ฉันมาจากเซา มิเกล ด้วยความภาคภูมิใจ เมื่อวานฉันไปเยี่ยมชมโรงงานกับเพื่อน
ก่อนที่เราจะมาถึง ฉันได้พูดถึงสถานที่นี้ในแง่ดี แต่ฉันไม่รู้เลยว่าจะได้รับการปฏิบัติ (อย่างไม่ดี) จากฝ่ายจัดการและพนักงาน
เนื่องจากผมเป็นโรคมะเร็ง ผมจึงต้องดูแลเป็นพิเศษและต้องพาสุนัขบริการไปด้วย ผมเข้าไปแล้วพวกเขาก็ปล่อยให้ผมนั่งที่โต๊ะกับเพื่อนและสุนัขของผมนานกว่า 10 นาที จากนั้นพวกเขาก็บอกว่าผมต้องออกไปเพราะเจ้านายไม่อนุญาตให้สุนัขเข้าไป
ฉันอธิบายและแสดงเอกสารให้หญิงสาวเห็นว่าฉันหยาบคายที่จากไปเพราะมีลูกค้าที่ต้องให้บริการ เจ้านายของคุณไม่ได้อยู่เหนือกฎหมายของบราซิล
ขณะที่กำลังคุยกันอยู่ (ก็ตะโกนกันไม่หยุด) ผู้หญิงคนดังกล่าวก็เริ่มพูดภาษาอังกฤษกับฉัน ฉันบอกว่าฉันเป็นคนโปรตุเกส เป็นลูกสาวของเกาะที่พูดภาษาโปรตุเกส เธอพูดภาษาอังกฤษต่อไปพร้อมตะโกนบอกให้ฉันออกไปจากเกาะ เพราะมีคนต้องไปดูแล
ฉันมีอาการวิตกกังวลและเหงื่อออกเต็มตัว (วิ่งพร้อมกับเหงื่อที่เกิดจากความเครียด) ฉันจึงถามผู้หญิงคนนั้นว่า คุณเห็นสิ่งที่กำลังทำอยู่ไหม ฉันเป็นคนป่วย เมื่อผู้หญิงคนนั้นตอบว่า ถ้าคุณป่วย ทำไมคุณไม่อยู่บ้านล่ะ
ฉันเขียนเรื่องร้องเรียนลงในสมุด แต่บ่ายวันนั้นของฉันเสียไป แม้กระทั่งวันนี้ เมื่อฉันพูดถึงเรื่องนั้น ฉันก็ยังคงร้องไห้ เพราะฉันจำได้ว่าแม่บ้านพูดแบบนั้นกับฉัน ฉันเครียดมากจนไม่ได้เอ่ยถึงคำพูดของพนักงานเสิร์ฟในสมุดร้องเรียนเลย ฉันหวังว่าเธอจะไม่ติดโรคนี้ และหากติดจริงๆ เธอก็จะไม่ได้รับการปฏิบัติแบบเดียวกับที่เธอเคยปฏิบัติกับฉัน