จีนในภาพกวี เป็นพื้นที่ทางวัฒนธรรมที่บดขยี้สายธารอารยธรรมนับพันปีให้กลายเป็นแสงและเงา และยังเป็นที่พักพิงทางจิตวิญญาณของสุนทรียศาสตร์ตะวันออก เมื่อเทคโนโลยีปะทะกับประเพณี วัฒนธรรมที่หลับใหลก็ตื่นขึ้น ถักทอบทสนทนาลึกซึ้งที่ข้ามกาลเวลา แสดงให้เห็นถึงพลังชีวิตอันสดใสของอารยธรรมจีน
เมื่อก้าวเข้ามาที่นี่ ก็เหมือนก้าวเข้าสู่บทกวีสามมิติและภาพยาวเคลื่อนไหว กลิ่นหมึกหอมผสมผสานกับแสงเงาอันอบอุ่นลอยละล่อง บรรยากาศอันลึกซึ้งจากตำราวรรณกรรมโบราณ กลายเป็นประสบการณ์ที่สัมผัสได้ ผู้คนต่างสามารถหาจุดเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมดั้งเดิมผ่านสัมผัสแห่งลายเส้นหมึก
ประเพณีไม่ใช่สิ่งที่ไกลตัวอีกต่อไป แต่คือความอบอุ่นที่ซึมซับในลมหายใจ สุนทรียศาสตร์ไม่ใช่สิ่งที่เป็นนามธรรมอีกต่อไป แต่คือรายละเอียดที่หล่อเลี้ยงประสาทสัมผัส พื้นที่นี้ซ่อนรหัสแห่งสุนทรียศาสตร์แบบตะวันออก ทุกการหยุดพักล้วนได้รับพลังจากวัฒนธรรม เป็นมุมสงบที่เก็บกวาดบทกวีไว้ให้ผู้คนในเมืองอันวุ่นวาย