กิจกรรมน่าสนใจในเฝินหยาง

วัดเต๋าไท่ฝู

วัดไทฟู่ตั้งอยู่ในเมืองลู่เหลียง มณฑลซานซี ประเทศจีน เป็นอาคารลัทธิเต๋าที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ดึงดูดนักท่องเที่ยวและผู้ศรัทธาให้เข้ามาเยี่ยมชมเป็นจำนวนมาก รูปแบบสถาปัตยกรรมภายในวัดเรียบง่ายและสง่างาม แสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมเต๋าแบบดั้งเดิมและศิลปะสถาปัตยกรรม นักท่องเที่ยวสามารถชื่นชมงานแกะสลักและภาพวาดอันวิจิตรงดงามที่นี่ ซึ่งสะท้อนถึงนัยทางศาสนาอันลึกซึ้งและพื้นหลังทางประวัติศาสตร์ วัดไทฟู่ไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่ที่ผู้คนสามารถสัมผัสกับความเงียบสงบและธรรมชาติได้อีกด้วย บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบ เหมาะแก่การเดินเล่นและปฏิบัติธรรม ภายในวัดยังมีพื้นที่ให้นักท่องเที่ยวได้พักผ่อนบ้างซึ่งเป็นมุมพักผ่อนที่ดีอีกมุมหนึ่ง สำหรับนักท่องเที่ยวที่สนใจวัฒนธรรมเต๋า ที่นี่เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการเรียนรู้และสัมผัสประสบการณ์เกี่ยวกับพิธีกรรมและประเพณีของเต๋า ด้วยบรรยากาศทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์และคุณค่าทางประวัติศาสตร์ วัดไทฟู่จึงมอบประสบการณ์การเยี่ยมชมอันหลากหลายให้กับนักท่องเที่ยวและเป็นหน้าต่างสำคัญสำหรับการทำความเข้าใจวัฒนธรรมทางศาสนาของพื้นที่ลู่เหลียง

วิววัฒนธรรมเฟนเหล้า

พื้นที่ชมวิววัฒนธรรมเฟินจิ่ว ในเครือ Shanxi Xinghuacun Fenjiu Group ตั้งอยู่ในเมืองซิงฮวาชุน เมืองเฟินหยาง ห่างจากเมืองเฟินหยางประมาณ 15 กิโลเมตร สถานที่ท่องเที่ยวหลักในพื้นที่สวยงาม ได้แก่ พิพิธภัณฑ์เฟินจิ่ว สายการผลิตย้อนยุค โรงผลิตเบียร์เฟินจิ่วสมัยใหม่ โกดังเก็บไวน์เก่าแก่ ทะเลไวน์ 10,000 ตัน หอคอยซุยเซียน และสวนอุตสาหกรรมเฟินจิ่ว Shanxi Xinghuacun Fenjiu Group เป็นหนึ่งในฐานการผลิตสุราที่มีชื่อเสียงที่ใหญ่ที่สุดในประเทศของฉัน ผลิตภัณฑ์จีนที่มีชื่อเสียง "Xinghuacun" Fenjiu, Zhuyeqing และสุราอื่น ๆ ที่พวกเขาผลิตถูกส่งออกไปยังหลายสิบประเทศและภูมิภาค Fenjiu เป็นตัวแทนของสุรารสอ่อนๆ ในประเทศของฉัน มีชื่อเสียงในด้านรสชาติที่นุ่มนวล รสหวาน กลิ่นหอมที่ค้างอยู่หลังการดื่ม และรสชาติที่ค้างอยู่ในคอเป็นเวลานาน ตู้ มู่ กวีในสมัยราชวงศ์ถังตอนปลาย เคยเขียนบทกวีว่า "ถามว่าร้านอาหารอยู่ที่ไหน เด็กเลี้ยงแกะชี้ไปที่หมู่บ้านซิงหัวที่อยู่ไกลๆ" ซึ่งทำให้สุราเฟินจิ่วมีชื่อเสียง เมื่อนักท่องเที่ยวมาถึงจุดชมวิว พวกเขาสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับกระบวนการผลิตและการพัฒนาของเฟินจิ่วตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน ขณะเดียวกัน พวกเขายังสามารถลิ้มรสน้ำซุปข้นเฟินจิ่ว สีเขียวใบไผ่ หยกขาว กุหลาบเฟินจิ่ว ฯลฯ . พื้นที่ชมวิวมีขนาดค่อนข้างใหญ่และนักท่องเที่ยวสามารถเลือกใช้บริการรถบัสนำเที่ยวได้ (ค่ารถบัส 50 หยวน/คน ไม่รวมในตั๋วจุดชมวิว) หากนักท่องเที่ยวสนใจสุราเป็นพิเศษก็สามารถจ้างทัวร์ได้เช่นกัน คู่มือ ซึ่งมีราคา 30 หยวน/ชุด

เมืองซิงหัว

การผลิตไวน์ของหมู่บ้านซิงหัวเริ่มต้นขึ้นในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ และมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,500 ปี มีบันทึกว่า "หมู่บ้านมีควันและควันสีแดง" และ "หมู่บ้านล้อมรอบด้วยไวน์และดอกไม้" หมู่บ้าน Xinghua มีพิพิธภัณฑ์ Fenjiu ซึ่งจัดแสดงภาพวาดและผลงานการประดิษฐ์ตัวอักษรมากกว่า 3,000 ชิ้นโดยคนดังจากทุกสาขาอาชีพทั้งในและต่างประเทศ ในสมัยโบราณมีบันทึกทิวทัศน์ที่สวยงามว่า "ควันยาว 10 ไมล์และหมู่บ้านหนึ่งเป็นสีแดงทั้งหมด" และ "หมู่บ้านล้อมรอบด้วยเหล้าองุ่นและดอกไม้" ตู้ มูชุน กวีชื่อดังในสมัยราชวงศ์ถังตอนปลาย ซึ่งครั้งหนึ่งเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองฉือโจว ได้ไปเยือนหมู่บ้านซิงหัวในฉือโจว และเขียนบท "ชิงหมิง" อันโด่งดัง เนื่องจากเสน่ห์ทางศิลปะของบทกวี "Xinghua Village Chronicles" ซึ่งเขียนขึ้นสำหรับหมู่บ้านเดียวเท่านั้นจึงถูกรวมอยู่ใน "Sikuquanshu" หนึ่งในเอกสารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศของฉันโบราณ มีบ่อน้ำโบราณแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน Xinghua หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า Divine Well มีศาลาบนบ่อน้ำโบราณที่เรียกว่าศาลาเสินหมิง ตามคำจารึกโบราณ น้ำในบ่อ "มีรสชาติหวานและใส" น้ำนี้ใช้ทำไวน์ซึ่งมีกลิ่นหอมและมีกลิ่นหอม การผลิตไวน์ของหมู่บ้านซิงหัวเริ่มต้นขึ้นในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ และมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,500 ปี ผู้รู้หนังสือจากราชวงศ์ในอดีตได้เขียนบทกวีและแผ่นศิลาแกะสลักเพื่อยกย่องไวน์ชั้นดี โรงแรมในตำนาน "Zui Xianju" ได้รับการยกย่องและได้รับความนิยมในหมู่ผู้คน มีคำกล่าวที่ว่าผู้เป็นอมตะลัทธิเต๋าสวมผ้าขี้ริ้ว ดื่มสามครั้งโดยไม่ต้องเสียเงินสักบาท สูดกลิ่นหอมอย่างชำนาญ เปลี่ยนน้ำบริสุทธิ์ให้เป็นไวน์ และเปลี่ยนบ่อน้ำโบราณให้เป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์

2026 Asia 100 - กิจกรรมยามค่ำคืน

เมืองโบราณผิงเหยา

เมืองโบราณผิงเหยาเป็นหนึ่งในเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในประเทศจีน และร่วมกับเมืองโบราณลี่เจียง เป็นหนึ่งในสองเมืองโบราณในประเทศจีนที่ประสบความสำเร็จในการยื่นขอสถานะมรดกทางวัฒนธรรมโลกทั้งมวล ผิงเหยาเคยเป็นศูนย์กลางทางการเงินของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ชิง การเดินชมเมืองโบราณที่เคยเจริญรุ่งเรืองแห่งนี้ ทำให้เราสัมผัสได้ถึงบรรยากาศของวัฒนธรรมพ่อค้าชาวซานซีได้ทุกที่ ถนน ร้านค้า และบ้านเรือนภายในเมืองโบราณยังคงรักษารูปแบบและโครงสร้างแบบดั้งเดิมไว้ ผังเมืองโดยรวมมีรูปร่างคล้ายอักษรจีน "土" (ดิน) ประกอบด้วยถนนสายหลักสี่สาย ตรอกซอยเล็กแปดแห่ง และซอยย่อยเจ็ดสิบสองแห่ง เมืองโบราณมีประตูเมืองทั้งหมดหกประตู บริเวณประตูใต้และประตูตะวันตกเป็นพื้นที่ที่นักท่องเที่ยวกระจุกตัวอยู่ โดยปกติเมื่อเที่ยวชมจะเข้าสู่เมืองจากประตูตะวันตกด้านล่าง เดินไปตามถนนต้าซีตะวันตกจนถึงสำนักงานตั๋วเงินรื่อเซิงชาง ที่นี่สามารถเรียนรู้ประวัติศาสตร์การพัฒนาของธุรกิจธนาคารในสมัยโบราณ และสัมผัสตำนานของพ่อค้าจินที่เชื่อมโยงการเงินทั่วใต้หล้า ถนนหนานต้าซีที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้เป็นแกนกลางของเมืองโบราณ ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ถนนหนานต้าซีได้รวบรวมสถาบันการเงินกว่าครึ่งหนึ่งของทั้งประเทศ ได้รับการยกย่องว่าเป็น "วอลล์สตรีทแห่งจีน" ในยุคนั้น ปัจจุบันถนนสายนี้ถูกเรียกว่าถนนโบราณสมัยหมิงและชิง สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่ของเมืองโบราณกระจุกตัวอยู่ที่นี่ โดยมีหอเมืองซึ่งเป็นอาคารสัญลักษณ์เป็นศูนย์กลาง รายรอบด้วยสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น สำนักงานตั๋วเงินเสียถงชิง พิพิธภัณฑ์สำนักงานตั๋วเงินเว่ยไท่โฮ่ว และพิพิธภัณฑ์สำนักงานคุ้มภัยจีน ตลอดสองข้างถนนยังคงรักษาอาคารร้านค้าสมัยราชวงศ์หมิงและชิงไว้เป็นจำนวนมาก ที่ว่าการอำเภอผิงเหยาทางด้านทิศใต้ของเมืองโบราณ สามารถชมเอกสารโบราณและเครื่องมือลงทัณฑ์ได้เป็นจำนวนมาก ทุกวันยังมีการแสดงการเปิดศาลของที่ว่าการอำเภอด้วย วัดเมืองและวัดขงจื๊อทางด้านทิศตะวันออกของเมืองมีสถาปัตยกรรมที่สง่างามและประณีต กำแพงเมืองโบราณได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์มาก เมื่อขึ้นไปบนกำแพงเมืองสามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของเมืองโบราณได้ หอประตูเมืองของประตูใต้หยิงซวินมีความงดงามเป็นพิเศษ ในช่วงเย็นการชมพระอาทิตย์ตกบนกำแพงเมืองนั้นมีทิวทัศน์ที่งดงามตระการตา นอกจากตัวเมืองโบราณแล้ว ยังมีวัดเจิ้นกั๋วและวัดซงหลินที่อยู่นอกเมืองซึ่งเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมร่วมกันอีกด้วย พระอุโบสถหมื่นพระพุทธะของวัดเจิ้นกั๋วสร้างด้วยไม้ทั้งหมดโดยไม่ใช้ตะปูแม้แต่ตัวเดียว ประกอบขึ้นด้วยวิธีเข้าเดือยและร่อง ส่วนภายในวัดซงหลินมีพระพุทธรูปปั้นลงสีสมัยราชวงศ์หยวนถึงราชวงศ์หมิงที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ มีรูปทรงงดงามจนได้รับการยกย่องว่าเป็น "คลังสมบัติศิลปะพระพุทธรูปปั้นลงสีแห่งตะวันออก"

พิพิธภัณฑ์ไวน์เฟิร์น

ได้รับเลือกเป็นของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในชานซี

วัดซงหลิน

วัดซวงหลินเป็นวัดโบราณที่รวมอยู่ในรายชื่อมรดกโลกร่วมกับกำแพงเมืองโบราณผิงเหยา วัดเจิ้งกั๋ว และจุดชมวิวอื่นๆ ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าก่อสร้างขึ้นใหม่ในปีที่สองของรัชสมัยหวู่ผิง ราชวงศ์ฉีเหนือ (ค.ศ. 571) วัดที่มีอยู่ทั้งหมดเป็นสถาปัตยกรรมของราชวงศ์หมิงและชิง วัดซวงลินมีประติมากรรมดินเผาทาสีมากกว่า 2,000 ชิ้นจากราชวงศ์ซ่ง หยวน หมิง ชิง และราชวงศ์อื่นๆ ซึ่งสืบทอดประเพณีอันวิจิตรของงานประติมากรรมทาสีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถังในประเทศของฉัน และมีสไตล์ที่เหมือนจริงอย่างมาก . กลุ่มวัดซวงหลินแบ่งออกเป็นสองส่วน: ตะวันออกและตะวันตก ทางทิศตะวันตกคือวัดซึ่งเป็นส่วนหลักของทัวร์ด้วย มีลานสามแห่งตามแนวแกนกลางประกอบด้วยห้องโถงสิบห้อง ลานด้านหน้าคือ ศาลาศากยมุนี ศาลาอรหันต์ ศาลาอู๋เซิง ศาลาดิน ศาลายมราช และศาลาราชาสวรรค์ ลานกลางคือ ศาลามหาวีระ วิหารพันพุทธ และศาลาโพธิสัตว์ทั้งสองข้าง สนามหลังบ้านคือห้องโถงจักรพรรดินีและวัดเจิ้นยี่ ทิศตะวันออกมีพระอาราม ห้องพระสูตร ฯลฯ ในสมัยราชวงศ์หมิง กำแพงดินอัดสูงถูกสร้างขึ้นรอบๆ วัดโดยมีกองลูกศรวางอยู่ ทำให้ดูเหมือนปราสาทเล็กๆ เมื่อคุณเยี่ยมชมวัดซวงหลิน คุณจะประหลาดใจทุกที่ รูปปั้น "สี่คิงคอง" สูงสามเมตรในหอราชาสวรรค์นั้นสูงและยิ่งใหญ่ ในห้องโถงศากยมุนีผนังทั้งสี่นั้นอยู่ในรูปของประติมากรรมผนังต่อเนื่องแสดงชีวิตของพระพุทธเจ้าศากยมุนี ของเจ้าแม่กวนอิมในหอพระพุทธรูปพันองค์มีพระพักตร์สงบ มีเสน่ห์ สบายกาย เป็นธรรมชาติ รูปปั้นสกันดาที่อยู่ติดกับพระอวโลกิเตศวรเป็นการพรรณนาถึงตัวละครคู่อย่างเจาะลึก ร่างกายที่เกินจริงและผิดรูปแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่ง และการแสดงออกทางสีหน้าแสดงอารมณ์ได้ชัดเจนมาก; มีท่าทางที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และละเอียดอ่อนและยืดหยุ่นมาก นอกจากนี้ ยังมีจิตรกรรมฝาผนังจากสมัยราชวงศ์หมิงหลงเหลืออยู่บริเวณเชิงชายด้านนอกของพระพุทธรูปพันองค์และโถงพระโพธิสัตว์ มีหอระฆัง และหอกลองหันหน้าไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกทั้งสองด้านของพระราชวังศากยมุนี มีทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ ระฆังจากสมัยเจียจิงแห่งราชวงศ์หมิงบนหอระฆัง

Huguo Lingyan Temple

Sanhuang Temple

วัดซานฮวงเมืองเสี่ยวยี่หรือที่รู้จักกันในชื่อวัดเซิงซู ตั้งอยู่ในหมู่บ้านเจียเจียจวงทางตะวันตกของเมืองเซียวยี่ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2547 รัฐบาลประชาชนมณฑลซานซีได้ประกาศให้เป็นหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมประจำจังหวัด ไม่ทราบวันที่ก่อตั้งวัด แต่มีอยู่ในสมัยราชวงศ์หยวน ได้มีการขยายและซ่อมแซมในระดับต่างๆ ในรัชสมัยเฉียนหลงและเต้ากวงของราชวงศ์ชิงและสาธารณรัฐจีน โครงสร้างของราชวงศ์หยวน และส่วนที่เหลือถูกสร้างขึ้นใหม่ในสมัยราชวงศ์ชิง มีห้องโถงจักรพรรดิ 3 ห้อง ห้องโถงหู โรงละครไซเซิน และเยเมน มีคูปองอิฐไปทางทิศตะวันออกของเยเมนเพื่อเข้าประตูวัด (ประตูภูเขา) และอาคารอื่นๆ พังทลายลงและหายไปแล้ว ในปี 2548 สำนักงานโบราณวัตถุวัฒนธรรมประจำเทศบาลและสถาบันวิจัยการอนุรักษ์อาคารโบราณซานซียึดมั่นในแนวคิดของการปกป้องและการซ่อมแซมโดยรวมอย่างสมบูรณ์ และบนพื้นฐานของการรับรอง "รูปทรงดั้งเดิม วัตถุดิบ งานฝีมือดั้งเดิม และวิธีการดั้งเดิม" มีการใช้วัสดุสมัยใหม่บางอย่างเมื่อจำเป็น ด้วยการซ่อมแซม การเสริมแรง และการบ่มป้องกันการกัดกร่อน วัดซานฮวงจึงได้รับการปกป้องและบูรณะ

Houtu Shengmu Temple

ท็อป 13 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ชานซี

บ้านสกุลหวัง

บ้านสกุลหวังตั้งอยู่ห่างจากเมืองโบราณผิงเหย่า 35 กิโลเมตร สร้างขึ้นโดยตระกูลหวังแห่งจิงเซิงในช่วงราชวงศ์หมิงและชิง ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 300 ปี แม้จะไม่โด่งดังเหมือนคฤหาสน์สกุลเฉียว แต่ขนาดและความยิ่งใหญ่ของบ้านสกุลหวังนั้นเป็นหนึ่งในคฤหาสน์ของพ่อค้าชาวชินทั้งมวล ผู้ที่เคยไปเยือนต่างพากันประหลาดใจว่า นี่ไม่ใช่แค่ "คฤหาสน์" แต่แท้จริงแล้วคือเมืองทั้งเมือง! ด้วยความยิ่งใหญ่ตระการตาและความสำเร็จด้านสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรม บ้านสกุลหวังจึงได้รับการยกย่องว่า "เมื่อได้เห็นบ้านสกุลหวังแล้ว ไม่จำเป็นต้องดูคฤหาสน์อื่นอีก" คฤหาสน์ตระกูลหวางประกอบด้วยห้าซอย ห้าปราสาท และห้าวิหารบรรพชน ในจำนวนนี้ การจัดวางรูปแบบของห้าปราสาทโบราณถูกเปรียบเป็นสัตว์มงคลห้าชนิด ได้แก่ มังกร หงส์ เต่า กิเลน และเสือ ปัจจุบันส่วนที่เปิดให้เข้าชมหลักๆ ได้แก่ ปราสาทประตูแดง (มังกร) เกาฉียาอาย (หงส์) และวิหารบรรพชนตระกูลหวาง รวมกันแล้วยังไม่ถึงหนึ่งในสี่ของคฤหาสน์ทั้งหมด อย่ามองข้ามคำกล่าวที่ว่า "หลังจากเยือนคฤหาสน์หวางแล้วไม่ต้องดูคฤหาสน์อื่นอีก" แม้เพียงหนึ่งในสี่ที่เปิดให้เข้าชมในปัจจุบัน หากเดินชมอย่างสบายๆ ก็ใช้เวลาถึงสองชั่วโมง เมื่อมาถึงบ้านสกุลหวังในมณฑลชานซี สิ่งที่ควรชมมีสองอย่างคือรูปแบบการจัดวางของสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัย และศิลปะการแกะสลักทั้งไม้ หิน และอิฐ (สามรูปแบบ) ในส่วนของสถาปัตยกรรมนั้น เน้นที่สองส่วนหลักคือ เกาเจียหยาหรือหน้าผาเกา และหงเหมินปู้หรือป้อมประตูแดง เมื่อผ่านประตูเข้าไปจะพบกับเกาเจียหยาทันที ซึ่งสร้างขึ้นตามระบบลำดับชั้นแบบศักดินาอย่างเคร่งครัด สะท้อนให้เห็นถึงความโอ่อ่าหรูหราของตระกูลขุนนางและความเป็นระเบียบของระบบจารีตประเพณี อาคารหลักอย่างตุนโฮ่วไจ๋ (บ้านแห่งความซื่อสัตย์) และหนิงรุ่ยจู๋ (ที่พักแห่งความมงคล) ล้วนเป็นลานสี่เหลี่ยมแบบสามชั้น นอกเหนือจากหอบูชาบรรพบุรุษที่ตั้งตระหง่านและหอปักเล่ยสองข้างแล้ว แต่ละลานยังมีห้องครัว โรงเรียนประจำตระกูล และยังมีห้องสมุด สวนดอกไม้ ที่พักคนงาน และลานล้อมร่วมกันอีกด้วย มีประตูมากถึง 65 บานที่เชื่อมต่อลานใหญ่เล็กเข้าด้วยกันในทุกทิศทาง "มีลานภายในลาน มีประตูภายในประตู" เดินไปมาข้างในแล้วรู้สึกเหมือนอยู่ในเขาวงกต จากหมู่บ้านเกาจีหยาข้ามสะพานหินไปก็จะถึงป้อมหงเหมิน หมู่บ้านป้อมหงเหมินถูกสร้างขึ้นตามแนวเขา มีอายุเก่าแก่กว่าหมู่บ้านเกาจีหยามีขนาดใหญ่กว่า ที่นี่ดูเหมือนป้อมปราการจริงๆ อาคารทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็น 4 ชั้นจากต่ำไปสูง มีความสมมาตรทั้งสองข้าง โดยมีถนนสายหลักตรงกลางและตรอกซอยสามสายที่ตัดขวางกันเป็นรูปตัว "หวาง" ที่เป็นระเบียบ ว่ากันว่ายังมีมังกรซ่อนอยู่ที่นี่เนื่องจากหินบนพื้นดูเหมือนเกล็ดมังกร ภายในป้อมมีบ้าน 29 หลังที่สร้างขึ้นตามสถานะและความชอบของเจ้าของบ้าน แต่ละหลังมีโครงสร้างและการตกแต่งที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่มีที่ไหนเหมือนกัน ในป้อมประตูแดง มีจุดที่น่าสนใจคือสวนประตูเขียวที่ซอยซานเจียตะวันออก ซึ่งการแกะสลักที่นี่ทำอย่างประณีตมาก โดยเฉพาะงานแกะสลักไม้ "หม่านชวงหู่" และงานแกะสลักหิน "สี่รัก" นอกจากนี้ สวนร่วมด้านบนของป้อมประตูแดงหรือติ่งเจียหยวน เคยเป็นสถานที่พักผ่อนหลังอาหารของเจ้าของบ้าน มีบรรยากาศดีมาก ให้ความรู้สึกเหมือนสวนทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี ซึ่งเป็นหนึ่งในลักษณะเด่นของคฤหาสน์ตระกูลหวาง การท่องเที่ยวบ้านสกุลหวังในมณฑลชานซี โดยทั่วไปเส้นทางในการเดินทางมาถึงและออกจะเป็น: ไท่หยวน-บ้านสกุลหวัง-เมืองโบราณผิงเหยา-ไท่หยวน หรือ ไท่หยวน-เมืองโบราณผิงเหยา-บ้านสกุลหวัง-ไท่หยวน ดังนั้นโดยปกติจะไม่ค้างคืนที่บ้านสกุลหวัง ส่วนใหญ่จะใช้เมืองโบราณผิงเหยาหรือไท่หยวนเป็นฐานในการแก้ปัญหาการกินอยู่