ธารน้ำแข็งโคลัมเบียแผ่กว้างอยู่บนไหล่เขาเหมือนรูปทรงขนาดยักษ์สีเทาอมน้ำตาล การเดินทางขึ้นไปบนธารน้ำแข็งด้วยรถขนาดใหญ่เป็นประสบการณ์ที่น่าตกใจ ทำให้ฉันรู้สึกสั่นสะเทือนไปหมด น้ำแข็งลื่นใต้ฝ่าเท้า มีเสียงกรุบกรอบทุกย่างก้าว และแสงสีฟ้าอ่อนส่องผ่านรอยแตก ลมพัดเข้าที่คอเสื้อทำให้ฉันหนาวสั่น น้ำที่ละลายไหลรินอยู่ไกลๆ ไกด์บอกว่าน้ำแข็งมีอายุหลายหมื่นปี ดูเหมือนเวลาที่หยุดนิ่ง หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง มือและเท้าของฉันปวดเมื่อยจากความหนาวเย็น ฉันจึงรีบคลานกลับเข้าไปในรถ มองย้อนกลับไป สิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงผืนน้ำแข็งสีขาวโพลนที่กว้างใหญ่ไพศาล ตั้งอยู่ตรงนั้น หนาวเย็นและอ้างว้าง