เขตอนุรักษ์โกบูสถานครอบคลุมพื้นที่สามส่วนของที่ราบสูงหินที่โผล่ขึ้นมาจากพื้นที่กึ่งทะเลทรายของตอนกลางอาเซอร์ไบจาน โดยมีคอลเลกชันหินสลักที่ยอดเยี่ยมมากกว่า 6,000 ชิ้น ซึ่งเป็นหลักฐานของศิลปะหินที่มีอายุถึง 40,000 ปี นอกจากนี้ยังมีซากถ้ำที่เคยมีผู้อยู่อาศัย การตั้งถิ่นฐาน และหลุมฝังศพ ซึ่งทั้งหมดนี้สะท้อนถึงการใช้พื้นที่อย่างเข้มข้นของผู้คนในพื้นที่ในช่วงเวลาที่มีฝนตกชุกหลังจากยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย ตั้งแต่ยุคหินเก่าตอนปลายจนถึงยุคกลาง พื้นที่ซึ่งมีขนาด 537 เฮกตาร์นี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตอนุรักษ์โกบูสถานที่ได้รับการคุ้มครองในวงกว้าง