▲ การจำลองสนามรบแบบสมจริง: การตีความผนังรอยกระสุน 430 จุด กำแพงด้านตะวันตกของโกดังสี่แถวกลายเป็นเป้าหมายหลักของกองกำลังญี่ปุ่นเนื่องจากทำเลที่ตั้งพิเศษ ด้านตะวันออกและเหนือติดกับพื้นที่อยู่อาศัยของชาวต่างชาติ (เช่น ฝั่งใต้ของแม่น้ำซูโจว) ทำให้ญี่ปุ่นไม่สามารถใช้อาวุธหนักได้เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหากับนานาชาติ ในทางตรงกันข้าม กำแพงด้านตะวันตกที่ห่างจากข้อจำกัดของฝั่งใต้แม่น้ำซูโจว จึงกลายเป็นจุดโจมตีหลักของข้าศึก ในช่วงยุทธการซ่งหูเดือนตุลาคม 1937 เซี่ย จิ้นหยวนนำ "ทหารแปดร้อยนาย" ยึดมั่นที่นี่เป็นเวลาสี่วันสี่คืน ใช้ประโยชน์จากทำเลสูงของโกดัง ต้านทานการโจมตีของรถถังและทหารราบญี่ปุ่นได้หลายครั้ง
▲ จากจัตุรัสจินหยวนสู่พิพิธภัณฑ์สงครามต้านญี่ปุ่นที่โกดังสี่แห่ง
▲ ห้องจัดแสดงได้จำลองฉากการเขียนจดหมายในช่วงการรบที่คลังสี่แห่งในปี 1937 โดยจัดแสดงจดหมายส่วนตัวดั้งเดิม 21 ฉบับของนายทหารและทหาร เช่น เซี่ย จิ้นหยวน และ หยาง รุ่ยฟู ซึ่งในจำนวนนี้มี 5 ฉบับที่เป็นสมบัติล้ำค่าทางวัฒนธรรม ผ่านตัวอักษรบนกระดาษจดหมายที่เหลืองกรอบ ทำให้ผู้ชมสามารถสัมผัสถึงความจริงของสงครามที่ว่า "ในสามเดือนแห่งเปลวเพลิงสงคราม จดหมายจากบ้านมีค่าดั่งทองหมื่นตำลึง" ได้อย่างชัดเจน
▲ ชื่อของโกดังสี่แถว
▲ กองทัพญี่ปุ่นละเมิดอนุสัญญาระหว่างประเทศด้วยการโยนระเบิดแก๊สพิษเข้าไปในคลังสินค้า (ประมาณ 11:00 น. ของวันที่ 30 ตุลาคม) ทำให้ทหารรักษาการณ์จำนวนมากมีอาการพิษจากแก๊ส ทัง เพิ่งซิน เข้าช่วยเหลือในสถานการณ์วิกฤต ด้วยการจัดการฉุกเฉินทำให้ผู้ได้รับพิษส่วนใหญ่รอดพ้นจากอันตราย และกลายเป็นบุคคลสำคัญที่รักษากำลังรบไว้ได้ในช่วงการรบ ในสี่วันที่การรบดุเดือด เขานำทีมหน่วยพยาบาลจัดการบาดแผลจากกระสุน ระเบิด และไฟไหม้อย่างต่อเนื่อง เพื่อรักษาอัตราการรอดชีวิตของทหารที่บาดเจ็บ เรื่องราวของเขาถูกนำเสนออีกครั้งในฉาก "การช่วยเหลือทหารบาดเจ็บ" ที่ อนุสรณ์สถานสงครามต่อต้านญี่ปุ่นสี่แถวคลังสินค้าเซี่ยงไฮ้
▲ ในช่วงการป้องกันโกดังสี่คลังสินค้า ถังเก็บก๊าซขนาดใหญ่สองถังของบริษัทก๊าซอังกฤษ (ตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของแม่น้ำซูโจว) ตั้งตระหง่านอยู่ทางฝั่งใต้ของแม่น้ำซูโจว ห่างจากโกดังสี่คลังสินค้าเพียงประมาณ 50 เมตร16 เนื่องจากกองทัพญี่ปุ่นกลัวว่ากระสุนปืนใหญ่จะพลาดเป้าไปโดนถังเก็บก๊าซและทำให้เกิดการระเบิดต่อเนื่องที่ส่งผลกระทบถึงฝั่งใต้ของแม่น้ำซูโจว จึงถูกบังคับให้ละทิ้งปืนใหญ่หนักและการทิ้งระเบิดทางอากาศ และสามารถโจมตีด้วยทหารราบจากทางทิศตะวันตกและทิศเหนือเท่านั้น ซึ่งจำกัดความได้เปรียบด้านอำนาจการยิงของพวกเขาอย่างมาก ถังเก็บก๊าซเหล่านี้เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกของบริษัทก๊าซอังกฤษในเซี่ยงไฮ้ในศตวรรษที่ 19 (เดิมชื่อ "ต้าอิงจื้อไหลหั่วฝาง") ซึ่งทำให้เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองแรกในเอเชียที่ใช้ก๊าซ แม้ว่าการมีอยู่ของมันจะถูกสร้างขึ้นโดยผู้รุกราน แต่ในทางวัตถุแล้วมันกลับกลายเป็น "โล่ป้องกันตามธรรมชาติ" ของกองกำลังป้องกัน – กองบัญชาการของกองทัพญี่ปุ่นได้ออกคำสั่งอย่างชัดเจนห้ามยิงไปทางถังเก็บก๊าซ เพื่อป้องกันข้อพิพาทระหว่างประเทศ
▲ คำอธิบายกำแพงด้านตะวันตกของโกดังสี่แถว
▲ อนุสรณ์สถานสงครามต้านทานญี่ปุ่นที่โกดังสี่แถว จารึกอนุสรณ์
▲ เด็กๆ ยืนหยัดอยู่หน้าภาพวาดสีน้ำมันที่แสดงถึงการยืนหยัดในสี่แถวท่ามกลางควันไฟและเสียงปืน
▲ ทหารรักษาการณ์ที่โกดังสี่แถวต่อสู้อย่างทรหดที่ชั้นสองโดยอาศัยโครงสร้างอาคารและการจัดวางยุทธวิธี กลยุทธ์การป้องกันหลักมีดังนี้: 1. การจัดวางจุดยิงแบบไขว้ การเสริมสร้างประตูหน้าต่าง: ปิดกั้นประตูและหน้าต่างชั้นสองครึ่งหนึ่ง ทิ้งช่องถ่ายภาพไว้เพื่อสร้างป้อมปราการ "ครึ่งกำบัง" ที่ทั้งซ่อนทหารและรักษาพื้นที่ยิง การยับยั้งจากจุดสูง: จัดวางพลปืนกลบนหลังคาเพื่อยิงลงมา ประสานกับไฟจากชั้นสองเพื่อสร้างเครือข่ายยิงสามมิตรไขว้กัน กดดันทหารญี่ปุ่นที่พยายามปีนขึ้น การขว้างระเบิดมือ: เพื่อรับมือกับการบุกโจมตีอย่างหนาแน่นของทหารญี่ปุ่น ทหารรักษาการณ์ขว้างระเบิดมือจากหน้าต่างอย่างหนาแน่นเพื่อทำลายการโจมตีของศัตรู (เช่น การระเบิดที่มุมตะวันตกเฉียงใต้สังหารทหารญี่ปุ่นกว่า 70 นาย) 2. การจำกัดพื้นที่และมาตรการตอบโต้ การยึดทางแคบอย่างเหนียวแน่น: จัดกำลังพลจำนวนมากที่ทางขึ้นบันไดและทางเดินแคบ ใช้ถุงทรายสร้างป้อมปราการเพื่อสกัดกั้นการบุกทะลวงของศัตรูด้วยการต่อสู้ระยะใกล้
▲ ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำอย่างเร่งรีบในสนามรบ กลายเป็นเอกสารอันล้ำค่าที่ใช้ในการฟื้นฟูสถานการณ์การรบ ผู้เยี่ยมชมต่างหยุดยืนเพื่อชม
▲ หมวกเหล็กแบบเยอรมัน! ทำไมกองทัพชาติจึงสวมหมวกเหล็กแบบเยอรมัน
▲ ทางออกของพิพิธภัณฑ์สงครามต่อต้านญี่ปุ่นที่โกดังสี่แถว