แสงสีเป็นเหมือนม่าน ดนตรีและการเต้นรำเป็นตัวนำ อาหารเป็นบท ลำแสงเลเซอร์เฉือนผ่านกาลเวลา นักแสดงเดินทางผ่านระหว่างโต๊ะอาหาร แต่ละโต๊ะ แต่ละตอน แต่ละจาน แต่ละความหมาย แขกผู้มีเกียรติได้ลิ้มรสและดื่มด่ำไปกับการแสดง
พิธีกรรมริมแม่น้ำของชาวปา หัตถกรรมปักผ้าอันประณีตของหญิงช่างเย็บ กวีผู้มองดูแม่น้ำ เสียงร้องของคนลากเรือ แสงไฟในยามค่ำคืนของเมือง ล้วนถูกถ่ายทอดผ่านอาหารและการแสดง ด้วยงานเลี้ยงหนึ่งมื้อที่ทำให้เข้าใจเมืองหนึ่งเมือง
เป็นผู้นำในการสร้างการแสดงอาหารวัฒนธรรมที่สามารถลิ้มลอง ชม และจดจำได้ ปฏิสัมพันธ์กับกลีบดอกไม้หิมะโปรยปราย ทำให้วัฒนธรรมว่านโจวจากความทรงจำก้าวมาสู่สายตา