทัศน์ที่สวยงาม และคุ้มค่ามาก คุณสามารถสัมผัสประเพณีท้องถิ่นและประเพณีพื้นบ้านได้ .
หมู่บ้านวัฒนธรรมฮวงดูตง
