ทำเนียบขาวเป็นเพียงอาคารสีขาวขนาดใหญ่ สนามหญ้าโดยรอบเป็นสีเขียวสดใส ด้านนอกรั้วเหล็ก มีผู้คนมากมายกำลังถ่ายรูป ไกด์นำเที่ยวโบกธงเล็กๆ และตะโกนบอกคำแนะนำ ขณะที่นักท่องเที่ยวต่างชะเง้อคอเพื่อมองดู เด็กคนหนึ่งนั่งอยู่บนไหล่ของพ่อ ชี้ไปที่หน้าต่างแล้วบอกว่าเห็นคน แต่ความจริงแล้วไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นเลย เมื่อเดินไปได้ครึ่งทาง ต้นไม้ใหญ่ในสวนหลังบ้านดูเก่าแก่กว่าตัวอาคารเสียอีก ชายชราคนหนึ่งยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนถือป้าย แต่ไม่มีใครสนใจเขาเลย หลังจากผ่านไปสิบนาที คอของฉันก็เริ่มปวดเพราะแดด ฉันจึงหันหลังกลับและจากไป เมื่อมองย้อนกลับไป อาคารหลังนั้นตั้งอยู่อย่างเงียบสงบบนสนามหญ้า เหมือนในภาพโปสการ์ด