กิจกรรมน่าสนใจในไห่ตง

บนภูเขาที่อยู่ห่างจากเมือง Ledu ไปทางใต้ 20 กิโลเมตร มีสุสานธรรมดาบนที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตแข่งขันกันเพื่อชิงความโปรดปรานของ Zhu Yuanzhang เมื่อเปรียบเทียบกับวัด Ta'er ซึ่งเปิดตัวก่อนหน้านี้และสร้างขึ้นโดยสมัครใจโดยผู้ศรัทธา และไม่มีอิทธิพลในราชวงศ์หมิง ,วัดกุฏานมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ ในสมัยหงหวู่ของราชวงศ์หมิง ประเทศถูกตั้งถิ่นฐาน แต่มีการจลาจลบ่อยครั้งที่ชายแดนซานลัวซัง เจ้าอาวาสของวัด ออกมาเขียนจดหมายเพื่อชักชวนชนเผ่าทั้งหมดในพื้นที่ให้ยอมจำนนต่อราชวงศ์หมิง ราชวงศ์ เขาได้รับพระราชทานยศเป็น Sanluozang โดยจักรพรรดิเป็น Xining Senggang Si Dugang โดยดูแล 13 เผ่า เขาได้รับโล่ทองคำจาก Qu Tan (Qu Tan แปลว่า Gautama ในภาษาทิเบต) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จักรพรรดิองค์ต่อเนื่องของราชวงศ์หมิงได้มอบรางวัลแก่เขา และวัดก็เจริญรุ่งเรือง โดยพื้นฐานแล้ววัดใช้ระบบวัดสไตล์ฮั่น และศาลาเหล็ก หอระฆังและกลอง และโถงสมบัติ ถือเป็นอาคารสไตล์ทางการทั่วไปของราชวงศ์หมิงตอนต้น แม้ว่าจะตั้งอยู่บนภูเขา แต่ภูมิทัศน์ก็ยอดเยี่ยม โดยมีภูเขา Luohan อยู่ด้านหลังและมีแม่น้ำ Qutan อยู่ด้านหน้า แต่ก็มีสมมาตรตามแนวแกนแบบจีน ซึ่งหาได้ยากในพุทธศาสนาในทิเบตโดยอิงจากสายเลือดราชวงศ์ซึ่งเป็นรูปแบบโดยรวม มีความสงบและสง่างามเลียนแบบรูปแบบสถาปัตยกรรมของราชวงศ์และรูปแบบหลักเป็นของขวัญที่ดีและเป็นสัญลักษณ์สถานะในสังคมชนชั้นที่เข้มงวดของราชวงศ์ ปัจจุบันวัดแห่งนี้เป็นอาคารโบราณในรูปลักษณ์ดั้งเดิมที่มีกลิ่นอายของกาลเวลา ปีกทั้งสองข้างโค้งขึ้นและเชื่อมต่อทางเดินที่วาดด้วยมือซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นจิตรกรรมฝาผนังสีสันสดใสขนาดมหึมา ภาพจิตรกรรมฝาผนังหมิงและชิงที่มีสีสันสดใสขนาดตารางเมตร งดงามด้วยพู่กันที่ละเอียดอ่อนและสดใส ชั้นที่ชัดเจนและเป็นธรรมชาติ และความรู้สึกสมจริงอันแข็งแกร่ง เป็นสิ่งที่มีค่าอย่างยิ่ง

จุดชมวิวจาหลงโกว การบริหารจัดการพื้นที่ค่อนข้างวุ่นวาย สภาพแวดล้อมของศูนย์บริการนักท่องเที่ยวย่ำแย่ และไม่เป็นมิตรกับคนนอก ชาวบ้านที่เรียกตัวเองว่า "คนท้องถิ่น" สามารถขับรถเข้าไปตั้งแคมป์และปิ้งบาร์บีคิวได้ แต่ไม่มีขอบเขตที่ชัดเจน คนนอกสามารถขึ้นรถบัสนำเที่ยวได้เท่านั้น สูตรเคมีของธาตุในโบรชัวร์จุดชมวิวไม่ถูกต้องและตัวหนังสือไม่ชัดเจน ทิวทัศน์สวยงามและน่ารื่นรมย์ แต่พื้นที่ชมวิวมีขนาดเล็กและค่าใช้จ่ายไม่สูง

วัดม้าขาวตั้งอยู่บนทางด่วนปักกิ่ง-ทิเบต สาย G6 ช่วงผิงอัน และอยู่ทางเหนือของแม่น้ำหวงสุ่ย เป็นวัดพุทธแบบทิเบตในเขตหูจู เมืองไห่ตง ตัววัดตั้งอยู่บนไหล่เขาหันหน้าไปทางแม่น้ำ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป ศาลาปฏิบัติธรรม กุฏิสงฆ์ และกงล้อสวดมนต์ บริเวณใกล้เคียงมีอุทยานพื้นที่ชุ่มน้ำอี้โจว สวนสนุกประหยัดน้ำ และสวนกีฬา

วัดเซี่ยฉง ตั้งอยู่ในตำบลฉาฟู่ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอปกครองตนเองฮวาหลงหุย เมืองไห่ตง มณฑลชิงไห่ สร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1349 (ปีที่ 9 แห่งรัชสมัยจื้อเจิ้งของราชวงศ์หยวน) เป็นสถานที่ที่ซงคาปา ผู้ก่อตั้งนิกายเกลุกแห่งพุทธศาสนาทิเบต ได้ศึกษาและอภิปรายพระคัมภีร์พุทธศาสนาในวัยเด็ก และเป็นหนึ่งในวัดเกลุกที่มีชื่อเสียงที่สุดในชิงไห่ วัดเซี่ยฉงสร้างอยู่บนเนินเขา ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 270,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยอาคาร 27 หลังที่มีขนาดแตกต่างกัน มีศาลาและที่พักของพระสงฆ์มากกว่า 2,260 หลัง และอาคารไม้ 26 หลัง นับตั้งแต่ก่อตั้ง วัดแห่งนี้ได้สร้างอาคารขึ้นทั้งหมด 11 หลัง รวมถึงหอพระโพธิสัตว์เสียงมหัศจรรย์ หอพระเมตไตรย หอหลังคาทอง หอพระอาติษฐา หอพระวัชระพุทธเจ้า หอพระพุทธรูปค้ำจุน หอเครื่องหอม หอพระโพธิสัตว์กษิติครรภ์ หอพระเมตไตรยเจ้าเฝ้ามองแม่น้ำ หอพระพุทธรูปภูเขา และหอเทพผู้พิทักษ์ ซึ่งรวมกันเป็นกลุ่มสถาปัตยกรรมโบราณที่ผสมผสานศิลปะฮั่นและทิเบตเข้าด้วยกัน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2556 วัดเซี่ยฉงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญระดับชาติ (ชุดที่ 7) โดยสภาแห่งรัฐของสาธารณรัฐประชาชนจีน วัดเซี่ยฉงก่อตั้งโดยโชกยี กยัลเซน อาจารย์ของซงคาปา เดิมเป็นวัดนิกายกาดัมปะ ต่อมาได้เปลี่ยนไปนับถือนิกายเกลุกหลังจากที่ซงคาปาก่อตั้งขึ้น พร้อมกับวัดกาดัมปะอื่นๆ อีกหลายแห่ง เนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับซงคาปา จึงมักถูกเรียกว่า "แหล่งกำเนิดของนิกายเกลุก" วัดเซี่ยฉงตั้งอยู่โดยมีภูเขาบาเป่าซานทางทิศเหนือ คล้ายเต่าเหลืองหมอบอยู่ด้านหลัง แม่น้ำเหลืองทางทิศใต้ คล้ายมังกรสีน้ำเงินว่ายน้ำอยู่ด้านหน้า ภูเขาเจียงรูทางทิศตะวันออก คล้ายเสือสีเทานอนตะแคงอยู่ทางซ้าย และภูเขาดอร์ฟูทางทิศตะวันตก คล้ายนกสีแดงทะยานอยู่ทางขวา ด้านทิศตะวันออก ทิศตะวันตก และทิศเหนือล้อมรอบด้วยยอดเขาที่ซ้อนทับกัน โดยมีสันเขาเชือกเหล็กทอดยาวจากเหนือจรดใต้ คล้ายขบวนคาราวานอูฐที่คดเคี้ยวไปทางใต้ หน้าผาทางทิศใต้สูงหลายร้อยฟุตและลาดชันเป็นพิเศษ... เนื่องจากหน้าผาด้านหลังวัดคล้ายนกแร้งกางปีก จึงได้ชื่อว่า "วัดเซี่ยฉง" พระพุทธเจ้าผู้มีชีวิตแห่งวัดเซี่ยฉง พระโชคซัง ฮูตุคตู ถือเป็นการกลับชาติมาเกิดของพระโชคยี ดอนดรุป รินเชน ตามที่ระบุใน *ประวัติศาสตร์การเมืองและศาสนาในอัมโด* เมื่อโชคซัง ริมโปเช อาวัง ทุบเทน ชิห์-ชู มาเยือนวัดเป็นครั้งแรก ท่านกล่าวในหอพระพุทธรูปใหญ่ว่า "เราได้วางวัชระและระฆังไว้ที่นี่" จากนั้นท่านก็เด็ดวัชระและระฆังจากก้านดอกบัวในมือของพระโพธิสัตว์ ซึ่งเดิมทีโชคยี ดอนดรุป รินเชน ได้วางไว้ที่นั่น ต่อมา โชคซัง ฮูตุคตู รุ่นต่อๆ มาได้รับการยกย่องให้เป็นเจ้าอาวาสของวัดเซี่ยฉง กลายเป็นพระพุทธเจ้าที่มีฐานะสูงสุดในพื้นที่ จักรพรรดิเฉียนหลงทรงพระราชทานตำแหน่งนี้และตราทองคำให้แก่พวกเขาด้วยพระองค์เอง วัดเซี่ยฉงผสานภูมิทัศน์แม่น้ำเหลือง ทิวทัศน์ธรรมชาติ และวัฒนธรรมพุทธศาสนาทิเบตเข้าด้วยกัน ไม่เพียงแต่ช่วยให้ผู้มาเยือนได้ชื่นชมความยิ่งใหญ่ของ "เก้าโค้งของแม่น้ำเหลือง" และความงามของธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เข้าใจและซาบซึ้งในความลึกซึ้งของพุทธศาสนาทิเบตอีกด้วย

ใช้เวลาขับรถมากกว่าสองชั่วโมงใกล้ซีหนิง อัลไตคือ ชิงไห่เฟนไถ แนะนำให้ไปที่นั่นในช่วงสุดสัปดาห์ จริงๆ แล้วทิวทัศน์ด้านนอกทางเข้าก็ดีมากเช่นกัน แต่มีน้ำตก เมื่อเข้าสู่บริเวณจุดชมวิว

ทะเลดอกไม้ Qili นั้นดีที่สุดในชิงไห่ ด้วยโลกแห่งดอกรักเร่ ดอกไม้หลากสีสันบานสะพรั่ง และพืชชนิดหนึ่งที่ไม่มีที่สิ้นสุด ทิวทัศน์นั้นน่าทึ่ง แค่อากาศไม่สวยก็หนาวฝนปรอยๆนิดหน่อย

เหมิงต้า เทียนฉือ เป็นที่รู้จักในชื่อ "สิบสองปันนาบนที่ราบสูง สวรรค์แห่งสวรรค์" ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 300 ไร่ น้ำในสระใสและเป็นสีฟ้า เป็นสีเดียวกับท้องฟ้า และมีเงาของภูเขาที่สะท้อนไปตามคลื่น นกน้ำบินไปมาและมีปลาว่ายน้ำเล่นอย่างเพลิดเพลินอยู่ในทะเลสาบ พื้นที่ป่าไม้ครอบคลุมกว่า 140,000 หมู่ มีทั้งพืชเขตกึ่งร้อนและเขตอบอุ่น นกและสัตว์หายาก เช่น เลียงผาสุมาตรา กวางชะมด กวางโร แกะสีน้ำเงิน จิ้งจอก ไก่หิมะ และไก่ฟ้า อาศัยอยู่ในป่า เมื่อเดินทางไปซุนหัวเพื่อชมฤดูใบไม้ร่วง สถานที่แรกที่ต้องไปคือเหมิงต้าเทียนฉือ ดอกเทียนฉือในฤดูใบไม้ร่วงมีความสวยงามที่สุดแห่งปี ป่าเหมิงต้าที่มีสีสันและสระน้ำที่ไหลระยิบระยับเพียงพอที่จะตอบสนองความปรารถนาในการชมทิวทัศน์ฤดูใบไม้ร่วงของคุณ โดยเฉพาะน้ำตกสายรุ้งเทียนฉือที่ปลดปล่อยความหลงใหลทั้งหมดท่ามกลางใบไม้เปลี่ยนสีอันงดงาม

[การเดินทาง] เช่ารถจากเขตผิงอัน ไปกลับ 60 กิโลเมตร 160 หยวน รอสองชั่วโมง 2021.8.8. วัด Youning หรือที่รู้จักกันในชื่อวัด Guolong ตั้งอยู่ในเขต Fifty Township ในเขตปกครองตนเอง Huzhu Tu ในปัจจุบัน (บ้านของ Tsongkhapa ก็อยู่ที่นี่เช่นกัน) สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง มีคานแกะสลักและอาคารทาสีเพียงไม่กี่แห่งที่อาจได้รับการทาสีในสมัยคังซี ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ถูกทำลายในช่วงทศวรรษปี 1960 และ 1970 สถานที่แห่งนี้ครั้งหนึ่งเคยสวยงามมากจนแซงหน้าอาราม Kumbum จนกลายเป็นสถานที่แรกในพุทธศาสนาแบบทิเบตในชิงไห่ เป็นที่รู้จักในชื่อ "แม่ของวัดทั้งหมดบนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำ Huangshui" ปัจจุบันมีพระพุทธเจ้าอยู่ 13 พระองค์ วัดหยุนหนิงซึ่งสร้างขึ้นบนภูเขาให้ความรู้สึกเงียบสงบเป็นพิเศษ ห้องโถงหลักมีรูปร่างคล้ายกับห้องโถงใหญ่ของอารามคุมบุม แต่ไม่มีผู้คนเข้าออกเลย ฉันนั่งมองดูอยู่เพียงลำพัง ห้องโถงหลักที่มีผู้ศรัทธาเพียงไม่กี่คนผ่านไปและแวบผ่าน "วัดทั้งเจ็ด" ประโยคนั้นใน "Yue และ Ansheng": พวกเขารู้ไหมว่าฉันชอบคุณ? ด้านหลังอุโบสถหลักมีเทพีแห่งความมงคลและวิหารแห่งความมั่งคั่ง บนแท่นเผามัลเบอร์รี่ข้างๆ คุณจะเห็นกระบวนการต้มมัลเบอร์รี่: โปรย "น้ำหวานมัลเบอร์รี่" (ตอนนี้เตรียมห่อมัลเบอร์รี่ไว้ 10,000 ห่อแล้ว) ) และไวน์มัลเบอร์รี่ที่กำลังเคี่ยว (ไวน์ข้าวบาร์เลย์บนที่สูง) ว่ากันว่าพระพุทธองค์ในวัดทรงเห็นลาซาซึ่งอยู่ห่างจากภูเขาฝั่งตรงข้ามสองพันกิโลเมตรเมื่อทรงพระชนม์ได้แปดหรือเก้าพรรษา ดังนั้น พระพุทธองค์ทรงพระชนม์จึงเป็นร่างมนุษย์ในสายตาของมนุษย์ แต่จริงๆ แล้วเป็น สมบัติ. วังพระพุทธะ: พระพุทธองค์ที่มีอายุมากกว่า 80 ปีสามารถมาประทับได้มากที่สุดหนึ่งเดือนในช่วงฤดูร้อน ศาลาศากยมุนี: เมื่อข้าพเจ้าออกจากพระเมตไตรยแล้ว จู่ๆ แสงแดดก็ส่องเข้ามายังศาลาศากยมุนีทันที ว่ากันว่ามี "พระโพธิสัตว์กลางแจ้ง ภูเขาธารา" อยู่บนภูเขา โดยไม่คาดคิด ได้มีการสร้างพระอุโบสถไว้สำหรับพระโพธิสัตว์กลางแจ้งที่ยิ่งใหญ่ ไกลออกไปคือด้านข้างของพระโพธิสัตว์ผู้ยิ่งใหญ่ แล้วข้าพเจ้าก็ฝ่าหนามแล้วปีนขึ้นไปตามถนนหิน หลีกเลี่ยงกวางและม้า (ที่นี่ไม่เรียกว่า "ม้าลม") ก็ถึงยอดเขาตะจิน ทิวทัศน์สวยงามมาก ทำให้จิตใจบริสุทธิ์ และคำพูดก็ล้มเหลว ภูเขาธาราที่อยู่ข้างหลังฉันก็จะปรากฏขึ้นเช่นกัน มีพระพุทธรูป 2 องค์ในวัดที่เคยเห็นธาราปรากฏบนภูเขาซึ่งคนธรรมดาจะมองไม่เห็น ฉันคิดว่าฉันสามารถจบทัวร์ได้ภายในหนึ่งชั่วโมง แต่สุดท้ายกลับไม่เสร็จภายในสองชั่วโมงกว่า การปีนขึ้นไปที่ระดับความสูง 2,700+ ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้ไปอาราม Drepung - ไม่มีอะไรนอกจากการหายใจ มีหน้ากากวัชระ 2 ชิ้นบนทับหลังของหอเจ้าแม่กวนอิม ทุกปีในวันที่ 134 ของปฏิทินจันทรคติ และวันที่ 9 ของเดือน 6 ​​ทางจันทรคติ จะมีการแสดงการเต้นรำทางศาสนา เช่น ระบำวัชระที่นี่ พระสงฆ์ที่นี่ต้องอาศัยการสนับสนุนจากผู้ศรัทธาในการให้เงินเฉลี่ย 30,000 ถึง 40,000 หยวนต่อคน และเมื่อพวกเขาออกไปประกอบพิธีทางศาสนา รายได้ต่อปีจะสูงถึง 100,000 หยวน วัดหยุนหนิงในภูเขาเจียหลงไม่เป็นที่รู้จักของผู้คนที่อาศัยอยู่บนภูเขา ด้วยใจที่บริสุทธิ์และสงบ ข้าพเจ้าขอจากโลกนี้ กลับไปสู่สุคติภูมิแห่งพุทธะด้วยใจเดียว

ฉันไปที่นั่นตอนที่สวนสาธารณะเพิ่งเปิดในวันนั้น มีโคมมังกร โคมสิงโต เงินกลิ้งเข้ามา ฯลฯ มันสวยงามมาก รูปปั้นที่อยู่ตรงหน้าเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง จูปาจี้ และซุนหงอคงล้วนเล่นด้วย คนจริงซึ่งดีมาก! สิ่งที่น่าสนใจที่สุดอาจเป็นแถบเลื่อนแสงที่สร้างสรรค์มาก

ถนนหุบเขาที่ราบสูงอันงดงาม เริ่มต้นจาก Menyuan ในไห่เป่ยโจว ชิงไห่ ไปตามทางหลวง Gangqing ในหุบเขาแม่น้ำ Datong ไปทางทิศตะวันออก ผ่านภูเขาและหุบเขาของฟาร์มป่า Xianmi ของวนอุทยานแห่งชาติ Huzhu Beishan ใน เทือกเขา Qilian ในระหว่างการเดินทาง เราได้ผ่านถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยวสวยงามที่สุด Twelve Panpo เหนือภูเขาโอซาก้า และผ่านเขตปกครองตนเอง Huzhu Tu ในเมือง Haidong กลับไปยังเมือง Xining ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัด Twelve Panpo ตั้งอยู่บนทางหลวง Huangyahuo ในภูเขา Daban ใน Huzhu County มณฑลชิงไห่ จาก Xining ไปจนถึงวนอุทยานแห่งชาติ Huzhu Beishan Twelve Panpo เป็นวิธีเดียวที่จะผ่านได้ มีหอสังเกตการณ์บนยอดเขาที่คุณสามารถจอดรถได้ และเพลิดเพลินไปกับทัศนียภาพ 12 Panpo ตั้งชื่อตามทางโค้ง 12 โค้ง พื้นที่ทั้งหมดแคบ มีโค้งหักศอก และลาดชัน ทำให้การเดินทางลำบากมาก