เดิมทีมันเป็นส่วนเว้าตามธรรมชาติของพื้นดินระหว่างเนินเขาสองลูกคืออากราและอาร์เดตตอส เหนือแม่น้ำอิลิสซอส สถานที่นี้ถูกเปลี่ยนเป็นสนามกีฬาโดยลิคูร์กอสในปี 330-329 ก่อนคริสตกาล สำหรับการแข่งขันกีฬาในงานมหกรรมแพนาธีเนียครั้งใหญ่ ระหว่างปี 140 ถึง 144 หลังคริสตกาล เฮโรเดส แอตติคัสได้บูรณะสนามขึ้นใหม่ ให้มีรูปร่างดังที่พบในการขุดค้นในปี 1870 คือโครงสร้างรูปเกือกม้าที่มีลู่วิ่งยาว 204.07 เมตร และกว้าง 33.35 เมตร เชื่อกันว่าสนามนี้สามารถจุผู้ชมได้ถึง 50,000 คน มีการสร้างบันไดคั่นระหว่างชั้นที่นั่ง และที่ฐานของสเฟนโดนมีโถงเสาแบบโดริก ส่วนอีกโถงหนึ่งถูกวางไว้ที่ด้านหน้าของสนาม ในยุคโรมัน สนามนี้ถูกใช้เป็นสนามต่อสู้ โดยมีการเพิ่มกำแพงครึ่งวงกลมทางด้านเหนือที่สอดคล้องกับความงดงามของด้านใต้