ทุกคนเตือนคุณเรื่องบันไดในลู่ซาน แต่ไม่มีใครเตรียมคุณให้พร้อมรับมือกับหมอกเลย ฉันมาถึงยอดเขาห้าเฒ่าโดยคาดหวังว่าจะได้เห็นทิวทัศน์อันงดงามของแม่น้ำแยงซี แต่สิ่งที่เจอกลับเป็นหมอกขาวโพลนเต็มหน้า ตอนแรกฉันรู้สึกหงุดหงิด เพราะฉันเดินป่ามาเป็นชั่วโมงเพื่อถ่ายรูปเมฆ แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เมื่อทัศนวิสัยลดลงเหลือเพียงสิบเมตร โลกก็หดเล็กลงเหลือเพียงเสียงกรวดใต้รองเท้าและเสียงเอี๊ยดอ๊าดของกระเช้าลอยฟ้าเก่าๆ ฉันนั่งลงบนหินชื้นๆ และฟังเสียง ไม่มีกลุ่มทัวร์ ไม่มีเสียงแตร มีเพียงเสียงลมพัดผ่านต้นสน พ่อค้าท้องถิ่นคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาจากไหนไม่รู้ ขายข้าวโพดนึ่ง เขาหัวเราะและพูดว่า "วันนี้คุณมองไม่เห็นภูเขา แต่คุณสามารถลิ้มรสอากาศได้" เขาพูดถูก อากาศชื้นๆ สดชื่นนั้นให้ความรู้สึกสะอาด การได้เห็นวิวที่มีชื่อเสียงหรือการได้อยู่บนภูเขาเพียงลำพังท่ามกลางหมอกนั้น อะไรดีกว่ากัน? ฉันเริ่มคิดว่าหมอกต่างหากคือเสน่ห์ที่แท้จริง